Wątek ów wpasowuje się w tematykę wpisu traktującego o najnowszej encyklice papieskiej oraz artykułu poruszającego problem erozji wybrzeża Bałtyku – w którym była mowa - między innymi - o powierzchni ziemi traconej corocznie przez Polskę w konsekwencji rzeczonego procesu oraz jej wartości.
Ponad 2/3 terytorium Rosji pokrywa wieczna zmarzlina topiąca się na potęgę. Naukowcy przewidują, iż przy utrzymaniu się obecnego tempa rozmrażania wiecznej zmarzliny, w połowie obecnego wieku, obszar pokryty nią zmniejszy się w Rosji o ponad 1/3. Fenomen ów generuje ogromne spektrum problemów. Po pierwsze ulega uszkodzeniu lub zniszczeniu infrastruktura budowlana. Walą się lub zaczynają „pląsać” obiekty na niej zbudowane. Podobnie jest z drogami, liniami kolejowymi, rurociągami. Topiąca się wieczna zmarzlina przekształca dany teren w rozmiękłe grzęzawisko – eliminując tym samym w wielu miejscach rozlegle tundrowate pastwiska wykorzystywane przez tubylczą ludność do hodowli reniferów. Topiąca się wieczna zmarzlina uwalnia do atmosfery bardzo duże ilości uwięzionego w nim metanu – który jest gazem cieplarnianym znacznie bardziej niebezpiecznym w tym względzie niż dwutlenek węgla. W konsekwencji proces ów przyspiesza i potęguje efekt cieplarniany. Tworzy się zamknięty cykl błędnego koła. Więcej metanu w atmosferze oznacza wyższą temperaturę, a to oznacza przyśpieszone tempo topnienia lodów i wiecznej zmarzliny – co oznacza większe ilości metanu w atmosferze... i tak da capo al fine. A ten koniec w prognozach pesymistycznych jawi się dosyć ponuro. Są tacy, którzy przewidują, iż topniejąca wieczna zmarzlina uwolni hibernujące mikroby różnorakich chorób, na które nie jesteśmy odporni – w tym na przykład grypy „hiszpanki”. Jakkolwiek ta ostatnia wizja nie wydaje się bardzo prawdopodobną, tym niemniej jednak nie można jej wykluczyć
Topnienie wiecznej zmarzliny jest także współodpowiedzialne za inny złowieszczy fenomen zachodzący na arktycznym litoralu Rosji - przyspieszającą w zawrotnym tempie erozję wybrzeża morskiego. Istota owego procesu polega na zanikaniu coraz większym przybrzeżnego paku lodowego, który stanowi naturalną ochronę wybrzeża przed niszczącym działaniem fal morskich. Dzieje się tak, na skutek globalnego ocieplenia, które szczególnie daje o sobie znać w Arktyce. Równocześnie w związku z roztapianiem się wiecznej zmarzliny wybrzeże morskie się miękkie, grząskie i osuwiste – i jako takie bardzo łatwo pada łupem agresywnych fal.
O ile więc w przypadku Polski mówimy rocznie o stratach ziemi w rzędzie hektarów, w Rosji zważywszy na jej rozmiary i skalę przywołanej erozji – można mówić o utracie wielu kilometrów kwadratowych rocznie.
Szczegółowo o problemie traktuje naukowy artykuł zamieszczony przez prestiżowy niemiecki Instytur Alfreda Wegenera – do którego podaję link, zamieszczając jego stosowny fragment:
"The waves dig deep recesses into the base of the high coasts. The result: The undermined slopes break off bit by bit. During the past 40 years, the coastal areas surveyed retreated on average 2.2 meters per year. “During the past four years, this value has increased at least 1.6 times, in certain instances up to 2.4 times to reach 5.3 meters per year,“ says Paul Overduin. For the little island of Muostakh east of the harbour town of Tiksi, this may well mean extinction. “In fewer than one hundred years, the island will break up into several sections, and then it will disappear quickly,“ predicts Frank Günther. On its northern tip, the island shows fluctuating annual erosion rates between 10 and 20 meters per year, and it has already lost 24 per cent of its area in the past 60 years. Because the subsurface here consists of more than 80 per cent of ice that has formed within the soil, and since the ice is gradually melting, the island’s surface collapses as well. The scientists speak of a 34 per cent loss in volume. “If one bears in mind that it took tens of thousands of years for the island to form through sedimentary deposition, then its disintegration is proceeding at a very rapid pace,“ says Paul Overduin".
www.awi.de(*)67aacf07faf805006d178146c7e378windowoneu(*)sia-melting-of-permafrost.html