Ostatnio dowiedziałem się, że istnieje coś takiego jak porażenie przysenne. Tzn. o samym zjawisku wiedziałem wcześniej, bo miałem wątpliwą przyjemność doświadczenia go, ale stwierdziłem, że po prostu coś mi się przyśniło, kilka razy. Niemniej ktoś ostatnio poinformował mnie, że coś takiego istnieje, więc nareszcie mogłem nazwać to co mi się przytrafiło, dowiedzieć się co to jest i czym jest powodowane.

Czytając co bardziej naukowe źródła na ten temat (trudna sprawa, większość to bełkot ludzi którzy chcą wyjść poza swoje ciała (i pewnie z niecnymi zamiarami odwiedzić sąsiada/dkę)) dotarłem do informacji, że porażenie przysenne dość często wiąże się z doświadczeniem uczucia przerażenia, wizji, odczuwania czyjejś obecności, a osoby z tą przypadłością mogą być święcie przekonane, że chce je porwać ufo etc. Wydało mi się to o tyle ciekawe, że u mnie nic takiego nie wystąpiło. Poza skołowaniem i strachem związanym z faktem bycia mniej-więcej obudzonym i sparaliżowanym, nie doszukiwałem się w tym niczego nadnaturalnego, stwierdziłem, że to być może jest sen na jawie. Jak przydarzyło mi się to któryś raz z kolei, to bardzo spokojnie podszedłem do tematu - przeczekałem to aż do momentu pełnego wybudzenia.

I zacząłem się zastanawiać nad dość banalną i oklepaną sprawą - czy fakt posiadania racjanalistyczno-sceptycznego podejścia do życia uodparnia nas na różnego rodzaju "widzenia"? Popytałem wśród znajomych i rodziny, prawie każdy ma w zanadrzu jakąś nadnaturalną historyję w której nadnaturalność święcie wierzy. Jedna osoba widziała ducha zmarłej dwa dni wcześniej koleżanki, znajoma nauczycielka została magicznie wepchnięta z powrotem na chodnik gdy nieopatrznie weszła pod koła rozpędzonego samochodu (jest święcie przekonana, że to jej anioł stróż), inna znajoma widziała szafki otwierane przez duchy - ogólnie rzecz ujmując, sporo się tego uzbierało.

I zrobiło mi się trochę smutno, bo wygląda na to, że jestem jedną z niewielu osób, którą zjawiska paranormalne omijają szerokim łukiem.

Jak tu dyskutować z ludźmi, skoro ktoś rzeczom dającym się wyjaśnić, przypisuje magiczne atrybuty? Kiedy dopadło mnie to całe "porażenie przysenne", albo widzę otwierającą się bez oczywistej przyczyny szafkę, to zastanawiam się co to jest i dlaczego, a nie przypisuje tego duchom i nie próbuję korzystając z okazji wyjść z ciała. Rozśmieszyły mnie szczególnie te otwierające się szafki, bo w moim mieście od czasu do czasu przedmioty spadają, szafki otwierają się, a okna i drzwi nagle mogą przestać pasować do futryny - ot uroki mieszkania z kilkoma kopalniami pod stopami. Myślałby kto, że niektórzy powinni się do tego przyzwyczaić.