Czasami uczestniczę w mszy, ostatnio byłem ciekawy jak mszę odprawia jeden znajomy ksiądz profesor i dlatego poszedłem.

Kiedy już jestem na liturgii, moje uczestnictwo jest aktywne. Robię wszystko to, co inni. Myślę, że głupia ostentacja jest bez sensu - zwłaszcza, że kiedy cały kościół klęczy, jeden stojący człowiek przykuwa uwagę. Więc uczestniczę aktywnie, żeby nie przykuwać uwagi ani nie wywyższać się.

Kiedy jestem na jakimś spotkaniu wyznawców buddyzmu i jest medytacja np., medytuję również.

Ale wiecie co, gdy wierni chodzą do kościoła, klękają i robią wszystkie te głupoty bo trzeba, ksiądz widząc to myśli sobie "ale debile". Inaczej ma się sprawa kiedy wchodzą do kościoła ateiści, bez klękania, żegnania się itd. Wtedy jeśli ksiądz to zauważa, wie że ma do czynienia z rozumnymi osobami.

Oczywiście to co sobie czarni myślą mam gdzieś, ale daje im się znak, że ma się ich gdzieś i że nie każdy jest idiotą.

>Ale wiecie co, gdy wierni chodzą do kościoła, klękają i robią wszystkie te głupoty bo trzeba, ksiądz widząc to myśli sobie "ale debile". Inaczej ma się sprawa kiedy wchodzą do kościoła ateiści, bez klękania, żegnania się itd. Wtedy jeśli ksiądz to zauważa, wie że ma do czynienia z rozumnymi osobami.

Chyba dużo przebywasz w ich towarzystwie , za dużo

Sorry, ale to śmieszne. To tak samo jakbym poszedł na dyskotekę w garniturze, z "Panem Tadeuszem" pod pachą, rozsiadł się i ostentacyjnie dawał świadectwo: co prawda jestem na dyskotece, jednak nie jako ci prostaczkowie, co się przyszli zabawiać!

Zresztą księża w ogromnej większości to osoby głęboko wierzące, które uważają ateizm za jakiś irracjonalizm albo co gorszego.

> Zresztą księża w ogromnej większości to osoby głęboko wierzące, które uważają ateizm za jakiś irracjonalizm albo co gorszego.

Wierzysz w to? www.altern(*)_people_coming_out_as_atheists

>Sorry, ale to śmieszne. To tak samo jakbym poszedł na dyskotekę w garniturze, z "Panem Tadeuszem" pod pachą, rozsiadł się i ostentacyjnie dawał świadectwo: co prawda jestem na dyskotece, jednak nie jako ci prostaczkowie, co się przyszli zabawiać!
Nie widzę potrzeby bywania w kościele, skoro jestem ateistą, ale gdyby nieznane okoliczności mnie zmusiły to i tak nie widziałbym powodu do wykonywania tych wszystkich rytualnych czynności. Co do Twojego przykładu, dyskoteka to nie kościół, tam ludzie bawią się jak chcą.
>Zresztą księża w ogromnej większości to osoby głęboko wierzące, które uważają ateizm za jakiś irracjonalizm albo co gorszego.
Nie byłbym tego taki pewien. Nie żebym uważał, że nie ma wierzących księży, ale czy jest ich większość?

Obecnie to w kościele bywam tylko gdy jestem na ślubie czy innej rodzinnej uroczystości, która bez mszy obyć się nie może. Wstaje, siadam normalnie jak wszyscy ale nie klękam, nie wypowiadam magicznych formułek, znaków żadnych nie robię. Wody święconej nie dotknę;p Podziwiam architekturę, obserwuje zegarek.

Znajomi, którzy kiedyś do kościoła mnie wyciągali już tego nie robią z racji wpadki, którą raz wbrew sobie zaliczyłem. Podczas pewnej mszy jak zwykle obserwowałem potajemnie upływające sekundy, wypatrywałem oznak molestowania u ministrantów, zastanawiałem się czy gdyby kaczka miała na dziobie usta, to czy mogła by gwizdać i nad innymi ważnymi dla ludzkości pytaniami. W pewnym momencie wciągnęła mnie księża płomienna mowa odnośnie in vitro. Tłumaczył dlaczego jest śmiertelnym grzechem, zabójstwem i jak bardzo zdemoralizowane są osoby, które ten piekielny proceder popierają. Robił przy tym tak gigantyczne biologiczne błędy, że parsknąłem ze śmiechu. Znajomi spojrzeli się z potępieniem, kilka osób wokół również (później ręki na znak pokoju nie podali;] - religia miłości). Po mszy jak wyszliśmy rozpętała się burzliwa dyskusja o obrazie uczuć religijnych i żadne tłumaczenia nie pomogły. Bym wiedział, bym jakiegoś księdza wyśmiał wcześniej - miałbym święty spokój.

>Jak się domyślam, większość z Was nie chodzi do kościoła. Lecz być może zdarza się pójść tam z koleżanką, czy rodziną. Jeśli tak, to ciekaw jestem jak się zachowujecie.
>Czy przed wejściem do świątyni klękacie, żegnacie się (swoją drogą to mnie zastanawia, gdzie Bóg rzekł, aby w ten sposób się z nim witać, a przecież ten znak może być zastąpiony przez "cześć"), w czasie bycia w kościele, gdy trzeba klęknąć klękacie, czy może wszystko to olewacie.

    ... dawno nie byłem w kościele, ale nigdy problemu nie miałem. Przeważnie staję z tyłu, pod chórem. Tutaj panuje dość duża dowolność, nawet wierni często nie klękają. Gorzej z uroczystościami rodzinnymi. Ze świadkowania (ślub) bratu i siostrze byłem zwolniony, mieli z czego wybierać (trochę kuzynostwa jest), a i ojciec by się sprzeciwiał bo byłem już oficjalnie związany z rozwódką (związek przetrwał ćwierć wieku), no i poglądów ateistycznych nie kryłem. Gorzej było z chrzcinami, bo w mojej rodzinie traktuje się to jako zobowiązanie do opieki w razie śmierci rodziców - wątek raczej rodzinny niż religijny. Ojca spacyfikowali, ale dałem warunek. Jak się dogadają z księdzem to oki - ja żadnych zaświadczeń nie przynosiłem (i tak bym nie dostał). Dwadzieścia lat temu jakoś im się to udało, ksiądz nawet nie spojrzał, że do komunii nie poszedłem. Tak samo przy pierwszej komunii, być byłem jako chrzestny, nawet z przodu. Wiadomo, klękałem i wstawałem jak wszyscy, by chrześniakom "poruty" nie czynić, ale jakieś bicie się w piersi i inne cuda odpadały. Do bierzmowania ksiądz nawet chrzestnych nie wymagał, więc jak zwykle pilnowałem rodzinie obiadu w domu. W rodzinie to standard, na uroczystości przychodzę i pilnuję obiadu, lub "gospodarstwa" gdy reszta idzie do kościoła - i nikt z tego problemu nie robi. Nawet ojciec, jak jeszcze żył - a był najbardziej "bogobojny", przynajmniej na pokaz zawsze wszystkiego pilnował...
    ... wydawało się, że największym wyzwaniem będzie pogrzeb ojca. Tak się złożyło, że to ja musiałem wszystko załatwiać. Ale było bez problemu. Jeszcze rodzina trochę zyskała. Raz, bo księdzu nie udało się zastosować wygórowanych stawek - a lubił, tyle że wcześniej pogadałem tak "od serca" z organistą, czyli kolegą "ze szkolnej ławki". Po drugie, "wymusiłem" (jeżeli tak można to nazwać), że kościelny nie chodził z tacą. Za to wystawił skarbonkę z boku ołtarza, kto chciał to mógł pójść i wrzucić datek, co wielu uczyniło przy okazji komunii. Ten zwyczaj, w mojej "rodzinnej parafii", zawsze był praktykowany przy okazji ślubów i pogrzebów. Wystarczyło wyraźnie zaznaczyć, że tak ma być. Chyba do dziś parafianie tego pilnują, bo są dość czuli w kwestii finansów. Dają nieraz dużo, ale nie cierpią namolności w tej kwestii...
    ... jeszcze w latach 80-tych (ubiegłego wieku) był taki przypadek, że dorośli dawali na tacę banknoty 10, 20 i 50 złotowe. Tylko małe dzieci rzucały bilon. Kiedyś nowy proboszcz zwrócił uwagę z ambony, że odgłos bilonu na tacy mu przeszkadza w kazaniu. Przez kilka miesięcy wszyscy rzucali bilon...
    ... był taki zwyczaj, że na poważniejsze cele wierni dawali pieniądze w kopertach. Jak zażyczył sobie podpisane koperty, to później przepraszał z ambony bo na opał by brakło. Taki to ludek wtedy tam mieszkał...

    ... acha, jeszcze jedno o czym pisała Ania Salman. Nawet jako ateista to wyłączam komórkę przed wejście do kościoła. To oznaka szacunku dla ludzi uczestniczących we mszy. Aż dziwne, że nieraz wierni o tym zapominają. Zresztą ludzie zapominają o tym nie tylko w kościele, ale również w kinie, teatrze, filharmonii, itp. Gdzie się kultury uczyli to nie wiem...

---

... nauka jest nienawistna teizmowi, gdyż prowadzi do deizmu. A ten wyklucza wpływ "Boga i kleru" na życie doczesne...