Zapoznałem się z treścią kilku wielkanocnych kazań z bieżącego roku i przyznam, że trudno coś takiego przemilczeć, dlatego zakładam wątek. Co mnie przeraziło to narastająca arogancja i agresja duchownych. Oczywiście nie chcę generalizować, ale fragmenty różnych kazań miały bardzo negatywny wydźwięk i zarazem niewiele wspólnego ze świętem, które tego dnia obchodził Kościół Katolicki.

1) Elokwencja
Jak mawiał Jean Jacques Rousseau "elokwencja zrodziła się z ambicji, nienawiści, fałszu i pochlebstwa". Większość kazań zawiera olbrzymi ładunek emocjonalny i niebagatelną dawkę perswazji. Jedno takie kazanie potrafi utkwić w pamięci prostego, słabo wykształconego człowieka po stokroć mocniej niż podstawy jakiejkolwiek teorii naukowej czy nawet wykładu z etyki zawartego w "niekrzyczącej" książce, na której przeczytanie trzeba przecież poświęcić dziesiątki razy więcej czasu niż na wysłuchanie płomiennej mowy w kościele.

2) Wyższość wiary nad niewiarą
Argument forsowany niestety dosyć często. W niejednym kościele tłuczono wiernym do głowy jak "racjonalna" jest wiara i jak "nieracjonalny" jest jej brak.

3) Nie słuchajcie naukowców
To niestety wyjątkowo bolesny, ale prawdziwy element wielkanocnych homilii. Miażdżąca chwilami krytyka teorii naukowych. Niewiele brakowało by wprost usłyszeć: Co tam naukowcy, otóż to ja pasterz jestem autorytetem, drogowskazem i to mnie słuchajcie. Aż chciałoby się powiedzieć duchownemu siejącemu takie odmóżdżenie "człowieku, gdyby nie naukowcy to nie miałbyś do dyspozycji nawet tak prozaicznej rzeczy jak nagłośnienie w Twoim kościele i gówno by Cię słyszeli".

4) Ateiści to margines
Jeden z kapłanów przekonywał, że: "Na każdej szerokości geograficznej ateiści stanowią zdecydowaną mniejszość i stanowią margines cywilizacji." Czy chciał przy okazji powiedzieć, że lepiej być chociażby muzułmaninem niż ateistą? Tak to mniej więcej zabrzmiało.

5) Celem ateizmu jest niszczenie
To co napisałem to właściwie dokładny cytat. Kapłan, które wygłaszał takie brednie nie pokusił się o szerszą argumentację - może i dobrze bo pewnie byśmy usłyszeli opowieść o Wujku Joe. Mimo tego...

6) Marks i Lenin wiecznie żywi
Nie zabrakło powrotu do przeszłości. Duchowni od zawsze byli w posiadaniu wehikułu czasu i trzeba przyznać, że już w kompulsywny i paranoidalny sposób cofają się do czasów Wielkiej Rewolucji Bolszewickiej. Szczerze myślałem, że nie usłyszę tym razem podczas Wielkanocy nazwisk Marks i Lenin - chyba zbyt pobłażliwe oceniam naszych pasterzy.

7) Sekta feministek
Chyba mało kto nie słyszał słów biskupa Ryczana z Kielc: "Domu Ojca nie zburzą ani zakazy parlamentu Europy, ani zwolennicy pana Palikota, ani sekta feministek". Domu mojego ojca z pewnością nie zburzą bo po jakiego grzyba mieliby to robić?

8) Smoleńsk
To oczywiście obowiązkowy dodatek w niektórych kościołach. Jednak z uwagi, że rocznica tragedii zbiegła się kalendarzowo ze świętami można uznać, że jest tu pewne uzasadnienie dla wspomnienia katastrofy - jednak do czasu, gdy rozpoczyna się gra na uczuciach. A tej nie brakowało.

9) Cywilizacja śmierci
Hasło wykrzykiwane niemal tak często jak paranoidalne "Allah Akbar" podczas emisji reportaży z rejonu bliskiego wschodu. Nasz świat bez dotyku współczesnej cywilizacji to natomiast pełne miłości, harmonii i piękna dzieło boże. Wobec tych bredni pozostaje odesłać pasterzy chociażby do rozdziału XII "Najwspanialszego widowiska świata" Dawkinsa.

Znalazłoby się tego więcej, ale wskazane zagadnienia to już wystarczająca pralnia mózgu. Odnoszę wrażenie, że duchowni tracą grunt pod nogami i mają tego świadomość. Inaczej nie intensyfikowaliby swoich wysiłków i nie koncentrowaliby się tak bardzo na atakowaniu naukowców, ateistów czy feministek a zamiast tego skupiliby się na głoszeniu słowa bożego - a to jak widać straciło już dawno na swej sile oddziaływania. Konieczne są inne środki.