Upadek komunizmu (bądź socjalizmu - terminologiczne niuanse nie są tu istotne) w Polsce przyniósł nam wszystkim nadzieję nie tylko na dobrobyt, ale i na wolność, odnoszącą się tak do naszego prywatnego życia, jak i publicznego dyskursu. Z historycznego punktu widzenia, za tą wolnością winna iść debata nad niegdysiejszymi, acz wciąż jeszcze żywotnymi, przekłamaniami dziejów naszego kraju, prowadząca koniec końców ich rewizji.

Dziś, dwadzieścia lat po przełomie Okrągłego Stołu, rzeczywistość zdaje się spełniać te nadzieje - ujawniane są kolejne ciemne praktyki czasów PRL, w toku naukowej debaty wyraźnemu nadwątleniu uległa wiara w mit PPR-GL-AL jako organizacji o charakterze niepodległościowym. Niestety, nie każde z palących, a zarazem przemilczanych zagadnień z zakresu najnowszej historii Polski, cieszy się aż takim zainteresowaniem kontestatorów dawnego dziejopisarstwa.

Do najbardziej zaniedbywanych tematów z pewnością można zaliczyć sytuację polityczną, społeczną i narodowościową na terenie Górnego Śląska na przestrzeni ubiegłego stulecia. Systematyczne pomijanie walnego udziału Niemców w Śląskim społeczeństwie, deklarowanej przez Ślązaków głośno już od końca I wojny światowej odrębności narodowej, autonomicznych tradycji Śląska międzywojennego oraz wyjątkowo skomplikowanej sytuacji narodowościowo-politycznej z czasów hitlerowskich, prowadzi do generalnej deprecjacji mieszkańców Śląska w oczach polskiej opinii publicznej. Dla większości Polaków, Ślązak to zdrajca, volksdeutsch i menel spod budki z piwem, z bliżej nieznanych powodów zdradzający zapędy separatystyczne.

Ten negatywny i krańcowo niesprawiedliwy wizerunek owocuje oczywiście całkowitą negacją śląskiej tożsamości narodowej. Sądzi się, że Ślązak to ni mniej ni więcej, jak zdeprawowany Polak, który dzięki ułożeniu się z niemczyzną przed siedemdziesięcioma laty, zyskał na tyle duże przywileje, że dziś za rządami nazistowskiej wierchuszki po prostu tęskni.

Oprócz tych pseudoargumentów, których w nadziei na Wasz rozsądek i historyczną świadomość nie zamierzam póki co komentować, przeciwko idei narodu śląskiego zgłasza się jeszcze inne, nieco bardziej wyrafinowane zarzuty.

Mianowicie powiada się, że Ślązacy, nie dysponując własnym językiem (Śląska gwara jest nie tylko nieskodyfikowana, ale i bardzo zróżnicowana) nie mogą być narodem. Cóż, można na to odpowiedzieć tylko tyle, że w takim razie niewiele jest narodów w Ameryce Łacińskiej, albo wręcz większość jej mieszkańców to Hiszpanie, skoro właśnie w tym języku mówi się tam najczęściej.

Po drugie, spotkałem się z opinią, że tożsamość darodowa Ślązaków jest tożsamością stricte robotniczą, wobec czego na jej gruncie nie może wyrosnąć żadna wyższa kultura, sztuka, literatura i myśl. Sądzę, że i to nie jest zbyt poważną trudnością. Każdy z narodów przeżywał kiedyś swoje młode lata, kiedy to nie wykształcił jeszcze własnych elit inteletkualnych i kulturalnych, legitymujących się osiągnięciami oryginalnymi w stosunku do spóścizny innych nacji (wszak i Polska Piastów wieszczami nie stała). Dlaczegóż więc wymagać od Ślązaków, by zamiast być dziećmi, wkroczyli na scenę historii od razu w wieku dojrzałym?

Jestem przekonany, że naród XXI wieku, to już nie ortodoksyjna, zamknięta wspólnota kultuwująca autorytet bohaterów i mędrców minionych lat. To przede wszystkim Gassetowski "projekt", oparty na przesłankach integracji zaczerpniętych z kultury i historii, a nade wszystko na poczuciu wspólnej tożsamości. Wszystkim tym Ślązacy mogą się wykazać - ostatni Narodowy Spis Powszechny wykazał, że osoby deklarujące narodowość śląską (aż 173,2 tysiąca przy lekko ponad 150 tysiącach Niemców, posiadających własną reprezentację w naszym parlamencie!) stanowią najliczniejszą mniejszość narodową w Polsce. Ponadto, od wielu lat działa Ruch Autonomii Ślaska (pierwsza jego inkarnacja powstała już w 1919 roku, jako reakcja na niemiecką i endecką propagadnę narodowościową), będący materialnym potwierdzeniem państwowych dążeń Ślązaków.

Abstrahując od kwestii autonomii, która nie jest tematem niniejszego wątku, chcę Wam, moi drodzy, zadać pytanie o to, czy popieracie inicjatywy zmierzające do legalizacji narodowości śląskiej. Przypominam, że na mocy ustawy sprzed siedmiu lat, wiąże się to z rozlicznymi udogodnieniami - nałożeniem na państwo obowiązku dotowania przedsięwzięć promujących dorobek kulturalny danej mniejszości narodowej, możliwością nauki języka (gwary) w szkołach i używania go w urzędach.

Serdecznie pozdrawiam.