W Biblii o tym impakcie nie wspomniano, ani o dinozuarach co oznacza, że Jezus nie był synem bożym skoro nie sprostował tych zaniedbań Mojżesza lub jego rzekomego rozmówcy zza krzaka.

Ruszyły wiercenia w miejscu upadku słynnej planetoidy lub komety, która 66 milionów lat temu utrudniła śmiertelnie życie dinozaurom.

Zakłada się, że 15 km obiekt najpierw utworzył krater o głębokości 30 km i średnicy 100 km a ponownie opadająca materia utworzyła już krater o średnicy 200 km i kilkukilometrowej głębokości.

Wiertło zjechało już 1335 metrów poniżej współczesnego dna morskiego!

Wszystko wskazuje na to, że krater został zajęty przez organizmy (podobne do tych co występują w kominach hydrotermalych) zaraz po uderzeniu.


600 metrów to były osady potem nawarstwione. Teraz odkrywane są skały właściwe dla tej katastrofy. Są bardzo dziwne.
Wydają się pochodzić z granitu ale wyglądają inaczej. Tam zadziałały gigantyczne ciśnienia.

Małe kawałki skał są cięte i pakowane celem wysyłki do laboratoriów na całym świecie.
Połowa skał jest odkładana "do archiwum" aby zbadano je w przyszłości jeszcze lepszymi niż dziś urządzeniami.

Naukowcy liczą też na ślady działania wody miotanej tsunami.

Dane encyklopedyczne (wiki):

Krater powstał na skutek upadku komety lub dużej planetoidy. Podczas uderzenia wyzwoliła się energia o wartości ok. 4×1023 J (równoważna eksplozji ok. 100 Tt TNT);
taki efekt mogło mieć uderzenie planetoidy o średnicy 10 km i masie biliona ton, przy prędkości 20 km/s, albo uderzenie komety o masie mniejszej, lecz poruszającej się ze znacznie większą prędkością.

Upadek meteorytu wywołał falę tsunami, która spustoszyła wszystkie wybrzeża Morza Karaibskiego. Wyrzucony w powietrze materiał mógł unosić się w powietrzu przez kilka lat, doprowadzając do zmian klimatycznych podobnych do zimy nuklearnej.