A co do meritum sprawy, to rzadko kiedy sytuacja jest tak oczywiście czarno - biała, co irytuje syjonistycznych lobbystów i generuje u nich paroksyzmy wściekłości i cięcia cenzuralne. Oczywiście Ci Żydzi w Izraelu, co to są w zdecydowanej mniejszości są zdrajcami i "self - hating Jew" dla dominującej większości. Obiektywnie rzecz biorąc natomiast, są "sprawiedliwymi wśród narodów świata" ratując honor całej żydowskiej nacji.

Generał Stanisław Skalski był wspaniałym pilotem, bohaterem, ofiarą stalinizmu, antysemitą zachwyconym Samoobroną Leppera. Co o nim myśleć? Wiem co myśleć o Domosławskim, (wiem co myśleć o basku) z tymi ludźmi jednak nic nie jest proste. Dla żyjącego pod ciągłym zagrożeniem społeczeństwa izraelskiego ocena sytuacji nie jest łatwa. Otoczeni morzem 350 milionów ludzi wychowywanych do nienawiści i szukających drogi do kolejnego Holcaustu, gdzie zdrajcą jest każdy, kto mówi o normalizacji, mimo wszystko pozostają podzieleni i bronią się przed odpowiadaniem nienawiścią na nienawiść. Arabowie chcący przerwać błędne koło nienawiści są bardzo często zabijani przez Arabów. W Izraelu istnieje świadomość, że w chwili, w której złożą broń przestaną żyć. Czy ci akurat ludzie są zdrajcami? Wątpię, żeby wielu ludzi tak o nich w Izraelu myślało. Niewielu jednak zgadza się z ich oceną. Ale w Izraelskim społeczeństwie nie brakuje ludzi współczujących Palestyńczykom i nikt im z tego powodu krzywdy nie robi. (Zaś żydowskich terrorystów izraelskie władze skazują na kary więzienia.) Sytuacja jest zbyt złożona, aby wybierać ludzi z tak uproszczoną wizją rzeczywistości, żeby wytworzyć w umysłach czytelników nie znających sytuacji wypaczony obraz. Wybitny reportażysta z nad Wisły zrobił obrazek adresowany do specyficznej publiczności.
To jest otocznie, w którym żyją. Nie jest to łatwe. www.memritv.org/clip/en/3190.htm

Nie bardzo rozumiem czemu miało służyć przywołanie sylwetki gen. Skalskiego - jego chwalebnych czynów i mniej chwalebnych poglądów wyznawanych pod koniec życia? Czyżby miało służyć zasugerowaniu, że tak jak Lepper Skalskim tak obecnie ktoś Domosławskim manipuluje jak bezwolną pacynką? A może nie ma potrzeby uciekania się do sugestii jakby żywcem zaczerpniętych z "Ptotokołów Mędrców Syjonu". Może sytuacja w Izraelu i Palestynie jest tak oczywista, iż nie można o niej pisać inaczej, nie narażając się na krytykę i zarzut braku profesjonalizmu. W profesjonalizm Domosławskiego trudno nie wierzyć, jeszcze trudniej byłoby uwierzyć w jego antysemityzm, więc zostaje tylko trzecie wyjście, iż jest coś na rzeczy w tym co napisał. Fenomenem frapującym(i pokrzepiajacym na duchu) jest rosnąca powoli a systematycznie rzesza Żydów, którzy w czambuł potępiają syjonizm i relacje palestyńsko - żydowskie postrzegają diametralnie inaczej od syjonistycznego establishmentu, diametralnie inną mają też wizję państw Izrael, zdając sobie sprawę z tego, że obecna polityka tego państwa prowadzi prostą drogą do konfliktu, który wyciśnie piętno nie tylko na Izraelu ale na całym regionie a może nawet i świecie. Im więcej ich jest, im bardziej podnoszą swój głos tym bardziej agresywna reakacja spotyka ich ze strony syjonistycznych szermierzy, którzy tym bardziej obwarowują się w swych okopach św. trójcy. Skończyłem czytać przed chwilą tekst Gilada Atzona, Żyda, muzyka(jazzman) publicystę, autora stającej się bestsellerem książki "The Wandering Who", którego z błotem zmieszał w swej pseudorecenzji osławiony Alan Dershowitz - nie przebierający w środkach i metodach, bezkompromisowy, zahartowany w najpaskudniejszych bojach, mój "ulubiony" harcownik ideologii syjonistycznej. Poniżej podaję link do owego artykułu, w którym zaprezentowane są próbki jego możliwości.

www.gilad.(*)-glitches-by-gilad-atzmon.html

Oto kilka wypowiedzi Gilada Atzmona, człowieka, którego pan bask podziwia, choć nie pamięta, jak pisze się jego nazwisko:
W tej nowej książce, polecanej przez pana baska, Atzmon pisze, że jest "dumny z bycia samo nienawidzącym się Żydem", że jego poglądy opierają się na pismach Otto Weiningera, austriackiego Żyda, który popełnił samobójstwo z rozpaczy, że urodził się Żydem, był bowiem "antysemitą, który nienawidził wszystkiego, co nie było aryjską męskością". Atzmon pisze: "pogardzam żydowskością we mnie".
Pisze dalej, że "niektórzy odważni ludzie powiedzą [po wojnie nuklearnej między Iranem a Izraelem], że Hitler miał rację".
Atzmon często cytuje i popiera negacjonistów Holocaustu i pisze, że Holocaust to "pradawna religia, tak stara jak sami Żydzi".
Pisze również, że Żydzi amerykańscy starają się opanować świat, że są winni globalnego kryzysu finansowego i twierdzi, że pewni Żydzi amerykańscy doszli do wysokich stanowisk w USA, żeby jak najlepiej służyć "syjonistycznym interesom".
W sprawie mordu rytualnego pisze, że należy o tym mówić i pozwolić dzieciom w szkołach na zadawanie pytań "skąd wiadomo, że oskarżenie Żydów o używanie krwi dzieci gojów jest istotnie próżnym lub bezpodstawnym oskarżeniem". A to tylko kilka kwiatków z tego zatrutego ogródka.
Nic dziwnego, że panu baskowi tak się podoba.

Nie polecałem książki Gilada Atzmona, tylko artykuł jego autorstwa, do którego podałem link. Książka "The Wandering Who" jakkolwiek bardzo interesująca jest ciągle trudno dostępna w Polsce, pozostaje mieć tylko nadzieję, iż zostanie przetłumaczona i udostępniona tym samym szerszemu czytelnikowi. Co do błędów - literówek - brak komentarza bywa czasami najcelniejszą ripostą.
Jeżeli chodzi o meritum sprawy nie pozostaje mi nic innego jak tylko polecić lekturę rzeczonego artykułu, w którym Atzmon ujawnia techniki wprowadzania w błąd i dezinformowania stosowane przez Alena Dershowitza. I robi to biorąc za przykład recenzję swojej książki napisaną przez Dershowitza. Dershowitz jest mistrzem wyrywania z kontekstu i przyprawinia gęby uogólnieniami, w których zanikają detale istotne dla obiektywnego przedstawiania problemu. Atzmon jest ostrym krytykiem wielu cech kultury i mentalności żydowskiej oraz ideologii syjonistycznej jako takiej, nigdy natomiast jego uwagi nie odnoszą się do Żydów jako całości. Pani M. Koraszewska przedstawiając poglądy i sylwetkę Atmona poszła tropem Dershowitza, prezentując wyrywkowo fragmentaryczne jego wypowiedzi i zmieniając ich przesłanie. I tak - na przykład - Atzmon rzeczywiście wygłasza pogląd, iż po ewentualnej wojnie nuklearnej(jednostronnej) rozpętanej przez Izrael przeciwko Iranowi wielu ludzi dojdzie do wniosku, iż Hitler w swym stosunku do Żydów miał trochę racji. A nie dojdzie? Atak Izraela na Iran z udziałem broni nuklearnej( w Izraelu bębni się o tym od dłuższego czasu) byłby wydarzeniem bez precedensu i zmieniłby calkowicie obraz Izraela na świecie i tak już nie najlepszy. Izrael i Żydzi spotkaliby się z totalnym bojkotem i potępieniem, pojawiłyby się na wielką skalę poglądy będące reanimacją nazistowskiego antysemityzmu. Atzmon OBAWIA SIĘ TAKIEGO SCENARIUSZA I PRZESTRZEGA PRZED NIM WSKAZUJĄC NA BARDZO POWAŻNE KONSEKWENCJE( PRZYNAJMNIEJ CZĘSCIOWA REHABILITACJA ANTYSEMITYZMU) JAKIE MOGĄ SPŁYNĄĆ NA ŻYDÓW JAKO NACJĘ SKUTKIEM TAKIEGO POSTĘPOWANIA.