W dyskusji z osobami wierzącymi ateiści i racjonaliści zmagają się z pojęciem Boga w jego wersji przygotowanej i opisanej przez teologów, którzy zaprzęgli do zbożnego dzieła, zgodnie z dewizą "filozofia w służbie religii", osiągnięcia myśli niereligijnej i nie podporządkowanej żadnej wierze. Każdy myślący człowiek po wstępnym rozpoznaniu atrybutów takiego Boga musi przyjąć, że albo przyjmuje te tezy za prawdziwe i odrzuca wartość logicznego myślenia, albo zachowuje logikę i pozostawia tę postać Boga tym, którym obca jest higiena psychiczna. Jest jednak jeszcze jedna godna uwagi możliwość, którą należy rozważyć, że Bóg istnieje, chociaż nie jest ani doskonały, ani wszechwiedzący, ani nieskończony, zaś jego istnienie ogranicza się jedynie do obszarów zamieszkanych przez ludzi.
    Stąd chciałbym tu jak najbardziej poważnie przedstawić swoją hipotezę, którą chciałbym przedyskutować, chociaż zdaję sobie sprawę z tego, że jest to dyskusja w obszarze dotąd eksploatowanym jedynie przez fantastykę. Otóż hipoteza ta mówi, że "Bóg Mojżeszowy" jest bytem realnym, stworzonym przez człowieka i ewoluującym, rozmnażającym się, co się przejawia w powstawaniu różnych odłamów i odmian w obrębie religii ortodoksyjnych. Funkcjonuje on poprzez pewien program - którego "jądrem" jest samo słowo "Bóg", które jest tylko słowem-sygnałem, zaś jego "postacią" jest "otoczka" tego słowa, która zostaje wpisana w procesie wychowania religijnego w psychikę człowieka zawierająca paletę emocji powiązanych z tym słowem i sterujących zachowaniami człowieka wierzącego. Każdy z wierzących oraz niektórzy niewierzący są nosicielami tego oprogramowania i poprzez interfejs, jakim są neurony lustrzane zespalają się w jedną wielką sieć. Bóg istnieje jako botnet, który stanowi rzeczywiście istniejącą, wyższą świadomość, wobec której jednostka jest bezsilna i stąd może doświadczać jego "wszechmocy", chociaż jest to moc jak najbardziej skończona, tyle, że przekraczająca wyobrażenie większości ludzi.
   Istnienie takiej nad-świadomości jest możliwe, nie możemy przecież a priori zakładać, że system nerwowy musi być spójny mechanicznie; istotą jego spójności jest zdolność tworzenia trwałych struktur i komunikowania się z pozostałymi węzłami sieci a do przesyłania impulsów niosących informację nie jest konieczne pośrednictwo synaps i dendrytów, równie dobrze mogą te sygnały biec w postaci dźwięków i obrazów. Neurony lustrzane zaś powodują potrzebę fizycznej konsolidacji super-mózgu w akcie zebrań. Istotnie, wszystkie religie oparte na wierze w osobowe bóstwa wymagają dla własnego istnienia aktów zgromadzeń. Uważam, że jest to moment "zestrajania" poszczególnych elementów botnetu, co jest możliwe właśnie dzięki neuronom lustrzanym.
   W tej hipotezie religie są odpowiednikiem "systemów operacyjnych" uruchomionych na strukturach społecznych, stwarzających optymalne środowisko do funkcjonowania super-mózgu.
   Dodam, że takimi komputerami-zombie mogą być również osoby niewierzące, które nie w pełni uświadamiają sobie to, w jaki sposób słowo "Bóg" funkcjonuje w ich umysłach i jaką część ich "mocy obliczeniowych" angażują.