>Napisz w jakim kontekście zostało użyte to słowo. Zygmunt Bauman Wśród nas, nieznajomych - czyli o obcych w (po)nowoczesnym mieście "Obcy ante portas (jest brama jedynym miejscem, gdzie można się go spodziewać) nie jest nieznajomym, jakiemu przyglądaliśmy się poprzednio, nie tym obcym, który wtapia się w tło miejskiej przechadzki, czasami wypadając z bezbarwnego roztworu ku uciesze i zabawie spacerowicza. Wszelkie podobieństwo jest tu, jak się powiada, przypadkowe... Ta okoliczność, że oba zjawiska noszą to samo imię, jest źródłem licznych teoretycznych nieporozumień i praktycznych komplikacji. Byłoby lepiej nazywać te dwa typy obcych, przez różne przecież procesy społeczne kształtowane, różnymi imionami. Tak czy owak, wypada zdać sobie jasno sprawę z różnic między nimi. Obcy ante portas jest wolny od tej dwuznaczności, która czyni przechodniów na miejskiej ulicy źródłem niewyczerpalnych, choć i kosztownych czasem, przyjemności. Obcy mieniący się na przemian radosnymi kolorami niespodzianki i mrocznymi barwami ryzyka jest wytworem poszukującego przygód spacerowicza; obcego ante portas lepią zmożeni tęsknotą za "stałym adresem" (a także grubymi, dźwiękoszczelnymi murami) włóczędzy, znużeni nadmiarem ulotnych a hałaśliwych wrażeń, od których daremnie szukają wytchnienia. W chwili, gdy przenika go tęsknota za "domem", spacerowicz przedzierzga się we włóczęgę, a obcy przepoczwarzą z atrakcji w groźbę, z obietnicy podniecających przygód w znak ostrzegawczy ubi leones. Rzec można, że "obcy" spacerowicza jest osadem proteofilii, gdy "obcy" domatora krystalizuje się w roztworze proteofobii. Zaś nieuleczalnie proteokształtny świat współczesnego miasta prowokuje "Uliczne" i "fobiczne" reakcje w tym samym czasie i w równej mierze".
znalazłem w necie informację o tematach na zaliczenie wykładów czy zajęć 'nowe media w kulturze': "koncepcja przesunięć komunikacyjnych T. Miczki, protechnologiczne nastawienie do rzeczywistości odmiany: interaktywna i narkotyczna, postawy: proteofilia i miksofilia" (dotyczy prawdopodobnie pracy "O zmianie zachowań komunikacyjnych" (2002) Tadeusza Miczki, ale nie czytałem).
|