>A jaki jest polski przepis na "społeczeństwo dla seniorów"?

A poczytaj sobie.

---

Panie, zachowaj mnie od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji.
Św. Tomasz z Akwinu

>A jaki jest polski przepis na "społeczeństwo dla seniorów"?

Biało-czerwony szpadel.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>W czasie, gdy Holendrzy zastanawiają się, czy swoim współrodakom w podeszłym wieku nie zezwolić na prawo do samobójstwa,

Nad czym właściwie zastanawiają się Holendrzy: zezwolić czy nie zezwolić?

I jak w tym kontekście rozumieć twoje pytanie? Czy zezwolenie na samobójstwa miałoby być holenderskim pomysłem na "społeczeństwo seniorów"? Taki nowoczesny sposób na rozwiązanie kwestii ludzi starych....

Naszym krajowym pomysłem jest dalsze majstrowanie przy kondycji Służby Zdrowia oraz podnoszenie ceny leków.
To musi wreszcie zadziałać...

Żyjemy w starzejącym się społeczeństwie, w którym starość została zepchnięta do sfery społecznej nieświadomości.
Czy 'skazanie na nieobecność' jest naszym polskim sposobem na załatwienie tego problemu 'w białych rękawiczkach'?

---

BENE DOCET QUI BENE DISTINGUIT

>Żyjemy w starzejącym się społeczeństwie, w którym starość została zepchnięta do sfery społecznej nieświadomości.
>Czy 'skazanie na nieobecność' jest naszym polskim sposobem na załatwienie tego problemu 'w białych rękawiczkach'?

Masz dostęp do jakichś danych uprawniających do wyciągnięcia wniosku, że spychanie starości do sfery społecznej nieświadomości ma istotnie miejsce? Tak z samej obserwacji życia to jakby nie wynika; mamy rodziców, dziadków o których myślimy, dbamy i którym pomagamy. Nie wyobrażam sobie, by ktoś mógł zapomnieć o swych bliskich. Na ogół okazujemy też szacunek wszystkim osobom starszym. Co jeszcze możemy zrobić jako obywatele?

"Starsi Polacy są w wyjątkowo trudnej sytuacji, m.in. ze względu na zmiany, jakie się w Polsce dokonały. Rewolucja technologiczna - komputery, Internet, telefony komórkowe, czy karty kredytowe, zmieniły polską rzeczywistość. Niestety osobom starszym brakuje "przewodników" - osób, które mogłyby być ich źródłem informacji, dzięki któremu seniorzy mogliby w tej nowej rzeczywistości się odnaleźć". www.racjonalista.pl/kk.php/s,6113

Problem "skazania na nieobecność" jest już znacznie szerszy. Bo chyba Państwo istotnie powoli przymierza owe "białe rękawiczki". Wszak coraz trudniej mu utrzymać armię ludzi starych, a dla tych którzy chcieliby jeszcze popracować brak pracy. Pani/Panu już dziękujemy, proszę się cieszyć emeryturką (jeśli jest ona przyzwoicie wysoka to nie najgorsza to jeszcze opcja).

>Naszym krajowym pomysłem jest dalsze majstrowanie przy kondycji Służby Zdrowia oraz podnoszenie ceny leków.

A prościej byłoby zezwolić emerytom przechodzić przez jezdnię na czerwonym świetle.

>To musi wreszcie zadziałać...

>A prościej byłoby zezwolić emerytom przechodzić przez jezdnię na czerwonym świetle.

Ministerstwo ma inny plan. Jego osią jest "W służbie zdrowia potrzebny jest ponadpartyjny konsensus...".
Klawo jak cholera! www.rp.pl/artykul/449759_Kopacz_znow_ma_plan.html

> A jaki jest polski przepis na "społeczeństwo dla seniorów"?

   Radio Maryja w każdym domu (starców)!!!

---

Prawdziwa młodość - to przymiot, który zdobywa się z wiekiem.

To bardzo okrutne umierać w samotności. Ciężko się z tego śmiać.

>To bardzo okrutne umierać w samotności. Ciężko się z tego śmiać.

Zawsze lepiej się śmiać niż płakać choć faktycznie nie zawsze jest łatwo.

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>To bardzo okrutne umierać w samotności. Ciężko się z tego śmiać.

Nie może być mowy o okrucieństwie bez podmiotu okrucieństwa (okrutnika). To może być co najwyżej smutne.

Dla mnie było przerażające.

>>To bardzo okrutne umierać w samotności. Ciężko się z tego śmiać.
>Nie może być mowy o okrucieństwie bez podmiotu okrucieństwa (okrutnika). To może być co najwyżej smutne.
>Dla mnie było przerażające.
sama samotność występuje w tym teatrze umierania jako okrutność

>To bardzo okrutne umierać w samotności.

Myślę, że to jest właśnie umieranie.
Inni działają jak morfina: pozbawiają bezpośredniości przeżycia śmierci.
Jest pewna subtelna różnica między umrzeć a na zawsze stracić świadomość.

Większość ludzi żyje i umiera na niby.
O takich mówi się jakie życie taka śmierć.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Większość ludzi żyje i umiera na niby.
Przeciwnie, tylko życie (śmierć) nie bywa sztuczne.
.

>tylko życie (śmierć) nie bywa sztuczne.

Wielu, a zdaniem niektórych - większość żyje nieautentycznym życiem. To jeden z lejtmotywów filozofii i literatury egzystencjalnej, by wspomnieć Heideggera, Sartra czy Camus (dobra literatura zawsze jest egzystencjalna). Również nie każda śmierć bywa autentyczna. O Panie, prosił Rilke w jednym ze swych wierszy, daj każdemu jego własną śmierć. Sztuczność czy też autentyzm życia i śmierci możliwe są do opracowania w szerszym, antropologicznym kontekście. Stosunkowo łatwo (w odniesieniu do życia) można uzmysłowić to sobie np. na tle teorii potrzeb Maslowa: kto nie realizuje siebie, nie żyje autentycznie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>większość żyje nieautentycznym życiem [...] można uzmysłowić to sobie np. na tle teorii potrzeb Maslowa: kto nie realizuje siebie, nie żyje autentycznie.
I już miałem skończyć z tym moim życiem na niby, ale zajrzałem do Wiki, i się okazało, że ten kawalarz Małsow sam się urodził 1 kwietnia!
.

No ba. Homo Sapiens odrodził się z 1000 osobników po wybuchu tego wielkiego wulkanu. Przeżyli najsilniejsi, więc podobni do siebie. Nic więc dziwnego, że ludzie małpują się na potęgę i nawet żyć własnym życiem nie potrafią, i jeszcze umierają na jedną modłę zupełnie nieprzygotowani do śmierci. Mój dziadek, nieżyjący już od 20 lat opowiadał, że kiedyś nie było użalania się nad sobą z powodu nadchodzącej śmierci, taki czy taka umierająca, zwyczajnie się ubierała odświętnie, w gajerki sukienki, kładli się do łóżka i umierali. I nikt nie rozpaczał póki umierający nie umarł w spokoju. A dziś, pełno zamieszania bo ktoś umiera, ludzie umierają w samotności i zamieszaniu.