Wierzący znajomi podczas dyskusji przy kawie dość często zwykli podkreślać wyższość Kościoła Rzymskokatolickiego nad fundamentalistycznymi odłamami protestantyzmu. Fakt, iż Kościół ten zaakceptował teorię ewolucji (czego nota bene do końca nie zrobił - patrz: wciąż otwarta kwestia monogenizmu) i rehabilitował Galileusza był przez nich dosyć często przedstawiany jako niezbity dowód na to, że konflikt pomiędzy nauką i religią jest tylko wymysłem antyklerykalnej propagandy. Wiadomo - oddzielne magisteria, które zajmują się zupełnie różnymi sprawami. Wszelkie przytaczane przykłady miały dotyczyć jedynie drobnych potknięć z przeszłości, nad którymi nie warto się dzisiaj rozwodzić.

Afera z "genderem" moim zdaniem wszystko zmieniła. Trudno nie dostrzec ewidentnych podobieństw w retoryce stosowanej przez polskich (i nie tylko) biskupów do chwytów używanych przez Kenta Hovinda albo Ray'a Comforta.

1) Sofizmat rozszerzenia. Chyba najczęściej stosowany chwyt erystyczny. Jeszcze nigdy nie słyszałem kreacjonisty, który w sposób rzetelny przedstawiłby zagadnienie ewolucji przez dobór naturalny. Cały czas słyszy się brednie o "pochodzeniu od małpy" albo "losowym procesie". W Polsce obserwujemy teraz dokładnie to samo zjawisko. Wystarczy zajrzeć do słownika, żeby przekonać się co tak naprawdę oznacza termin "gender". Protestujący katolicy oczywiście nie korzystają z definicji, która mówi o kategorii płci kulturowej. Zamiast tego co chwilę powielają bzdurę o "zaprzeczaniu biologicznemu pochodzeniu płci" i "twierdzeniu, że płeć można sobie wybrać".
2) Sprowadzanie pojęć stosowanych w nauce do ideologii. Kreacjoniści uwielbiają termin "darwinizm", często łącząc go z przymiotnikiem "społeczny". W ten sposób bardzo łatwo mogą sprowadzić naukową teorię, opisującą naukowy fakt (zmiany gatunków w geologicznej skali czasu) do niepotwierdzonej ideologi. Nasi rodzimi fundamentaliści także chętnie zmieniają prawdziwe znaczenie genderu, który przecież jest empirycznym faktem (nikt o zdrowych zmysłach nie zaprzeczy, że społeczne oczekiwania co do roli kobiety i mężczyzny zależą od kultury, miejsca i czasu) łącząc go z ideologiami (liberalizm, feminizm, pro choice), które z ich punktu widzenia są oceniane jednoznacznie negatywnie.
3) Argument z konsekwencji. Kreacjoniści co chwilę przekonują, że "jeśli będziemy uczyć dzieci, że pochodzą od zwierząt, to będą się zachowywać jak zwierzęta". Protestujący przeciwko "ideologii" gender zdają się sądzić, że rzetelna, nieoparta na stereotypach edukacja seksualna w szkołach doprowadzi do dzikich orgii na ulicach.

Ciekaw jestem jak teraz katoliccy intelektualiści będą bronić poglądu o rozdzielności religii i nauki.