Jako czytelniczka Racjonalisty, chciałabym się podzielić ze wszystkimi użytkownikami tej wspaniałej witryny moimi trzema grosikami. Czytam Racjonalistę regularnie, żeby nie powiedzieć religijnie , pomimo posiadania wiary w to i owo. Tak, lubię sobie powierzyć trochę Piszę, bo myślę że to rzadkość, i dla wielu niewiarygodne, że są ludzie lubiący fantazje zwane wiarą, którzy jednak posiadają rozum, i którym ich własna bogata wyobraźnia nie przeszkadza w świadomym podejściu do życia. I chcę się podzielić tym, jak moje wewnętrzne odczucia dobrze opisują istotę religii. A to, jak je traktuję, powinno chyba być zapisane w podręczniku dla ludzi wierzących w cokolwiek: "moja sprawa, moja sprawa, tylko i wyłącznie moja sprawa". Pod kątem rzeczy niewidzialnych, lubię myśleć że "poszukuję". Spędziłam dekadę nie wierząc w nic. Odmieniło mi się nieco, bo polubiłam zwracanie się do Anioła Stróża Na jedno wychodzi, jak zwał, tak zwał. Gdy mam problem do rozwiązania, oddycham głęboko i proszę Anioła Stróża o rozjaśnienie umysłu. Wcześniej mówiłam to samo do własnego mózgu, choć nie nadałam mu imienia Działa tak samo. To, jak się poruszam wewnątrz własnej głowy to moja sprawa, mój umysł, moja wyobraźnia. Ja tak akurat lubię. I nie mój interes, jeżeli inni wolą inaczej. Musiałabym być szaloną egocentryczką, by nawet przyszło mi do głowy wymaganie od innych myślenia w mój sposób. A to dokładnie ludzie robią, zwłaszcza Polacy: "Jeśli nie dzielisz naszej wspólnej fantazji, jesteś zły, niemoralny i jałowy". Jestem zafascynowana nauką. Wiem, że większość osób o naukowym podejściu do świata stuknie się w głowę słysząc o rozmowie z wyobrażonym Aniołem. Ale tak samo jak fani Star Treka czy Gwiezdnych Wojen - lubię fantazję, i uważam że ludzki umysł jest niesamowitym narzędziem do urozmaicania świata. I podoba mi się używanie go w ten sposób... w moim własnym, wolnym czasie. Nie w publicznej debacie, czy decyzjach dotyczących kogokolwiek innego niż ja! To jest wszystko, co można powiedzieć o religii i wszelkich wierzeniach - zabawa umysłem, OSOBISTA sprawa, wewnętrzna, coś, co nigdy nie powinno wychodzić poza ramy życia i wyobraźni pojedynczej osoby. A nie przewodnia myśl narodu, z symbolem tortury w gmachu narodowej instytucji ustawodawczej, przypominającym wszystkim wątpiącym które państwo Polską rządzi... To, jak człowiecze wizje i wymysły zostały wykorzystane i użyte do zniewolenia całych społeczeństw, panowania nad nimi, kontroli, władzy, morderstw, tortur i wciąż trwającego zamordyzmu - to dopiero pokazuje, na co nas stać, jako ludzi. Czasami się zastanawiam jak to w ogóle możliwe, że nawet podstawowe prawa ludzkie są w dzisiejszych czasach tu i ówdzie szanowane - patrząc na większość ludzkości, to jest ogromny postęp i zdobycz światłych umysłów, przy tak ogromnym oporze wciąż dzierżących władzę "pasterzy dusz" - naprawdę, wielkie osiągnięcie. Jednak jakoś powoli, jako ludzkość, idziemy do przodu Oby mi było dane zobaczyć koniec okupacji Polski za mojego życia. Pozdrawiam czytelników Racjonalisty!