Żyjące na terenie Europy szczury wędrowne i śniade to gryzonie osiągające maksymalnie 25 – 30 cm długości z maksymalną długością ogona mniej więcej tej samej długości. Tak więc wszelkie doniesienia medialne i inne o zlokalizowaniu superszczurów wielkości małego dziecka, należy włożyć między bajki - te z gatunku flecisty z Hameln. Należą one do kategorii miejskich legend, nawet wówczas gdy doniesieniu towarzyszy - odpowiednio sfalsyfikowana - fotografia.

Inaczej jednakże rzecz się ma z egzotycznymi kuzynami europejskich gryzoni. I tak na przykład bambusowiec indomalajski (Archipelag Sundajski, Azja Płd – Wschodnia) również co prawda osiąga długość ok. 50 cm., jednakże na ogon przypada tylko 12 cm. Co oznacza, iż jest on znacznie bardziej masywniejszy niż szczur europejski – a jego waga może dochodzić do 4 kg., czyli dorównywać wadze kota domowego.

Innym szczurzym gigantem jest olbrzymi sundajski szczur górski ( sundamys infraluteus) osiągający ok. 60 cm długości licząc ogon, ważący jednakże zaledwie ok. pół kilograma – ze względu na swoją specyficzną morfologię ciała.

Kolejny pretendent do tytułu superszczura to filipiński sierściogon dochodzący do 75 cm długości z maksymalną wagą 2.6 kg. Jest to już więc kawał bestii. Podobnie okazale prezentują się olbrzymie włochate szczury nowogwinejskie (mallomys) osiągające maksymalnie 82 cm oraz do 2 kg wagi.

Najciekawszym jednakże gatunkiem superszczura jest afrykański wiekoszczur gambijski. Może osiągać do 90 cm długości oraz ważyć do 1,4 kg. Zamieszkuje subsaharyjską Afrykę. Podobnie jak chomik magazynuje pokarm w workach policzkowych ( stąd angielska nazwa: gambian pouched rat) i prowadzi podobny do niego tryb życia. Łatwo się oswajają i podlegają tresurze. Wielkoszczury gambijskie doskonały węch, który bywa wykorzystywany do wykrywania przez nie min ( reagują na zapach materiałów wybuchowych) oraz..…gruźlicy.

Pojęcia ”superszczura” nie należy mylić z pojęciem „króla szczurzego”. Pod tym drugim kryje się kilka, kilkanaście, nawet kilkadziesiąt szczurów splątanych ogonami – wcale nienajgorszy horror dla murofobów. Do tej pory pozostaje zagadką, jak do owego splątania ogonów dochodzi. Jest nawet teoria, według której, dzieje się to już na etapie rozwoju płodowego. Jednakże dominuje pogląd, iż następuje to w określonych warunkach bytowych sporej gromady szczurów – na przykład przebywania na bardzo niewielkiej przestrzeni przez dłuższy okres czasu. Ale to już całkiem inna historia.


"One of the longest of these is the Gambian pouched rat, which can measure nearly 3 feet (90cm) from nose to tail end and weigh 3 lb (1.4 kg). Its size is one of the characteristics that has made it a popular pet, three times heavier than the standard fancy rats – which are actually domesticated brown rats. As well as fuelling myths about giant sewer rats, Gambian pouched rats that escape from private collections have caused concern in the Florida Keys, where they have been declared an invasive species. They were also linked to an outbreak of monkeypox in the US in 2003.However, the pouched rats are winning admirers back home in Africa. The non-governmental organisation Apopo pioneers work that makes the most of their intelligence and advanced sense of smell. Known as hero rats, the specially-trained rodents can detect landmines and even tuberculosis".







www.bbc.co(*)ats-are-the-size-of-small-dogs