Co to jest - sześciu katolików, dwóch żydów i jeden protestant? Amerykański Sąd Najwyższy. Oczywiście nie ma szans na to, żeby pojawił się tam jakiś ateista.
Żyjemy w czasach walki o parytet dla kobiet, o reprezentację mniejszości oraz o poszanowanie uczuć religijnych.
Kiedy czytamy o składzie (amerykańskiego) Sądu Najwyższego mówi się o konieczności zwiększenia liczby kobiet, reprezentacji latynosów, czarnych, ale wstydliwie pomija się kwestię jakiejś równowagi przedstawicieli różnych wyznań. (Czyżby panowało przekonanie, że w dzisiejszych czasach wszyscy czołowi prawnicy albo są niewierzący, albo ich religia nie ma żadnego wpływu na ich decyzje w życiu zawodowym?)
Wszystkie nominacje prezydenta Busha charakteryzował wybór sędziów o wyjątkowo konserwatywnych poglądach. Zbiegiem okoliczności byli to katolicy. Zbiegiem okoliczności w sprawach, w których Kościół katolicki ma zdecydowane stanowisko, ich stanowisko jest zbieżne ze stanowiskiem Kościoła.
Najcichsze wspomnienie, że w Sądzie Najwyższym powinna być jakaś równowaga miedzy różnymi wyznaniami, wywołuje gromkie zarzuty nietolerancji i prześladowań. W zasadzie dobry prawnik to tylko prawnik, a nie prawnik-katolik, czy prawnik-protestant. Jednak nawet pobieżny przegląd głosowań przy poszczególnych wyrokach wydaje się wskazywać, że decyzje sędziów są silnie podporządkowane ich wyznaniu i że w niemałej mierze są oni w Sądzie Najwyższym bardziej reprezentantami swoich Kościołów niż swojego państwa.
Ciekawy problem Amerykanów. Gdybyśmy próbowali zrobić analizę uzależnienia polskich sędziów od ich religijności problem byłby bardziej skomplikowany. Kto wie, może warto by się przyjrzeć nominacjom do ważnych gremiów prawniczych z punktu widzenia religijnej ortodoksji kandydatów.