W dziale "ABC racjonalizmu" w wątku dotyczącym naquczania religii w szkole mancziz protestuje przeciw umieszczeniu w elementarzu i wykorzystaniu na lekcji wiersza wyrażającego się pozytywnie m. in. o naszym uczestnictwie w Unii Europejskiej ("Do Unii też/ należeć chcę,,/ to drugi dom,/ więc cieszę się"). Jeśli dobrze zrozumimałem, autor posta w pełni zgadza się z poglądem na sprawę wyrażonym w www.bibula.com/?p=8912, w dalszym więc ciągu będę pisał wyłącznie o tym artykule opublikowanym przez Jacka Dytkowskiego w czasopiśmie "Nasz Dziennik".
JD oburzyło zarówno umieszczenie wiersza w elementarzu, jaki fakt, że znane mu są wypadki użycia go w deklamacjach wykonywanych przez dzieci z "zerówki" i nazywa to "indoktrynacją", przez co - jak to można wywnioskować z całości wywodu - rozumie wykorzystanie naturalnego w b. młodym wieku braku zdolności do samodzielnego myślenia, dla formowania kwestionowanych przekonań politycznych, które pozostaną w umyśle jako stały składnik światopoglądu. Jest charakterystyczne, że wyrażona w tym samym wierszu miłość Polski (UE jest drugim, a więc mnniej istotnym domem) nie została zauważona.
Tak wyrażone stanowisko świadczy o zupełnym braku zrozumienia istoty zagadnienia. Dziecko poznaje świat w sposób afiramtywny, nie wnikając w zawiłe sploty pozytywów i negatywów, do rozpatrzenia których nie jest zdolne. W pierwszej kolejności poznaje i pokochuje (a szkoła ma zadanie to utwierdzić np. wierszykami poświęconymi tacie i mamie) rodziców bez rozpatrywania ich wad, których wypominania (a któż ich nie ma?) brzdąc i tak nie zrozumie, mogą najwyżej wywołać w jego umyśle stany lękowe, fobie itp. W dalszej kolejności poznania idą rodzina, szkoła, Polska, UE i cała ludzkość, przy tym - ponownie podkreślam - poznanie to musi mieć charakter afirmacji stanu istniejącego, co wyklucza np. rozważanie wiązanego z Islamem terroryzmu. Dla równowagi psychicznej dziecku potrzebna jest świadomość bezpieczeństwa, uznania, że dorośli tym, co przedsiębiorą, potrafią mu zapewnić niezagrożony byt. Jak więc sobie wyobraża JD edukację w zerówce? Nie wspominać o tym, że Polska należy do wspólnoty?
Jako pierwszoklasista brałem udział w szkolnych uroczystościach na cześć marszałka Piłsudskiego, a wierszy na jego cześć w elementarzu i "Płomyczku" miałem mnóstwo. Ojciec jako ludowiec był przeciwnikiem sanacji, ale nie przyszło mu nawet do głowy, by dyskutować z malcem na tematy polityczne. Wiedział, że na tym etapie nie ma mowy o formowaniu przekonań politycznych i nie mylił się, gdyż w latach późniejszych zawsze Piłsudskiego oceniałem negatywnie. To, co daje szkoła, to jedynie świadomość istnienia władzy, której niezależnie od okoliczności należy się poważanie. Tak było przed wojną z Piłsudskim, Mościckim i sanacją, tak jest obecnie z prezydentem Kaczyńskim, skłóconym sejmem i z UE. Na ocenianie postępowania przyjdzie czas, gdy młody człowiek zostanie przez beletrystykę i historię przygotowany do zrozumienia złożoności spraw ludzkich.