Muszę przyznać, że naprawdę bawi mnie obserwacja aktualnego pontyfikatu.

Papież Franciszek właśnie stanowczo zażądał usunięcia swojego pomnika z ogrodu katedry w Buenos Aires (jakieś 4 miesiące od wyboru a oni już zdążyli postawić pomnik, to się nazywa organizacja i zarządzanie!).
Papież zadzwonił w tym celu osobiście do katedry.

Na początku uważałam, że ta jego demonstracyjna skromność jest obliczona pod publikę, ale z każdą decyzja wygląda na to, że sobie kardynałowie niechcący ściągnęli Herkulesa do swojej stajni Augiasza w Watykanie.

Poza wywieraniem presji na skromniejsze zachowanie się watykańskich oficjeli (podobno w modzie są żelazne krzyże i taksówki za własne pieniądze zamiast watykańskich limuzyn) zabrał się za czyszczenie watykańskiego banku, przepraszam, Instytutu Dzieł Religijnych. A jest co czyścić.

No zobaczymy jak mu to wyjdzie - w pamięci ciągle mam papieża Lucianiego, który też miał plany przewietrzenia zatęchłych watykańskich murów.
Ale to jednak inne czasy były.

Niemniej, jak się patrzy na zataczający coraz szersze kręgi popłoch wśród kleru, na gimnastykę polskiego episkopatu przy komentowaniu wypowiedzi papieża, zwłaszcza tych na temat umiłowania przez kler majątku i karier czy na temat szacunku dla wiernych, jest zabawnie.

Podobno jest planowana jego wizyta w Polsce. Po tym co chciał odstawić przy podróży na Lampeduzę odwiedziny naszego kraju zapowiadają się na wesoło.
Na wesoło dla takich bezbożników jak ja oczywiście.