>To dlaczego wszyscy tu wypowiadający się "racjonaliści" chcą tylko dowodów empirycznych?<
Wszyscy znaczy tyle samo co nikt. Racjonalizmu istnieje około 50 odmian. Czy Descartes akceptował jedynie poznanie dokonane za pomocą naszych zmysłów? Empirysta-Hardliner nie może się nawet wypowiadać na temat swojej śmierci, nie może odpowiedzieć czy kiedykolwiek umrze. Pozytywiści twierdzą że w każdym lustrze jest odbicie człowieka, co eksperymenty potwierdzają. Jest tak rzeczywiście czy tylko w momencie eksperymentu? Na to pytanie może odpowiedzieć racjonalista ale nie empirysta. Gdy na pustyni stoi drogowskaz z napisem: Następna oaza 3 fatamorgana, to empirysta musi uznać że fatamorgana jest nową jednostką odległości. Polecam "Gorączkę złota" z Chaplinem.
Tu się nikt nie domaga dowodów empirycznych tylko racjonalnych.
Oczywiście racjonalizm jest też krytykowalny. Ale zastosowana przez Pana metoda z herbatą jest do tego nieprzydatna.

Nigdy nie ma dokładnego powtórzenia eksperymentu, precyzyjne kopie każdej mentalnej zawartości i doświadczeń zmysłowych są niemożliwe ze względu na strukturę czasu, który płynie od przeszłości do przyszłości. "Nie można wejść dwa razy do tej samej wody". Co może również oznaczać że ten sam gatunek herbaty może raz smakować lepiej raz gorzej.
Racjonalizm nie neguje też doświadczeń zmysłowych. Twierdzi jedynie że stosowane przez nas pojęcia mają swoje źródło w rozsądku i na ich podstawie oceniamy i interpretujemy nasze otoczenie. Z naszego logicznego myślenia możemy wnioskować o prawdzie.
Konsekwentnie uchyla się Pan od słowa najsmaczniejsza zastępując je słowem najlepsza.
Najsmaczniejsza można by szybko doprowadzić do absurdu. Najlepsza po prostu nie istnieje. Tak jak nie istnieje najlepsza książka, najlepszy film, najlepsza piosenka. Gdyby tak było każdy miałby w domu tylko jedną książkę - tę najlepszą, w kinach leciałby tylko jeden film - ten najlepszy, w radiu na okrągło leciałaby jedna piosenka - ta najlepsza, a konsumenci piliby tylko jeden rodzaj herbaty - tej najlepszej.

---

Nauka objaśnia wszystko. Teologia objaśnia resztę.

Jest co raz lepiej. Następna konkretna wypowiedź.

>Nigdy nie ma dokładnego powtórzenia eksperymentu, precyzyjne kopie każdej mentalnej zawartości i doświadczeń zmysłowych są niemożliwe ze względu na strukturę czasu, który płynie od przeszłości do przyszłości.

Człowiek jest wstanie zatrzymać czas. Na przykład są to książki opisujące naszą historię. Czytając te książki zatrzymujemy czas i cofamy się w opisywaną przeszłość.

>"Nie można wejść dwa razy do tej samej wody". Co może również oznaczać że ten sam gatunek herbaty może raz smakować lepiej raz gorzej.

Można wejść dwa razy do tej samej wody. Jeżeli ta woda jest w zamkniętym zbiorniku np. wanna. Co do tego, że ten sam gatunek herbaty może raz smakować lepiej raz gorzej, to mam wątpliwości, bo jak ta sama rzecz może smakować inaczej? Jeden i ten sam gatunek herbaty można ocenić tylko raz.

>Gdyby tak było każdy miałby w domu tylko jedną książkę - tę najlepszą, w kinach leciałby tylko jeden film - ten najlepszy, w radiu na okrągło leciałaby jedna piosenka - ta najlepsza, a konsumenci piliby tylko jeden rodzaj herbaty - tej najlepszej.

Nie proszę Pana, człowiek dlatego stworzył stopniowanie przymiotników aby "dążyć" do doskonałości. Każdy autor książki uważa, że napisał najlepszą, ale ostatecznej oceny dokonuje konkretny czytelnik.

>Można wejść dwa razy do tej samej wody. Jeżeli ta woda jest w zamkniętym zbiorniku np. wanna.<
To nie jest ta sama woda ponieważ zawiera brud który zostawił Pan w niej przy pierwszym zanurzeniu.

---

Nauka objaśnia wszystko. Teologia objaśnia resztę.

>Człowiek jest wstanie zatrzymać czas.<
Panie Witkowski Pan ma coś z głową. Czas jest wielkością fizyczną. Jeżeli chce Pan zatrzymać czas to nie może Pan siedzieć i czytać tylko poruszać się z prędkością światła.

---

Nauka objaśnia wszystko. Teologia objaśnia resztę.

>...racjonalista chce się napić najlepszej herbaty, to jego empiria zmusza go do spróbowania wszystkich gatunków herbaty, jakie są na Ziemi.

Sprawdź empirycznie: nikt tak nie robi.
Po prostu wybiera się z puli kilku herbat. W gorszej sytuacji od racjonalnego teinisty jest głupawy teista: biedaczek wierzy w pierwszego lepszego bożka, którego podsuną mu w dzieciństwie. Potem nie odwołując się do doświadczenia mówi, że innych bożków nie ma.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Sprawdź empirycznie: nikt tak nie robi.

Czyli jet coś nie tak z Wasza empirią. Bez "pełnych " dowodów po prostu nazywacie "jakąś" herbatę najlepszą.

Próbowanie najlepszej herbaty to jak poszukiwanie najlepszego koloru. Zależy od naszych preferencji.

Warto by mieć jakieś założenia by rozpocząć.

"Najlepsza herbata" => Herbata która mi smakuje najbardziej w zależności od stanu w którym się znajduję.
Sprawdzamy herbaty i zawartość, sposób produkcji. Z grupy takich samych herbat wybieramy po jednej.
Eliminujemy markę coby nie sugerować się nią. Próbujemy po kolei herbaty w oznakowanych pudełeczkach np. 001H, 002H. Następnie zapisujemy wyniki a także stan w jakim się znajdowaliśmy(zmęczeni, wypoczęci, niewyspani).
W ten sposób wybieramy herbatę odpowiednia do naszego stanu. Można też podejść inaczej. Badamy wrażliwość, temperaturę, gęstość poszczególnych kubków smakowych naszego języka( jaką metodą nie wiem trzeba by ustalić najdokładniejszą), a także "stan zatkania naszego nosa" (0-100%), jako że także od niego zależy jak odbieramy smak.
Mając te dane możemy rozpocząć przygotowania - badania herbaty. --> i tak dalej. Dużo jeszcze pisania by było. Najlepszym sposobem byłby spektroskop do zapisu składu herbaty. Przydałaby się taka baza danych z danymi poszczególnych osób aktualizowana co jakiś czas. Następnie w bazie danych skład herbaty i zamiast tego by każdy próbował poszczególna herbatę, program wybrałby sugerowane do spróbowania herbaty tylko dzięki danym wcześniej badanych osób. Tak to powinno wyglądać. Oczywiście metoda pierwsza badania jest znacznie tańsza. Ale za to ta druga jest dokładniejsza i mniej czasochłonna w miarę upływu czasu.

Trochę to przypomina strumień świadomości. Za co przepraszam. A także witam się z szanownymi forumowiczami. JAko świeżo zarejestrowany.

>Trochę to przypomina strumień świadomości. Za co przepraszam. A także witam się z szanownymi forumowiczami. JAko świeżo zarejestrowany.
>

Na reszcie na to forum trafił konkretny empiryk, który dodatkowo stosuje dedukcję.
Na takie konkrety właśnie oczekiwałem. Chwała Ci za ten wykład, ale przyznasz, że moja teza nadal jest aktualna, tzn, że życie racjonalisty jest ciężkie, bo jeśli mogę zapytać - ile czasu musiałbyś poświęcić na ten eksperyment?

>Na reszcie na to forum trafił konkretny empiryk, który dodatkowo stosuje dedukcję.
>Na takie konkrety właśnie oczekiwałem.

Dałem Ci plusa . Za wytrwałość.
Nie ustawaj w wysiłkach.
Życie racjonalisty jest ciężkie , ale jest wiele sposobów ,
by nieznośną LEKKOŚĆ bytu jeszcze bardziej ulżejszyć.

---

Pogrążony w wierze odrzuca rozum.

>Dałem Ci plusa . Za wytrwałość.
>Nie ustawaj w wysiłkach.

Odwzajemniłem się plusem ale nie za wytrwałość tylko za normalne, ludzkie podejście.
Tego najbardziej oczekuję od rozmówców.

Zlituję się i odpowiem na to pytanie wprost i bez pokpiwania.

>Jeżeli tak, to naprawdę taki rasowy racjonalista ma ciężkie życie.
>Bo na ten przykład, jeżeli racjonalista chce się napić najlepszej herbaty, to jego empiria zmusza go
>do spróbowania wszystkich gatunków herbaty, jakie są na Ziemi.

Skąd założenie, że każdy racjonalista musi chcieć pić najlepszą herbatę na świecie?

Owszem (ja np.) staram się optymalizować swoją aktywność i poziom doświadczanej satysfakcji, ale w w zupełności wystarczą mi rozwiązania suboptymalne, jeśli czas poszukiwania rozwiązań idealnych czyniłby ich poszukiwanie nieopłacalnym i nieracjonalnym.

Kiedy np. piszę program komputerowy, to on ma działać i robić, co wymyśliłam w rozsądnym czasie. Nie musi natomiast być najdostkonalszym możliwym na świecie programem danego typu.


> sceptycyzm nie pozwala mu uznawać żadnego autorytetu

Sceptycyzm nie wyklucza korzystania z wiedzy ekspertów. Sceptycyzm mówi jedynie, że każdy autorytet i każda prawda naukowa może zostać zakwestionowana, jeśli znajdą się dowody wykazujące jej fałszywość.

> Racjonalista nie może polegać na reklamie herbaty, która mówi, że jest najlepsza.

Litości. Reklama herbaty, mówiąca, że dana herbata jest najlepsza, to akurat najmniej wiarygodne źródło informacji w tej kwestii. (A poza tym przecież każda reklamowana herbata jest najlepsza).

> Racjonalista musi sam skosztować, tego wymaga od niego empiria.

Nie musi. Może korzystać z wiedzy innych (z zastrzeżeniem, o możliwości zakwestionowania tej wiedzy). Jak chcę poczytać np. o Księżycu, korzystam z informacji zebranych przez setki lat badań naszego satelity. Nie muszę tam lecieć osobiście.

>Wniosek jest jeden - racjonalista będzie całe życie próbował herbaty i tak nie stwierdzi, która jest
>najlepsza.

Jest to wniosek najzupełniej bezpodstawny. Wniosek wymyślony z góry pod tezę, nieudowodniony, a nawet obalony w moim niniejszym poście. (Pomijając już Racjonalistów, którzy w ogóle nie lubią herbaty, nie chcą jej pić, próbować etc).

Na wstępie chciałbym serdecznie podziękować za tę wypowiedź, bo w końcu wypowiada się człowiek, który ma podstawy do dyskusji czyli pisze konkrety.

>Owszem (ja np.) staram się optymalizować swoją aktywność i poziom doświadczanej satysfakcji, ale w w zupełności wystarczą mi rozwiązania suboptymalne, jeśli czas poszukiwania rozwiązań idealnych czyniłby ich poszukiwanie nieopłacalnym i nieracjonalnym.

Rozumiem, że mogę (jeżeli nie mam racji, to Pan postara się wyprowadzić mnie z błędu)postawić hipotezę, że czas ogranicza możliwości poznawcze człowieka. Chyba można postawić kolejną hipotezę, że to człowiek jest uzależniony od czasu? Jeżeli dalej mogę iść tym torem, to zapytam skąd się wziął czas?

>Sceptycyzm nie wyklucza korzystania z wiedzy ekspertów. Sceptycyzm mówi jedynie, że każdy autorytet i każda prawda naukowa może zostać zakwestionowana, jeśli znajdą się dowody wykazujące jej fałszywość.

Czyli mogę odrzucić dziś funkcjonującą logikę i przyjąć własną, opartą na analizie Praw Natury?

>> Racjonalista musi sam skosztować, tego wymaga od niego empiria.
>Nie musi. Może korzystać z wiedzy innych (z zastrzeżeniem, o możliwości zakwestionowania tej wiedzy). Jak chcę poczytać np. o Księżycu, korzystam z informacji zebranych przez setki lat badań naszego satelity. Nie muszę tam lecieć osobiście.

Czyli mogę kwestionować wiedzę innych. To dlaczego, jak to robię to wszyscy mówią że jestem trollem?

>Rozumiem, że mogę (jeżeli nie mam racji, to Pan postara się wyprowadzić mnie z błędu)postawić hipotezę, że czas ogranicza możliwości poznawcze człowieka. Chyba można postawić kolejną hipotezę, że to człowiek jest uzależniony od czasu? Jeżeli dalej mogę iść tym torem, to zapytam skąd się wziął czas?

Milordzie, ośmielam się polecić uwadze Pańskiej dwie książki; Stephena Hawkinga pt: Krótka historia czasu, i R.Dawkinsa, Samolubny gen. Jednakowoż podążając za tokiem Pańskiego "rozumowania" raczej polecę korepetycje z fizyki i biologii na poziomie piątej (starej) klasy szkoły podstawowej.
Z wyrazami..

> można postawić kolejną hipotezę, że to człowiek jest uzależniony od czasu? Jeżeli dalej mogę iść tym torem, to zapytam skąd się wziął czas?

Tego nie wiem. Nasza wiedza na temat czasoprzestrzeni kończy się tuż przed wielkim wybuchem, bo do tego momentu nasz obecny aparat matematyczno fizyczny jest w stanie ją opisywać. Jest kilka hipotez odnośnie pochodzenia czasoprzestrzeni: wszechświat pulsujący, mutiwersum, wszechświat rodzący się z nicości i odchodzący w nicość jak cząstka wirtualna, ale na tym etapie rozwoju nauki to tylko gdybanie, tak jak próba zrozumienia natury Słońca jeszcze w XIX wieku. Trzeba poczekać na dalsze badania.

>>Sceptycyzm nie wyklucza korzystania z wiedzy ekspertów. Sceptycyzm mówi jedynie, że każdy autorytet i każda prawda naukowa może zostać zakwestionowana, jeśli znajdą się dowody wykazujące jej fałszywość.

>Czyli mogę odrzucić dziś funkcjonującą logikę i przyjąć własną, opartą na analizie Praw Natury?

Tak, jeśli będziesz potrafił ją udowodnić. Codziennie jakiś fragment naszej wiedzy o świecie ulega zanegowaniu i zmianie/uzupełnieniu o nowe informacje. Tak działa postęp naukowy.

>Czyli mogę kwestionować wiedzę innych. To dlaczego, jak to robię to wszyscy mówią że jestem trollem?

Bo nie przedstawiasz żadnych dowodów.

>Jest kilka hipotez odnośnie pochodzenia czasoprzestrzeni: wszechświat pulsujący, mutiwersum, wszechświat rodzący się z nicości i odchodzący w nicość jak cząstka wirtualna, ale na tym etapie rozwoju nauki to tylko gdybanie, tak jak próba zrozumienia natury Słońca jeszcze w XIX wieku. Trzeba poczekać na dalsze badania.

Czy mogę według Ciebie w okresie oczekiwania na wyniki tych dalszych badań nazwać np. "wszechświat rodzący się z nicości i odchodzący w nicość" pojęciem Boga Doskonałego? I czy do czasu zdefiniowania początku czasoprzestrzeni, to moje pojęcie może funkcjonować?

>Tak, jeśli będziesz potrafił ją udowodnić. Codziennie jakiś fragment naszej wiedzy o świecie ulega zanegowaniu i zmianie/uzupełnieniu o nowe informacje. Tak działa postęp naukowy.

Cały czas próbuję przedstawiać założenia mojej logiki, ale wszyscy forumowicze (z wyjątkiem Ciebie) z góry to odrzucają. Na przykład elementem mojej logiki jest to, że jeżeli istnieje materia, to może istnieć nie materia. Czy według Ciebie opieram się na złych założeniach?

>>Czyli mogę kwestionować wiedzę innych. To dlaczego, jak to robię to wszyscy mówią że jestem trollem?
>Bo nie przedstawiasz żadnych dowodów.

Jeżeli źle rozumuję to mnie popraw. Żeby przedstawić dowód musi być najpierw hipoteza. Dowód według większości musi się odwoływać do realności, a przecież hipotezy są skutkiem działania realnego rozumu. Dlaczego więc odrzuca się dowody na poparcie jakiejkolwiek hipotezy? Jeżeli przyczyną hipotezy jest realny rozum, to i hipoteza też musi być realna. Wcześniej napisałeś o hipotezach dotyczących początku czasoprzestrzeni i przecież one są realne, tylko jeszcze nie udowodnione.

>Czy mogę według Ciebie w okresie oczekiwania na wyniki tych dalszych badań nazwać np. "wszechświat rodzący się z nicości i odchodzący w nicość" pojęciem Boga Doskonałego? I czy do czasu zdefiniowania początku czasoprzestrzeni, to moje pojęcie może funkcjonować?

W zasadzie możesz, ale ma to tyle samo sensu, co np. tłumaczenie kształtu orbit planetarnych "Wolą Bożą" w czasach Kepplera, zanim Newton wyjaśnił ich kształt z pomocą prawa powszechnego ciążenia i praw dynamiki.

Niczego tak naprawdę nie tłumaczy.

> Na przykład elementem mojej logiki jest to, że jeżeli istnieje materia, to może istnieć nie materia. Czy według Ciebie opieram się na złych założeniach?

Ależ istnienie nie-materii notujemy nawet obserwacyjnie: oprócz materii znamy takie nie-materialne byty jak: energia, przestrzeń, czas, pole grawitacyjne, informacja.

> Dlaczego więc odrzuca się dowody na poparcie jakiejkolwiek hipotezy?

Jakie dowody? Na poparcie jakiej hipotezy?

> Wcześniej napisałeś o hipotezach dotyczących początku czasoprzestrzeni i przecież one są realne, tylko jeszcze nie udowodnione.

Nie, nie, nie. To są całkiem różne hipotezy na temat początku wszechświata i tylko jedna z nich może okazać się prawdziwa (wykluczając pozostałe), albo też okaże się, że prawda wygląda jeszcze inaczej.

W XIX wieku zaproponowano np. hipotezę mówiącą, że komety zasilają Słonce w nowy material, co umożliwia mu funkcjonowanie przez miliardy lat, bo nie znano wtedy jeszcze reakcji jądrowych, a żaden proces chemicznego spalania nie tłumaczył tak długiego życia gwiazdy. I jest to przykład hipotezy najzupełniej fałszywej.

Pomyśleć można sobie wszystko, ale nie oznacza to, że każda pomyślana rzecz musi okazać się prawdą.

>W zasadzie możesz, ale ma to tyle samo sensu, co np. tłumaczenie kształtu orbit planetarnych "Wolą Bożą" w czasach Kepplera, zanim Newton wyjaśnił ich kształt z pomocą prawa powszechnego ciążenia i praw dynamiki.

Przyznajesz jednak, że w czasach Kepplera takie stanowisko obowiązywało, dopiero Newton zmienił to stanowisko. Dlaczego więc moja teoria nie może funkcjonować dzisiaj z założeniem, że jakiś "Newton" tego nie zmieni?

>Niczego tak naprawdę nie tłumaczy.

W czasach Kepplera jednak tłumaczyła.

>Ależ istnienie nie-materii notujemy nawet obserwacyjnie: oprócz materii znamy takie nie-materialne byty jak: energia, przestrzeń, czas, pole grawitacyjne, informacja.

Jeżeli stwierdzasz istnienie nie materii pod postacią energii, przestrzeni, czasu czy informacji, to dlaczego z góry odrzuca się możliwość istnienia nie materii pod postacią Boga. Rozumiem, że odpiszesz, że Twoje pojęcia są zdefiniowane, ale ja też proponuję definicję Boga Doskonałego i z góry jest ona odrzucana.

>Nie, nie, nie. To są całkiem różne hipotezy na temat początku wszechświata i tylko jedna z nich może okazać się prawdziwa (wykluczając pozostałe), albo też okaże się, że prawda wygląda jeszcze inaczej.

Ja nie mówię o prawdziwości którejś z tych hipotez, tylko o ich realności, czyli, że istnieją.

>W XIX wieku zaproponowano np. hipotezę mówiącą, że komety zasilają Słonce w nowy material, co umożliwia mu funkcjonowanie przez miliardy lat, bo nie znano wtedy jeszcze reakcji jądrowych, a żaden proces chemicznego spalania nie tłumaczył tak długiego życia gwiazdy. I jest to przykład hipotezy najzupełniej fałszywej.
>Pomyśleć można sobie wszystko, ale nie oznacza to, że każda pomyślana rzecz musi okazać się prawdą.

Masz zupełną rację, ale do odrzucenia wspomnianej przez Ciebie hipotezy potrzebny był czas. Ja też nie głoszę, że moja teoria będzie prawdziwa za np. 100 lat, ale postęp naukowy polega na przyjmowaniu teorii dzisiaj, a badaniu jej jutro.

>>Niczego tak naprawdę nie tłumaczy.

>Przyznajesz jednak, że w czasach Kepplera takie stanowisko obowiązywało, dopiero Newton zmienił to stanowisko. Dlaczego więc moja teoria nie może funkcjonować dzisiaj z założeniem, że jakiś "Newton" tego nie zmieni?
> (...)
>W czasach Kepplera jednak tłumaczyła.

No niby może, ale jaki pożytek takiej "teorii"?

Teoria naukowa to coś, co pozwala na opisanie i przewidywanie rzeczywistości. Netonowska mechanika i teoria grawitacji nie tylko wytłumaczyła kształt orbit planetarnych, ale pozwoliła przewidywać trajektorie lotu dowolnych ciał: planet, księżyców, sztucznych satelitów, statków kosmicznych, kul armatnich itp.

Czy tłumaczenie kształtu orbit wolą bożą pozwalało np. na obliczenie wysokości orbity geostacjonarnej, albo pierwszej prędkości kosmicznej? Nie. Tym właśnie różni się sensowna teoria jakiegoś zjawiska od czczej spekulacji.

>Jeżeli stwierdzasz istnienie nie materii pod postacią energii, przestrzeni, czasu czy informacji, to dlaczego z góry odrzuca się możliwość istnienia nie materii pod postacią Boga.

W odróżnieniu od: energii, przestrzeni, czasu czy informacji nigdzie nie stwierdzam obecności żadnego boga / bogów. Co nie oznacza, że z góry odrzucam wszelką możliwość istnienia: Jahve, Wisznu, Swaroga, Zeusa, Latającego Potwora Spagetti i Yeti. Po prostu, na podstawie znanych mi przesłanek uważam ich istnienie za bardzo mało prawdopodobne.


> ale ja też proponuję definicję Boga Doskonałego i z góry jest ona odrzucana.

I jaka jest ta twoja definicja?

>Ja nie mówię o prawdziwości którejś z tych hipotez, tylko o ich realności, czyli, że istnieją.

Ależ oczywiście. Na takiej samej zasadzie np. Superman jest realnie istniejącą postacią literacką. Realne są komiksy i filmy o nim. Co jednak nie zmienia faktu, że sam Superman nigdy nie istniał.

>Masz zupełną rację, ale do odrzucenia wspomnianej przez Ciebie hipotezy potrzebny był czas. Ja też nie głoszę, że moja teoria będzie prawdziwa za np. 100 lat, ale postęp naukowy polega na przyjmowaniu teorii dzisiaj, a badaniu jej jutro.

Ok. W takim razie ja głoszę, że Wszechświat został stworzony przez Latającego Potwora Spagetti (co istotne po pijaku). Być może za jakiś czas moja teoria zostanie obalona przez postęp naukowy, ale póki co, proponuję roboczą ją przyjąć i zacząć ją badać.

>No niby może, ale jaki pożytek takiej "teorii"?

Czy racjonalista może posługiwać się stwierdzeniem "no niby może"?
Dla mnie rozum powinien kreować odpowiedzi: tak, nie lub nie wiem.

>Teoria naukowa to coś, co pozwala na opisanie i przewidywanie rzeczywistości.>

Dla mnie nauka opisuje i stwierdza a nie przewiduje. Od przewidywania są wróżki i tarociści.

>Netonowska mechanika i teoria grawitacji nie tylko wytłumaczyła kształt orbit planetarnych, ale pozwoliła przewidywać trajektorie lotu dowolnych ciał: planet, księżyców, sztucznych satelitów, statków kosmicznych, kul armatnich itp.

Z tego co wiem to obliczanie trajektorii jest stwierdzeniem a nie przewidywaniem.
Bo jeżeli obliczenia by tylko przewidywały, to zakłada się błędne obliczenia.

>W odróżnieniu od: energii, przestrzeni, czasu czy informacji nigdzie nie stwierdzam obecności żadnego boga / bogów. Co nie oznacza, że z góry odrzucam wszelką możliwość istnienia: Jahve, Wisznu, Swaroga, Zeusa, Latającego Potwora Spagetti i Yeti. Po prostu, na podstawie znanych mi przesłanek uważam ich istnienie za bardzo mało prawdopodobne.

Czy mógłbyś mi przedstawić te "znane Ci przesłanki". Byłbym wdzięczny.

>I jaka jest ta twoja definicja?

Oto moja definicja - Bóg Doskonały jest Początkiem, wszystko co stworzył ma początek i koniec. Bóg jako najprostsza forma nie-materii stworzył skomplikowaną nie-materię i skomplikowaną materię nazwaną przez człowieka Wszechświatem. Bóg stworzył czas, ale sam jest po za czasem (jest tylko Początkiem), jako że Bóg jest po za czasem nie może ingerować w czas ani w cokolwiek, co stworzył. Bóg stwarzając wszystko nadał wszystkiemu cechy, które dla człowieka przejawiają się w Prawach Natury. Człowiek jako najdoskonalsze stworzenie (posiada rozum i wolną wolę) powołany jest do życia zgodnie z Prawami Natury, które powinien odczytywać dla dobra wszystkich ludzi.

>Ależ oczywiście. Na takiej samej zasadzie np. Superman jest realnie istniejącą postacią literacką. Realne są komiksy i filmy o nim. Co jednak nie zmienia faktu, że sam Superman nigdy nie istniał.

Potwierdzeniem istnienia Supermena jest fakt, że człowiek (aktor) wcielił się w tą postać.

>Ok. W takim razie ja głoszę, że Wszechświat został stworzony przez Latającego Potwora Spagetti (co istotne po pijaku). Być może za jakiś czas moja teoria zostanie obalona przez postęp naukowy, ale póki co, proponuję roboczą ją przyjąć i zacząć ją badać.

Gdybyśmy wspólnie zaczęli badać obie teorie, to może wspólnie doszlibyśmy do wniosku, że mój Bóg to Twój Latający Potwór Spagetti, ale oczywiście pod warunkiem, że będziesz trzeźwy.

>Czy racjonalista może posługiwać się stwierdzeniem "no niby może"?

Może, jeśli ktoś inny upiera się przy nim, żeby robić coś, co nie jest w zasadzie zabronione, ale w czym zbyt wielkiego sensu nie widzi. Np. jeśli ktoś mnie zapyta, czy może dzisiaj przez cały dzień chodzić tyłem, to mu odpowiem: no niby możesz... ale nie polecam.

>Dla mnie rozum powinien kreować odpowiedzi: tak, nie lub nie wiem.
>>Teoria naukowa to coś, co pozwala na opisanie i przewidywanie rzeczywistości.>Dla mnie nauka opisuje i stwierdza a nie przewiduje. Od przewidywania są wróżki i tarociści.

Wróżki spekulują i wymyślają.

Metody naukowe pozwalają na dokonywanie rzeczywistych przewidywań czasu i miejsca przyszłych wydarzeń, np: zaćmień słońca i księżyca.

>Z tego co wiem to obliczanie trajektorii jest stwierdzeniem a nie przewidywaniem.

Jeśli w poniedziałek obliczysz sobie, jakie będzie położenie jakiegoś ciała niebieskiego w środę, to jest to przewidywanie.

> Co nie oznacza, że z góry odrzucam wszelką możliwość istnienia: Jahve, Wisznu, Swaroga, Zeusa, Latającego Potwora Spagetti i Yeti. Po prostu, na podstawie znanych mi przesłanek uważam ich istnienie za bardzo mało prawdopodobne.
>Czy mógłbyś mi przedstawić te "znane Ci przesłanki". Byłbym wdzięczny.

Z grubsza:
- na świecie wymyślono kilka tysięcy różnych religii, takie w których jest wielu bogów, takie gdzie jest jeden, gdzie jest jeden w trzech osobach, albo żaden (np. buddyzm),
- wszystkie te religie jednocześnie nie mogą być prawdziwe,
- nie jest nawet powiedziane, że którakolwiek z nich musi być prawdziwa,
- znane nam religie (np chrześcijaństwo) próbowały dokonywać tłumaczenia pochodzenia i budowy świata, które w miarę poznania naukowego okazywały się najzupełniej fałszywe, a kolejne "prawdy" religijne zaczynano uznawać jedynie za metafory i alegorie,
- naukowe metody poznania dostarczają wiedzy na temat budowy i funkcjonowania świata, która jest spójna, cały czas się powiększa i nie potrzebuje bogów, żeby cokolwiek tłumaczyć.

>>I jaka jest ta twoja definicja?
> Bóg stworzył czas, ale sam jest po za czasem (jest tylko Początkiem) (...) Bóg jako najprostsza forma nie-materii stworzył skomplikowaną nie-materię i skomplikowaną materię nazwaną przez człowieka Wszechświatem.

No, ok. To mam pytania:
- skąd wziął się bóg?
- skąd wiesz, że on istnieje?
- skąd wiesz, że nie ma ich wielu?
- skąd wiesz, że to on stworzył wszechświat?
- i czy uważasz, że zrobił to na trzeźwo?


>Potwierdzeniem istnienia Supermena jest fakt, że człowiek (aktor) wcielił się w tą postać.

Aż boję się pomyśleć, co będzie, jak ktoś zechce kiedyś zagrać Jahve

>Gdybyśmy wspólnie zaczęli badać obie teorie, to może wspólnie doszlibyśmy do wniosku, że mój Bóg to Twój Latający Potwór Spagetti, ale oczywiście pod warunkiem, że będziesz trzeźwy.

Trzeźwa - znaczy się ja.

Latający Potwór Spagetti nie może być twoim bogiem. LPS ma do siebie dystans i lubi czasem wypić.

>Np. jeśli ktoś mnie zapyta, czy może dzisiaj przez cały dzień chodzić tyłem, to mu odpowiem: no niby możesz... ale nie polecam.

Dlaczego "no niby możesz" a nie "możesz". Przecież każdy "może" chodzić cały dzień tyłem.

>Jeśli w poniedziałek obliczysz sobie, jakie będzie położenie jakiegoś ciała niebieskiego w środę, to jest to przewidywanie.

Uważam, że się mylisz. W poniedziałek "stwierdzam", że w środę będzie takie położenie danego ciała niebieskiego. Przecież nauka opiera się na stwierdzeniach a nie przewidywaniach, bo jeżeli równanie 2+2=4 byłoby tylko przewidywaniem, to każdy mógłby sobie przewidzieć, że 2+2=0.

>- wszystkie te religie jednocześnie nie mogą być prawdziwe,

Oczywiście, masz rację. Ja uważam, że żadna religia nie ma racji, stąd moja propozycja nowej teorii teistycznej, a nie religijnej.

>No, ok. To mam pytania:
>- skąd wziął się bóg?

"Początek" nie może mieć przyczyny.

>- skąd wiesz, że on istnieje?

Dowodem na to jest Wszechświat, który jest Jego dziełem.

>- skąd wiesz, że nie ma ich wielu?

"Początek" może być tylko jeden, nawet człowiek tego pojęcia nie używa w liczbie mnogiej (oprócz tutejszych racjonalistów.

>- skąd wiesz, że to on stworzył wszechświat?

Bo wszystko musi mieć swój "Początek".

>Aż boję się pomyśleć, co będzie, jak ktoś zechce kiedyś zagrać Jahve

Chyba już nakręcono jakiś film z rolą Jahwe.

>Latający Potwór Spagetti nie może być twoim bogiem. LPS ma do siebie dystans i lubi czasem wypić.

I znowu jakiemuś bytowi nadaje się ludzkie cechy. Możesz mi przedstawić jakieś racjonalne uzasadnienie takiej postawy?

>Dlaczego "no niby możesz" a nie "możesz". Przecież każdy "może" chodzić cały dzień tyłem.

Masz rację - przepraszam.
Zatem poprawiam się: jeśli tylko taka twoja wola, to możesz chodzić przez cały dzień (albo i nawet całe życie) tyłem, bez żadnego "no niby", a mi nic do tego.

>Uważam, że się mylisz. W poniedziałek "stwierdzam", że w środę będzie takie położenie danego ciała niebieskiego. Przecież nauka opiera się na stwierdzeniach a nie przewidywaniach, bo jeżeli równanie 2+2=4 byłoby tylko przewidywaniem, to każdy mógłby sobie przewidzieć, że 2+2=0.

Stwierdza się aktualnie istniejący stan systemu.
Przewidywać można jego przyszłe stany.

Jeśli system jest idealnie deterministyczny (co się odnosi chyba tylko do konstrukcji matematycznych/informatycznych) to takie przewidywanie można by faktycznie utożsamić ze stwierdzeniem.

Żaden znany nam system fizyczny nie jest jednak systemem deterministycznym, w związku z czym każde nasze przewidywanie odnośnie jego przyszłych stanów obarczone jest błędem. Raz mniejszym (kiedy przewidujemy np. przyszłe położenie planet), raz większym, (kiedy staramy się np. przewidywać pogodę w przyszłym tygodniu).

Stąd naszych przewidywań dokonywanych odnośnie obiektów fizycznych nie da się utożsamić ze stwierdzeniami.

>>- wszystkie te religie jednocześnie nie mogą być prawdziwe,
>Oczywiście, masz rację. Ja uważam, że żadna religia nie ma racji, stąd moja propozycja nowej teorii teistycznej, a nie religijnej.

Dlaczego swojego systemu nie uważasz za religię?

>>- skąd wziął się bóg?
>"Początek" nie może mieć przyczyny.

Postulujesz zatem, że:
- wszystko musi mieć swój początek,
- ale istnieje taki początek, który istniał zawsze,
Skoro tak, i skoro zakładasz, że możliwe jest bezpoczątkowe istnienie, to czy nie prościej założyć bezpoczątkowe istnienie świata/materii?

Takie podejście upraszcza teorię, bo redukujesz ją o jeden zbędny byt (pierwsza przyczyna) i jednocześnie unikasz w niej sprzeczności (wszystko musi mieć swój początek, ale istnieje taki początek, który nie miał początku).

>>- skąd wiesz, że on istnieje?
>Dowodem na to jest Wszechświat, który jest Jego dziełem.

Cytat:
J. P. Hogan - Najazd z przeszłości

>>- skąd wiesz, że nie ma ich wielu?
>"Początek" może być tylko jeden,

Rili? Nie widziałeś nigdy np. rzeki rodzącej się z wielu źródeł? Człowieka, którego początkiem są dwie komórki rozrodcze? Koloru zielonego, którego początkiem są żółty i niebieski? Itp.

>>- skąd wiesz, że to on stworzył wszechświat?
>Bo wszystko musi mieć swój "Początek".

To nieuzasadnione założenie. Równie dobrze można dowodzić, że:
Wiemy, że za każdą ziemską krainą jest inna ziemska kraina. Logicznie wnioskujemy, że idąc dalej tym tropem dojdziemy do absurdu i nieskończonego ciągu krain. Jedynym zatem rozsądnym wyjaśnieniem jest zapostulowanie Pierwotnej Przedkrainy, która leży przed wszystkimi innymi krainami i za którą nie ma już żadnych innych krain. Co więcej: przyjąć należy nawet, że Pierwotna Przedkraina jest wręcz Bytem Koniecznym, bowiem tylko dzięki przyjęciu jej istnienia uciekamy z logicznie iedopuszczalnego nieskończonego ciągu kolejnych krain.

>>Latający Potwór Spagetti nie może być twoim bogiem. LPS ma do siebie dystans i lubi czasem wypić.
>I znowu jakiemuś bytowi nadaje się ludzkie cechy. Możesz mi przedstawić jakieś racjonalne uzasadnienie takiej postawy?

Ja w niego nie wierzę, zatem jego istnienia nie muszę uzasadniać. Co nie zmienia faktu, że spośród wszystkich ponadnaturalnych bytów, w które nie wierzę LPS jawi mi się najbardziej sympatycznym

>Masz rację - przepraszam.

Uważam, że przyznanie się do błędu nie nie jest niczym złym i nie wymaga przepraszania, według mnie przyznanie się do błędu jest heroizmem, za który ja powinienem Ci podziękować.

>Żaden znany nam system fizyczny nie jest jednak systemem deterministycznym, w związku z czym każde nasze przewidywanie odnośnie jego przyszłych stanów obarczone jest błędem. Raz mniejszym (kiedy przewidujemy np. przyszłe położenie planet), raz większym, (kiedy staramy się np. przewidywać pogodę w przyszłym tygodniu).

Czyli w końcu, ktoś na tym forum przyznał, że nauka obarczona jest błędem.
Dlaczego więc większość forumowiczów tego nie przyjmuje, tylko twardo stoi w przekonaniu, że nauka ma zawsze rację?

>Dlaczego swojego systemu nie uważasz za religię?

Ponieważ religia zakłada modlitwę, składanie ofiar oraz podporządkowuje wszystkich wyznawców woli przywódcy religijnemu. Ja nie chcę mówić nikomu, co ma robić, ja jedynie głoszę tezę, że człowiek powinien żyć w symbiozie z Naturą.

>Skoro tak, i skoro zakładasz, że możliwe jest bezpoczątkowe istnienie, to czy nie prościej założyć bezpoczątkowe istnienie świata/materii?

Tyle tylko, że dla mnie świat/materia to skutek a nie przyczyna. Skutek nie może być przyczyną.

>Takie podejście upraszcza teorię, bo redukujesz ją o jeden zbędny byt (pierwsza przyczyna) i jednocześnie unikasz w niej sprzeczności (wszystko musi mieć swój początek, ale istnieje taki początek, który nie miał początku).

Takie podejście było by możliwe gdyby nie istniała zasada przyczynowo-skutkowa, która wyklucza takie rozwiązanie.

>Cytat:

>Na ułamek sekundy kaznodzieja stracił rezon, ale opanował się szybko.
>- A ten świat wokół nas?! - zawył, szeroko rozkładając ramiona. - Czyż nie istnieje? Czyż go nie widzę? Kto go stworzył? Powiedz nam. Czy to nie jest dostateczny dowód?
>- Nie jest - odpowiedział chłopiec po chwili namysłu. - Mogę powiedzieć, że to dobre wróżki powodują, iż kwiaty rosną, ale fakt, że kwiaty rosną, nie dowodzi istnienia wróżek, prawda?
>

>J. P. Hogan - Najazd z przeszłości

Chłopiec nie ma racji. Dlaczego? Otóż na początku zdania założył, że dobre wróżki powodują, iż kwiaty rosną, a w drugiej części zdania zaprzecza temu co powiedział na początku. To tak jakbym powiedział, że minus nieskończoność jest początkiem ciągu liczbowego, ale fakt istnienia liczb nie dowodzi istnienia minus nieskończoności.

>Rili? Nie widziałeś nigdy np. rzeki rodzącej się z wielu źródeł? Człowieka, którego początkiem są dwie komórki rozrodcze? Koloru zielonego, którego początkiem są żółty i niebieski? Itp.

Ty znowu mówisz o skutkach. Rzeka, człowiek i kolor są skutkami, a nie przyczyną.

>Równie dobrze można dowodzić, że:
>Wiemy, że za każdą ziemską krainą jest inna ziemska kraina. Logicznie wnioskujemy, że idąc dalej tym tropem dojdziemy do absurdu i nieskończonego ciągu krain. Jedynym zatem rozsądnym wyjaśnieniem jest zapostulowanie Pierwotnej Przedkrainy, która leży przed wszystkimi innymi krainami i za którą nie ma już żadnych innych krain. Co więcej: przyjąć należy nawet, że Pierwotna Przedkraina jest wręcz Bytem Koniecznym, bowiem tylko dzięki przyjęciu jej istnienia uciekamy z logicznie iedopuszczalnego nieskończonego ciągu kolejnych krain.

Człowiek zbadał już wszystkie ziemskie krainy, tak więc Twój dowód jest bezzasadny.

>Czyli w końcu, ktoś na tym forum przyznał, że nauka obarczona jest błędem.

Nikt tutaj temu nie zaprzeczał.

>Dlaczego więc większość forumowiczów tego nie przyjmuje, tylko twardo stoi w przekonaniu, że nauka ma zawsze rację?

Musiałeś źle zrozumieć. Wiele osób pisało ci tutaj jedynie, że metodologia naukowa jest najlepszą, znaną nam metodą poznawania prawdy.

>>Dlaczego swojego systemu nie uważasz za religię?
>Ponieważ religia zakłada modlitwę, składanie ofiar oraz podporządkowuje wszystkich wyznawców woli przywódcy religijnemu.

Nie. Np. buddyzm nie zakłada modlitw i ofiar (nie byłoby z resztą do kogo je zanosić i komu je składać). Również podporządkowywanie wszystkich woli guru nie jest wymogiem religii. Budda polecał swoim uczniom wątpić we wszystko, także w jego własne słowa.

> nie chcę mówić nikomu, co ma robić (...) człowiek powinien

Bez komentarza.


> Skutek nie może być przyczyną.

Przepływ ładunków elektrycznych stanowi przyczynę zaistnienia pola magnetycznego. Zmienne pole magnetyczne stanowi natomiast przyczynę przepływu ładunków elektrycznych. W taki np. sposób skutek i przyczyna splecione ze sobą i wzajemnie zamienne pozwalają na rozchodzenie się fali elektromagnetycznej.

>>Takie podejście upraszcza teorię, bo redukujesz ją o jeden zbędny byt (pierwsza przyczyna) i jednocześnie unikasz w niej sprzeczności (wszystko musi mieć swój początek, ale istnieje taki początek, który nie miał początku).
>Takie podejście było by możliwe gdyby nie istniała zasada przyczynowo-skutkowa, która wyklucza takie rozwiązanie.

Tak rozumiana zasada przyczynowo-skutkowa wyklucza jednak możliwość istnienia bytu bezpczyczynowego. Jeśli przyjmujemy, że wszystko musi posiadać swoją przyczynę, to oznacza wszystko, także postulowany przez ciebie kreator wszechświata.

Jeśli zaś uznamy odwrotnie, że mogą istnieć również zjawiska bezprzyczynowe, to koncepcja kreatora wszechświata przestaje być potrzebna, żeby wyjaśnić jego istnienie.

>>Cytat:

>>Mogę powiedzieć, że to dobre wróżki powodują, iż kwiaty rosną, ale fakt, że kwiaty rosną, nie dowodzi istnienia wróżek, prawda?
>>

>Chłopiec nie ma racji. Dlaczego? Otóż na początku zdania założył, że dobre wróżki powodują, iż kwiaty rosną, a w drugiej części zdania zaprzecza temu co powiedział na początku.

Owszem. Chłopiec nie ma racji. Chłopiec celowo przedstawił tu przykład błędnego rozumowania i fałszywej implikacji.

>>Wiemy, że za każdą ziemską krainą jest inna ziemska kraina. Logicznie wnioskujemy, że idąc dalej tym tropem dojdziemy do absurdu i nieskończonego ciągu krain. Jedynym zatem rozsądnym wyjaśnieniem jest zapostulowanie Pierwotnej Przedkrainy, która leży przed wszystkimi innymi krainami i za którą nie ma już żadnych innych krain. Co więcej: przyjąć należy nawet, że Pierwotna Przedkraina jest wręcz Bytem Koniecznym, bowiem tylko dzięki przyjęciu jej istnienia uciekamy z logicznie iedopuszczalnego nieskończonego ciągu kolejnych krain.
>Człowiek zbadał już wszystkie ziemskie krainy, tak więc Twój dowód jest bezzasadny.

Ok, zatem przedstaw to sobie inaczej.
Wiemy, że jeśli wyruszymy w podróż przez świat, to po każdej mijanej krainie pojawi się następna. Możemy wielokrotnie okrążyć cały glob i zawsze przed naszym nosem będzie znajdować się kolejny kraj, do którego możemy pojechać. Stając zatem przed wizją takiego nieskończonego ciągu odwiedzanych w naszej podróży krain (nawet jeśli każdą odwiedzamy po wielokroć) i chcąc uniknąć w naszej wymyślonej podróży nieskończończonej liczby krain (podobnie jak ty chcesz uniknąć nieskończonego ciągu przyczyn) musimy zapostulować byt Ostatecznej Krainy, za którą nie będzie już żadnej następnej.

Widzisz na jakie manowce prowadzi tego typu rozumowanie?

----------

P.S. Nie będę się już udzielać w tym wątku. Dziękuję za rozmowę.

>Musiałeś źle zrozumieć. Wiele osób pisało ci tutaj jedynie, że metodologia naukowa jest najlepszą, znaną nam metodą poznawania prawdy.

Uznanie czegoś za najlepsze wyklucza możliwość błędu.

>>>Dlaczego swojego systemu nie uważasz za religię?
>>Ponieważ religia zakłada modlitwę, składanie ofiar oraz podporządkowuje wszystkich wyznawców woli przywódcy religijnemu.
>Budda polecał swoim uczniom wątpić we wszystko, także w jego własne słowa.

Budda był człowiekiem, który skonstruował pewien model życia, ale nie wykreował tego życia.

>> nie chcę mówić nikomu, co ma robić (...) człowiek powinien
>Bez komentarza.

Nieładnie jest manipulować cytatem, tzn. urywać go. W pojęciu powinien zawieram zasady życia społeczno-gospodarczego. Wszyscy podlegamy jakimś zasadom.

>Przepływ ładunków elektrycznych stanowi przyczynę zaistnienia pola magnetycznego. Zmienne pole magnetyczne stanowi natomiast przyczynę przepływu ładunków elektrycznych. W taki np. sposób skutek i przyczyna splecione ze sobą i wzajemnie zamienne pozwalają na rozchodzenie się fali elektromagnetycznej.

To byłaby prawda, gdyby nie różnica pomiędzy pojęciami "zaistnienia pola magnetycznego" a "zmienne pole magnetyczne". Chyba widać różnicę?

>Tak rozumiana zasada przyczynowo-skutkowa wyklucza jednak możliwość istnienia bytu bezpczyczynowego. Jeśli przyjmujemy, że wszystko musi posiadać swoją przyczynę, to oznacza wszystko, także postulowany przez ciebie kreator wszechświata.
>Jeśli zaś uznamy odwrotnie, że mogą istnieć również zjawiska bezprzyczynowe, to koncepcja kreatora wszechświata przestaje być potrzebna, żeby wyjaśnić jego istnienie.

Zasada przyczynowo-skutkowa mówi wyraźnie - jeżeli jest przyczyna, to musi być skutek, a jeżeli jest skutek, to musi on mieć swoją przyczynę. Wykaż na podstawie tej zasady konieczność bytu bezprzyczynowego. Ja mówiąc o wszystkim mam na myśli wszystkie skutki.

>Owszem. Chłopiec nie ma racji. Chłopiec celowo przedstawił tu przykład błędnego rozumowania i fałszywej implikacji.

To dlaczego tyle osób na tym forum posługuje się podobnymi przykładami równocześnie wyśmiewając się ze mnie?

>Wiemy, że jeśli wyruszymy w podróż przez świat, to po każdej mijanej krainie pojawi się następna. Możemy wielokrotnie okrążyć cały glob i zawsze przed naszym nosem będzie znajdować się kolejny kraj, do którego możemy pojechać. Stając zatem przed wizją takiego nieskończonego ciągu odwiedzanych w naszej podróży krain (nawet jeśli każdą odwiedzamy po wielokroć) i chcąc uniknąć w naszej wymyślonej podróży nieskończończonej liczby krain (podobnie jak ty chcesz uniknąć nieskończonego ciągu przyczyn) musimy zapostulować byt Ostatecznej Krainy, za którą nie będzie już żadnej następnej.
>Widzisz na jakie manowce prowadzi tego typu rozumowanie?

Przecież człowiek jedzie do jakiegoś kraju po raz kolejny z własnego wyboru, a nie że musi jeszcze raz pojechać do tego kraju. No, chyba, że służbowo.

>Racjonaliści opierają się na empirii i sceptycyzmie.
>Jeżeli tak, to naprawdę taki rasowy racjonalista ma ciężkie życie.

>Wniosek jest jeden - racjonalista będzie całe życie próbował herbaty i tak nie stwierdzi, która jest
>najlepsza.

"Kurna" czytam to już któryś raz i nie mogę pojąć co tu jest "ciężkiego".

>"Kurna" czytam to już któryś raz i nie mogę pojąć co tu jest "ciężkiego".

Gatunek ciężkości spoczywa w fakcie, że racjonalista za nim nie napije się najlepszej herbaty, to nie będzie mógł zjeść jajka od najlepszej kury.

>>"Kurna" czytam to już któryś raz i nie mogę pojąć co tu jest "ciężkiego".
>Gatunek ciężkości spoczywa w fakcie, że racjonalista za nim nie napije się najlepszej herbaty, to nie będzie mógł zjeść jajka od najlepszej kury.

No tak. Tylko gdzie to ciężko?
Czy będzie mi ciężko bo nie poznam jak to jest mieszkać w najlepszym domu na świecie jednoczesnie mieszkając we własnym domu. No to faktycznie się załamałem.
Masz bardzo specyficzne poczucie ciężkości życia.

Skąd Ty masz tyle infantylnych pomysłów na nowe tematy?

>Skąd Ty masz tyle infantylnych pomysłów na nowe tematy?

Mam wyobraźnie, której widocznie Tobie poskąpiła Natura.

Dziwnym trafem, od kiedy zaczęłam zmieniać podejście na racjonalne i sceptyczne, moje życie znacznie się zmieniło jakościowo. Oczywiście na lepsze. Miałam różne okresy w życiu, wiele próbowałam i mogę powiedzieć, że nic tak nie zrobiło mi krzywdy jak wiara w wymysły różnego rodzaju. Począwszy od chrześcijaństwa, przez różne ezoteryczne badziewie i inne historie. Wiara w bóstwa nie dała mi nic oprócz niskiej samooceny, uczucia zawodu i nieszczęśliwego życia speszonej dziewczynki, która przeprasza, że żyje. Natomiast wiara w siebie? Codziennie zbieram jej owoce. To nie o to chodzi, że racjonalizm jest jakimś cudem. Pomaga po prostu się pozbyć nieuzasadnionych lęków, które skutecznie potrafią uprzykrzyć życie. Pomaga w podejmowaniu mądrych decyzji. A proszę mi wierzyć, mam poważniejsze problemy niż wybór herbaty . I sobie radzę. Sama, bez niczyjej pomocy. To chyba wolność . Także nie dam sobie wmówić, że mam ciężkie życie.

>Dziwnym trafem, od kiedy zaczęłam zmieniać podejście na racjonalne i sceptyczne, moje życie znacznie się zmieniło jakościowo. Oczywiście na lepsze. Miałam różne okresy w życiu, wiele próbowałam i mogę powiedzieć, że nic tak nie zrobiło mi krzywdy jak wiara w wymysły różnego rodzaju. Począwszy od chrześcijaństwa, przez różne ezoteryczne badziewie i inne historie. Wiara w bóstwa nie dała mi nic oprócz niskiej samooceny, uczucia zawodu i nieszczęśliwego życia speszonej dziewczynki, która przeprasza, że żyje. Natomiast wiara w siebie? Codziennie zbieram jej owoce. To nie o to chodzi, że racjonalizm jest jakimś cudem. Pomaga po prostu się pozbyć nieuzasadnionych lęków, które skutecznie potrafią uprzykrzyć życie. Pomaga w podejmowaniu mądrych decyzji. A proszę mi wierzyć, mam poważniejsze problemy niż wybór herbaty . I sobie radzę. Sama, bez niczyjej pomocy. To chyba wolność . Także nie dam sobie wmówić, że mam ciężkie życie.

To wszystko co mówisz jest prawdą, tyle tylko że mówisz o wierze w boga doskonałego, która przynosi wspomniane przez Ciebie skutki. Ja proponuję ideę Boga doskonałego, w którego nawet nie musisz wierzyć, wystarczy tylko przyjąć tą ideę. Wiem, sparzyłaś się jedna doktryną więc z przezorności będziesz odrzucać inne idee, które mają w sobie nazwę bóg. Ale czy rzeczywiście jesteś wolna w obecnym systemie społeczno-gospodarczym?
Zauważ, o większości Twoich decyzji decydują jednostki, np. nie możesz wybrać swojego wariantu opodatkowania, bo istnieje tylko jeden, z góry narzucony. I w dodatku podatki musisz płacić.

Pomidor?