Mam pełną świadomość tego, że ten wątek może wywołać flame war, ale mam potrzebę wypowiedzenia się w tej kwestii. O co chodzi?
   Przeglądając stronę Racjonalisty.pl natknąłem się na ciekawy link, a tam na projekt ustawy w sprawie tzw. parytetu płci w ordynacji wyborczej. Dlaczego uważam, że to zły pomysł? Mam kilka powodów.
   Zacznijmy od najmniej ważnego. Celem tego przedsięwzięcia nie jest polepszenie sytuacji w sprawie równości płci, ale zabezpieczenie własnych interesów. Nie, żeby było w tym coś złego. Tak ten świat jest skonstruowany. Jednak nie można się spodziewać, że ok. połowa populacji będzie biernie przyglądać się i przyzwoli na ich dyskryminację. Jak inaczej można rozumieć zapis:
Cytat:
Czyli liczba kobiet większa jest ok? Uprzywilejowanie jednej grypy (w tym przypadku chodzi o kobiety) względem innych z reguły nazywa się szowinizmem i temu właśnie zjawisku sprzeciwia się idea równouprawnienia. Jeśli naszym celem jest równość, to także powinno być „Liczba mężczyzn na liście okręgowej nie może być mniejsza liż liczba kobiet”, czyli w rezultacie obie liczby powinny być równe.
   To jednak na prawdę tylko drobiazg.
   Jaka logika się kryje za tą propozycją? Czy nie powinniśmy zadbać także o inne grupy, które również powinny mieć swoich reprezentantów proporcjonalnie do swojej liczebności? Oczywiście nie, chodzi tu tylko o interesy jednej grupy.
   Widać tutaj jaskrawo mentalność plemienną. Brak jest zrozumienia dla idei równouprawnienia. Równouprawnienie oznacza porzucenie tożsamości grupowej na rzecz stania się równoprawnym obywatelem. Kolor skóry, narodowość, wyznanie a także i płeć przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie.
   Proponenci (a najpewniej poponentki) mają jednak rację, kiedy mówią o problemie społecznym. Nie sposób nie zauważyć, że kobiety są inaczej wychowywane ze względu na swoją płeć i związane z tym stereotypy, wyglądają inaczej (i nie mówię tylko o różnicach anatomicznych), stosują odmienny ubiór, a nawet posługują się nieco innym dialektem (związanym z seksistowskim językiem jakim język polski niewątpliwie jest). Pod wieloma względami mamy do czynienia z odmienną kulturą. I te różnice kulturowe w sposób nieunikniony rodzą mentalność plemienną właśnie.
   Mimo, że nie znam się noże na neurologii, to o ile wiem mózgi kobiet i mężczyzn nie różnią się między sobą. Być może istnieją niewielkie różnice w ich funkcjonowaniu spowodowanie nieco inną gospodarką hormonalną. Nic nie sprawiłoby mi większej przyjemności, niż gdyby proporcja kobiet we wszystkich sprawach odzwierciedlała ich statystyczny udział w społeczeństwie, ale gdyby to była własność emergentna, organiczna, nie wymuszona przez przepisy prawa.
   Podobno statystycznie ok. 10% studentów fizyki to kobiety; liczba programistów Wolnego Oprogramowania płci żeńskiej nie przekracza 2%. Jak to wytłumaczyć? Tu też należy wprowadzić parytety? W drugim przypadku to absolutnie nie jest nawet możliwe.
   Ośmielę się zasugerować, że wina za taki stan rzeczy może leżeć po stronie kobiet i ich braku zainteresowania pewnymi sprawami (co może mieć związek z różnicami wychowawczymi). Stwierdzenie trywialne, ale czy prawdziwe?

   Pozdrawiam.

   Disclamer: Wszystkie powyższe stwierdzenia stanową wyłącznie moje opinie i opis jak sprawa wygląda z mojego punktu widzenia; nie mają wartości faktualnej. Dane statystyczne są szacunkowe lub zasłyszane.