.
Odległości w Modelu Geometrycznym.

Dla Modelu Geometrycznego podstawowym założeniem jest, że:

Trójwymiarowa przestrzeń (eter) propaguje w czwartym, prostopadłym do niej kierunku z prędkością c.

Aby go lepiej zrozumieć sięgnijmy do przykładu ze słynnym paradoksem bliźniaków. Powiedzmy, że bliźniak A zostaje na Ziemi a B ze stałą prędkością oddala się w kierunku pobliskiej gwiazdy. Równocześnie z bliźniakiem B został wysłany sygnał świetlny F również w kierunku gwiazdy. Przyśpieszenie bliźniaka B pomijamy, powiedzmy, że rozpędził się wcześniej i tylko mija Ziemię w punkcie O czterowymiarowej przestrzeni a gwiazdę w punkcie B. Nasze trzy kierunki przestrzenne przedstawiłem jako jeden, aby nie komplikować sprawy.


O - punkt wspólny obu bliźniaków i promienia świetlnego (nieruchomy w 4D-przestrzeni)
Gdy bliźniak A przesunie się wraz z naszą przestrzenią do punktu A to w tym samym momencie bliźniak B znajdzie się w punkcie B czterowymiarowej przestrzeni a sygnał świetlny F w punkcie F. Gdyby istniały sygnały przenoszące informacje natychmiastowo to bliźniak A stwierdziłby ich obecność jako ich rzuty na przestrzeń 3D (eter) w punktach odpowiednio B' i F'.

Bliźniak A.

a - droga przebyta przez bliźniaka A w 4D-przestrzeni od p. O do p. A. Zakładając nieruchomość Ziemi w eterze, przebył on tą drogę tylko w kierunku u. Gdyby zegar bliźniaka A był wyskalowany w jednostkach długości to wskazywał by wartość odległości a.

Bliźniak B

b- droga przebyta przez bliźniaka B w 4D-przestrzeni od p. O do p. B.



s _b = b sin(beta) - droga bliźniaka B w eterze.
u _b = b cos(beta) - droga bliźniaka B w kierunku u

Gdyby zegar bliźniaka B był wyskalowany w jednostkach długości to wskazywał by wartość odległości b.

Foton F

f- droga przebyta przez foton F w 4D-przestrzeni od p. O do p. F. Przebył on swoją drogę tylko w eterze nie poruszając się w kierunku u. Oznacza to, że foton F nie przemieścił się w czasie.

Dylatacja czasu bliźniaka B



Dylatacja czasu dla bliźniaka B to cos(beta)
Wynika ona wprost z geometrii przestrzeni, jest jej własnością. Model Geometryczny nie może się bez niej obejść. Jak widać, wszystkie własności czasu i przestrzeni wynikają z proporcji trójkąta prostokątnego. Czy może być coś prostszego? Obaj bliźniacy są w tej samej przestrzeni lecz różnią się przebytym dystansem w czwartym kierunku, co mogą stwierdzić patrząc na swoje zegarki. Każdemu tylko tyle czasu upływa ile przebył w czwartym kierunku. Czas to taki licznik przebytych kilometrów w tym kierunku. Zegarki w Modelu Geometrycznym są wyskalowane w jednostkach przestrzennych.
Jest jeszcze jeden termin w tym modelu nieznany w TW a jest nim równoczesność zdarzeń. To znaczy, że możemy mówić o absolutnej równoczesności zdarzeń niezależnie od miejsca pobytu lub układu obserwatora. Jeśli jakieś zdarzenia są równoczesne to żaden obserwator nie może stwierdzić inaczej gdyż one właśnie są równoczesne. W naszym przykładzie zdarzenia A, B i F są równoczesne ponieważ pokonały tą samą drogę w 4D przestrzeni z tego samego miejsca.

a = b = c

W Modelu Geometrycznym wszystko co dzieje się w przestrzeni 4D odzwierciedla się w eterze rzutując się na niego, co odczuwamy jako upływ czasu, ciążenie grawitacyjne itp. Wiele zjawisk widocznych bądź odczuwanych w eterze ma swoje przyczyny poza nim.

Model Geometryczny jest modelem alternatywnym do Teorii Względności. Odrzuca on takie pojęcia jak zasada względności, czasoprzestrzeń jako 3+1 wymiarów, kontrakcję przestrzenną, nierównoczesność zdarzeń, stałą prędkość światła w każdym układzie inercjalnym itd. Twierdzę, że nie znam żadnego eksperymentu, który zaprzeczał by temu modelowi. Potrzebna jest falsyfikacja przez ekspertów. Eksperymenty i obserwacje potwierdzające istnienie dylatacji czasu jako dowody na prawdziwość STW są elementem manipulacji, ponieważ dylatacja czasu istnieje niezależnie od STW. Gdyby je pominąć to nie pozostaje już wiele na korzyść STW. Wszystkie paradoksy znane z STW przestają w Modelu Geometrycznym mieć miejsce i nie trzeba żadnych manipulacji aby je wyjaśniać. W czystej geometrii nie może być coś niejasnego. Można tu rozpatrywać wiele obiektów i zdarzeń jednocześnie a nie tylko dwa, jak to jest w STW. Najbardziej skomplikowanymi wzorami jakie tu spotkamy są najprostsze wzory trygonometryczne i wzór Pitagorasa. Odnosi się to zarówno do odległości jak i prędkości, energii, grawitacji itp.
Zajmiemy się nimi wkrótce.

Eligiusz Smela. Łódź. dn. 4 marca 2016 r.

-------------------------------------------------

Prawdę można poznać po jej pięknie i prostocie. [Richard Feynman]

.