> Trzeba postawić sprawę jaśniej - w niektórych systemach logicznych pojęcie definiujemy na użytek tego systemu poprzez wymienianie cech i wyróżnianie elementów tego pojęcia.Twórca opisu definiuje pojęcie/nazwę/obiekt po to aby odbiorca opisu pojął związek/zbiór/relację cech i elementów oraz zapamiętał to pod określoną nazwą identycznie jak pojmuje to twórca definicji. Dzięki temu powstaje złożony koncept zawierający w sobie właściwości, składowe, relacje na wzór wyrażenia algebraicznego pl.wikipedia.org/wiki/Wyrażenie_algebraicznepod jedną krótką nazwą To pozwala w komunikacji przekazywać bardzo złożone koncepty pod krótkimi nazwami, które kodowane i dekodowane są przy użyciu wewnętrznych bibliotek. Cały ten mechanizm w pełnej jego okazałości możemy zaobserwować przyglądając się ilości instrukcji jakie musi wydać programista programujący w języku programowania niskiego i wysokiego rzędu. Kilka komend języka programowania wysokiego rzędu zastępuje dziesiątki, setki, tysiące komend języka programowania niskiego rzędu. Oczywiście liczba różnych komend języka programowania wysokiego rzędu jest znacznie większa od liczby komend języka programowania niskiego rzędu. Aby komputer odbierający złożony koncept pod krótką nazwą mógł go właściwie interpretować i wykorzystać w działaniu musi posiadać odpowiednie biblioteki. Taka wewnętrzna biblioteka opisująca koncept jest definicją czyli opisem związku cech i składników. Definiowanie pojęć to inaczej kompilacja pl.wikipedia.org/wiki/KompilatorCytat: Określenie kompilacja używana jest zazwyczaj w kontekście tłumaczenia z języka wysokiego poziomu na język niskiego poziomu, natomiast tłumaczenie w odwrotnym kierunku to dekompilacja.
Mamy w naszym języku miliony bardzo złożonych pojęć przez co w kilku słowach potrafimy wyrazić nawet bardzo złożony koncept. Gdyby nasz język zawierał w sobie np. tylko 1000 podstawowych pojęć, do przekazania bardzo złożonego konceptu, który teraz wyrażamy w kilku słowach potrzebowalibyśmy milionów słów i wieczności na wyrażenie tego.
|