Chrystus Bogiem, Chrystus Królem, Chrystus, Chrystus... No właśnie - kim był ten Chrystus? Jak głosi Pismo - był on bez grzechu poczęty i nie zgrzeszył za życia. Niestety szczerze w to wątpię... Człowiekiem (jednym z nich z miał być Jezus) rządzą popędy - ten seksualny TEŻ (ku niezadowoleniu Kościoła). A więc, żeby uznać Chrystusa za pełnoprawnego osobnika Homo Sapiens należy mieć na uwadze, że różne myśli (niekoniecznie: wybacz im Panie) przewijały mu się przez głowę. Chciał czy nie chciał - musiał odczuwać popęd seksualny. W przeciwnym razie człowiekiem nazwać go nie można (chyba, że chorym, ale wtedy całe bóstwo odejdzie w niełaskę). Chrześcijanin zaraz wzniósłby okrzyk - ale on był bogiem! A więc potrzeby fizjologiczne też się go nie imały? Pił i jadł - wydalać musiał. Jeżeli nie był ułomny musiał także produkować testosteron i plemniki. Natury oszukać się nie da. Więc albo uznajmy Chrystusa za proroka jakich było wielu i nadajmy mu człowieczeństwo z całym jego inwentarzem, albo uważajmy go za boga, ale nie takiego, który istniał i chodził po tej Ziemi jako człowiek. Nie da się pogodzić natury człowieka i nauki Chrystusa, gdyż sam Mistrz powiedział:


"Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż! A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa. Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli prawa twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało iść do piekła. Powiedziano też: Jeśli kto chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy. A ja wam powiadam: Każdy, kto oddala swoją żonę - poza wypadkiem nierządu - naraża ją na cudzołóstwo; a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzołóstwa." (Mt 5:27-32)

Ot, taka mała dygresja.