>Istnieje pojęcie przestrzeni publicznej, która powinna być wolna od dominacji jednego światopoglądu nad innym, czyli "czysta".
Nic tu nie pomogą takie malownicze metafory. Postawa światopoglądowa to nie jest szyba, która może być "czysta". Nie używajmy poetyckich metafor wobec czegoś, co można ściślej określić. Co to znaczy, że państwo formułuje nakaz usuwania krzyży ze szkół? Otóż, znaczy to, że państwo uznaje za prawdziwe pewne przekonanie, mianowicie: "Krzyże nie powinny wisieć w szkołach". Widać tu jak na dłoni, że każdy nakaz lub zakaz łączy się z uznaniem jakiegoś przekonania za prawdziwe, a jakiegoś innego (np. "Krzyże powinny wisieć w szkołach") za fałszywe. Jako, że światopogląd jest zbiorem przekonań, to formułując nakaz/zakaz formułujemy pewien światopogląd.

Tu ważna uwaga: ktoś mógłby powiedzieć, że przecież jedno czy dwa przekonania nie tworzą jeszcze światopoglądu! To prawda, ale skoro tak, to przecież uznanie, że krzyże powinny wisieć w klasach też nie stanowi jeszcze światopoglądu. Na tę różnicę (między kompleksowym światopoglądem a partykularnym przekonaniem) można jednak przymknąć oko, bo nawet pojedyncze przekonanie może kojarzyć się z jakimś kompleksowym światopoglądem (teza o walce klas nieodłącznie kojarzy się z całą ideologią komunistyczną). Upraszczając możemy więc uznać, że nawet jedno przekonanie tworzy światopogląd.

Dalej: co to znaczy, że jakiś światopogląd (uznajmy, że światopogląd jest zbiorem przekonań) jest neutralny wobec innego? Otóż, znaczy to, że żadne przekonanie z pierwszego nie znajduje się w żadnej logicznej relacji z jakimkolwiek przekonaniem z drugiego. Relacje logiczne są jedynym względem, pod jakim można porównywać przekonania, twierdzenia lub zdania. Jeśli światopogląd X zawiera przekonanie x, które pozostaje w jakiejś logicznej relacji (np. wynikania, sprzeczności, wykluczania) z jakimś przekonaniem y zawartym w światopoglądzie Y, to X i Y w żadnej mierze nie są neutralne względem siebie! Łączy je ściśle określona relacja logiczna.
Wynika z powyższego w trywialny sposób, że każdy nakaz/zakaz jest równoważny z uznaniem jakiegoś przekonania za prawdziwe, a więc z budowaniem jakiegoś światopoglądu.

Skąd więc ta pomyłka zwolenników laickiego państwa? Otóż wynika to według mnie z tego, że jeśli jakiś nakaz/zakaz nie wywołuje jakichś pozytywnych zmian w świecie, to uważają, że jest on "neutralny". Zakaz wieszania krzyży w szkołach wywołuje zmianę negatywną (na mocy tego zakazu urzeczywistnia się pewien brak, negatywny stan rzeczy), więc powstaje tendencja do tego, żeby uznać ów zakaz za "neutralny". To całkowita pomyłka! Można by przecież umieścić w Konstytucji zapis: "W każdej szkole należy na cześć katolickiego Boga rozwiesić nieistniejące krzyże". Taki nakaz praktycznie niczym nie różni się zakazu wieszania normalnych krzyży, bo tak samo nie wywołuje żadnego pozytywnego stanu rzeczy w świecie. Nikt jednak nie przyzna, że jest "światopoglądowo neutralny". Stosując retorykę lewicy fundamentalista katolicki mógłby twierdzić: "Ten zapis jest neutralny, przecież przestrzeń publiczna pozostaje <czysta>!" Widzisz teraz absurd używania poetyckich metafor w opisie czegoś, co można opisać lepiej, używając ściślejszych terminów? To, że przestrzeń jest "czysta", że nie znajdują się w niej żadne namacalne przedmioty, to nie znaczy, że nie realizuje jakiegoś światopoglądu.

>A to już w żaden sposób nie wiąże się z religią.
To prawda. Wspomniałem o tym tylko dlatego, żeby zaznaczyć, że państwo z natury nie może być w 100% neutralne, bo zawsze promuje jakieś przekonania ("Ludzie są równi", "Nie wolno ograniczać dostępu do zawodu", "Każdy ma prawo do opieki" itp.).

Na koniec uwaga: do szkół chodzą też dzieci ateistów. To fakt. Problem wynika tu jednak z publiczności tej instytucji - wszyscy zmuszeni są ją finansować. Taka jest już demokracja, że większość narzuca pewne wartości. Jeśli zdejmiemy krzyże ze ścian, to sytuacja będzie taka sama, tyle, że to inna grupa narzuci swoje wartości. Ważne, żeby państwo tego nie regulowało, pozostawiając decyzje demokratycznemu wyborowi lokalnej społeczności szkolnej (najlepszym rozwiązaniem byłoby zwolnienie z obowiązku publicznej edukacji i płacenia za nią).

Nie jestem tak dobra w filozoficznym krętu-wętu jak Ty, więc powiem tylko jedno: Najlepszym rozwiązaniem byłoby zaniechanie finansowania jakiegokolwiek wyznania religijnego z publicznej kiesy. Odpadnie wtedy argument o "płaceniu podatków" przez katolików i wymagań odnośnie wieszania krzyży w publicznych szkołach/urzędach/przychodniach zdrowia/komisariatach policji.
>Na koniec uwaga: do szkół chodzą też dzieci ateistów. To fakt. Problem wynika tu jednak z publiczności tej instytucji - wszyscy zmuszeni są ją finansować.
Z podatków winno się finansować nauczanie matematyki, fizyki, biologii i języków obcych, a nie religii. Wymóg, by zlikwidować państwowe szkoły, żeby każdy płacił za edukację swoich dzieci według własnego widzimisię, jest nieco pomylony. Wielu ludzi na to nie stać. A jedną z podstawowych zdobyczy cywilizacyjnych współczesnego świata (przynajmniej na naszych szerokościach geograficznych) jest powszechne prawo do zdobywania wiedzy.
>Wynika z powyższego w trywialny sposób, że każdy nakaz/zakaz jest równoważny z uznaniem jakiegoś przekonania za prawdziwe, a więc z budowaniem jakiegoś światopoglądu.
Nie wiem, jak Ci wynikło. Mnie nic nie wynika, a już tym bardziej uznanie jakiegoś przekonania za prawdziwe bądź fałszywe.
>To, że przestrzeń jest "czysta", że nie znajdują się w niej żadne namacalne przedmioty, to nie znaczy, że nie realizuje jakiegoś światopoglądu.
Jeśli ideę równości wszystkich obywateli bez względu na to, co kto sobie wyznaje uznamy za światopogląd, to tak, jest on (a raczej powinien być) realizowany. Tylko ten i żaden inny.
>To prawda. Wspomniałem o tym tylko dlatego, żeby zaznaczyć, że państwo z natury nie może być w 100% neutralne, bo zawsze promuje jakieś przekonania ("Ludzie są równi", "Nie wolno ograniczać dostępu do zawodu", "Każdy ma prawo do opieki" itp.).
Bo są, bo nie wolno, bo ma. Państwo przestanie być neutralne dopiero wtedy, gdy stwierdzi, że ludzie nie są równi, a niektórym (np. kobietom) nie wolno wykonywać pewnych zawodów (np. spawacza). Ograniczenia oznaczają brak neutralności i promowanie jednych postaw kosztem innych. A co oznacza pusta ściana nad tablicą? Że nikomu niczego się nie narzuca ani nie ogranicza.
>Taka jest już demokracja, że większość narzuca pewne wartości. Jeśli zdejmiemy krzyże ze ścian, to sytuacja będzie taka sama, tyle, że to inna grupa narzuci swoje wartości.
Nie. Ta inna grupa nie narzuci swoich wartości. Żadne wartości wówczas nie będą narzucone. Pozwolę sobie zarazem zauważyć, że jeśli jakaś większość narzuca swoje wartości mniejszości, zmusza do ich zaakceptowania i przyjęcia (a w przypadku wartości chrześcijańskich tak to właśnie wygląda), to już nie jest demokracja, tylko dyktatura.
A na poezji i metaforach też się nie znam. Jestem zwyczajnym archeologiem.