Raczej zalążek schizofrenii.



Konkretnie rzecz ujmując, chodzi o mankament słabości.
Irracjonalne pytanie, które odkąd pamiętam, na swój swędzący sposób, mnie mierzi – dlaczego w tak niewielkim stopniu potrafię kontrolować swe życie; z jakiego powodu nie posiadam władzy absolutnej nad samym sobą?
Wszelkie urojenia, zaiste genialnie potrafią wyłuszczyć swe mierne i żałosne eksplanacje takiego stanu: od woli Bożej, przeznaczenia, losu, przekleństwa grzechu pierworodnego, przez wyższy cel, zapewnienie egzystencji w zaświatach, do dualizmu duszy i ciała lub karmę. Jednakże, jak wielce potrafią być kuszące te łatwe odpowiedzi, są dalece niewystarczające oraz chwilowe (np. dosadnie udowodnione pytanie o życie po śmierci: www.youtube.com/watch?v=RRBm42Qh_k8) – w miarę postępu część zostanie wyeliminowana z talii absurdalności, a kolejne karty stworzą niechybnie jeszcze bardziej złożone problemy.
Z tej chwilowej niemożności rozstrzygnięcia przez naukę, w pełni korzysta wiara wypełniona po brzegi irracjonalnością, chełpiąc się rozwiązaniami, które każdy może potwierdzić – haczyk polega na tym, że musisz zdechnąć, by przekonać się o ich słuszności.
Jak więc to może być z tą kruchą iluzją życia takim, jakie chciałbym je mieć?

[Ja. 0] Jestem zdeterminowany przez nieprawdopodobną ilość czynników, takie jak społeczeństwo, w którym uczestniczę, geny przodków, które ustalają wygląd i predyspozycje, czasy objawiające się konkretną kulturą oraz układem prawnym, wreszcie kontaktami z rówieśnikami oraz stosunkami z rodzicami w okresie, który został stłumiony przez dojrzewanie; wreszcie określa mój charakter nieświadomość ukształtowana w głównej mierze w dzieciństwie, a również przypadek odgrywa niebagatelną rolę w tym, co nazywam swoją osobowością – także to, co oglądałem, czytałem, słuchałem i uczyłem się, głównie za sprawą nurtu cywilizacji, w której przyszło mi egzystować. Z powodu narzuconego przez ustrój gospodarczy stylu, mam być być konsumentem, dla którego jedną z najwyższych wartości musi być pieniądz, albowiem on, jak rzecze epoka, otwiera wszędzie drzwi,a co za tym idzie – władzę; władzę daje także informacja, która musi być efektywna, czyli ekscytująca, czyli dająca się sprzedać jak największej ilości ludzi, a tym samym zarobić na siebie; cena oraz reklama, manipulacja – żyjemy po to by wydawać szeleszczące kawałki papieru, które byłyby bezużyteczne, jeśli nie stanowiłby umownej waluty wymiennej – za towar, za żywność, za bezpieczeństwo, za seks, za rozrywkę, za przyjemność i dostęp do jeszcze większej ilości dóbr; a cała ta machina produkuje coraz więcej podobnych sobie jednostek, które w imię dalszego bezproblemowego życia oddadzą kawałek po kawałku swej wolności, w imię ułudy schronienia przed złem, cierpieniem. Właśnie dlatego w cenie jawi się dostępność, łatwość odpowiedzi, których udziela religia, polityka i pieniądz, by móc dalej frywolnie kontynuować swe życie, zasilać swoisty system, skoro na refleksje czas ma być w grobie.

[Ja. 1] Jestem wolny, żyję w najlepszych czasach, jakie ludzkość do tej pory miała, posiadam ogromną ilość praw i przywilejów, w porównaniu z przeszłością, a przeznaczeniem mym kieruję sam; mogę zostać kim zechcę, ponieważ to ja trzymam w garści swój los, dzięki nauce oraz wiedzy życie trwać będzie dłużej, a dobrobyt, jaki zapewnia mi możliwość wolnego rynku sprawi, że będzie jeszcze przyjemniejsze i pełne radości; dzięki sprytowi oraz mądrości uzyskam władzę nad otoczeniem, które musi być eksploatowane by być użytecznym, a jako, że ludzie z natury nie są sobie równi, nie ma sensu dywagować nad etycznością, ponieważ zawsze istnieć będą lepsi i gorsi, wykorzystujący i wykorzystywani; rozterki moralne są przeżytkiem dawnych czasów, dopóki ci myślący o sobie jako panach, nie staną się niewolnikami; media, polityka i edukacja utrwalają nam, że jesteśmy 'tabula rasa', wszyscy mamy taki sam początek, z wrzaskiem, zaczynamy od czystej karty, co jest kłamstwem niezbędnym by podtrzymać ustrój, jako, że nie każdy zostanie tym, kim chce być; wręcz przeciwnie, przez rozłam między pragnieniem a rzeczywistością, masy ludzi skierują się ku wierzeniom, ideologiom, które ukoją ich ból, jednocześnie pogłębiając tą przepaść, zapewniając ciągłość i wyższość instytucji władzy nad człowiekiem.

[Ja. 2] Jestem zwierzęciem doskonałym, które nie tylko zmieniło, ale wręcz dostosowało świat do siebie, w pełni zaspokajając swe instynkty i potrzeby, bowiem prócz nich nie masz niczego pewnego – najważniejsze to zabić, nim zostaniesz zabity; działa to wszędzie, w polityce, reklamie, biznesie, telewizji, administracji, życiu rodzinnym i pracy; życie to nieustanna walka o miejsce dla siebie i swych potomków, wyrafinowany konflikt o podporządkowanie sobie innych, zdominowanie uległych i pokonanie wrogów, którzy, co za tym idzie, muszą istnieć wiecznie, dlatego najgorszym i najlepszym wrogiem człowieka może być tylko drugi człowiek – żadna inna bestia nie posiada tak wspaniałej inteligencji, a przez to – nie stanowi konkurencji, a współzawodnictwo oraz przeszkoda jest tym, co przyspiesza ewolucję; musi istnieć problem, który powinniśmy rozwiązać by ćwiczyć swe zdolności, swój umysł, jako oręż perfekcyjny. Muszę walczyć, by postępować naprzód, wiecznie naprzód, a celem mym przetrwanie w tym nieprzyjaznym świecie, pełnym brutalności, przemocy, przesączonego do cna złem; cierpienie napędza wszystko – żaden niewolnik nigdy nie wszcząłby buntu ni rebelii, gdyby nie cierpiał, a wszystko przez dążenie do przyjemności, przeciwieństwa bólu; nikt nie byłby dobry, jeśli nie znałby zła, przy czym zło należy traktować jako dyskomfort, obojętnie jak dojmujący.