Czy sceptyk i wierzący są w stanie przekonać się wzajemnie do swoich racji? Nie! NIE PRZEKONAJĄ ! Dyskusja będzie całkowicie bezowocna! Natura ludzkiego umysłu nie daje na to żadnych szans.
Czym jest umysł człowieka?
Tym samym, czym „umysł” zwierzęcia; następującymi kolejno po sobie „programami neuronalnymi”.(instynktowymi). Różnią się tylko stopniem skomplikowania. To właśnie ogromna różnorodność i skomplikowanie programów ludzkich, w połączeniu z t. zw. ruchem dowolnym,(K.Lorenz), sprawia wrażenie myślenia. Tylko czy na pewno jest to myśleniem w powszechnie przyjętym znaczeniu, z którego człowiek jest tak dumny, że nazwał się Homo Sapiens?
Myślenie: problem, analiza, synteza, konkluzja.
Umysł, czyli mózg, w procesie myślenia nieustannie postępuje według tej sekwencji, milionów takich sekwencji, i jak komputer, realizuje zapisane programy. Programy zapisane w genotypie. Intelektualne umiejętności posiadane przez mózg, zdobyta i zapisana w nim w trakcie życia wiedza, są oczywiście bardzo ważne, ale dla końcowego efektu najważniejszy jest sposób w jaki powstaje KONKLUZJA, końcowy wniosek uruchamiający „ścieżkę nagrody”. Efekt „Aha!” Z obserwacji nieustającej dyskusji Sceptyka i Wierzącego można wnosić, że są dwa takie sposoby. W przypadku Sceptyka, w celu zaakceptowania, konkluzja musi przejść przez filtr racjonalizmu jego własnego umysłu. Wierzący zaakceptuje konkluzję wtedy , kiedy przeszła ona już aprobatę autorytetu. Ufnie uwierzy i przyjmie za swoją prawdę to, co za prawdę uznał ktoś inny. Oba programy sposobu akceptacji konkluzji są zapisane w genotypie, tak jak miliony innych cech i programów , razem z cechami fizycznymi, predyspozycjami psychicznymi i umysłowymi.
Za Dawkinsem można powiedzieć, że wszyscy rodzimy się z dominującymi genami ufności i naiwności dzięki którym powstają więzy z dorosłymi i mądrymi rodzicami, mające decydujące znaczenie dla naszego przetrwanie w okresie naszej całkowitej od nich zależności. W okresie dojrzewania następuje przebudowa ludzkiego umysłu m.in. w kierunku uzyskania całkowitej niezależności intelektualnej. Kiedy dominację przejmą geny racjonalności, proces uzyskiwania tej niezależności dojdzie do końca, i wtedy mamy człowieka sceptycznego i racjonalnego. Kiedy geny naiwności pozostaną dominujące, człowiek zachowa swą dziecięcą zależność od prawd otrzymywanych od swego przewodnika i będzie w nie wierzył choćby były nie wiadomo jak niedorzeczne.
Tak więc Sceptyku, porzuć wiarę w przekonanie Wierzącego do racji racjonalizmu, wiara to nie Twoja domena! Do Wierzącego racjonalizm nie ma dostępu. Naszego sposobu myślenia nie nabywamy w drodze nauki, jest on wkodowany w nasz genotyp. Nie rodzimy się jako „biała tablica”, ale jako posiadacze ogromnego bagażu informacji zapisanych na spirali DNA. Rodzimy się jako przyszli wierzący, albo jako przyszli niewierzący. Forma kwadratowa wycina tylko kwadraty, forma okrągła – tylko kółka. Wierzący będzie wierzył, Sceptyk będzie wątpił!
Na poziomie „zwyczajnej codzienności”, w sprawach „oczywistych”, Wierzący oczywiście potrafi myśleć racjonalnie i np. nie uwierzy naiwnie w wygraną naszych futbolistów, ale że jego bóg potrafi włożyć spodnie przez głowę, to już jest oczywista oczywistość! Powiedział mu to przecież jego Guru-Mistyk.