Wzajemnie

Niektórzy zaglądają do naszego sadu (www.listyznaszegosadu.pl/),
>gdzie jak dawniej dzielimy się tym co mamy.

Odwiedziłem i będe zaglądać. Pozdrowienia.

Szczęśliwego Nowego Roku i pysznych karpi dla Hilli

>Pysznych karpi dla Hilli

Zapewne dziś przemówi ludzkim głosem.

Przemówiła :
"Jeśli idzie o tradycję, to muszę powiedzieć, że tradycja postu jest dla mnie niezrozumiała. Może dlatego, że nie mam łaski wiary, a może z powodu dobrego apetytu. Tak czy inaczej, wnoszę o skreślenie postu z listy rytuału obchodzenia świąt Bożego Narodzenia. W sprawie choinki nie mam zdania, ale trochę mi jej brakuje. Ozdobione drzewko w mieszkaniu (w dodatku zimą, kiedy na dworze może padać deszcz a nawet śnieg), jest dla kota atrakcją, z której nie warto rezygnować z tak błahego powodu jak głęboka niewiara.Z szopką sprawa inna, szopka wymaga pewnej adaptacji. Można tu oczywiście długo dywagować kto gdzie i kiedy się rodził oraz kim był, zastanawiać się nad kształtem i zawartością żłobu, ale bardziej racjonalnie jest uznać, że wiemy mało, a niektórzy tego, czego niewiedzą domyślają się z pasją godną lepszej sprawy. Nie róbmy szopki opartej na domysłach, zróbmy szopkę osadzoną w rzeczywistości.
Oczywiście nikt nie musi się ze mną zgadzać, ale ja odnoszę ważenie, że te gipsowe figurki są odrobinę kiczowate. Są w guście..., jakby to powiedzieć - prawdę mówiąc nie mam łaski wiary w ich nieskończone piękno. Więc jeśli szopka, to tylko koty. Może być zwykły karton z sianem, albo tylko karton i najlepszy sweterek lub bluzka pani domu i szopka gotowa. Z kolęd można zrezygnować, ale potrawy powinny być tradycyjne. To znaczy bez rytualnie mordowanego karpia, dla ludzi może być śledź, a dla mnie łosoś, a potem co kto lubi.Tradycja nakazuje, żeby zostawić wolne miejsce dla niespodziewanego gościa, albo nie czekać aż sam przyjdzie tylko przygarnąć i dać mu miseczkę mleka i coś konkretnego, co w żaden sposób nie kojarzy się z postem.Tradycja rodzinna jest w każdym domu inna i podobno im więcej tych gipsowych figurek, tym bardziej ludzie dzielą się tym, czego żaden kot do pyszczka by nie wziął. W naszej rodzinie zasiadamy do komputerów i dzielimy się wiedzą o tym, co kto znalazł. Tradycja dzielenia się dobrą jest, więc dzielę się z wami ogonkiem myszki, którą zjadłam na długo zanim pojawiła się na niebie pierwsza gwiazda.
(Tekst ze zdjęciami na naszej stronie, a po angielsku na stronie Jerry Coyne'a.)

Duuużo dobrego dziś, jutro, w Nowym Roku(każdym), teraz i na zawsze, i na wieki wieków
Panie Andrzeju, Pani Małgorzato.
[i każdemu z Czytelników Racjonalisty...tym od "plusów" i "minusów" też ]

---

"Jestem w kłopotliwym położeniu; zaplątałem się w życie bez własnej zgody."

Mniejsza o religijny wydźwięk Świąt Bożego Narodzenia.
Jest w nich coś bardzo ważnego dla każdego z nas - rodzina.
W tych dniach często uświadamiamy sobie jak bardzo zaniedbujemy ją na co-dzień. Coś co jest dla nas najważniejsze na świecie, traktujemy jak jarzmo, kierat. Marzymy nieraz jakby to było pięknie rzucić wszystko w cholerę. Tymczasem rodzina jest tym co mamy najcenniejszego. Przyjrzyjmy się ludziom poranionym przez nią, bezdomnym, osieroconym dzieciom czy pijackim, patologicznym rodzinom.
Trzeba sporo czasu i pokory aby to zrozumieć. Żadna ideologia nie jest warta poświęcenia własnej rodziny, dlatego schowajmy głęboko urazy i różnice światopoglądowe, usiądźmy razem przy stole i wyprostujmy ile zdołamy. Jeśli nie potrafimy tego zrobić od święta, w szarej codzienności też się nie uda.
Życzę wszystkim wiele przyjemności ze spędzonego czasu w gronie najbliższych.

>Opłatkiem się nie dzielę, dzielę się czasem myślami. Tradycji nie wielbię, ale trudno jej nie
>dostrzegać. Wigilia nie ma dla mnie znaczenia, ale dostaję życzenia, za które pięknie dziękuję i
>odpowiadam: "wzajemnie". Niektórzy zaglądają do naszego sadu (www.listyznaszegosadu.pl/),
>gdzie jak dawniej dzielimy się tym co mamy.
>Spokojnych świąt i do siego roku.
>Małgorzata i Andrzej
Pani Małgorzato,Panie Andrzeju,wzajemnie! Dziękuję że jesteście. Do sadu zaglądam. Kotka Kasia pozdrawia Hili

Oby w nowym 2014 roku Wasz sad kwitł i owocował obficie.
Dla Hilli serdeczne "miau" od Tofika.