Czy w ogóle jest to możliwe?
Nasz przepis mówi o tym, że obrazę uczuć religijnych stanowi znieważenie przedmiotu lub miejsca kultu. Ok.
Jeśli znieważam prezydenta, odpowiadam za znieważenie organu władzy. Gdybym znieważał ministra propagadny- byłbym bezkarny, bo na dzień dzisiejszy takie ministerstwo nie istnieje. Żeby znieważyć boga, to przypadkiem nie jest potrzebny bóg? Skarżący nie powinien wykazać przed sądem istnienia znieważonego? Oskarżony mógłby powołać go na świadka? A co w przypadku braku stawiennictwa?
Miejsce kultu to rzecz jasna. Kult uprawia się w kościołach i niewolno ich znieważać.
Ale autorzy biblii? nie stanowią przecież przedmiotu kultu? Katolicy (ten problem spotykamy chyba najczęściej) moga wierzyć (zgodnie z dekalogiem) w Jednego Boga , dodajmy, że jako chrześcijanie wierzą w Jezusa, niech będzie też Duch czyli cała trójca.
Zatem zbite pod jakimkolwiek kątem deski (stanowią jedynie symbol- podobnie jak kształt ryby), matki, szwagrowie, żony i kochanki, ludzie- żyjący i nieżyjący- obojętne czy sprawujący funkcje w organizacji kościelnej czy nie, książki, pieczywo, wyroby alkoholowe, tytoniowe, ulice, chodniki, drzewa i rzeźby (przedstawiające ludzi i zwierzeta, ubrane i nagie) nie mogą zgodnie z podstawami wiary stanowić przediotu kultu, zatem ich znieważanie równoznaczne jest z nawyzywaniem osła, pluciem na ławkę wyśmiewaniem się z treści książek autorstwa Marksa czy innego komunistycznego "ekonomisty"....