Rząd Litwy przedstawił organizacjom żydowskim plan wypłaty "odszkodowania za utracone mienie" w wysokości 41 milionów dolarów. Rząd Litwy zgodził się na wypłacenie żydowskim organizacjom 113 milionów Litów (około 41 milionów dolarów), tytułem "kompensacji za mienie żydowskie zagarnięte przez nazistów podczas II Wojny Światowej." - informuje rosyjska agencja Novosti.
Zgodnie z planami Ministerstwa Sprawiedliwości, tzw. kompensacja będzie wypłacana począwszy od 2011 roku przez okres 10 lat w ratach dostosowanych do "możliwości finansowych państwa". Propozycja rządu Litwy zostanie teraz "przesłana do trzech żydowskich organizacji do zaaprobowania". Simonas Gurevicius, przedstawiciel jednej z tych organizacji powiedział, że "nie jest w stanie w tej chwili dokonać oceny projektu aż do czasu przeanalizowania metod szacowAnia wartości nieruchomości".
"Zobaczymy i porównamy czy wszystko zostało zrobione w ten sam sposób, co oceny nieruchomości dokonywane dla innych wyznań." - powiedział Gurevicius.
Synagogi na Litwie zostały zwrócone środowiskom żydowskim kilka lat temu, ale nie zadowoliło to grup żydowskich, które naciskały na zwrot budynków należących wcześniej do Żydów lub wypłacenie odszkodowania. Żądania o jeszcze większym zakresie wysuwane są przez światowe organizacje żydowskie również wobec Polski. Żądania tego typu nie mają żadnych podstaw prawnych, gdyż w większości przypadków legalni spadkobiercy nieruchomości już nie żyją. Szczególnie drastycznym przypadkiem łamania prawa bądź naginania go z pobudek ideologicznych, jest przyznawanie tzw. odszkodowań organizacjom żydowskim, które nie mają żadnego związku z nieruchomościami.

Czy zeznania szefa Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego przed Kongresem USA zaowocują przyznaniem "odszkodowań" od Ameryki?
.
David Harris, dyrektor Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego składał 19 marca br. zeznania przed kongresową komisją do spraw imigracji, przedstawiając żydowską interpretację sytuacji Ameryki czasów przed- i wojennych. W swoim wystąpieniu Harris m.in. oskarżył polityków amerykańskich o "zaniedbanie" w uratowaniu europejskich Żydów, a naród amerykański o "antysemityzm".
"Jako naród, zrobiliśmy dużo mniej niż mogliśmy celem uratowania Żydów" - powiedział Harris, żydowski syjonista, używając przebiegłej formy samookreślenia się z narodem amerykańskim. "Nie był to moment chluby naszego kraju" - ocenił.
Harris przypomniał również, iż badania przeprowadzone wśród społeczeństwa amerykańskiego w 1942 roku wykazały, że Amerykanie umieszczali Żydów na trzecim miejscu jako najbardziej niebezpieczna grupa, po Niemcach i Japończykach, czyli zaraz po agresorach wojennych. Harris nie przypomniał jednak, że społeczeństwo amerykańskie, tak jak i inne narody ówczesnego świata, zdawało sobie sprawę z działalności międzynarodowej żydowskiej finasjery, powszechnie oskarżanej o doprowadzenie do kryzysu finansowo-gospodarczego lat 1930, a wcześniej o zaprowadzenie komunizmu w Rosji. Społeczeństwa ówczesne, lecz również i politycy, jednoznacznie oceniały rolę Żydów w zaplanowaniu i przeprowadzeniu rewolucji bolszewickiej, przez co określenia bolszewik i Żyd stały się niemalże synonimami. Harris nazwał ten stosunek społeczeństwa amerykańskiego do żydowskiego międzynarodowego problemu oraz prowadzoną przez Stany Zjednoczone politykę imigracyjną, mianem "antysemityzmu".
Wystąpienie dyrektora American Jewish Committee przed kongresem amerykańskim i oskarżanie ówczesnych przywódców Stanów Zjednoczonych o różnego rodzaju zaniedbania, można odczytywać jako pierwszy krok do stworzenia atmosfery politycznej, która przerodzić się może w uznanie przez dzisiejszych przywódców "winy" poczynionej przez swoich poprzedników. To z kolei stanie się podstawą do legislacyjnych prac owocujących tzw. kompensacjami czyli "odszkodowaniami" dla środowisk żydowskich. W rezultacie, społeczeństwo amerykańskie będzie wypłacało społecznościom żydowskim miliardowe "odszkodowania".
Środowiska żydowskie, zdając sobie sprawę z usychającego źródła odszkodowań wypłacanych przez Niemcy, rozpoczęły próby ściągania pieniędzy z innych kierunków. I tak w sierpniu 2006 roku przedstawiciele międzynarodowych organizacji żydowskich z 10 krajów debatujący w Jerozolimie, wezwali do "wspólnego, zorganizowanego nacisku" celem otrzymania rekompensaty za "wysiedlenie Żydów z krajów arabskich w XX wieku". Jedna z uczestniczących w sesji organizacji, World Organization of Jews From Arab Countries, oceniła, że chodzi o wartość około 100 miliardów dolarów.
W tym samym czasie pro-izraelskie lobby wystosowało petycję do Organizacji Narodów Zjednoczonych wzywającą ONZ do wypłacenia odszkodowania Izraelowi za straty wyrządzone przez Hezbollah. Petycja oskarża ONZ za to, że "Rada Bezpieczeństwa ONZ nie wywiązała się ze swoich obowiązków i pozwolila Hezbollachowi rozwinąć się na terenie południowego Libanu terroryzując ludność Libanu". Kwota tego "odszkodowania" nie została w petycji określona.

Od wielu lat trwają również naciski na Polskę celem wypłacenia "rekompensat za utracone mienie żydowskie".

Grupa 25 kongresmenów z USA wysłała do władz Polski i Litwy list, w którym domagają się rozwiązania kwestii rekompensat za mienie zagrabione Żydom podczas II wojny światowej - podaje yahoo.com.

Robert Wexler i jego 24 kolegów napisało list do premiera Polski Donalda Tuska i premiera Litwy Andrius Kubilius. Apelują w nim, by rządy tych krajów przyjęły ustawę o rekompensatach za mienie zagrabione ofiarom Holocaustu do czasu rozpoczęcia konferencji "Holocaust Era Assets". Konferencja, która odbędzie się w dniach 26-30 czerwca w Pradze, będzie dotyczyć mienia zagrabionego Żydom w czasie II wojny światowej.