Twój penis, Twoja sprawa.

Innymi słowy - dlaczego miałbym tego nie tolerować?

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Twój penis, Twoja sprawa.
>Innymi słowy - dlaczego miałbym tego nie tolerować?
A tak w konkretach:
Czy pójdziesz na tęczową demonstrację?
Czy uważasz, że związki homoseksualne powinny być sankcjonowane prawnie?
Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
Czy zamieszkasz w domu bliźniaku z parą homoseksualną?
Czy zatrudnisz do opieki nad swoim dzieckiem nianię lesbijkę?
Czy nie widzisz przeciwwskazań aby homoseksualista był nauczycielem/wychowawcą w szkole?

>>Twój penis, Twoja sprawa.
>>Innymi słowy - dlaczego miałbym tego nie tolerować?
>A tak w konkretach:
>Czy pójdziesz na tęczową demonstrację?
>Czy uważasz, że związki homoseksualne powinny być sankcjonowane prawnie?
>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
>Czy zamieszkasz w domu bliźniaku z parą homoseksualną?
>Czy zatrudnisz do opieki nad swoim dzieckiem nianię lesbijkę?
>Czy nie widzisz przeciwwskazań aby homoseksualista był nauczycielem/wychowawcą w szkole?

Nie, Tak, Tak, Może, Nie planuje mieć dzieci, Nie widze.

>>Czy pójdziesz na tęczową demonstrację?
   Po to, żeby poderwać tam jakiegoś pana, albo dać się poderwać? Może to i niezły pomysł, wszystkiego warto spróbować.

>>Czy uważasz, że związki homoseksualne powinny być sankcjonowane prawnie?
   Małżeństwa, czyli prawne usankcjonowanie związków, to umowy o 1° wzajemnym świadczeniu usług seksualnych, 2° wzajemnej pomocy przy wychowywaniu dzieci, 3° wspólnocie majątkowej.
Związek homoseksualny spełnia tylko punkt 1° umowy, więc nie rozumiem, po co miałby być potrzebny, chyba, że ma na celu wychowanie dzieci.

>>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
   Może ulegam rozpowszechnionemu fałszywemu sądowi, ale wydaje mi się, że chęć posiadania dzieci właściwa jest raczej kobiecej naturze, a więc para lesbijska spełniałaby się w roli mam, ale czy dwaj tatusiowie - geje byliby dobrymi ojcami? Wątpię.

>>Czy zamieszkasz w domu bliźniaku z parą homoseksualną?
   My home is my castle. Ich też.

>>Czy zatrudnisz do opieki nad swoim dzieckiem nianię lesbijkę?
>>Czy nie widzisz przeciwwskazań aby homoseksualista był nauczycielem/wychowawcą w szkole?
   Żaden problem.

>A tak w konkretach:
>Czy pójdziesz na tęczową demonstrację?

Ja? Nie, nie jestem gejem. Choć akurat w homofobicznej Polsce pójście tam może mieć taki sens, żeby pokazać swe poparcie dla normalizacji w naszym kraju. Niech większość odwali się od sposobu życia tej mniejszości, niech przestanie im ustawiać życie, mówić co moˆgą a czego nie. Nie ich sprawa.

>Czy uważasz, że związki homoseksualne powinny być sankcjonowane prawnie?

Powinny mieć takie same prawa, jak wszystkie inne (spadek, informacja w szpitalu, wspólny majątek, opodatkowanie).

>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?

Tak. Nie od orientacji seksualnej zależy jakość wychowania, którą dziecku zaoferuje dana jednostka.

>Czy zamieszkasz w domu bliźniaku z parą homoseksualną?

Oczywiście, że tak! Znam paru gejów i są bardziej kulturalni od przeciętnej w Polsce. Można liczyć na spokojne sąsiedztwo i brak awantur.

>Czy zatrudnisz do opieki nad swoim dzieckiem nianię lesbijkę?

Bez problemu. Ona jest lesbijką, to znaczy, że preferuje seks z kobietami. Co może grozić mojemu synkowi? A córeczce?

>Czy nie widzisz przeciwwskazań aby homoseksualista był nauczycielem/wychowawcą w szkole?

Absolutnie żadnych. Bo jakie można widzieć? Że zacznie gwałcić chłopców? A co z heteroseksualistami? Gwałcą dziewczynki?

>>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
>Tak. Nie od orientacji seksualnej zależy jakość wychowania, którą dziecku zaoferuje dana jednostka.

To nie wiesz, że dziecku w procesie wychowania potrzebny jest wzór matki i ojca? Wzór dwóch "ojców" tego nie zastąpi.

>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?

Jak mnie irytuje takie stawianie tego tematu! Najlepszy przykład zabierania się do problemu od d... strony.

Pytanie powinno brzmieć: Czy poprzesz umożliwienie dzieciom bycia adoptowanym niezależnie od uprzedzeń pracowników socjalnych?

>>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
>Jak mnie irytuje takie stawianie tego tematu! Najlepszy przykład zabierania się do problemu od d... strony.
>Pytanie powinno brzmieć: Czy poprzesz umożliwienie dzieciom bycia adoptowanym niezależnie od uprzedzeń pracowników socjalnych?
To jest sensowne pytanie. Jeśli za czymś idzie prawo, to wola pracownika socjalnego zaczyna mieć małe znaczenie, jest przepis. Nawet jeśli jego wola na coś wpływa, masz możliwość odwołania się od decyzji powołując się na prawo.
Dzieci, a szczególnie niemowlęta nie mogą decydować o tym kto je adoptuje.

>To jest sensowne pytanie. Jeśli za czymś idzie prawo, to wola pracownika socjalnego zaczyna mieć małe znaczenie, jest przepis. Nawet jeśli jego wola na coś wpływa, masz możliwość odwołania się od decyzji powołując się na prawo.

Nie o to chodzi. Oboje pewnie myślimy o podobnych rozwiązaniach prawnych.

Chodzi o to, że w przypadku prawa do adopcji/prawa do bycia adoptowanym, nieporównywalnie większą wagę powinno się przykładać do interesów dziecka.

Twoje sformułowanie tego pytania sugeruje, że chodzi o poszanowanie praw homoseksualistów.

A ja na to: Nie, nie, nie i jeszcze raz nie! Jeśli okaże się, że lepiej dla dzieci, by siedziały w bidulach, niż wychowywały się w homoseksualnych rodzinach, to nic mnie nie obchodzi, czy niedoszli rodzice adopcyjni czują się dyskryminowani. Tak samo z rodzinami żydowskimi, rodzinami czarnoskórych, czy koszykarzy.

Jeśli dla dobra dziecka obojętne jest, czy pozostanie w bidulu, czy zostanie adoptowane przez rodzinę homoseksualną, to wtedy można wziąć pod uwagę interes potencjalnych rodziców.

Moje stanowisko jest takie: Jestem za prawem do bycia adoptowanym (na Twoje: "do adopcji") przez ("dla") homoseksualistów, bo jest to w interesie dzieci.

Aha, tak to rozumiesz.
Faktycznie zrobiłam przeskok myślowy, zakładając, że moje doświadczenia są powszechne. Miałam okazję poznać nieco dzieci z biduli. Dzieci, które biorą Cię za rękę i proszą - "Weźmie mnie Pani? Będę grzeczny, będę Pani pomagał w domu i dobrze się uczył. Niech mnie Pani weźmie." I dzieci, które uciekają do swoich zapijaczonych rodziców, którym odebrano prawa opieki za znęcanie się nad nimi. Uciekają, potem wracają. Głodne, czasem pobite. Odeśpią, podjedzą i znów uciekają. Stąd moje przeświadczenie, że dzieci bardziej niż jedzenia potrzebują bliskości rodziny.
Co do negatywnego wpływu wychowywania dzieci przez homoseksualistów nic nie wiem.

PS. Pytała Cię czemu postawiłeś mi minusa. Ciągle czekam na odpowiedz.

>>>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
>>Jak mnie irytuje takie stawianie tego tematu! Najlepszy przykład zabierania się do problemu od d... strony.
>>Pytanie powinno brzmieć: Czy poprzesz umożliwienie dzieciom bycia adoptowanym niezależnie od uprzedzeń pracowników socjalnych?
>To jest sensowne pytanie. Jeśli za czymś idzie prawo, to wola pracownika socjalnego zaczyna mieć małe znaczenie, jest przepis. Nawet jeśli jego wola na coś wpływa, masz możliwość odwołania się od decyzji powołując się na prawo.
Niestety - w Polsce przepisy ustawy regulują te sprawy w niewielkim zakresie, a to co regulują, często regulują "z grubsza". Reszta - to przepisy poszczególnych ośrodków adopcyjnych. I tak - w wielu ośrodkach jest przepis określający minimalny staż małżeński pary. Nie związku, nie wspólnego gospodarstwa, ale małżeństwa (cieszmy się, zwykle chodzi o prawny status, a nie ślub kościelny). I tak pomimo braku litery prawa możemy dowiedzieć się, że przed upływem 5 lat od daty ślubu. Spotykani są pracownicy, preferujący np. dom ze zwierzakami, bywa, że pies nie jest mile widziany. To przykłady.
Spotkałam się z rodziną skazaną na próby in vitro do skutku, bowiem odrzucono ich w czasie weryfikacji z powodu zdiagnozowanej przed kilku laty depresji jednego z małżonków, powołując się na chorobę psychiczną.
Pani z OAO w pytaniu o durnotę przepisu o 5 latach, odpowiedziała "co by małżeństwa powiedziały, gdyby musiały konkurować z parami nieślubnymi". Takie podejście mnie dość mocno zniesmacza, bowiem w tym momencie nie chodzi o dobro dziecka, ale o dobro małżeństw. Dla dziecka lepiej jest, aby więcej par konkurowało, a wybór padał na rodzinę, która ma najlepsze podejście do dziecka, największe szanse na stworzenie dla niego ciepłego domu. Oczywiście nikt nie mówi o odpowiednikach parytetów - na 100% adopcji 10% powinny stanowić adopcje do rodzin niesformalizowanych a 5% do rodzin homoseksualnych - to bzdura. Wybór powinien być najlepszy dla dziecka. Eliminacja rodzin na starcie nie jest podyktowana dobrem dziecka.

>>Twój penis, Twoja sprawa.
>>Innymi słowy - dlaczego miałbym tego nie tolerować?
>A tak w konkretach:
>Czy pójdziesz na tęczową demonstrację?

Jak będzie piwo za darmo to pójdę!

>Czy uważasz, że związki homoseksualne powinny być sankcjonowane prawnie?
Tzn.? Podatek od bycia gejem?

>Czy poprzesz umożliwieniem parom homoseksualnym adopcję dzieci?
Moim zdaniem każdy powinien mieć prawo do opieki nad dzieckiem jeśli ma ku temu chęci i środki, bo wiadomo, że jest do dużo lepsze dla dziecka, niż przebywanie w jakimś ośrodku. Przy czym oczywiście dziecko powinno mieć ostateczną decyzję (nie tak, że wchodzimy i kupujemy o nam się podoba!), a w przypadku młodszych nad adopcją powinien sprawować pieczę psycholog.

>Czy zamieszkasz w domu bliźniaku z parą homoseksualną?
A dlaczego nie? Prędzej nie zamieszkam obok kogoś, kto kosi trawę o 5tej rano.

>Czy zatrudnisz do opieki nad swoim dzieckiem nianię lesbijkę?
Nie, bo jeszcze mi córkę zgwałci podwójnym dildo o_O oczywiście, że mnie g***o obchodzi co i z kim robi moja opieka do dzieci, jeśli jest dobra w opiekowaniu się dziećmi! Co mnie obchodzi, że ona jest lesbijką?

>Czy nie widzisz przeciwwskazań aby homoseksualista był nauczycielem/wychowawcą w szkole?
No i znowu głupie pytanie. A co to - uczyć w szkole nie może? Niby czemu? Oczywiście, że nie mam nic przeciwko bo nawet nie wiem, czemu miałbym mieć. Tyle że prędzej bym takiemu współczuł uczyć w szkole, gdzie na religii uczą, że homoseksualizm to choroba i grzech śmiertelny... Większość dzieciaczków przecież wierząca jest.

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>A tak w konkretach:
>Czy pójdziesz na tęczową demonstrację?

Jeśli będzie się odbywać w pobliżu, a ja nie będę akurat czymś ważnym zajęta, to bardzo możliwe, że tak.

>Czy uważasz, że związki homoseksualne powinny być sankcjonowane prawnie?

Tak.

>Czy poprzesz umożliwienie parom homoseksualnym adopcję dzieci?

Tak.

>Czy zamieszkasz w domu bliźniaku z parą homoseksualną?

Tak. A dlaczego miałabym nie zamieszkać?

>Czy zatrudnisz do opieki nad swoim dzieckiem nianię lesbijkę?

Czemu nie? Co to ma do rzeczy w zakresie kompetencji wychowawczych? Geja też bym zatrudniła.

>Czy nie widzisz przeciwwskazań aby homoseksualista był nauczycielem/wychowawcą w szkole?

Nie widzę. Żadnych.

6 x tak

>dlaczego miałbym tego nie tolerować?

Np. z takiego samego powodu, z jakiego nie tolerujesz (zapewne) koprofilii. Ten powód to sprawa smaku. Tak, SMAKU! A może jednak tolerujesz?
pl.wikipedia.org/wiki/Koprofilia

Toleruję. Czy fakt, że mnie obrzydzają sprośne zabawy z kałem, ma być powodem, żeby tego innym ludziom zabronić? Uważam, że zabraniać należy tego, kiedy komuś dzieje się krzywda. Dlatego uważam, że nie powinno się eksponować pornografii w miejscach publicznych, ze względu na dzieci, które przypadkowo mogłyby się na to natknąć i na fakt, że jest to jednak w pewnym sensie sfera intymna, która wiadomo, podobnie jak inne tego typu rzeczy, nie powinny być ludziom narzucane.

Niektórzy ludzie o dużej tuszy też nie leżą w moim smaku i co? Mam ich nie tolerować? Bo oni gorsi jacyś, czy co? Bo mi się nie podobają?

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Toleruję.

Ale chyba nie bezgranicznie? Sądzę, że nie powierzyłbyś wychowania dziecka parze koprofili...

>Czy fakt, że mnie obrzydzają sprośne zabawy z kałem, ma być powodem, żeby tego innym ludziom zabronić?

Konsekwencją braku akceptacji pewnych zachowań nie musi być ich zabronienie (zwłaszcza jeżeli zakaz jest nie do wyegzekwowania). Chyba nikt rozsądny nie postuluje penalizacji zachowań (a tym bardziej - skłonności) homoseksualnych? Co nie znaczy, że trzeba się z nimi afiszować...

>Konsekwencją braku akceptacji pewnych zachowań nie musi być ich zabronienie (zwłaszcza jeżeli zakaz jest nie do wyegzekwowania). Chyba nikt rozsądny nie postuluje penalizacji zachowań (a tym bardziej - skłonności) homoseksualnych? Co nie znaczy, że trzeba się z nimi afiszować...

Widzisz, z debilizmem też nie należy się afiszować, ale jednak jeszcze bardziej niesmaczne jest odwodzenie od tego. No bo jak byś się poczuł, gdyby ktoś ci kazał zamilknąć?

BTW - tak, należy się "afiszować" z homoseksualnymi skłonnościami, w końcu to normalne, iż ludzie pokazują swoją seksualność. Dobrze też działa na "mózgi" zdebilałego prawactwa.

>Chyba nikt rozsądny nie postuluje penalizacji zachowań (a tym bardziej - skłonności) homoseksualnych?

Rozsądny - nie. Ale Watykan - i owszem .

>>Chyba nikt rozsądny nie postuluje penalizacji zachowań (a tym bardziej - skłonności) homoseksualnych?
>Rozsądny - nie. Ale Watykan - [url=http://wyborcza.pl

A kto powiedział, że Watykan ma zawsze rację? Nieomylny jest tylko papież, a i to tylko wtedy, gdy mówi ex cathedra.

>A kto powiedział, że Watykan ma zawsze rację? Nieomylny jest tylko papież, a i to tylko wtedy, gdy mówi ex cathedra.

...jak powiedział Watykan już w 1870 roku .

>Ale chyba nie bezgranicznie? Sądzę, że nie powierzyłbyś wychowania dziecka parze koprofili...

Ja do dziś nie wiem co moi rodzice robią w sypialni. A jakie mają fantazje itd., po prostu z nimi nie rozmawiałem o tym. Moim zdaniem niezależnie od preferencji seksualnych opiekunów, jeśli nie kryją się oni ze swoją seksualnością, tak jak zwykła przyzwoitość nakazuje, to jest to szkodliwe dla dziecka. Ludziom się wydaje, że jak "lesbijki" to dziecko zamiast lalką, bawi się gumowym dildo, a mamusie wulgarnie liżą się przy kolacji. A przecież takie zachowanie nawet w przypadku hetero jest patologicznie niezdrowe. Normalni rodzice i opiekunowie przede wszystkim mają zapewnić dziecku warunki rozwoju i miłość. A to wiąże się z dojrzałością emocjonalną i równie często z pozycją finansową, a na pewno nie ma związku z seksualnymi preferencjami. Że niby jak facet lubi, jak jego dziewczyna zabawia się z nim analnie, to będzie gorszym ojcem?

Dlatego jestem przekonany, że koprofilia (o ile zamyka się za drzwiami sypialni, a nie jest jakąś maniakalną obsesją na punkcie kału, objawiającą się smarowaniem ścian mieszkania stolcem) jest mniej krzywdząca dla dziecka, niż rodzic abnegat. Poza tym jestem przekonany, że każdy koprofil, zdając sobie sprawę z stosunku ogółu społeczeństwa do jego fantazji erotycznych, nie umieści informacji o swoich preferencjach w CV. Ani nie będzie o tym pisał starając się o adopcje. Per saldo koprofil ma prościej niż homoseksualista.

Tak jak uważam, że homofobia itd. to wymyślone przez media zjawisko, tak też jestem przekonany, że zdrowe społeczeństwo powinno się oduczyć ksenofobii. To że ktoś robi coś co nasz obrzydza to nie znaczy, że taka osoba w jakiś sposób jest gorsza i nie jest w stanie wychować dzieci. Na nietolerancję i brak akceptacji zasługują, według mnie, takie zachowania, podczas których dzieje się krzywda drugiemu człowiekowi. Dlatego też np. toleruję nudystów, mimo że nie potrafię znaleźć ani krzty frajdy w opalaniu się nago, ale jestem przeciwko wszelkim ruchom pro-life, które chcą wmówić kobietom, że muszą ryzykować życiem i rodzić dzieci. Podobnie też nie popieram pedofilii, czy kradzieży, a tu szczególnie intelektualnej.

>Konsekwencją braku akceptacji pewnych zachowań nie musi być ich zabronienie (zwłaszcza jeżeli zakaz jest nie do wyegzekwowania). Chyba nikt rozsądny nie postuluje penalizacji zachowań (a tym bardziej - skłonności) homoseksualnych? Co nie znaczy, że trzeba się z nimi afiszować...

Znaczy się cenzura? Homoseksualiści nie zwierzają się ze swoich zachowań małym dzieciom, ale jeśli to opowiadają o tym ludziom, czy w programach, o których chcą słuchać. Ja nie podchodzę do pierwszej lepszej osoby na ulicy i nie rozpowiadam, co robię ze swoją dziewczyną. Więc nie chcesz - nie słuchaj. Prawo do przeprowadzenia parady równości w tym kraju mają nawet koprofile, a mnie na równi wkurzają wszystkie, łącznie z tymi, którzy zrobili kiedyś maturzyści przeciwko MEN, bo nie mogłem przez miasto przejechać. I wydaje mi się, że właśnie zabranianie komuś mówić o czymkolwiek to właśnie penalizacja zachowań.

Wszyscy narzekają, że mamy tu katoland, ale tak naprawdę każdy by czegoś zakazywał i się po sarmacku zgrywał, co to inni mogą, a czego nie mogą.

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Tak jak uważam, że homofobia itd. to wymyślone przez media zjawisko (...)

W jakim sensie?

>>Tak jak uważam, że homofobia itd. to wymyślone przez media zjawisko (...)
>W jakim sensie?

Można mówić zapewne w psychologicznym ujęciu o homofobii tak jak o arachnofobii, ale teraz homofobem nazywa się każdego zawziętego opozycjonistę, który jest przeciwko przyznaniu praw homoseksualistom, występuje przeciwko paradom itp. To jest takie właśnie uderzanie ad personam. Bo na prawdziwą homofobię, czyli lęk przed homoseksualistami może cierpieć ledwie ułamek społeczeństwa.

Zresztą większość znanych mi osób (tak jak ja płci niepięknej) w myśl medialnego szumu powinna być raczej gejofobami, bo tak jak ja toleruje, a wręcz z zdrowym podnieceniem, reaguje na sceny erotyczne z męskim deficytem.

Dlatego wykreśliłbym to słowo z potocznego słownika, bo jestem przekonany, że u podstawy negatywnego stosunku do homoseksualizmu (czy tam tylko gejów, czy lesbijek) leży zwykły brak zrozumienia. Naprawdę, prościej się z czymś nie zgodzić, niż podjąć trud zrozumienia.

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Np. z takiego samego powodu, z jakiego nie tolerujesz (zapewne) koprofilii.

A co ma koprofilia do rzeczy?

No i to "zapewne", nie ma jak prawak... hi hi hi.

Ja na przykład toleruję debili, a niemniej oni nieestetyczni od koprofili, powiedziałbym wręcz, że bardziej, bo i ich niesmaczność dotyka sfery ważniejszej - ducha i intelektu.

>>Np. z takiego samego powodu, z jakiego nie tolerujesz (zapewne) koprofilii.
>A co ma koprofilia do rzeczy?

Też jest zboczeniem, równie nieszkodliwym jak homoseksualizm i równie estetycznym.

>Ja na przykład toleruję debili,

Ja też, dlatego Ci odpowiem. Kiepska z Ciebie pomoc dla Arystypa. Jego argumenty (aczkolwiek mogę się z nimi nie zgadzać) są merytoryczne, Ciebie zaś stać tylko na inwektywy. I to nie ad rem lecz ad personam. Co za ubóstwo intelektualne!

>Też jest zboczeniem,
Gwoli ścisłości - koprofilia to parafilia, nie zboczenie.

>równie nieszkodliwym jak homoseksualizm i równie estetycznym.

E, homoseksualizm jest nawet bardziej estetyczny od heteroseksualizmu...

>Ja też, dlatego Ci odpowiem. Kiepska z Ciebie pomoc dla Arystypa. Jego argumenty (aczkolwiek mogę się z nimi nie zgadzać) są merytoryczne, Ciebie zaś stać tylko na inwektywy. I to nie ad rem lecz ad personam. Co za ubóstwo intelektualne!

No a tu okazujesz, że nie tylko jesteś, hmm, innej orientacji umysłowej (skoro debil cię obraża), ale dodatkowo klinicznym hipokrytą, bo przecież bezpodstawne nazywanie czy porównywanie do koprofilii jest nie mniejszą obelgą od nazwania debilem. Z tym, że ty debilem jesteś, a homoseksualiści koprofilami są nie częściej od hetero.

>>>Np. z takiego samego powodu, z jakiego nie tolerujesz (zapewne) koprofilii.
>>A co ma koprofilia do rzeczy?
>Też jest zboczeniem, równie nieszkodliwym jak homoseksualizm i równie estetycznym.
>>Ja na przykład toleruję debili,
>Ja też, dlatego Ci odpowiem. Kiepska z Ciebie pomoc dla Arystypa. Jego argumenty (aczkolwiek mogę się z nimi nie zgadzać) są merytoryczne, Ciebie zaś stać tylko na inwektywy.

Rozumiem, że kwestie twojego prywatnego poczucia estetyki są elementem merytorycznym?

>>dlaczego miałbym tego nie tolerować?
>Np. z takiego samego powodu, z jakiego nie tolerujesz (zapewne) koprofilii. Ten powód to sprawa smaku. Tak, SMAKU! A może jednak tolerujesz?
>pl.wikipedia.org/wiki/Koprofilia

W gastronomii to Ty chyba nie pracujesz?

>Z ateizmem skojarzona została tolerancja wobec związków homoseksualnych. Rozglądając się wokół
>zastanawiam się czy te dwa poglądy faktycznie mają ze sobą coś wspólnego? Narzuca się podejrzenie,
>że tolerancja dla homoseksualizmu jest związana nie tyle z przekonaniem o równowartości związków
>hetero i homo seksualnych, ale raczej z chęcią propagowania poglądów odmiennych od KK.
>A jakie jest wasze zdanie na ten temat?

Jedynym źródłem braku tolerancji dla homoseksualizmu, jaki dostrzegam, jest ideologia religijna, konformizm lub lenistwo intelektualne.

Wśród osób deklarujących się jako ateiści na pewno mniej jest osób przywiązanych do postaw promowanych przez Kościół, mniej jest konformistów i mniej jest osób, którym się nie chce myśleć.

I stąd kojarzenie ateizmu z tolerancją wobec mniejszości seksualnych.

W naszym kilkudziesięciomilionowym społeczeństwie na pewno są też ludzie, którzy deklarują się jako ateiści i homofobia Kościoła jest dla nich wystarczającym powodem, by być tolerancyjnym. Ale wydaje mi się, że ich liczba jest tak niska, że zupełnie nieistotna.

Może jakieś słowo wyjaśnienia czemu postawiłeś mi minusa?
>Jedynym źródłem braku tolerancji dla homoseksualizmu, jaki dostrzegam, jest ideologia religijna, konformizm lub lenistwo intelektualne.
Ja bym ustawiła to nieco inaczej: na pierwszym miejscu brak wiedzy i doświadczenia, na drugim wpływ kultury i tu będzie między innymi religia, potem wpływ środowiska czyli twój konformizm.
Generalnie mniejszy nacisk położyłabym na świadomą winę po stronie osób, a większą na nieświadomy i niekontrolowany wpływ otoczenia.
>Wśród osób deklarujących się jako ateiści na pewno mniej jest osób przywiązanych do postaw promowanych przez Kościół, mniej jest konformistów i mniej jest osób, którym się nie chce myśleć.
A to już inny temat.
>I stąd kojarzenie ateizmu z tolerancją wobec mniejszości seksualnych.
Ja bym raczej stawiała na z jednej strony antyklerykalizm z drugiej na tzw. humanizm.

Tak to już jest, że ateiści nie zgadzają się z doktryną KK. Nie zgadzają się, bo ich pojęcie etyki ma zgoła inne źródło. KK twierdzi, że związki homoseksualne są złe, bo takimi objawia je bóg. Geje i lesbijki to "dziwolągi", które zagrażają systemowi stworzonymi przez kościół. Dla mnie, jako człowieka, który próbuje racjonalnie myśleć pary homoseksualne nie są przeszkodą. To ich sprawa.

Inaczej ma się rzecz jeśli chodzi o relacje społeczne. Uważam, że homoseksualiści nie powinni mieć prawa do wychowywania dzieci, to samo tyczy się placówek wychowawczych i edukacyjnych (co najmniej tych niskiego szczebla). Niezależnie od swojego nastawienia do kleru i religii, uważam, że homoseksualizm to schorzenie.

Tak jak niemowa nie nauczy dziecka mówić, tak homoseksualista nie pokaże mu, co znaczy rodzina.

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

>Inaczej ma się rzecz jeśli chodzi o relacje społeczne. Uważam, że homoseksualiści nie powinni mieć prawa do wychowywania dzieci, to samo tyczy się placówek wychowawczych i edukacyjnych (co najmniej tych niskiego szczebla).
Dlaczego?
>Niezależnie od swojego nastawienia do kleru i religii, uważam, że homoseksualizm to schorzenie.
Cóż, lekarze wycofali się z takiego poglądu. Na jakiej podstawie tak uważasz?
>Tak jak niemowa nie nauczy dziecka mówić, tak homoseksualista nie pokaże mu, co znaczy rodzina.
Kilka słów wyjaśnienia. Gdzie jest w szkole miejsce i czas w których dzieci uczone są co to znaczy rodzina? Może coś się zmieniło od moich czasów?
Co to wg. Ciebie znaczy rodzina? Jak wysoko stoi na Twojej skali wartości?

------------
Moim celem nie jest propagowanie jakiegokolwiek poglądu, ani krytykowanie. Pytam ponieważ chcę wiedzieć, a nie oceniać.

>>Inaczej ma się rzecz jeśli chodzi o relacje społeczne. Uważam, że homoseksualiści nie powinni mieć prawa do wychowywania dzieci, to samo tyczy się placówek wychowawczych i edukacyjnych (co najmniej tych niskiego szczebla).
>Dlaczego?

Ponieważ w placówkach wychowawczych opiekunowie mają zażyłe stosunki z dziećmi, które często przejmują od nich wzorce zachowań. Uważam, że każde dziecko, a szczególnie pochodzące z trudnej rodziny ma prawo do wychowywania się w odpowiednim dla siebie środowisku, a środowisko homoseksualisty takim nie jest. Dlaczego, o tym za chwilę.

>>Niezależnie od swojego nastawienia do kleru i religii, uważam, że homoseksualizm to schorzenie.
>Cóż, lekarze wycofali się z takiego poglądu. Na jakiej podstawie tak uważasz?

Na podstawie tego, że człowiek jak każde zwierzę ma naturalny instynkt i potrzebę rozmnażania, celem przedłużenia gatunku. Partner homoseksualny tego nie umożliwia, a więc jeśli człowiek odczuwa do niego pociąg fizyczny, to jest to przejaw dysfunkcji.

>>Tak jak niemowa nie nauczy dziecka mówić, tak homoseksualista nie pokaże mu, co znaczy rodzina.
>Kilka słów wyjaśnienia. Gdzie jest w szkole miejsce i czas w których dzieci uczone są co to znaczy rodzina? Może coś się zmieniło od moich czasów?

Miałem akurat tu na myśli wychowanie rodzicielskie, nie szkolne. To w domu dziecko uczy się tego jak wygląda relacja rodzinna, przyglądając się rodzicom utrwala pewne wzorce, które potem przenosi na dalsze relacje społeczne.

>Co to wg. Ciebie znaczy rodzina? Jak wysoko stoi na Twojej skali wartości?

Rodzina to grono najbliższych mi osób. W mojej skali wartości rodzina stoi wysoko, aczkolwiek nie tak wysoko jakbym tego chciał, ze względu na taką a nie inną sytuację.

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

>Na podstawie tego, że człowiek jak każde zwierzę ma naturalny instynkt i potrzebę rozmnażania, celem przedłużenia gatunku. Partner homoseksualny tego nie umożliwia, a więc jeśli człowiek odczuwa do niego pociąg fizyczny, to jest to przejaw dysfunkcji.

Pytanie 1:
Załóżmy, że: Jestem facetem, pociąga mnie pewna kobieta. W pewnym momencie dowiaduję się, że owa kobieta jest bezpłodna. Mimo to, mój pociąg nie mija.
Czy jest to przejaw dysfunkcji?

Pytanie 2:
Czy jeśli jestem facetem i pociąga mnie pewna kobieta po menopauzie, to jest to przejaw dysfunkcji?

Pytanie 3:
Czy jeśli jestem bezpłodnym facetem i pociąga mnie ktokolwiek/cokolwiek, to jest to przejaw dysfunkcji?

>Pytanie 1:
>Załóżmy, że: Jestem facetem, pociąga mnie pewna kobieta. W pewnym momencie dowiaduję się, że owa kobieta jest bezpłodna. Mimo to, mój pociąg nie mija.
>Czy jest to przejaw dysfunkcji?

Tak, to przejaw jej dysfunkcji. Twojej nie, ponieważ w tej kobiecie nie pociągają Cię jej jajniki, czy co tam zadecydowało o jej bezpłodności ale hormony. Kiedy ją poznałeś, nie miała napisane na czole "bezpłodna", a nawet gdyby, to nie miałoby żadnego znaczenia. Mężczyzna jest zaprogramowany na to, by odbyć stosunek płciowy z osobnikiem płci przeciwnej i tu się jego biologiczna rola kończy.

>Pytanie 2:
>Czy jeśli jestem facetem i pociąga mnie pewna kobieta po menopauzie, to jest to przejaw dysfunkcji?

Jak wyżej. Z tego powodu z wiekiem spada libido. Kiedy ciało nie jest już zdolne do prokreacji, zanika także potrzeba rozmnażania.

>Pytanie 3:
>Czy jeśli jestem bezpłodnym facetem i pociąga mnie ktokolwiek/cokolwiek, to jest to przejaw dysfunkcji?

Tak, jeśli jesteś bezpłodnym facetem, to ewidentnie jest to przejaw dysfunkcji.

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

>Tak, to przejaw jej dysfunkcji. Twojej nie, ponieważ w tej kobiecie nie pociągają Cię jej jajniki, czy co tam zadecydowało o jej bezpłodności ale hormony. Kiedy ją poznałeś, nie miała napisane na czole "bezpłodna", a nawet gdyby, to nie miałoby żadnego znaczenia. Mężczyzna jest zaprogramowany na to, by odbyć stosunek płciowy z osobnikiem płci przeciwnej i tu się jego biologiczna rola kończy.

Ale przecież bezpłodny partner przeciwnej płci nie umożliwia rozmnażania/przedłużenia gatunku w takim samym stopniu, jak nie umożliwia tego partner tej samej płci.

Wcześniej uzasadniłeś, że homoseksualizm jest dysfunkcją bo:
> człowiek jak każde zwierzę ma naturalny instynkt i potrzebę rozmnażania, celem przedłużenia gatunku. Partner homoseksualny tego nie umożliwia, a więc jeśli człowiek odczuwa do niego pociąg fizyczny, to jest to przejaw dysfunkcji.

Ale skoro pociąg do bezpłodnego partnera nie jest dysfunkcją, to coś się nie zgadza.

>>Pytanie 2:
>>Czy jeśli jestem facetem i pociąga mnie pewna kobieta po menopauzie, to jest to przejaw dysfunkcji?
>Jak wyżej. Z tego powodu z wiekiem spada libido. Kiedy ciało nie jest już zdolne do prokreacji, zanika także potrzeba rozmnażania.

Jak wyżej.

>Ale przecież bezpłodny partner przeciwnej płci nie umożliwia rozmnażania/przedłużenia gatunku w takim samym stopniu, jak nie umożliwia tego partner tej samej płci.

Tak, ale jak już powiedziałem przyciąga nas osobnik płci przeciwnej, bo w naturalnym stanie rzeczy jest on zdolny do rozmnażania. To, że nie jest w skutek choroby/innych zdrowotnych problemów to zupełnie inna para kaloszy. Brak płodności nie powoduje tego, że nie działa tzw. "chemia".

Jak napisałem wyżej, pociąg do bezpłodnego partnera płci przeciwnej dysfunkcją nie jest, nie wiem co tutaj się nie zgadza...

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

>Jak napisałem wyżej, pociąg do bezpłodnego partnera płci przeciwnej dysfunkcją nie jest, nie wiem co tutaj się nie zgadza...
Ani do bezpłodnego przeciwnej, ani płodnego własnej.
Dysfunkcja to niemożność realizacji popędu, a nie jego ukierunkowanie.

>Jak napisałem wyżej, pociąg do bezpłodnego partnera płci przeciwnej dysfunkcją nie jest, nie wiem co tutaj się nie zgadza...

Ano nie zgadza się to, że pociąg do osoby tej samej płci ma być dysfunkcją, bo:
> człowiek jak każde zwierzę ma naturalny instynkt i potrzebę rozmnażania, celem przedłużenia gatunku. Partner homoseksualny tego nie umożliwia, a więc jeśli człowiek odczuwa do niego pociąg fizyczny, to jest to przejaw dysfunkcji.

Stąd można wywnioskować, że każde zachowanie, które będzie podpadało pod ten schemat, należy wg Ciebie uznać za dysfunkcję. Podstawmy więc pociąg do bezpłodnego partnera:

> człowiek jak każde zwierzę ma naturalny instynkt i potrzebę rozmnażania, celem przedłużenia gatunku. Partner bezpłodny tego nie umożliwia, a więc jeśli człowiek odczuwa do niego pociąg fizyczny, to jest to przejaw dysfunkcji.

Ale jednak twierdzisz, że pociąg do bezpłodnego partnera dysfunkcją nie jest. Coś się tu nie zgadza.

Pociąg do osobnika przeciwnej płci nie jest uzależniony od jej zdolności do prokreacji. Jesteśmy zaprogramowani do obcowania z kobietą, która ma naturalne uwarunkowania do urodzenia potomstwa. Jak już pisałem wcześniej, nikt nie ma na czole napisane "bezpłodny". Za to pociąg do przedstawiciela tej samej płci to anomalia, zaburzenie. Z tego jasno wynika, że dysfunkcją jest homoseksualizm, a odczuwanie pożądania wobec płci przeciwnej nie.

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

Właściwie już całkiem skutecznie wykpiono twoja ignorancje pokazując słabość twojego wywodu od strony logicznej, wszelako dorzucić do tego można szokujący brak rozeznania w biologii, na która się powołujesz jako źródło dowodów na "dysfunkcjonalność" homoseksualizmu.

Po pierwsze - oczywiście każdy kto ma choć mgliste pojęcie o ewolucji i psychoewolucyjnych podstawach zachowań wie, że w rozmnażaniu nie chodzi o przedłużenie gatunku. Tym, co jest promowane to umiejętność maksymalnie wydajnego propagowania własnych genów. Jest całe mnóstwo organizmów, które się nie rozmnażają a mimo to nader skutecznie propagują swoje geny - robotnice mrówek są tu oczywistym przykładem.

Zagadnienie to wyjaśnianie jest przez teorię doboru krewniaczego - badania nad alokacją środków i zasobów wskazują dość wyraźnie, że przynajmniej męski homoseksualizm rozwinął się jako efekt doboru krewniaczego i odrębna strategia rozrodcza, która miast na zapładnianiu kobiet bazuje na wspomaganiu w wychowaniu spokrewnionych osobników.

Na przyszłość warto dogłębnie przemyśleć gdy chce się napisać coś głupiego i deprecjonującego ludzi ze względu na ich naturalne właściwości.

Jakoś nie czuję się intelektualnie obnażony. Według mnie to forum jest miejscem kulturalnego wyrażenia własnych opinii. Jeśli ktoś chce kpić, to jego problem.

A tak do rzeczy: nie jestem biologiem i nie posługuję się właściwym tej nauce językiem. Przedłużenie gatunku jest dla mnie wynikiem jak to mówisz "propagowania własnych genów".

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

>A tak do rzeczy: nie jestem biologiem i nie posługuję się właściwym tej nauce językiem. Przedłużenie gatunku jest dla mnie wynikiem jak to mówisz "propagowania własnych genów".

Tjaaa, tylko, że nie bardzo ma sens mówienie o rozmnażaniu jak "naturalnej funkcji" po to by przedłużać gatunek, lub propagować geny, skoro to nie jedyna naturalna droga propagowania genów...

>A tak do rzeczy: nie jestem biologiem i nie posługuję się właściwym tej nauce językiem. Przedłużenie gatunku jest dla mnie wynikiem jak to mówisz "propagowania własnych genów".

O pewnej niefrasobliwości świadczy prowadzenie rozmowy o funkcjach biologicznych bez rozumienia pojęć biologicznych.

>Zagadnienie to wyjaśnianie jest przez teorię doboru krewniaczego - badania nad alokacją środków i zasobów wskazują dość wyraźnie, że przynajmniej męski homoseksualizm rozwinął się jako efekt doboru krewniaczego i odrębna strategia rozrodcza, która miast na zapładnianiu kobiet bazuje na wspomaganiu w wychowaniu spokrewnionych osobników.
Dałbyś radę pociągnąć to w stronę hipotez:
Najlepszym wychowawcą jest homoseksualista.
Rodzina składająca się z mamy i taty ma mniejszy potencjał ochrony genów od rodziny składającej się z mamy, taty i cioci lesbijki.
?

Przede wszystkim: trzeba pamiętać, że ewolucja działa bez celu i wykorzystuje co ma. Dwa, jest po prostu obserwowalnym faktem, że w kulturach bez stygmatyzacji, męskie osobniki homoseksualne przykładają się do wychowywania nieswoich, ale spokrewnionych dzieci bardziej niż robią to osobniki nie-homoseksualne, ponadto, nie wykazują takich zachowań wobec dzieci nie swoich i niespokrewnionych.

I to kwestia nie hipotez, ale zweryfikowanych obserwacji.

>Ponieważ w placówkach wychowawczych opiekunowie mają zażyłe stosunki z dziećmi, które często przejmują od nich wzorce zachowań.
Bzdura. Wzorzec publicznego zachowania homoseksualisty nie odbiega od wzorca zachowania osobnika heteroseksualnego (pomijam skrajności, ale skrajności zazwyczaj nie są nauczycielami i wychowawcami).
>Uważam, że każde dziecko, a szczególnie pochodzące z trudnej rodziny ma prawo do wychowywania się w odpowiednim dla siebie środowisku, a środowisko homoseksualisty takim nie jest. Dlaczego, o tym za chwilę.
No i dalej za chwilę nie wyjaśniłeś niczego. Napisałeś kilka obiegowych homofobicznych frazesów.
Na jakiej podstawie uważasz, że rodzina homoseksualna nie jest odpowiednim środowiskiem do wychowywania dziecka? Czy na podstawie jakichś badań, czy też może na podstawie własnych uprzedzeń? Obawiam się, że to drugie. Tak sobie do głowy wbiłeś (albo ktoś Ci wbił) i tak już zostało. Uważaj. Następnym Twoim krokiem może być odmowa prawa do posiadania własnych biologicznych dzieci przez homoseksualistów i lesbijki, a takich dzieci już jest niemało...
>Na podstawie tego, że człowiek jak każde zwierzę ma naturalny instynkt i potrzebę rozmnażania, celem przedłużenia gatunku. Partner homoseksualny tego nie umożliwia, a więc jeśli człowiek odczuwa do niego pociąg fizyczny, to jest to przejaw dysfunkcji.
Nader pokrętne i nielogiczne. Poza tym "naturalne" instynkty rozmnażania zostały u człowieka stłumione na rzecz zupełnie innych doznań. Czy nigdy nie przyszło Ci do głowy, że akurat w temacie rozmnażania niektóre naczelne zasadniczo różnią się od innych zwierząt? Koty, psy, żyrafy, jelenie, nietoperze i inne stworzenia poza okresem płodności samic nie przejawiają aktywności seksualnej, bo jest ona w rozumieniu biologii bez sensu. Wyższe naczelne - a i owszem. Co oznacza, że ów instynkt przedłużania gatunku nie jest aż tak silny, jak potrzeba przyjemności. Współżyją ze sobą także pary, w których jedno bądź oboje partnerów dotyka bezpłodność. Tak, wiem, dla Ciebie pociąg do bezpłodnego partnera to "dysfunkcja". Ale może nie bądź takim zwierzakiem, bo do kota Ci daleko i zacznij myśleć trochę w kategoriach ludzkich.
>To w domu dziecko uczy się tego jak wygląda relacja rodzinna, przyglądając się rodzicom utrwala pewne wzorce, które potem przenosi na dalsze relacje społeczne.
I dlatego nie należy przyglądać się płciowości rodziny, tylko jej jakości. Patologiczna i dysfunkcyjna rodzina heteroseksualna może nauczyć dziecko o wiele gorszych rzeczy, niż normalna rodzina homoseksualna.

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>>Ponieważ w placówkach wychowawczych opiekunowie mają zażyłe stosunki z dziećmi, które często przejmują od nich wzorce zachowań.
>Bzdura. Wzorzec publicznego zachowania homoseksualisty nie odbiega od wzorca zachowania osobnika heteroseksualnego (pomijam skrajności, ale skrajności zazwyczaj nie są nauczycielami i wychowawcami).

Placówka wychowawcza to specyficzne miejsce, w którym kontakt dziecka z opiekunem nie ogranicza się do "publicznych zachowań". Wychowawca zastępuje rodzica.

>>Uważam, że każde dziecko, a szczególnie pochodzące z trudnej rodziny ma prawo do wychowywania się w odpowiednim dla siebie środowisku, a środowisko homoseksualisty takim nie jest. Dlaczego, o tym za chwilę.
>No i dalej za chwilę nie wyjaśniłeś niczego. Napisałeś kilka obiegowych homofobicznych frazesów.
>Na jakiej podstawie uważasz, że rodzina homoseksualna nie jest odpowiednim środowiskiem do wychowywania dziecka? Czy na podstawie jakichś badań, czy też może na podstawie własnych uprzedzeń? Obawiam się, że to drugie. Tak sobie do głowy wbiłeś (albo ktoś Ci wbił) i tak już zostało. Uważaj. Następnym Twoim krokiem może być odmowa prawa do posiadania własnych biologicznych dzieci przez homoseksualistów i lesbijki, a takich dzieci już jest niemało...

Środowisko homoseksualne nie jest odpowiednie, bo uważam, że dziecko powinno posiadać ojca i matkę. To chyba nie jest homofobiczny frazes I nie uważam tak na podstawie ani badań, ani uprzedzeń, tylko własnych przemyśleń. Jak już wcześniej powiedziałem, geje i lesbijki w niczym mi nie przeszkadzają.

>Nader pokrętne i nielogiczne.

Co konkretnie?

>Tak, wiem, dla Ciebie pociąg do bezpłodnego partnera to "dysfunkcja".

Przeczytaj moje wcześniejsze posty, a zobaczysz, że nie masz racji.

>>To w domu dziecko uczy się tego jak wygląda relacja rodzinna, przyglądając się rodzicom utrwala pewne wzorce, które potem przenosi na dalsze relacje społeczne.
>I dlatego nie należy przyglądać się płciowości rodziny, tylko jej jakości. Patologiczna i dysfunkcyjna rodzina heteroseksualna może nauczyć dziecko o wiele gorszych rzeczy, niż normalna rodzina homoseksualna.

Tematem dyskusji nie jest porównanie homoseksualnej rodziny do patologicznej heteroseksualnej ale homoseksualnej do pełnej rodziny heteroseksualnej.

---

Wnikanie w głębię własnego umysłu i zadawanie sobie pytań, których się boimy... Przyznanie się do własnych słabości i walka z nimi lub umyślna ich akceptacja, ciągłe poszukiwanie i przede wszystkim świadomość, to esencja człowieczeństwa.

>Tematem dyskusji nie jest porównanie homoseksualnej rodziny do patologicznej heteroseksualnej ale homoseksualnej do pełnej rodziny heteroseksualnej.
(pogrubienie moje - M.)
Po pierwsze - "patologiczna" nie oznacza "niepełna". Rodzina tzw. niepełna nie jest z definicji rodziną patologiczną, rodzina pełna taką być może. No, ale mniejsza o to. Chciałabym, żebyś się wypowiedział na temat: czy dwie lesbijki mogą wychowywać biologiczne dziecko jednej z nich, przy czym ta druga je adoptuje, a po śmierci biologicznej matki wychowa sama? Czy takie dziecko wg Ciebie będzie gorzej wychowane? Będzie miało jakieś skazy? Jaka jest w takim wypadku różnica pomiędzy własnym dzieckiem osoby homoseksualnej a dzieckiem adoptowanym przez analogię do dzieci wychowujących się w rodzinach heteroseksualnych (własne - adoptowane)? Bo:
1. uważasz, że słuszne jest wychowywanie własnych dzieci przez rodziny heteroseksualne (pełne, niepatologiczne);
2. uważasz, że słuszne jest wychowywanie przez w/w rodziny dzieci adoptowanych;
3. co uważasz o własnych dzieciach homoseksualistów?
4. co uważasz o dzieciach adoptowanych, to już wiem...

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.