Od jakiegoś czasu nęka mnie kwestia patriotyzmu. Czy rzeczywiście jest tak, jak mi od najmłodszych lat wpajano, że patriotyzm jest jedną z najbardziej pożądanych wartości?

Przyjmując definicję patriotyzmu, jako postawy cechującej się umiłowaniem i poszanowaniem ojczyzny, przywiązaniem do elementów kultury narodowej i dziedzictwa narodowego, traktująca ją jako jedną z najwyższych wartości człowieka, możemy stwierdzić, iż przyczynia się on do powstawania poczucia odrębności wśród członków jednego narodu w stosunku do drugiego. Ponadto, że jest bezpośrednim źródłem nacjonalizmu i w konsekwencji prowadzi do jego skrajnej formy - szowinizmu.

Na podstawie tej dedukcji jestem w stanie stwierdzić, iż to właśnie patriotyzm jest jedną z przyczyn powstawania konfliktów społecznych. Jeżeli moja logika w którymś momencie zawodzi, proszę mnie poprawić.

Obecnie opowiadam się za jak największym dążeniem do powstania jednego wielkiego narodu (a więc jednej wspólnej ojczyzny). Powstanie takiego narodu byłoby jednak możliwe tylko wtedy, gdyby istniała wspólna kultura, a ludzie mówiliby w jednym języku. Innymi słowy - gdy nie istniałyby czynniki przyczyniające się do poczucia odrębności. Nie potrafię jeszcze odpowiedzieć na pytanie, czy jest to utopią.

Nie widzę także sensu w kultywowaniu dorobku kulturowego naszych przodków. I w tym przypadku mój argument wywodzi się z braku argumentów za tezą przeciwną.

Prosiłbym o krytyczne zweryfikowanie moich poglądów.
Zapraszam do dyskusji.