>Osobiście mam wrażenie, że jak coś jest bez przyczyny to tak jak by było bez racji bycia. No ale to
>filozoficzne myślenie, a ja w dziale nauka wątek inicjuję. Otóż chciał bym gwiazdkę z nieba a poza
>tym by ktoś mi w prosty sposób wyjaśnił jakim cudem teorie fizyczne przewidują iż występują
>nieprzewidywalne zjawiska. Zadanie karkołomne, zważywszy na niewysoki poziom intelektualny mój. A
>może mnie ktoś w bambuko robi i nie ma takich teoretycznych wygibasów? Są li tylko niewyjaśnione
>obserwacje?
>Mogą być jakieś linki jak się komuś na Godota nie chce czekać.

Bezprzyczynowość wynika tutaj z faktu, że u podłoża wszystkiego leżą zjawiska kwantowe, które w naturze są losowe i samoistne, bez przyczyny.

Polecam wygooglać sobie Lawrence'a Kraussa, jego wykłady rzucają na to jakieś światło.

---

Jeśli ludzie myślą, że matematyka nie jest prosta, to tylko dlatego, że nie zdają sobie sprawy, jak skomplikowane jest życie.

>...u podłoża wszystkiego leżą zjawiska kwantowe...

A to "wszystko" nie jest już żadnym sensie "podłożem", nie ma wpływu na zjawiska kwantowe?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Otóż chciał bym gwiazdkę z nieba a poza
>tym by ktoś mi w prosty sposób wyjaśnił jakim cudem teorie fizyczne przewidują iż występują
>nieprzewidywalne zjawiska. Zadanie karkołomne, zważywszy na niewysoki poziom intelektualny mój.
Polecam zapoznać się z książką Stephena Hawkinga "Krótka historia czasu". Politechnika Gdańska raczyła nawet zamieścić na swoich serwerach darmową wersję - www.kchn.p(*)eza_krotka_historia_czasu.pdf.

Link nie działa.

>Link nie działa.

Spróbuj inaczej- wpisz w google krótka historia czasu pdf i wybierz ebooka pod tym tytułem.

---

Nadzieją na deklerykalizację Polski są wybory i Ruch Palikota.

>Link nie działa.
Teraz już będzie działał - www.kchn.p(*)neza_krotka_historia_czasu.pdf

>Link nie działa.
>
Skasuj kropkę na końcu.

Przeczytałem, nie ma nic ciekawego.

>Osobiście mam wrażenie, że jak coś jest bez przyczyny to tak jak by było bez racji bycia.

Co to jest "racja bycia" i do czego jest Ci potrzebna? Ja sobie szczęśliwie żyję bez niej.

>tym by ktoś mi w prosty sposób wyjaśnił jakim cudem teorie fizyczne przewidują iż występują
>nieprzewidywalne zjawiska. Zadanie karkołomne, zważywszy na niewysoki poziom

Z obserwacji (oraz modelu teoretycznego) natury pewnych zjawisk jak np ruch elektronu wynika że nie da się przewidzieć jego położenia, ale jednocześnie daje się całkiem dobrze oszacować prawdopodobieństwo że znajdzie się w danym położeniu.

>>Osobiście mam wrażenie, że jak coś jest bez przyczyny to tak jak by było bez racji bycia.
>Co to jest "racja bycia" i do czego jest Ci potrzebna? Ja sobie szczęśliwie żyję bez niej.

W sensie w jaki użyłem tego zwrotu jest to brak podstaw do zaistnienia.

>>tym by ktoś mi w prosty sposób wyjaśnił jakim cudem teorie fizyczne przewidują iż występują
>>nieprzewidywalne zjawiska. Zadanie karkołomne, zważywszy na niewysoki poziom
>Z obserwacji (oraz modelu teoretycznego) natury pewnych zjawisk jak np ruch elektronu wynika że nie da się przewidzieć jego położenia, ale jednocześnie daje się całkiem dobrze oszacować prawdopodobieństwo że znajdzie się w danym położeniu.

Dobrze, ja znam sens słowa "indeterminizm". Chciał bym jedynie poznać więcej szczegółów. Co dokładnie z czego wynika, dokładniej z jakich części modelu teoretycznego? Z nie potrafimy przewidzieć zachowania elektronu wnioskują iż zachowanie jest probabilistyczne z natury? Takie mam wrażenie jak czytam " interpretacja kopenhaska" Czytałem że z roku na rok prawdopodobieństwo dobrych oszacowań rośnie.

>jest to brak podstaw do zaistnienia.

Jednak istnienie Ziemi i życia na niej jest faktem empirycznym. Brak podstaw do zaistnienia Kreatora.

---

Nadzieją na deklerykalizację Polski są wybory i Ruch Palikota.

jakim cudem teorie fizyczne przewidują iż występują
>nieprzewidywalne zjawiska.

Po prostu występują. Nie wiem co tu jest do zrozumienia czy wyjaśniania. Tak po prostu i już. Występują.

Można dodać że wszystkie teorie fizyczne są niepełne. Jeszcze nie wymyśliliśmy teorii wszystkiego więc, póki co, we wszystkich teoriach mogą być akceptowalne zjawiska nieprzewidziane. I póki co każde takie coś daje nam większą wiedzę. Tak to działa.

>Osobiście mam wrażenie, że jak coś jest bez przyczyny to tak jak by było bez racji bycia. No ale to filozoficzne myślenie, a ja w dziale nauka wątek inicjuję. Otóż chciał bym gwiazdkę z nieba a poza tym by ktoś mi w prosty sposób wyjaśnił jakim cudem teorie fizyczne przewidują iż występują nieprzewidywalne zjawiska.

Chyba nie ma takich teorii i nie tylko fizycznych - w ogóle.

Zjawiska kwantowe mają swoje odpowiedniki deterministyczne.

Chodzi mi o zjawiska znane i badane, takie z konieczności muszą być kontrolowane (nie mylić z rozmową z kontrolowaną), powtarzalne.
Tu musi być pełna zgodność z fizyką klasyczną, i fachowo jest to zasada korespondencji.

Różnice są tylko w teorii, albo raczej w interpretacjach.
Elektron nie ma trajektorii?

Przecież to jest nieweryfikowalne, więc można sobie spekulować do woli.
Problemem, co najwyżej, może tu być: co to jest elektron?
Jeśli w teorii zdefiniujemy go sobie jako punkt, to przecież to jest jasne, że to skrajna redukcja - uproszczenie.

Poza tym obiekty makroskopowe również bywają rozmyte, np. podczas burzy śnieżnej ludzie niekiedy widzą w tej wszechogarniającej bieli różne postacie, czy obiekty.
One są tam i zarazem ich nie ma, znikają, pojawiają się w innym miejscu - zupełnie jak w kwantowej.

Nieoznaczoność też jest do zrealizowania, i chyba w teorii Fouriera coś takiego się pojawia w sposób całkiem naturalny.

"Jeśli w teorii zdefiniujemy go sobie jako punkt, to przecież to jest jasne, że to skrajna redukcja - uproszczenie"

Mam w związku z tym pytanie, czy w takim razie powinienem sobie wyobrazić przykładowy elektron jako taki mały atraktor?
Jako rozmytą (na obrzeżach) trójwymiarową plamę, której nie da się nawet (przy obecnym zaawansowaniu i instrumentach matematycznych) dobrze wyznaczyć "środka ciężkości"?

>Mam w związku z tym pytanie, czy w takim razie powinienem sobie wyobrazić przykładowy elektron jako taki mały atraktor?
>Jako rozmytą (na obrzeżach) trójwymiarową plamę, której nie da się nawet (przy obecnym zaawansowaniu i instrumentach matematycznych) dobrze wyznaczyć "środka ciężkości"?
>
Ja myślę, że elektron jest właśnie taką plamą oddzielającą jądra a trójwymiarową tylko dlatego, że inne wymiary są nam jeszcze niedostępne.