Uchwalenie zakazu wykonywania uboju rytualnego to może najbardziej jaskrawe ostatnio uderzenie w wyznawców niektórych religii, ale bynajmniej nie jedyne.
Brak tolerancji lub nawet jawna kpina z uświęconych tradycją i praktykowanych co najmniej od setek lat rytuałów i praktyk przeziera bowiem przez niektóre normy naszego i europejskiego prawodawstwa.
1. Akt prawny nazwany ładnie Konwencją o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet jest faktycznie przemocą wobec skądś pochodzących mężczyzn, którzy w dobrze pojętym interesie swoich kobiet każą im wycinać pewne części ciała - chroniąc je tym samym przed odczuwaniem przyjemności - czyli rozwiązłością i rozpasaniem.
2. Jak najbardziej uzasadnione honorem rodziny zlikwidowanie chwasta, którym stała się zgwałcona córka, siostra lub żona - w świetle prawa europejskiego nadal bezczelnie i uparcie kwalifikowane jest jako zwyczajne zabójstwo.
3. Odmowa podania krwi ratującej życie dziecku przez jego rodziców - krwiożerczy prokuratorzy nadal kwalifikują jako karalne nieudzielanie pomocy a przecież rodzice szczerze wierzą, że to bóg tego zabronił i powinniśmy to uszanować, czyż nie?

Co my się tak ich czepiamy zniewoleni własnym poglądem na świat?

"Załatwiamy" jednym koszmar życia w świadomości, że dziecko przeżyje ale już bez szans na niebo.
Innym, że nikt im ręki nie poda bo trzyma w komorze pohańbioną na wieki córkę.

A obrzezanie dziewczynek to znowuż mądra konsekwencja całego systemu prawnego, w którym owi mężczyźni zostali wychowani. Skoro za przywłaszczenie cudzego mienia - czyli niewłaściwe korzystanie z ręki - obcina się ją - tym bardziej wolno, (niejako profilaktycznie na przyszłość ) ciachnąć łechtaczkę, żeby ochoty nie było na cudzołóstwo jakieś, za które z kolei należałoby babę honorowo zlikwidować. Czyli w sumie można powiedzieć, że zabiegiem obrzezania życie się jej ratuje.

W tworzącej się nowej rzeczywistości musimy otworzyć umysły; wykazać nieco więcej zrozumienia i tolerancji dla różnic obyczajowych i religijnych. Tym bardziej, że nie wiadomo co nas jeszcze czeka.

A jak Hiszpanie zaplanują osiedlić się w Polsce i organizować regularne korridy - to co - mamy ich karać za znęcanie się nad zwierzętami? Przecież to ich obyczaj praktykowany od wieków.

Nikt nie ma pewności czy wśród emigrantów środkowoamerykańskich nie odrodzi się stara wiara azteckich przodków. Czy wówczas rytualne wyjęcie serca kamiennym nożem na stole ustawionym pod wawelskim wzgórzem to niby miałoby być zwyczajne zabójstwo? Przecie nie.

A jak z Melmak przylecą Alfy? Mają zdechnąć z głodu tylko dlatego, że my kochamy koty?

Tak więc pytam - co nam tak zależy na jakiejś głupiej krowie? A niech się zaryczy a raczej krwią dławiona - zabulgocze na śmierć powieszona nogami do góry niż mielibyśmy ustanawiać jakiekolwiek nowe lub utrzymywać w mocy stare rozwiązania prawne, które oni mogliby uznać za antysemickie, antyislamskie, antyazteckie czy antymelmackie.