Dzięki i zgadzam się, że polska ortografia jest idiotyczna i nielogiczna.

>>Dzięki i zgadzam się, że polska ortografia jest idiotyczna i nielogiczna.<<
Ja jednak dostrzegam logikę w polskiej ortografii, bo w angielskiej to już nie bardzo. A jeśli logiczna, to chyba nie idiotyczna? Ale np. cyfra z kropką jako liczebnik porządkowy jest bez sensu. Pewnie wymyślił to ktoś, kto najchętniej wyrzucił by rz, ch, ó, a może i ą i ę, skoro student wyższej uczelni potrafi napisać: "z tond".

>Dzięki i zgadzam się, że polska ortografia jest idiotyczna i nielogiczna.
Dla głąbów, którzy nie są w stanie opanować pisowni kilku podobnie brzmiących w wymowie słów wymyślono tzw. dysortografię. Postaraj się uzyskać odpowiednie zaświadczenie o swojej niepełnosprawności umysłowej tego rodzaju, dzięki czemu nikt się nie będzie ciebie czepiał w przypadku popełniania przez ciebie błędów ortograficznych.

Moja koleżanka mawia:
"Tłumaczenie się dysgrafią jest jak szpanowanie małym fiutkiem".

Lepiej jednak podjąć wysiłek.

Kocham was poloniści wszelkiej maści, potraficie jak nikt inny wynajmować problemy których nie ma i nie odpowiadać na zadany temat. Powiedz koleżance, że szpanowanie małym mózgiem też jest szpanowaniem małym fiutkiem. No chyba, że tłumaczeniem się ślepotą barw przy kolorowaniu obrazków też jest dla was przykładem lenistwa i szpanowanie małym fiutkiem, albo nieumiejętność mówienia po wylewie do mózgu, twoje koleżanka zajmuje się neuronaukami, że tak pewnie wyraża swoje opinie w tej materii a może pozjadała wszystkie rozumy? Kiedyś widziałem program o dziewczynie, która doznała uszkodzenia mózgu podczas porodu i mimo normalnej inteligencji nie potrafiła rozwiązywać prostych zadań arytmetycznych, czy ona też jest leniwym małym fiutkiem?

Koleżanka jest zawodowym redaktorem. Kształconym w czasach, gdy dysgrafii nie było na świecie. I wie z doświadczenia, że jak ktoś się przyłoży, to da radę. A jak ktoś idzie na łatwiznę, to się tłumaczy dysgrafią.

Czyli jakby twoja koleżanka odpowiednio przyłożyła się do rysowania po jakimś czasie malowałaby jak da Vinci a jakby przyłożyła się do matematyki to byłaby drugim Banachem a ludzie z daltonizmem wystarczy że odpowiednio przyłożą się do patrzenia i już będą widzieć kolory, mój znajomy który w podczas porodu miał niedotleniony mózg i teraz nie mówi wystarczy że się przyłoży i będzie mówił. A to wszystko bo tak mówi redaktor a jak wiemy redaktorzy to najmądrzejsi ludzie na świecie i co powiedzą tak jest. Pewnie gdybym się przyłożył do bycia miłym byłbym miły ale moje biologiczne jestestwo na to nie pozwala.

Pewnie nie. Ale można i z tego wyciągnąć pewien wniosek o nieadekwatności podanych przykładów przy rozpatrywaniu tematu dysleksji, dysgrafii i dysortografii.
Inaczej mówiąc - jednostka chorobowa tak jak dysleksja istnieje, rzeczywiście. Dotyka ona jakieś 10% tych, którzy mają orzeczenie. Reszta jest po prostu zbyt leniwa.

Ja tam piękno języka hołubię. Od kiedy zainteresowałem się literaturą bardziej, niz jako czytelnik. I staram się go traktować z atencją. Mimo to zdarza mi się palnąć błąd, szczególnie gdy piszę na forach, szczególnie gdy się spieszę. Ale gdy mi ktoś go wytknie, nie klnę na bezsens języka polskiego, tylko przyznaję rację krytykowi i piszę dalej.

A najbardziej nie lubię wyklinania ortografii. Niektórym się wydaje, że ortografia to właśnie takie kwestie, czy się pisze przez ó czy przez u, ch czy h. Nie, ortografia to po prostu prawidłowy zapis danego słowa. Jest dla Ciebie problemem napisać "czyli" zamiast "zcyli"? Albo "jakby" zamiast "jakpy"? Nie? To czemu robisz problem ze słowami "lud" i lód"?

Pytasz o entropię? To podyskutujmy o ortografii

>Pytasz o entropię? To podyskutujmy o ortografii
Tu mnie masz.
Już zmykam z tą ortografią.

Może się uniosłem zbyt pochopnie ale strasznie nie lubię gdy oceniają mnie ludzie, którzy mnie nie znają, wytknąć błąd proszę bardzo, przyznaję popełniłem błąd ale nazywać mnie z tego powodu leniem? Jak już napisałem jak ktoś mnie nie zna nie ma prawa mnie oceniać. A ortografia, ortografia z czasem się zmienia tak jak język i ja bym się tego aż tak sztywno nie trzymał tym bardziej, że rola języka to komunikacja a forma to raczej, rzecz drugorzędna oczywiście ktoś może powiedzieć że pisząc lud zamiast lód mogę zostać źle zrozumiany ale przecież kiedy wymawia się te słowa to nie ma między nimi różnicy i ludzie się jakoś rozumieją. Ale dobra nie chcę się kłócić, mea culpa etc.

No właśnie niepotrzebnie. Przeciez sam nie zasłaniałeś się dysleksją czy dysgrafią. To był komentarz kogoś innego i do niego się odniosłem.

Ale:
>A ortografia, ortografia z czasem się zmienia tak jak język i ja bym się tego aż tak sztywno nie trzymał tym bardziej, że rola >języka to komunikacja a forma to raczej, rzecz drugorzędna oczywiście ktoś może powiedzieć że pisząc lud zamiast lód mogę >zostać źle zrozumiany ale przecież kiedy wymawia się te słowa to nie ma między nimi różnicy i ludzie się jakoś rozumieją.
Komunikacja, to nie tylko werbalna wymiana myśli. Słowa na piśmie to równie ważna część komunikacji. Choćby prawo powszechne, uchwalane i rozpowszechniane w piśmie. Gazety, książki, internet.
Zwracam też uwagę, nie odnosząc się już bezpośrednio do Ciebie, Hazy, ale tak ogólnie - że współcześnie prawdziwy dyslektyk ma narzędzia, które pomoga mu ograniczyć rozmiar szkód - edytory teksty czy przeglądarki internetowe mają moduły sprawdzania pisowni. To oczywiście nie jest narzędzie idealne, bo niektóre słowa mają różne znaczenie i w tych znaczeniach różną pisownię (lód i lud, może i morze, żądny i rządny) ale i tak pomagają.
Mnie też pomagają.
A kłócić się też nie chcę.
I tyle w wątku pozawątkowym.
Niestety w temacie głównym nie mam nic do powiedzenia, entropia leży poza zasięgiem mojej wiedzy i zainteresowań.

>Moja koleżanka mawia:
>"Tłumaczenie się dysgrafią jest jak szpanowanie małym fiutkiem".
>Lepiej jednak podjąć wysiłek.

I co? Urośnie?

>Dzięki i zgadzam się, że polska ortografia jest idiotyczna i nielogiczna.
Nielogiczna? A co nielogicznego jest w tym, że piszemy "lód" i odmieniamy "lodzie" (patrz Twój post inicjujący). Nielogiczne było napisać "lud" - "lodzie". Zlitowałam się i poprawiłam, bo mnie gryzło w oko. Polska ortografia jest, jaka jest, a rzeczą młodych ludzi jest nie spać na lekcjach języka polskiego i się jej nauczyć.

> Zlitowałam się i poprawiłam, bo mnie gryzło w oko. Polska ortografia jest, jaka jest, a rzeczą młodych ludzi jest nie spać na lekcjach języka polskiego i się jej nauczyć.
>

Ty poprawiłaś, a ja na durnia wyszedłem, chociaż hazy nie poczuł się przeze mnie dotknięty. No i w ogóle cała ta awantura o pisownię zaczęła wyglądać jak jedna taka komedia Szekspira

>>Dzięki i zgadzam się, że polska ortografia jest idiotyczna i nielogiczna.

polska ortografia jest logiczna u i ó inaczej się akcentuje, h i ch też, z rz i ż było(moze jest) podobnie i pewnie w nie których regionach polski różnica nadal jest słyszalna.

>polska ortografia jest logiczna u i ó inaczej się akcentuje, h i ch też,

Pierwsze słyszę. Możesz jakieś publikacje na ten temat zapodać?

> w nie których regionach polski

Polska ortografia jest logiczna

Nie trzeba publikacji do h i ch musisz znaleźć odpowiednia osobę bo nie wszyscy to rozróżniają.
"Ó" akcentuje sie mocniej niż "u" np. w skuwka, skuwka ,zasuwka mówi 'u' się delikatnie a wyrazie "końcówka" jest mocne pomimo tego że to podoba sylaba. Tak samo z "ósemka" i"używać". Spróbuj(<fajny przykład;p) powiedzieć który , ósemka lub końcówka używając u wymawianego jak w zasuwce i zobacz jak wyjdzie.

> Polska ortografia jest, jaka jest, a rzeczą młodych ludzi jest nie spać
> na lekcjach języka polskiego i się jej nauczyć.

Ten świat posuwa się do przodu właśnie dzięki temu, że kolejne pokolenia nie godzą się po prostu z faktem, że rzeczy są takie jakie są i starają się je zmienić w taki sposób, by stały się bardziej użyteczne i kosztowały nas mniej zbędnego wysiłku.

Młodym człowiekiem nie jestem, ortografią posługuję się (mniemam) w stopniu zadowalającym, co nie znaczy, że wszystkie te ch/h, rz/ż i ó/u uważam za coś mądrego. Pismo to narzędzie, narzędzie powinno być przede wszystkim praktyczne.

Poza tym ortografia nie jest czymś świętym, wielokrotnie podlegała zmianom i będzie nadal im podlegać.
pl.wikipedia.org/wiki/Historia_ortografii_polskiej

Całkiem niedawno zrezygnowaliśmy z akcentowanych "a" i "e" (á i é) używanych jeszcze w XIX wieku i niemających już wtedy pokrycia w wymowie. Na początku XX wieku zreformowano wiele spraw (między innymi) pisownię -ji -ii. Moim zdaniem nielogicznie, bo wydołuje wątpliwości przy zapisie i niejednoznaczności przy odczycie, np: "państwo Dania" / "dania rybne".

W przyszłości będą zapewne następowały kolejne zmiany i jestem jak najbardziej za tym, żeby następowały i upraszczały.

>Dzięki i zgadzam się, że polska ortografia jest idiotyczna i nielogiczna.

Czasem wprost w pale się nie mieści, do jakiego skretynienia niektórzy są w stanie dojść - mało tego - jeszcze się tym publicznie popisują .

Polska ortografia jest bardzo mądra i logiczna - mądrości tej i logiki jednak Twój owadzi móżdżek prawdopodobnie nigdy nie zdoła ogarnąć.

By nie mówiono jednak, że nie dałem Ci szansy:

mądrość polskiej ortografii wyraża się przede wszystkim w tym, że niejako utrzymuje ona "na wierzchu" przejawy pokrewieństwa języka polskiego z innymi językami indoeuropejskimi, dzięki czemu nie tylko łatwo uświadamiać sobie można historię własnej kultury i jej głębokie paradygmaty - co jest pewną wartością samą w sobie, ale też - już czysto pragmatycznie biorąc - względnie łatwo jest uczyć się języków obcych.

Fakt, że wyraz żona piszemy przez ż, od razu otwiera perspektywy poznawcze takie: www.racjonalista.pl/forum.php/s,569357#w569770 .

Z kolei fakt, że wyraz rzeka piszemy przez eR-zet, natychmiast pozwala zrozumieć
czeskie r^eka
bułgarskie reka
chorwackie rijeka
rosyjskie rieka
ukraińskie rika itp.
a dalej:
angielskie river
niderlandzkie rivier
francuskie riviere ('rzeka'; dawniej także 'brzeg rzeki') od pochodzącego z ludowej łaciny riparia ('rzeka, brzeg rzeki, brzeg') [por. hiszpańskie ribera ('brzeg rzeki, wybrzeże'), włoskie riviera ('wybrzeże')] od klas. łacińskiego ripa ('brzeg rzeki, brzeg'); por. także łac. rivus ('strumień, potok')
dodać należy
hiszpańskie i portugalskie rio
oraz
rumuńskie rau ('rzeka').

I teraz mają zagwozdkę językoznawcy. Bo to wszystko może brać się z praindoeuropejskiego rdzenia *(e)rei- ('płynąć, ciec'), ale i rdzeń *rei- (ogólnie biorąc: 'rozdzielać' - a rzeka ma to do siebie, że właśnie rozdziela dwa brzegi) pasuje równie dobrze...

W sumie chyba nie tak Ci źle, hazy, że nie masz takich problemów, prawda?

Szczęście masz też o i tyle, że nawet minusa Ci nie dam, bo stopień Twojej demencji wzbudza we mnie już wyłącznie Litość .

---

...którzy czuwają, mają jeden i wspólny świat, a każdy, kto zasypia, odwraca się ku własnemu. (Heraklit)