Nie wygraliśmy Euro, lecz wygraliśmy Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce! Po raz pierwszy w ponad ośmiodekadowej historii mistrzostw Polacy zdobyli najwięcej złotych medali, wyprzedzając Niemców i Brytyjczyków. W tegorocznych zawodach w Amsterdamie brała udział rekordowa liczba lekkoatletów: 1469 reprezentujących 51 krajów. Złote medale dla Polski zdobyli: Anita Włodarczyk i Paweł Fajdek (rzut młotem), Adam Kszczot (bieg na 800 metrów), Piotr Małachowski (rzut dyskiem), Robert Sobera (skok o tyczce), Angelika Cichocka (1500 metrów).


Wydarzenie to jest niezwykle ważne z 2 powodów:
1. Wygraliśmy lekkoatletykę, kiedy zaczęto poważnie ścigać doping
2. Wygraliśmy europejską Królową Sportu. Choć w dzisiejszym świecie Zachodu najpopularniejszym sportem jest piłka nożna, to jednak rdzennie europejskim sportem jest historycznie lekkoatletyka, czyli jedna z najstarszych dyscyplin sportu, oparta na naturalnym ruchu, której podstawowe konkurencje: biegi, skoki, rzuty i chód mają swój początek w zachowaniach pradawnych ludzi. Piłka nożna nie jest rdzennie europejską dyscypliną. FIFA uznaje, że jej matecznikiem są starożytne Chiny. Dlaczego jednak współczesne Chiny zupełnie nie kojarzą się z piłką? Piłka wywodzi się z rozgrzewek wojskowych przed wojną. Towarzyszyła Chinom tysiąc lat na wczesnym etapie rozwoju, kiedy rozwinęła się chińska sztuka wojny, w okresie złotego wieku Chin piłka nożna zaczęła zanikać aż upadła. Obecny status piłki nożnej w Europie jest taki sam jak tysiąc lat temu w Chinach, kiedy sport ten opanował wszystkie klasy społeczne i się skomercjalizował. Piłka nożna narodziła się w okresie dynastii Han 2,3 tys. lat temu, skomercjalizowała się w czasie dynastii Song tysiąc lat temu i upadła w okresie największego rozkwitu Chin. Dziś Chińczycy w kinematografii pokazują piłkę jako sport marginesu. Czy nie jest czymś dziwnym, że piłka nożna cieszy się dziś omal religijną czcią w Europie, a królowa europejskiego sportu błąka się na medialnych marginesach? Czy oczyszczenie lekkoatletyki z dopingu może przynieść renesans popularności?

To nie wszystkie polskie sukcesy sportowe z ostatnich dni. Joanna Jędrzejczyk jest na ustach całego środowiska MMA. Polka trzeci raz obroniła tytuł mistrzyni świata federacji UFC w wadze słomkowej. W sobotę pokonała na punkty Claudię Gadelhę.
Widownia w MGM Grand nagrodziła obie wojowniczki owacją na stojąco. Gadelha mimo porażki potwierdziła, że była absolutnie najgroźniejszą konkurentką Jędrzejczyk w kategorii słomkowej.
- Czuję się wspaniale. Powtórzę, że Claudia jest numerem jeden, lecz ja jestem mistrzynią. Kończę okres nieprzyjaźni między nami - powiedziała Jędrzejczyk, udzielając wywiadu w oktagonie. Brazylijka podziękowała jej i okazała szacunek, ale wyraźnie zaznaczyła, że nadal ma do olsztynianki pretensje o potyczki słowne w ostatnich miesiącach.
- Przygotowywałam się bardzo długo, przez trzy miesiące. Było wiele potu, łez i złych momentów. Muhammad Ali mówił jednak, że trzeba przetrwać trening, a resztę życia spędzić jako mistrz. Chciałabym się z wami spotkać w Nowym Jorku podczas gali w Madison Square Garden. Dziękuję Polakom, którzy wstali na walkę o szóstej rano. Kocham was! - wykrzyczała Jędrzejczyk. Ostatnie słowa wypowiedziała w języku polskim.
Było to szóste zwycięstwo Joanny w największej federacji światowego MMA. Sześciokrotna mistrzyni świata w boksie tajskim zadebiutowała w niej w lipcu 2014 roku. W zawodowym MMA zaczęła rywalizację w 2012 roku i pozostaje bez porażki po dwunastu pojedynkach.
W jednym z wywiadów pytana skąd u niej taka pewność siebie odpowiedziała: "To dlatego, że pochodzę z Polski, jestem polską dziewczyną"


To jest polski rok w sporcie, miejmy nadzieję, że nie tylko w sporcie