Ktoś kiedyś powiedział że najgenialniejszym posunięciem szatana było przekonanie człowieka o jego istnieniu, jeśli jednak przyjmiemy jego istnienie co z tego wyjdzie w praktyce? Spróbowałem wypytać o to kilkudziesięciu chrześcijan (głównie katolików i ŚJ) i przytoczyć większość ich najpopularniejszych argumentów w formie poniższego dialogu:

A- Czemu Bóg stworzył szatana skoro wiedział co zrobi?
C- Nie stworzył szatana, tylko anioła, który się przeciw niemu zbuntował.
A- To po co go wo gulę stwarzał?
C- Zrobił to z miłości, dla samego aktu stworzenia.
A- To czemu uczynił go skorym do zła?
C- Bo dał mu wolną wolę. My też ją mamy.
A- Aha, tylko co to za wolna wola, kiedy obowiązkiem każdego z nas jest podążanie zgodnie z tym, co nam kazano? Musimy przestrzegać zasad pod groźbą kary. Czy to jest wolna wola?
C- A czego byś oczekiwał? Gdybyśmy nie mieli wolnej woli, faktycznie nie bylibyśmy skłonni do grzechu, ale bylibyśmy tylko posłusznymi robotami. No i nie zapominaj że prawdziwe dobro nie może istnieć bez zła.
A- Okay, niby mądrze prawisz, ale czy w Niebie nie będziemy, aby przypadkiem i tak posłusznymi robotami? Przecież nie będziemy mogli np. uprawiać seksu:

Łk. 20:27-36:
"Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić"

- Zatem na siłę narzucony będzie wszystkim wieczny celibat.
- Ponadto jak poucza nas NT nie będziemy nawet zdolni do grzechu (nienawiści, pożądania, wyzysku, nieuczciwości, zabójstwa) a w konsekwencji trafienia z Raju do piekła, co wnioskuje po treści poniższej przypowieści - wszak brak konsekwencji za łamanie 10 przykazań oraz dopuszczanie się 7 grzechów głównych spowodowało by w Raju istny chaos:

Łk 16:23-31
"Gdy w piekle, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.I zawołał: Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu. Lecz Abraham odrzekł: Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać.Tamten rzekł: Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki. Lecz Abraham odparł: Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają. Nie, ojcze Abrahamie - odrzekł tamten - lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą. Odpowiedział mu: Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą."

....................................

I tu zachodzi Moje pytanie;

Po cholerę cały ten cyrk z grzechem pierworodnym, wygnaniem człowieka z Raju, oraz diabłem i przebaczeniem samemu sobie poprzez śmierć na krzyżu? Nie wystarczyło by od razu nas stworzyć wolnymi od grzechu niczym posłuszne roboty i umieścić w Raju bez obecności tego cholernego "węża"? Przecież w Niebie i tak nimi będziemy.
Poza tym jak Niebo może być krainą zupełnej błogości, skoro wiemy, że ludzie, których kochaliśmy i troszczyliśmy się o nich smażą się teraz (albo będą smażyć) w Piekle?

Wszechwiedzący Bóg sam siebie skazał na śmierć, sam siebie prosił o oddalenie tej czary goryczy i martwił się, że sam siebie opuścił na krzyżu, żeby we własnych oczach naprawić błędy ludzi? Gdzie tu chociaż cień sensu i logiki? Doprawdy, kiepska i bezsensowna inscenizacja...

Btw, w jaki sposób Wy radzicie sobie w polemizowaniu ze straszącymi was/ ostrzegającymi/ ogarniętymi obsesją wiecznych mąk/niepotrzebne skreślić; teistami? Bo muszę przyznać że stwierdzenia typu: "Któż z nas może ludzkim rozumem pojąć niepojętość wyroków boskich" czy: "Prawdziwe dobro nie może istnieć bez zła" wypadły im całkiem "zastanawiająco".