Facet wychodzi z więzienia po kilku latach odsiadki za seks ze swoją córką, jeszcze wtedy dzieckiem. Po wyjściu z więzienia znów się dobrał do córki, mimo tego, że była ona w domu dziecka pod opieką zakonnic, i zrobił jej dziecko. Miała wtedy 16 lat. Mimo doniesień i mimo recydywy, dwie prokuratury: sandomierska i ostrowiecka - uchylały się od przeprowadzenia śledztwa, nawet nie zbadano DNA.

Tymczasem to bydlę zrobiło jej drugie dziecko.

Dopiero, gdy miała 22 lata, prokuratura zdecydowała się zbadać DNA i aresztować ojca.

Trudno mi znaleźć wytłumaczenie dla bezduszności prokuratorek i prokuratorów zamieszanych w tę sprawę. Czy ten ojciec bzykał także tych prokuratorów, że się bali śledztwa? A może prokuratorzy w Polsce traktują takie dziewczynki - ofiary ojca kazirodcy - jako zepsute już ludzkie śmieci, z którymi bydlakom wychodzącym z więzienia wolno robić wszystko? Czy stan umysłów i morale polskich prokuratorów jest taki, że połowa z nich traktuje dziewczynki z domów dziecka, jako towar do bzykania, któremu żadna ochrona prawna nie przysługuje?

Naprawdę nie potrafię ułożyć jakiejś prawdopodobnie brzmiącej hipotezy, wyjaśniającej głębię pogardy (nie mówię o uczuciu pogardy, ale o pogardzie prawdziwej), jaką mają prokuratorki i prokuratorzy dla dziewczyny - ofiary kazirodztwa. Czy można jakoś racjonalnie wytłumaczyć ich postępowanie? A może jest jakaś tajna dyrektywa z góry, żeby zaniżać statystyki tego rodzaju przestępstw, gdyż Polska już i tak słynie w Europie z tego, że Polacy maltretują swoje rodziny, gwałcą żony i molestują dzieci najbardziej w Europie. A może po prostu nasi prokuratorzy kierują się wciąż tym starym socjalistycznym przykazaniem: "nie ujawniać przestępczości - zamiatać ją pod dywan".

Co o tym sądzicie? A może ktoś z Was wie, może zna to środowisko?

Pozdrawiam.