Moim zdaniem definicja optymisty, jako osoby uważającej, że "zawsze jakoś to będzie" jest błędna i jestem za definicją: Optymista = człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia. Nie widzę powodów, dla których optymista miałby żyć krócej od pesymisty.

---

Za egzegezę poza eklezją auto-da-fe (graffiti - Wrocław pl. Nankiera 1986)

>Nie widzę powodów, dla których optymista miałby żyć krócej od pesymisty...

Chodzi o myślenie, a nie o takie lub inne emocje. Być może fizjologia myślenia sprzyja długowieczności. Pamiętam jeden z ostatnich wykładów Tatarkiewicza: zdaje się, że o Demokrycie, ale fascynowała mnie nie tyle jego treść, co kartezjańska jasność wywodu.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

gdzieś to było....
śmiech jest reakcją obronna organizmu? na co? na ból myślenia

ludzie nie lubią cierpieć, nawet na wzór Bogów swoich... popatrzcie na Episkopat np... Purpurowych cierpiętników - oczywiście słowa

a gdyby zadać pytanie:
1. długo i mądrze czy
2.szybko i wesoło?

no? no?

---

Bóg stworzył człowieka, ponieważ rozczarował się małpą. Z dalszych eksperymentów zrezygnował. Marek T.

a jeszcze jedno....
>A swoją drogą: czy to nie śmieszne umrzeć ze śmiechu?
>
relatywnie ale przy niektórych schorzeniach plucno-astmatycznych - wykonalne - zabójstwo doskonale: mówisz dowcip i gość schodzi!

---

Bóg stworzył człowieka, ponieważ rozczarował się małpą. Z dalszych eksperymentów zrezygnował. Marek T.

>mówisz dowcip i gość schodzi!

No właśnie. A kiedy uraczysz go filozoficzną konwersacją - pacjent zaśnie i obudzi się zdrowszy.

Kto myśli, śmieje się ostatni.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>a jeszcze jedno....
>>A swoją drogą: czy to nie śmieszne umrzeć ze śmiechu?
>>
>relatywnie ale przy niektórych schorzeniach plucno-astmatycznych - wykonalne - zabójstwo doskonale: mówisz dowcip i gość schodzi!

Było, było! Pamiętam taki skecz z Monty Pytona, scena w okopach podczas pierwszej wojny światowej, żołnierz z kartką wychyla się z transzei i zaczyna skandować dowcipny tekst, po chwili słychać pohukiwania Szwabów, potem coraz głośniejszy rechot, aż wszyscy padają sztywni uraczeni zabójczym dowcipem .

To przypomina mniemaną intrygę aliantów opisaną w jakimś opowiadaniu s-f (pewnie fikcyjną))..
Obmyślili ponoś wierszyk w rytmie marszowym, który miał być jednocześnie chwytliwy i na tyle głupawy, by wprowadzał zamęt we wrogich szeregach.

Szło to mniej więcej tak:

Lewa, lewa, lewa, lewa
Lewantyńczyk spolegliwy
Lewatywę dobrze znosi
Chociaż mu się nie przelewa
Lewa, lewa, lewa, lewa

Lewantyńczyk .. itd..

W myśl autora opowiadania (nie pamiętam.. może Kuttner?) miało to spowodować skuteczne rozprzężenie wśród drylowych prusaków, bo zaczęli myśleć o rzeczonym Lewantyńczyku.

>To przypomina mniemaną intrygę aliantów opisaną w jakimś opowiadaniu s-f (pewnie fikcyjną))..

Ależ oczywiście; nie musiało to być fikcyjne, tajniki wojen psychologicznych (które są prowadzone przez znacznie dłuższe okresy niż wojny konwencjonalne) chyba wciąż nie zostały dobrze opisane i poznane. Bardzo prosty przykład - Amerykanie wykurzyli Manuela Noriegę z ambasady Watykanu instalując wokół budynku głośniki nadające hardcorowy rock, którego generał nienawidził. To go rozmiękczyło. Podejrzewam, że również miało to wpływ na urzędników ambasady.
Rosjanie podczas oblężenia Stalingradu nadawali przez gigantofony na pozycje Niemców odgłos tykającego zegara i tekst po niemiecku: co trzy sekundy ginie jeden z was. Pomyślcie o waszych domach, żonach, rodzicach, dzieciach. Itp.

> Cytat:

- To, co może zadziwić ludzi - nas to zadziwiło - to fakt, że osoby biorące udział w
>"Longevity Project", które były najbardziej wesołe i optymistyczne, żyły krócej niż te poważne.
>Rozsądni i uparci żyli najdłużej i cieszyli się najlepszym zdrowiem - poinformowała dr Leslie
>Martin.

Dla mnie to wątpliwej jakości wyniki. Od kiedy to wesoły nie może być rozsądnym, a optymista upartym? Wygląda mi to na badania do rubryki "psychologia na obcasach" w piśmie dla gospodyń domowych (bez obrazy dla tych ostatnich).

Aby wywnioskować, że myślenie zwiększa szanse na przetrwanie nie trzeba być "amerykańskim naukowcem".

>Najnowsze badania zdają się sugerować, że owym kamieniem filozoficznym, przynajmniej jeśli chodzi o
>długowieczność, jest myślenie:

Homo stał się sapiens właśnie dzięki odkryciu, że myślenie przedłuża życie