> Ich sprawa!

Ech... gdyby to była tylko i wyłącznie ich sprawa, to nie miałbym nic przeciwko ich wierzeniom.
Problem w tym że wierzenia religiantów mają wpływ na życie ludzi którzy nie identyfikują się z ich poglądami.
Może trochę na wyrost określiłem wierzenia jako osobiste poglądy, ponieważ dogmatyzm jest powielaniem cudzych ideii i wymysłów.

>Problem w tym że wierzenia religiantów mają wpływ na życie ludzi którzy nie identyfikują się z ich poglądami.

Wierzący chcą, aby prawo było jak najbardziej zgodne z ich poglądami, niewierzący to samo oj zła ta demokracja zła...

>Może trochę na wyrost określiłem wierzenia jako osobiste poglądy, ponieważ dogmatyzm jest powielaniem cudzych idei i wymysłów.

Mylisz pewne rzeczy dogmatyzm występuje w religiach i ma mało wspólnego z wiarą.

Problem w tym, że tak naprawdę cały problem z wierzącymi i niewierzącymi napędza te kilka % całości Ci skrajnych poglądach.

>Mylisz pewne rzeczy dogmatyzm występuje w religiach i ma mało wspólnego z wiarą.

Bóg nie jest dogmatem?

Przecież każda jedna religia uznaje jego istnienie za niepodważalny fakt, czyli dogmat.

>>Mylisz pewne rzeczy dogmatyzm występuje w religiach i ma mało wspólnego z wiarą.
>Bóg nie jest dogmatem?
>Przecież każda jedna religia uznaje jego istnienie za niepodważalny fakt, czyli dogmat.

Dogmatem jest w religiach które mówią że istnieje napewno a wiara to najlepiej mówiąc nadzieja że takowy istnieje.

>Dogmatem jest w religiach które mówią że istnieje napewno a wiara to najlepiej mówiąc nadzieja że takowy istnieje.

Mylisz wiarę z agnostycyzmem (który uważam, może mylnie, za strachliwszą wersję ateizmu).

>Mylisz wiarę z agnostycyzmem (który uważam, może mylnie, za strachliwszą wersję ateizmu).

Oj nie ja pisze o czystej wierze niezabrudzonej żadnymi zasadami religijnymi ani niezaszufladkowanej.

>Oj nie ja pisze o czystej wierze niezabrudzonej żadnymi zasadami religijnymi ani niezaszufladkowanej.

Każda wiara jest zbrukana żelazną zasadą:

głoszeniem istnienienia stworzyciela wszechświata kontrolującego nasze życia przy pomocy samozwańczych jego przedstawicieli, oczywiście jak zwykle niewidocznego.

Bóg ten nie jest efektem czyichś osobistych refleksji, tylko nieśmiertelnym memem wszczepionym w świadomość zbiorową wieki temu.

To powinno wystarczyć aby zaszufladkować religie przeróżne i wiary do zbioru mitów.

>Każda wiara jest zbrukana żelazną zasadą:
>głoszeniem istnienienia stworzyciela wszechświata kontrolującego nasze życia przy pomocy samozwańczych jego przedstawicieli, oczywiście jak zwykle niewidocznego.

Jakże to typowe! Jak wielu militantnych ateuszy, też mylisz wiarę z religią i kościołem. Klasyczny błąd przedwczesnego uogólnienia (jeśli dobrze pamiętam dziadka Moese z zajęć z logiki).

---

"I tolerate this century but I don_t enjoy it"
[Doctor Who]

>Jakże to typowe!
Rzeczywiście typowe, zamiast chociaż cienia kontrargumentu bełkot (sorry ale naprawdę nie wiem jak to inaczej określić?) o ateistycznych bojówkach (cokolwiek to oznacza).
Utożsamiając wiarę z religią i kościołem popełniam błąd?
Intrygujące, możesz to rozwinąć?

>>Jakże to typowe!
>Rzeczywiście typowe, zamiast chociaż cienia kontrargumentu bełkot

Hi hi. Potwierdzasz w dalszym ciągu. Ale fajnie.

Np, przez wciskanie innym rzecz, których nigdy nie napisali, tylko ty sam - o jakichś "bojówkach" np. Często masz takie problemy?

>Utożsamiając wiarę z religią i kościołem popełniam błąd?

Oczywiście, że tak.

>Intrygujące, możesz to rozwinąć?

Mogę, ale szkoda mi czasu. Proponuję uruchomienie mózgu.

---

"I tolerate this century but I don_t enjoy it"
[Doctor Who]

>Mogę, ale szkoda mi czasu.

To po co w ogóle się odzywasz jak nic merytorycznego nie masz do powiedzenia?
Nie marnuj swego cennego czasu, dyskusje uważam za zamkniętą.
Hihraj się dalej.

>Dogmatem jest w religiach które mówią że istnieje napewno
Nie ma religii bez sfery boskiej!

>a wiara to najlepiej mówiąc nadzieja że takowy istnieje.
Wiara to nie jest nadzieja.

>Oj nie ja pisze o czystej wierze niezabrudzonej żadnymi zasadami religijnymi
Wiara jest przyczyną i bazą religii

>ani niezaszufladkowanej.


Słowniki i encyklopedie się kłaniają.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>>Dogmatem jest w religiach które mówią że istnieje napewno
>Nie ma religii bez sfery boskiej!

Natomiast wiara bez sfery boskiej może istnieć.

>>a wiara to najlepiej mówiąc nadzieja, że takowy istnieje.
>Wiara to nie jest nadzieja.

Nadzieja na to ,że coś się zdarzy lub istnieje to taka łagodniejsza forma wiary.

>>Oj nie ja pisze o czystej wierze niezabrudzonej żadnymi zasadami religijnymi
>Wiara jest przyczyną i bazą religii.

Właśnie skoro jest przyczyną to może istnieć i bez religii. Lepsze jest to, że wiara uważana jest też za przyczynę nauki, czyli religia i nauka jedną przyczynę mają.

Cytat:
pl.wikipedia.org/wiki/Wiara

>>ani niezaszufladkowanej.
>
>Słowniki i encyklopedie się kłaniają.

A to jakie nieby?

>Natomiast wiara bez sfery boskiej może istnieć.
Cóż, głupota bywa niebosiężna. O ile w religii, gdzie wskutek indoktrynacji człowiek obcuje od początku z czymś rzekomo istniejącym, lecz z założenia niepoznawalnym wiara ma jakieś uzasadnienie, o tyle w przypadku rzeczy poznawalnych żadnego.

>Nadzieja na to ,że coś się zdarzy lub istnieje to taka łagodniejsza forma wiary.
Tworzenie dziwolągów pojęciowych nie przybliża wyjaśnienia czegokolwiek. Nadzieja to nie jest synonim wiary.

>Właśnie skoro jest przyczyną to może istnieć i bez religii.
Ale nie odwrotnie.

>Lepsze jest to, że wiara uważana jest też za przyczynę nauki, czyli religia i nauka jedną przyczynę mają.
To takie paplanie z zastosowaniem rozmytych , potocznych zastosowań słowa wiara. Zwłaszcza że tłumaczenie nijak do wiary nie pasuje:
kiedy to pierwszy raz w dziejach świata ludzie podeszli rozumowo do mitycznej materii.... Co najwyżej wiara mogła być przed nauką. Tam gdzie działa rozum tam nie ma wiary.

>A to jakie nieby?
A takie choćby gdzie znalazłbyś uzasadnienie dla dziwolągów typu Nadzieja na to ,że coś się zdarzy lub istnieje to taka łagodniejsza forma wiary.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Cóż, głupota bywa niebosiężna. O ile w religii, gdzie wskutek indoktrynacji człowiek obcuje od początku z czymś rzekomo istniejącym, lecz z założenia niepoznawalnym wiara ma jakieś uzasadnienie, o tyle w przypadku rzeczy poznawalnych żadnego.

Człowiek tak jest niestety zbudowany, że bierze niemal wszystko "na wiarę". Powiedzą mu coś autorytety, a on to bezmyślnie powtarza.

Dlatego też wiara może funkcjonować zarówno przy lepieniu pierogów, jak i wyjasnianiu tego, co się z ludźmi po śmierci dzieje. Chodzi nie tyle o niespawdzalność obiektu obserwacji, a o nieprzeprowadzenie sprawdzenia.

>Człowiek tak jest niestety zbudowany, że bierze niemal wszystko "na wiarę". Powiedzą mu coś autorytety, a on to bezmyślnie powtarza.
Prawda, już wspominałem, że choćbyśmy chcieli nie jesteśmy i tak w stanie wszystkiego skontrolować. Poza tym mało kto rzeczywiście ma ochotę patrzeć krytycznie na wszytko dookoła.
Religijne postawy też tak są budowane - w procesie socjalizacji. I niekoniecznie takiej postawie towarzyszy rzeczywista wiara.

>Dlatego też wiara może funkcjonować zarówno przy lepieniu pierogów, jak i wyjasnianiu tego, co się z ludźmi po śmierci dzieje. Chodzi nie tyle o niespawdzalność obiektu obserwacji, a o nieprzeprowadzenie sprawdzenia.
Znów mogę powtórzyć stwierdzenie o możliwym zasięgu głupoty i bezmyślności (aż do poziomu pierogów.
I zwrócę uwagę na nieprzeprowadzenie sprawdzenia, bo zakaz takiego sprawdzenia to jest istota wiary, na której budowane są religie.
Człowiek jest w stanie nadstawić ucha dla innej receptury robienia pierogów, jest w stanie rozważyć alternatywne metody leczenia itp., ale na cień myśli o "spróbowaniu innego Boga" pojawia się lęk i odrzucenie takiej myśli.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Religijne postawy też tak są budowane - w procesie socjalizacji. I niekoniecznie takiej postawie towarzyszy rzeczywista wiara.
I tu się zgadzam w 100% - nie należy wiary utożsamiać z religią, która jest ideologią, uzasadniającą pewien system funkcjonowania społeczeństwa i ma za zadanie wdrażać ludzi do życia w tym systemie.
>I zwrócę uwagę na nieprzeprowadzenie sprawdzenia, bo zakaz takiego sprawdzenia to jest istota wiary, na której budowane są religie.
>Człowiek jest w stanie nadstawić ucha dla innej receptury robienia pierogów, jest w stanie rozważyć alternatywne metody leczenia itp., ale na cień myśli o "spróbowaniu innego Boga" pojawia się lęk i odrzucenie takiej myśli.
Ponieważ zinternalizował ten zakaz, a zasadzie system zakazów i nakazów, wśród których większość jest o wiele bardziej idiotyczna i, w odróżnieniu od przekonania o istnieniu boga, może być falsyfikowalna - np. konieczność celibatu kapłanów, zakazy / nakazy związane z odżywianem, świętowanie konkretnego dnia w tygodniu sobota / niedziela (?) itd.

>>Natomiast wiara bez sfery boskiej może istnieć.
>Cóż, głupota bywa niebosiężna. O ile w religii, gdzie wskutek indoktrynacji człowiek obcuje od początku z czymś rzekomo istniejącym, lecz z założenia niepoznawalnym wiara ma jakieś uzasadnienie, o tyle w przypadku rzeczy poznawalnych żadnego.

Cóż irracjonalność niektórych osobników też sięga kosmosu w obronie swojej postawy:P
Religie wykorzystują wiarę jako swoje paliwo i bez tego nie będą istnieć.

Dobrym przykładem wiary w coś poznawalnego jest nauka dzieci w szkole w pierwszych latach edukacji. Dzieci przyjmują wiedze choćby z biologii właśnie na wiarę, czemu? Nie są w stanie zweryfikować czy komórka ma taką czy inną budowę czy pantofelek wygląda tak a nie inaczej, jedynym źródłami wiedzy ś a dla nich nauczyciele, rodzice, Internet, ale nie mają możliwości sprawdzenia samemu czy jest to prawda i opierają się na tym, co im się powie dopiero później, gdy są w taki czy innym sposób zweryfikować wiara zmienia się w wiedzę potwierdzoną nieopierającą się na wierze.

>>Właśnie skoro jest przyczyną to może istnieć i bez religii.
>Ale nie odwrotnie.

A ty się czepiasz tej religii jak rzep psiego ogona. Każdy myślący człowiek wie jak to jest z tym, że religia bez wiary przestanie istnieć. Jednak cytując pierwsze zdanie tematu, "Jeśli ktoś w coś tam wierzy, to od razu jest debil?" To samo to w sobie już świadczy, że autorowi nie chodzi tylko o wiarę w jakiegoś tam Boga, ale ogólnie o wierzenie w cokolwiek.

>Tam gdzie działa rozum tam nie ma wiary.

A co to za ideologiczny dziwoląg?

>Cóż irracjonalność niektórych osobników też sięga kosmosu w obronie swojej postawy:P
Samo życie!
Taki osobnik kiedy nie ma argumentów ucieka się do pyszałkowatych werdyktów i opinii ferowanych z wysokości tępego zadowolenia z siebie.
Człowiek rozumny nawet kiedy potrafi uzasadnić każde wypowiedziane zdanie, kiedy umie wyjaśnić cel, kiedy ma odpowiedź na każdy argument oponenta podchodzi do sprawy krytycznie, traktuje ją jako kolejny sprawdzian, okazję do nowego spojrzenia. Natomiast brak argumentu włącza u niego alarm, ciekawość i pokorę, czego Tobie i wszystkim życzę

>A ty się czepiasz tej religii jak rzep psiego ogona.
Bo wiara poza religią to głupota czysta. W religii zaś - choroba.

>Każdy myślący człowiek wie jak to jest z tym, że religia bez wiary przestanie istnieć.
Nie każdy (również na tym forum) jest myślący.

>Jednak cytując pierwsze zdanie tematu, "Jeśli ktoś w coś tam wierzy, to od razu jest debil?" To samo to w sobie już świadczy, że autorowi nie chodzi tylko o wiarę w jakiegoś tam Boga, ale ogólnie o wierzenie w cokolwiek.
Jednak tytuł czy choćby zdanie kończące tytułowy post świadczą, że autorowi chodziło przede wszystkim o wiarę religijną , a nie synonimiczną "wiarę w przepis na lepienie pierogów".

>A co to za ideologiczny dziwoląg?
Coś mi się zdaje, doriasie, że gdzieś już kiedyś rozmawialiśmy na temat znaczenia słowa wiara i dokonujesz powtórki z rozrywki nie potrafiąc odpowiedzieć na przedstawiane argumenty bezrozumnie powtarzając swoje.
A przecież fakt robienia bardzo pojemnego śmietnika z jakiegoś pojęcia jest bezsensowną przeszkodą komunikacyjną (i zasłoną dymną dla fideistów, co już trafnie wskazał Andrzej Bogusławski).
Można , oczywiście, uznać, że "wierzę" może być używane tak samo jak "k...a mać", albo "pomidor" (ze znanej zabawy), tyle że poznawczo jest to bezwartościowe. Odpowiedź "wierzę" może być zadowalająca wyłącznie w przypadku kiedy ta odpowiedź nie obchodzi nas wcale. Inaczej na odpowiedź "wierzę" musimy zadać kolejne pytanie "to znaczy..?" skoro to może znaczyć cokolwiek.

A przypominam, że słowo wiara ma znaczenie - jedyne z wielu używanych, którego nie da się zastąpić żadnym synonimem.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

.
@@@

Wikipedia: Cytat:

Ci, którzy wierzą w Boga nazywają mnie niewierzącym, I już wydawałoby się, że zostałem sklasyfikowany, ale po chwili otrzymuję od nich pytanie: - "Nie wierzysz w Boga? No to trudno, niektórzy już tak mają, ale powiedz - w co wierzysz? Bo wierzyć w "coś" koniecznie trzeba".

Czy koniecznie trzeba wierzyć? Sam nie uważam wiary za rzecz człowiekowi konieczną, a całkowitą niewiarę za rzecz możliwą. Nie będę się tu odwoływać do klasyki, choć oczywiście warto tam sięgać, aż po starożytność, nie mówiąc już o współczesnych, powiem tylko, że właśnie jestem takiej postawy przykładem. Nie jestem teistą, ale też nie uważam się ani za ateistę, ani za agnostyka, bliską jest mi postawa racjonalno-empirycznego sceptycyzmu i dlatego z filozoficznego punktu widzenia zdecydowanie, dosłownie i precyzyjnie "w nic nie wierzę".

Zgadzam się z twierdzeniem, iż obszary współczesnej wiedzy są tak wielkie, że większość naszych podstawowych przekonań musimy przyjmować "na wiarę". A idąc dalej, to język zwyczajnych rozmów oraz dyskusji różni się od języka dysput filozoficznych i w nich używam często zwrotu "wierzę w to" lub "wierzę w tamto". Ale przecież czynię tak tylko dlatego, że w codziennym języku trudno używać zwrotu "na podstawie posiadanych przesłanek jestem bardziej lub mniej przekonany o prawdziwości podawanej informacji". Swoje przekonania staram się opierać na wiedzy naukowej, a nie na wierze. Istnieje dla mnie tylko rzeczywistość świata materialnego dostępnego ludzkim zmysłom i przekonują mnie tylko argumenty poddające się naukowej weryfikacji. Wiem, że aktualne przekonania mogą okazać się błędne, ale wtedy zmienię je, gdyż w przeciwieństwie do wiary, nauka nie opiera się na dogmatach. Na gruncie światopoglądowym wiara w absolut, czy istnienie jakiejkolwiek nadprzyrodzoności, do zrozumienia świata nie jest mi potrzebna, nawet odwrotnie czyni ten świat absurdalnym.

Fideizm jest poglądem stawiającym wyżej (dającym pierwszeństwo) argumenty wiary nad argumentami naturalistycznego poznania naukowego. Jeżeli ktoś deklaruje swój naturalizm ontologiczny, to kwestia wieloznacznego terminu wiara staje się mało ważną i odwrotnie, gdy ktoś deklaruje swój fideizm, to ratowanie swojej racjonalności pewną wieloznacznością terminu jest wprost żenującą.

@@@
.

>Czy koniecznie trzeba wierzyć? Sam nie uważam wiary za rzecz człowiekowi konieczną, a całkowitą niewiarę za rzecz możliwą.
Też nieraz przychodzi mi użerać się z twierdzeniami, że wiara jest konieczna. Mnie taka kategoria odbioru świata jest z gruntu obca. Pamiętam przecież, że jako dziecko chciałem wierzyć jak mnie uczono, jak wierzyli inni... nie wychodziło. Pytania, wątpliwości, sceptycyzm, ciągłe oczekiwanie na postęp, na ciąg dalszy - to wszystko skutecznie blokowało i blokuje dostęp wiary do mego umysłu.

>język zwyczajnych rozmów oraz dyskusji różni się od języka dysput filozoficznych i w nich używam często zwrotu "wierzę w to" lub "wierzę w tamto". Ale przecież czynię tak tylko dlatego, że w codziennym języku trudno używać zwrotu "na podstawie posiadanych przesłanek jestem bardziej lub mniej przekonany o prawdziwości podawanej informacji".
Ja od bardzo dawna nie używam słowa wiara jako synonimu bardziej adekwatnych pojęć. W języku codziennym, przy powierzchownych, zdawkowych rozmowach pasujące "wierzę w coś tam" daje się łatwo zastąpić równie mało kosztownymi językowo zwrotami: "możliwe", "myślę, że tak" itp.
W rozmowach bardziej szczegółowych, jak choćby na tym portalu rozmywanie znaczenia pojęcia wiary uważam za niestosowne.
Również np. humanistyczne sformułowanie typu "wierzę w człowieka" dobre jest jako bombastyczne, często infantylne hasło skuteczne w przepychankach emocjonalnych, ale niewłaściwe jako merytoryczne wyjaśnienie konkretnej postawy.

Po prostu jestem za nazywaniem rzeczy po imieniu. I to tak, żeby każda rzecz miała swoje własne imię co jest przecież dążeniem ludzi rozumnych, warunkiem koniecznym dla poprawnej komunikacji, a nie tak, żeby na zawołanie "Wiara, do domu!" zlatywała się nieprzeliczona chmara jakiegoś chciejstwa, oczekiwań, przypuszczeń itp.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

.
Wiara jest wieloznacznym terminem, ale najważniejszą rzeczą - przy całej wieloznaczności tego terminu - jest aby wiara nie była nadrzędną nad poznaniem naukowym.
Wikipedia:
Fideizm (od łac. fides - wiara) to pogląd filozoficzny i teologiczny głoszący prymat wiary nad poznaniem rozumowym i teoriami naukowymi. Według fideisty poznanie religijne w postaci objawienia wyprzedza poznanie rozumowe, a jedynym źródłem wiedzy w kwestiach wiary i etyki może być jedynie stała tradycja ludzkości oparta ostatecznie na pierwotnym Bożym Objawieniu. Jest to więc antyracjonalizm i irracjonalizm, bo przyjmuje się istnienie prawd niedostępnych poznaniu rozumowemu. www.google(*)CNHrE0-0WEBaxmA-kRc_8xhH9mDP4A

www.google(*)CNEtq7Sn88seqhtDluQ7dBQWaIGY7w

www.google(*)CNEaffmdcbDXJS047514H3OM9RGwrQ

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

> "Nie wierzysz w Boga? No to trudno, niektórzy już tak mają, ale powiedz - w co wierzysz? Bo wierzyć w "coś" koniecznie trzeba".

Ah...No tak to jest jeden z błędów ludzi religijnie wierzących. Tyle o ile wiara w boga nie jest człowiekowi potrzebna albo, jak kto woli niektórzy muszą wierzyć aby im się łatwiej żyło.

>Czy koniecznie trzeba wierzyć? Sam nie uważam wiary za rzecz człowiekowi konieczną, a całkowitą niewiarę za rzecz możliwą.

ale niewiarę w bogów czy w ogóle?

>Nie będę się tu odwoływać do klasyki, choć oczywiście warto tam sięgać, aż po starożytność, nie mówiąc już o współczesnych, powiem tylko, że właśnie jestem takiej postawy przykładem. Nie jestem teistą, ale też nie uważam się ani za ateistę, ani za agnostyka, bliską jest mi postawa racjonalno-empirycznego sceptycyzmu i dlatego z filozoficznego punktu widzenia zdecydowanie, dosłownie i precyzyjnie "w nic nie wierzę".

To znaczy, że każde doświadczenie, jakie jest przeprowadzane lub było przeprowadził Pan aby w całkowicie wiarę wyeliminować? W końcu nie można mieć pewności, że wyniki badań, które pokazano nam są prawdziwe bez weryfikacji doświadczalnej jest to branie na "wiarę".

>Zgadzam się z twierdzeniem, iż obszary współczesnej wiedzy są tak wielkie, że większość naszych podstawowych przekonań musimy przyjmować "na wiarę".

Oczywiście, że tak nie znam człowieka, który byłby w stanie zweryfikować całą ludzką wiedze.

>A idąc dalej, to język zwyczajnych rozmów oraz dyskusji różni się od języka dysput filozoficznych i w nich używam często zwrotu "wierzę w to" lub "wierzę w tamto". Ale przecież czynię tak tylko dlatego, że w codziennym języku trudno używać zwrotu "na podstawie posiadanych przesłanek jestem bardziej lub mniej przekonany o prawdziwości podawanej informacji"

W codziennych rozmowach wierzę w to/ wierzę w tamto można łatwo zastąpić myślę że/jestem przekonany/ sądzę że.

>Wiem, że aktualne przekonania mogą okazać się błędne, ale wtedy zmienię je, gdyż w przeciwieństwie do wiary, nauka nie opiera się na dogmatach.

Owszem nauka nie opiera się na dogmatach i na szczęście dla nas. Chociaż patrząc na niektórych ludzi to można by inne zdanie wysnuć nauka jest niepodważalnym dogmatem.

>Na gruncie światopoglądowym wiara w absolut, czy istnienie jakiejkolwiek nadprzyrodzoności, do zrozumienia świata nie jest mi potrzebna, nawet odwrotnie czyni ten świat absurdalnym.

I tu zaczynają się spięcia. Jedni drugich nie potrafią zrozumieć, że jednym to jest nie potrzebne a drugim do łatwiejszego życia potrzebne.

>Fideizm jest poglądem stawiającym wyżej (dającym pierwszeństwo) argumenty wiary nad argumentami naturalistycznego poznania naukowego. Jeżeli ktoś deklaruje swój naturalizm ontologiczny, to kwestia wieloznacznego terminu wiara staje się mało ważną i odwrotnie, gdy ktoś deklaruje swój fideizm, to ratowanie swojej racjonalności pewną wieloznacznością terminu jest wprost żenującą.

A to nie wiem, bo myślę, że śmiało mógłby mnie Pan nazywać Fideista^^ To jakoś jak ktoś w jakimś doświadczeniu potwierdzonym innym doświadczeniem da dowód to czy użyje słowa wiara czy przekonanie traci dla mnie większy sens gdyż obydwa są w stanie przekazać to, co chce. Jakoś moja wiara nie przeszkadza mi w przyjmowaniu nowej wiedzy a może jak ktoś już mi tu kiedyś napisał żem moja wiara to taka pseudofilozofia ^^

A teorie strun uważa Pan za prawdopodobną czy może jest pan przekonany, że jest prawdziwa a nie błędna?

Osobiście uważam, że w nauce wiara jest ważna w początkowym stadium badań najpierw jest wiara/przekonanie,(jak kto woli) a później wraz z rozwojem badań i z dowodami przychodzi już wiedza o danym zagadnieniu/stanie rzeczywistości.

>Ah...No tak to jest jeden z błędów ludzi religijnie wierzących.
A dlaczego miałoby być to błędem, a poza tym co Pan rozumie pod terminem - "błąd"?
www.google(*)2F6iVj7nKAPWNJoMFLxXXA&cad=rja

www.google(*)1bI7Ulv_xUz9VBHQvoHfqQ&cad=rja

Błąd jest przywilejem mędrców, głupcy nie mylą się nigdy.

>Tyle o ile wiara w boga nie jest człowiekowi potrzebna
Naprawdę Pan wierzy, że gdyby nie była potrzebną byłaby tak masową?

>albo, jak kto woli niektórzy muszą wierzyć aby im się łatwiej żyło.
Zaraz, zaraz, a najpierw chcą aby im się łatwiej żyło, czy najpierw wierzą, a jak wierzą to im łatwiej?

>ale niewiarę w bogów czy w ogóle?
Proponuję jeszcze raz, powoli wyższą wypowiedź przeczytać, a jak mało to jeszcze raz.
Tam jest to bardzo wyraźnie napisane. z filozoficznego punktu widzenia zdecydowanie, dosłownie i precyzyjnie "w nic nie wierzę".

>To znaczy, że każde doświadczenie, jakie jest przeprowadzane lub było przeprowadził Pan aby w całkowicie wiarę wyeliminować?
Przecież chyba to jest jasne stwierdzenie: "na podstawie posiadanych przesłanek jestem bardziej lub mniej przekonany o prawdziwości podawanej informacji"

>W końcu nie można mieć pewności, że wyniki badań, które pokazano nam są prawdziwe bez weryfikacji doświadczalnej jest to branie na "wiarę".
Nie jeżeli opieram swoje poglądy na nauce, nie muszę czegokolwiek przyjmować "na wiarę".
Uczeni przez wieki wypracowali stale doskonalące się metody eliminacji wiadomości fałszywych i teorii fantastycznych. Nauka dociera do rzeczywistości obiektywnej - niezależnej od poznającego. Już z założenia dokonuje się przez kompetentne gremia zespołowej kontroli nie tylko eksperymentów, lecz także poprawności metodologicznej i prawdopodobieństwa wyników wszelkich badań empirycznych, a w naukach abstrakcyjnych - akceptowalności systemów dedukcyjnych.
W nauce krytyka wpisana jest już w sam proces rodzenia się wiedzy i nie istnieje żadna krytyka naukowa dokonywana poza nauką. Bardzo utrudnione są dzisiaj oszustwa naukowe, praca naukowa bez odpowiednich kwalifikacji, plagiaty, ale z drugiej strony następuje wzrost ilościowy i wpływy na opinię publiczną różnych paranauk i pseudonauk, czy - występujących pod trudną do zrozumienia maską - nauk alternatywnych.
Dla mnie alternatywą dla nauki jest tylko nieuctwo, ale zapewne się mylę.

>Owszem nauka nie opiera się na dogmatach i na szczęście dla nas. Chociaż patrząc na niektórych ludzi to można by inne zdanie wysnuć nauka jest niepodważalnym dogmatem.
Zgoda do takich ludzi sam należę. Uważam, że sceptycyzm naukowy i naturalizm ontologiczny jest jedynym możliwym sposobem poznania rzeczywistości dostępnej ludzkim zmysłom, a tylko taka mnie interesuje. Można przyjąć, że taka postawa epistemologiczna jest dla mnie "niepodważalnym dogmatem".

>I tu zaczynają się spięcia.
Kogo z kim? Do nawracania konieczną jest wiara. (Dlatego religie (wiary) walczą ze sobą. Dlatego fideiści wchodzą na ten portal, aby nawracać. Nigdy w życiu nikogo nie ateizowałem, choć muszę przyznać, że przyczyniłem się, iż spora grupa ludzi religię odrzuciła. Nie wchodzę na fideistyczne fora, gdy mnie do tego jakoś nie zmuszą nawet swoich poglądów nie wypowiadam. Napisałem trochę tekstów przeciw głupocie wiary, ale ich treści można było już z tytułu się domyśleć. Na wykładach, gdy zapytano też nie ukrywałem swoich poglądów, ale nigdy nikomu się z nimi nie narzucałem.
Na naszym portalu mam czasem spięcia z fideistami, ale to portal dla racjonalistycznej inteligencji i to fideiści tu wchodzą aby nas nawracać. To oni tu próbują narzucić innym swoją wizję i rozumienie świata.

>Jedni drugich nie potrafią zrozumieć, że jednym to jest nie potrzebne a drugim do łatwiejszego życia potrzebne.
Proszę otworzyć Googla i zobaczyć ile stron jest fideistycznych, a ile ateistycznych.
Ile w Polsce jest uczelni fideistycznych, a ile ateistycznych. Ile mediów jest tak lub inaczej związanych z religiami, a ile z ateizmem. Krzyże wiszą w szkołach, w urzędach, a nawet w sejmie. O jakim zrozumieniu Pan myśli? Kija i d..y?

>>>>Fideizm jest poglądem stawiającym wyżej (dającym pierwszeństwo) argumenty wiary nad argumentami naturalistycznego poznania naukowego. Jeżeli ktoś deklaruje swój naturalizm ontologiczny, to kwestia wieloznacznego terminu wiara staje się mało ważną i odwrotnie, gdy ktoś deklaruje swój fideizm, to ratowanie swojej racjonalności pewną wieloznacznością terminu jest wprost żenującą.
>A to nie wiem, bo myślę, że śmiało mógłby mnie Pan nazywać Fideista
Wyraźnie napisałem co uważam za postawę fideistyczną. Takie odnoszę wrażenie, że Pańskie poglądy w niej się mieszczą.

>^^To jakoś jak ktoś w jakimś doświadczeniu potwierdzonym innym doświadczeniem da dowód to czy użyje słowa wiara czy przekonanie traci dla mnie większy sens gdyż obydwa są w stanie przekazać to, co chce.^^
Znowu przecież wyraźnie napisałem, że termin "wiara" jest wieloznacznym i ważniejszym są tu narzędzia poznania rzeczywistości.

>Jakoś moja wiara nie przeszkadza mi w przyjmowaniu nowej wiedzy a może jak ktoś już mi tu kiedyś napisał żem moja wiara to taka pseudofilozofia.
Nie mam zamiaru oceniać ani Pańskiej wiedzy, ani zdolności poznawczych. Natomiast oceniam Pańskie teksty, które Pan tu publicznie pod taką krytyczną ocenę przedstawia. Nie znam Pana i odnoszę się tylko do tego co Pan tu zamieścił.

PS.www.google(*)k3naT9xzJF1d18yoK5iiZA&cad=rja

Miłego dnia.

>Ah...No tak to jest jeden z błędów ludzi religijnie wierzących.
>A dlaczego miałoby być to błędem, a poza tym co Pan rozumie pod terminem - "błąd"?

Błędem tutaj jest właśnie przenoszenie swojej postawy na inne osoby: " skoro ja wierze to Ty też w coś wierzysz." Takim samym błędem będzie stwierdzenie wszyscy wierzący są idiotami bo wierzą w "w coś tam".

Takie stwierdzenia są błędami logicznymi jak dla mnie, ale mogę się mylić.

>Błąd jest przywilejem mędrców, głupcy nie mylą się nigdy.

Głupiec się nie myli, mędrzec ma przywilej mylić się ale czy łatwo jest mu się do tego przyznać?

>Tyle o ile wiara w boga nie jest człowiekowi potrzebna
>Naprawdę Pan wierzy, że gdyby nie była potrzebną byłaby tak masową?

Jestem przekonany o tym, że można żyć bez takiej wiary. Tylko że ludzie lubią iść na łatwiznę a wiara swego rodzaju jest takim ułatwieniem. Mogę podać taki przykład:
ostatnio rozmawiałem ze znajomym który po doktoracie i przepracowanych 3 latach jako dyrektor stwierdził że to nie dla niego i potrzebuje pracy mało odpowiedzialnej gdzie nie będzie musiał myśleć za dużo przyjdzie zrobi swoje przez 8 godzin i do domku.

>albo, jak kto woli niektórzy muszą wierzyć aby im się łatwiej żyło.
Zaraz, zaraz, a najpierw chcą aby im się łatwiej żyło, czy najpierw wierzą, a jak wierzą to im łatwiej?

A to jest takie moje przekonanie mają łatwiej, gdy ktoś im umrze lub, gdy mają umrzeć pewnie znalazłoby się tego więcej.

>Dla mnie alternatywą dla nauki jest tylko nieuctwo, ale zapewne się mylę.
A czemu pan tak sądzi? Bo tu się mogę zgodzić z Panem.

>Na naszym portalu mam czasem spięcia z fideistami, ale to portal dla racjonalistycznej inteligencji i to fideiści tu wchodzą aby nas nawracać.
Z tego co wiem jedni drugim próbują narzucić swoją wizje świata. Osobiście nie próbuje nawracać nikogo i nie będę tego robił, chociaż sam już parę razy padłem ofiarą zielono świątkowców katolików i dziwo ateistów, którzy na silę próbowali mi wbić do głowy ich ideologie.

Więc skoro jestem fideistą to wchodząc na to forum próbuje nawracać grono zebrane na tym forum, na co? Panteizm?

>To oni tu próbują narzucić innym swoją wizję i rozumienie świata.
A inni ateiści czerpią ubaw z wchodzenia na fora katolickie ^^
To, że ktoś sobie wierzy w cos tam nie zmieni rzeczywistości to, że ktoś uważa ewolucje za bajkę wcale nie zmienia faktu, że ona zachodzi ciągle.

> Krzyże wiszą w szkołach, w urzędach, a nawet w sejmie. O jakim zrozumieniu Pan myśli? Kija i d..y?
A o takim żeby nikt nikomu nie narzucał swojej ideologii ;p
Przynajmniej w kwestiach wiary/religi/światopoglądu jeżeli rozmowy są traktowane jako luźną wymianę zdań to wtedy nie powinnobyć niepotrzebnych spięć.

>Wyraźnie napisałem co uważam za postawę fideistyczną. Takie odnoszę wrażenie, że Pańskie poglądy w niej się mieszczą.
Bo gwarantuje Panu, że na pewno się w niej moje poglądy mieszczą, chociaż normalnie nie da się tego zauważyć, Teraz tylko gdzie się one znajdują, przy której skrajności a może jako niegroźny fidelek^^

>Miłego dnia.
Wzajemnie

>>Mylisz pewne rzeczy dogmatyzm występuje w religiach i ma mało wspólnego z wiarą.
>Bóg nie jest dogmatem?
>Przecież każda jedna religia uznaje jego istnienie za niepodważalny fakt, czyli dogmat.
>
Bóg nieosobowy nie jest dogmatem ani religią.Jest tylko pewną opcją.

>Bóg nieosobowy nie jest dogmatem ani religią.Jest tylko pewną opcją.

Nieistneijący bóg nie jest z mojego punktu widzenia żadną opcją tylko niepotrzebną do niczego mrzonką.

>>Bóg nieosobowy nie jest dogmatem ani religią.Jest tylko pewną opcją.
>Nieistneijący bóg nie jest z mojego punktu widzenia żadną opcją tylko niepotrzebną do niczego mrzonką.
>
Mrzonka też może być opcją.Nie miałem na myśli opcji w sensie egzystencjalnym tylko filozoficznym.

>On tego nie pojmie, proszę nie rzucać pereł przed meneli - de luks czy nie.

Właśnie udowodniłeś kto tu jest przed perłami.
Moderator chyba śpi, powinien cię wziąść za ucho i wy...olić na twoje miejsce- gdzieś na onet.
Więcej mnie nie zaczepiaj trollu.

>>>Bóg nieosobowy nie jest dogmatem ani religią.Jest tylko pewną opcją.
>>Nieistneijący bóg nie jest z mojego punktu widzenia żadną opcją tylko niepotrzebną do niczego mrzonką.
>>
>Mrzonka też może być opcją.Nie miałem na myśli opcji w sensie egzystencjalnym tylko filozoficznym.
Jednak budowanie światopoglądu w oparciu o te opcje, które są zupełnie nieprawdopodobne i niepotwierdzone jest chyba mało sensowne.

>Jednak budowanie światopoglądu w oparciu o te opcje, które są zupełnie nieprawdopodobne i niepotwierdzone jest chyba mało sensowne.
Zupełnie nieprawdopodobne znaczy niemożliwe.Dlaczego się zawahałaś i nie napisałaś niemożliwe.Prawdopodobieństwo jest w ogóle mało przydatne w budowaniu światopoglądu, jest też jednych z mocniejszych argumentów kreacjonistów.
Aniu powiedz mi co jest potwierdzone.
Wiemy że nie istniał Mojżesz, nie było ucieczki z Egiptu,Jerycho nie miało murów,nie istniał Dawid i Salomon.Czy to potwierdza Big Bang? Teorię ewolucji? W żadnym razie. To są tylko teorie najbliższe dzisiejszemu stanowi wiedzy.Teoria Kopernika też była niepełna bez Keplera.Może teoria ewolucji czeka na nowego Keplera? Czy istnieje wolna wola? Jeżeli tak to wytłumacz to deterministom.Czy istnieje dusza? Czy jest nieśmiertelna jak chce tego większość religii czy jest śmiertelna jak to "udowodnił" Lukrecjusz? Czy istnieje i czym jest podświadomość? Czy niewierzący ma sumienie? Chyba nie. Ale ma "moralnego kaca" lub brak mu komfortu psychicznego gdy postąpi wbrew przyjętym normom społecznym.Każdy światopogląd jest sensowny, jeżeli jest wynikiem własnych przemyśleń lub indywidualnych potrzeb duchowych i nie szkodzi innym.Fatalnym jest że wykorzystuje to obskurantyzm religijny,dla własnych, służących umacnianiu władzy i materialnych celów.

>>Jednak budowanie światopoglądu w oparciu o te opcje, które są zupełnie nieprawdopodobne i niepotwierdzone jest chyba mało sensowne.
> Zupełnie nieprawdopodobne znaczy niemożliwe.Dlaczego się zawahałaś i nie napisałaś niemożliwe.Prawdopodobieństwo jest w ogóle mało przydatne w budowaniu światopoglądu, jest też jednych z mocniejszych argumentów kreacjonistów.
>Aniu powiedz mi co jest potwierdzone.
Może zbytnia ostrożność, ale tak to widzę.
Nie lubię określać z absolutną pewnością niemożliwości, o ile nie mam przynajmniej solidnych danych w temacie, coś jak z tym "co jak co, ale z promieniowórczości kasy nie będzie!"
>Wiemy że nie istniał Mojżesz, nie było ucieczki z Egiptu,Jerycho nie miało murów,nie istniał Dawid i Salomon.Czy to potwierdza Big Bang? Teorię ewolucji? W żadnym razie.
Nie, to dane "bez związku".

> To są tylko teorie najbliższe dzisiejszemu stanowi wiedzy.Teoria Kopernika też była niepełna bez Keplera.Może teoria ewolucji czeka na nowego Keplera?
Trudno jest wyrokować o przyszłości, chociaż nie spodziewam się zmiany negującej sam proces, jednak w opisie ewolucji gatunków na konkretnych przykładach - jak najbardziej. Może również zmienić się nasze postrzeganie genów, osobników itd.
Aczkolwiek spodziewam się już w niedługiej przyszłości pewnej zmiany interpretacji danych, to jednak zmiana ta będzie tylko "dodatkiem", nowym spojrzeniem, nie zaprzeczy niczemu.
Trochę jak w fizyce, gdzie fizyka newtonowska nie została przecież zniesiona w całości, a jedynie okazała się niepełna.

>Czy istnieje wolna wola? Jeżeli tak to wytłumacz to deterministom.
Subiektywnie oceniając - nie sądzę. Nie w tym ujęciu, w jakim nam mówiono.

>Czy istnieje dusza? Czy jest nieśmiertelna jak chce tego większość religii czy jest śmiertelna jak to "udowodnił" Lukrecjusz?
Nie sądzę, nie zakładam takiej możliwości.

>Czy istnieje i czym jest podświadomość?
To akurat jest obiektem badań. Istnieją dziesiątki reakcji neurologicznych, których nie uświadamiamy sobie, a które mają wpływ na nasze postępowanie. Nie ma w tym niczego magicznego.

>Czy niewierzący ma sumienie?
Źle sformułowane pytanie. Czy istnieje sumienie?

>Chyba nie. Ale ma "moralnego kaca" lub brak mu komfortu psychicznego gdy postąpi wbrew przyjętym normom społecznym.
I to właśnie określa się potocznie mianem sumienia.

>Każdy światopogląd jest sensowny, jeżeli jest wynikiem własnych przemyśleń lub indywidualnych potrzeb duchowych i nie szkodzi innym.Fatalnym jest że wykorzystuje to obskurantyzm religijny,dla własnych, służących umacnianiu władzy i materialnych celów.
Si.

>Bóg nie jest dogmatem?

Nie. Aksjomatem.

>Przecież każda jedna religia uznaje jego istnienie za niepodważalny fakt, czyli dogmat.

Uznawanie czegoś a priori za fakt nie jest bynajmniej wyłączną cechą dystynktywną religii. Aprioryczne założenia zna "każda jedna" (BTW, to poważny błąd językowy, ale nie możesz o tym wiedzieć) nauka.

Proste równoległe spotykają się w nieskończoności? Tylko u Euklidesa.
Zero? Tylko u nas.

Problem, co?

---

"I tolerate this century but I don_t enjoy it"
[Doctor Who]

>>Bóg nie jest dogmatem?
>Nie. Aksjomatem.
Aksjomat przyjmowany dla wszystkiego bez prawa jego weryfikacji to jet dogmat.

>Aprioryczne założenia zna "każda jedna" nauka.
A jakiś przykład dogmatu w jakiejś nauce...?

>Tylko u Euklidesa.
I to jest to!
Aksjomat przyjmowany jest w obrębie jednego zagadnienia, jednej dziedziny. Tyle że dla rozpatrzenia tego samego samego zagadnienia/dziedziny może być przyjęty aksjomat przeciwny... Tyle że razem z całą dziedziną aksjomat podlega weryfikacji i w wersji ostatecznej razem z całą dziedziną może zostać wywalony do kosza.
Dogmat chroniony wiarą nie podlega żadnej weryfikacji, jest nienaruszalny.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>>Bóg nie jest dogmatem?
>Nie. Aksjomatem.
>>Przecież każda jedna religia uznaje jego istnienie za niepodważalny fakt, czyli dogmat.
>Uznawanie czegoś a priori za fakt nie jest bynajmniej wyłączną cechą dystynktywną religii. Aprioryczne założenia zna "każda jedna" (BTW, to poważny błąd językowy, ale nie możesz o tym wiedzieć) nauka.
Tyle, że aksjomaty są weryfikowane. Nie stale, ale jednak są.
Kiedyś w nauce obowiązywały inne aksjomaty niż dziś.
Dogmaty nie mogą być weryfikowane, bo nie są weryfikowalne. Na tym polega ich nieprzydatność.

W zasadzie nie powinnam się wypowiadać, bo zgadzam się w całości, co nie jest podstawą do dyskusji. Poczekam na kontrargumenty. (... Jacku? )

PS. Najbardziej podoba mi się neologizm w tytule.

>W zasadzie nie powinnam się wypowiadać, bo zgadzam się w całości, co nie jest podstawą do dyskusji. Poczekam na kontrargumenty. (... Jacku? )
>PS. Najbardziej podoba mi się neologizm w tytule.
To nie jest neologizm - nowotwór lingwistyczny. Całkiem polskie słowo! Ja akurat wierzę w naukę. Jestem pewien, że ona wszystko wyjaśni. Wcześniej czy później. Nawet duchy, nawiedzone domy itp. Co do szowinizmu, to często się z tym spotykam na portalu Racjonalista. A może jestem przewrażliwiony? Tak czy owak, powinniśmy wystrzegać się retoryki "radia ma ryja". Ot tak, dla lepszego samopoczucia!
Aha. Nie jestem Jacek, tylko Jarek, Jarosław!

> Ja akurat wierzę w naukę. Jestem pewien, że ona wszystko wyjaśni. Wcześniej czy później. Nawet duchy, nawiedzone domy itp.
Ja tylko do pewnego stopnia. Nie robię z niej bożka.
> Co do szowinizmu, to często się z tym spotykam na portalu Racjonalista. A może jestem przewrażliwiony?
Nie jesteś, on się pojawia - w różnych odmianach (męski też).

> Aha. Nie jestem Jacek, tylko Jarek, Jarosław!
Anna, bardzo mi przykro (tak to szło?).
Ale to było w przestrzeń portalu - do jednego z moich "etatowych" oponentów, uważających za najgorsze zjawisko właśnie wiarę w zaświatyzm.

>Ale to było w przestrzeń portalu - do jednego z moich "etatowych" oponentów, uważających za najgorsze zjawisko właśnie wiarę w zaświatyzm.

Jacek Tabisz ma rację.
Nie ma nic gorszego niż kłamstwo, obłuda i hipokryzja wyniesione do rangi świętości.

>Nie ma nic gorszego niż kłamstwo, obłuda i hipokryzja wyniesione do rangi świętości.
Ale wiara nie zawsze łączy się z kłamstwem, obłudą i hipokryzją. To są cechy religianctwa, czyli ostentacyjnej religijności "na pokaz", a jak już kiedyś wspominałam wiara, religia i kościół instytucjonalny są to trzy odmienne zagadnienia, z których pierwsze, jako pozostające w obszarze prywatnych odczuć w ogóle mnie nie interesuje.

>Ale wiara nie zawsze łączy się z kłamstwem

Czym w takim razie jest wiara?

Prawdą?

Wiara to nic innego jak niewiedza.

Przyjmując brak wiedzy za pewnik, zakłamuje się rzeczywistość okłamując przy okazji samego siebie.
Co może być wartościowego w tworzeniu takich iluzji?

>>Ale wiara nie zawsze łączy się z kłamstwem
>Czym w takim razie jest wiara?
>Prawdą?
>Wiara to nic innego jak niewiedza.
Wiara (w Boga) może być realizacją potrzeby przeżyć metafizycznych lub próby wyjaśnienia "skąd przyszliśmy". Staje się groźna dopiero gdy nabiera cech konstytucyjnych i staje się systemem religijnym i Kościołem.

Wiara zawsze jest grozna, "koalicja wierzących" Jacka T. bardzo dobrze to wyjaśnia.

>>Ale wiara nie zawsze łączy się z kłamstwem
>Czym w takim razie jest wiara? Prawdą?
Prawda jest czymś przeciwnym do kłamstwa. To drugie jest świadomą manipulacją faktami. Przyjmując coś na wiarę okazujemy tylko zaufanie do osób, które wiedzą coś więcej na dany temat.
Nie można ograniczać kwestii wiary do religii. Wierzymy w wiele rzeczy, które mówią nam ludzie, będący wg nas specjalistami w danej dziedzinie.

Jeżeli lekarz stwierdza, że moja dolegliwość to grypa żołądkowa, a nie zatrucie, mam być sceptyczna? Przyjmuję, że zna się na tym lepiej ode mnie. Jeżeli lekarstwo nie podziała, mam pomyśleć, że to szaman, a cała medycyna to stek bzdur? A przecież zdarzają się pomyłki lekarskie i kończą się czasem gorzej, niż przyjęcie za pewnik słów o zmartwychwstaniu.

>Przyjmując brak wiedzy za pewnik, zakłamuje się rzeczywistość okłamując przy okazji samego siebie.
Nie można mieć wiedzy w każdej dziedzinie.

>Co może być wartościowego w tworzeniu takich iluzji?
Poczucie bezpieczeństwa? Świadomość, że ktoś czuwa nad nami? To się zawiera w obszarze emocji i daje większe poczucie pewności siebie.

>Nie można ograniczać kwestii wiary do religii.
Najlepszą odpowiedzią będzie coś co już w tym wątku wyraziłem: Cóż, głupota bywa niebosiężna. O ile w religii, gdzie wskutek indoktrynacji człowiek obcuje od początku z czymś rzekomo istniejącym, lecz z założenia niepoznawalnym wiara ma jakieś uzasadnienie, o tyle w przypadku rzeczy poznawalnych żadnego.

>Wierzymy w wiele rzeczy, które mówią nam ludzie, będący wg nas specjalistami w danej dziedzinie.
Wiara sensu stricto to nie jest zaufanie oparte na doświadczeniu, o którym mówisz w przykładzie z medycyną.
"Wierzę w Boga" nie znaczy "ufam mamusi". Na zaufaniu do indoktrynujących osób może dopiero wyrosnąć wiara w umyśle indoktrynowanym.

>Niedawno chyba pojawił się na tym portalu artykuł demaskujący fałszerstwa wyników badań w psychologii społecznej.
Cóż, nie możemy sprawdzać osobiście wszystkiego i to natychmiast. Ufamy mechanizmom, czasem się na nich srogo przejedziemy, ale sama zwracasz uwagę na coś co w przypadku wiary nie ma miejsca: kontrola i weryfikacja.

>Natomiast kilka miesięcy temu jeden z moich oponentów powoływał się w dyskusji na badania niejakiego Zimbardo, a dotyczyło to eksperymentu, który został źle przeprowadzony od strony metodologicznej. Mimo to tenże uczony uznawany jest za wyrocznię.
Wyrocznia, nie wyrocznia... Niegłupi facet robi to i owo, to i owo mówi, uczy się również na własnych błędach. Jego eksperyment sam w sobie to i owo mówi...
Długo można rozważać wady i zalety, ale tu ciągle jest zjawisko weryfikacji zakazane w zjawisku wiary.

>Co nie zmienia faktu, że czuję niechęć do krk, zwłaszcza za to, co robią tu od ponad 20 lat i mam dość polskiego religianctwa, które z wiarą to chyba niewiele ma wspólnego.
Tradycyjna bezmyślność maluczkich jest najlepszym podłożem dla wiary.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Wiara sensu stricto to nie jest zaufanie oparte na doświadczeniu, o którym mówisz w przykładzie z medycyną.
>"Wierzę w Boga" nie znaczy "ufam mamusi". Na zaufaniu do indoktrynujących osób może dopiero wyrosnąć wiara w umyśle indoktrynowanym.
I tu się nie zgodzę. Mechanizm jest taki sam, tzn. przyjmujemy na wiarę wszystko, co oświadczy osoba, będąca dla nas autorytetem. Rodzice mogą przestać nimi być, gdy mamy kilkanaście lat, jednak wcześniej już zauważamy, że nie są specjalistami w każdej dziedzinie. Jednak w sprawach zasadniczych - życiowych opieramy się przeważnie do końca życia na tym, co nam przekazano w dzieciństwie.
Wiara wynika z zaufania do autorytetów, ale czy jesteśmy w stanie zweryfikować wiedzę specjalistów? I czy w ogóle przyjmujemy takie założenie, że należy ich wiedzę jakoś sprawdzać. Większość informacji, w tym naukowych przyjmujemy na wiarę - one niepodlegają żadnej kontroli i weryfikacji, przynajmniej nie ze strony zwykłego zjadacza chleba. I nie wynika to z zakazu - umysł ludzki jest tak skonstruowany, że musi przyjmować wiele rzeczy na wiarę albo w wersji uproszczonej, bo inaczej życie by stracił na indywidualnym poszukiwaniu rozwiązań.
Nie chcę powtarzać przykładu leków homeopatycznych, bo też były artykuły i komentarze na portalu. Kolejna dziedzina to statystyka - współczesny bożek i potężne narzędzie manipulacji - absolutnie nieweryfikowalne.
> Niegłupi facet robi to i owo, to i owo mówi, uczy się również na własnych błędach. Jego eksperyment sam w sobie to i owo mówi...
Tak, wyniki jego badań zostały wykorzystane między innymi do usprawiedliwienia bestialskich zachowań żołnierzy amerykańskich wobec jeńców. Jakby wcześniej został autorytetem to i spryskiwanie napalmem wietnamskich chłopów dałoby się wyjaśnić, bo ... tacy już jesteśmy. Ten słynny eksperyment nadal jest przytaczany, jako przykład podłej natury człowieka, pomimo innych wyników uzyskanych na innych uniwersytetach.

bardzo miło mi to przeczytać, jako że pani posty czytam z prawdziwym zainteresowaniem!
ateoszowinizm to świetne określenie na postawę typu "zanim wysłuchacie, co on ma do powiedzenia, weźcie pod uwagę, że to katolik".

Więc pomyliłaś mnie z Panem Tabiszem? To mi chyba pochlebia. On, zdaje się, jest zafascynowany mitologią hinduizmu, więc mamy to i owo wspólnego. Ja jestem zafascynowany polskim prawosławiem, slawistyką i w ogóle indoeuropejskością. Chętnie bym poznał trochę Sanskryt , bo SCS już "niemnożko" znam . Tylko gdzie w tym katoporypanym kraju znaleźć materiały?

> Więc pomyliłaś mnie z Panem Tabiszem? To mi chyba pochlebia. ...
Nie jestem pewna, czy to do mnie skierowane (?), bo nie było jako odpowiedź...
Jeżeli tak - nie pomyłka, chciałam go tak jakoś "wywołać z lasu". Ale widzę, że rozpętałeś wystarczające piekiełko i bez Jacka.