W filmie Matrix roboty przejęły władzę nad światem, uwięziły umysły ludzi w wirtualnym świecie, a ich ciała traktowały jako ogniwa energetyczne. To tak w skrócie. Sam film ma w sobie rekordową liczbę błędów i niedociągnięć, ale poruszą bardzo ciekawą kwestię życia w świecie wirtualnym.
I tu nasuwa się pierwsze pytanie: czy jest możliwe stworzyć wirtualny świat, w którym można żyć? Już dziś widzimy, że mogłoby to zostać osiągnięte. Zakładając, że jeśli nasza cywilizacja nie zniknie z tego świata, to za powiedzmy 300 lat, komputeryzacja osiągnie tak wysoki poziom, że stworzenie wirtualnego świata będzie jak najbardziej możliwe. Wirtualny świat, inaczej Matrix będzie na tyle zaawansowany, że niemal nie będzie można go odróżnić od świata rzeczywistego. Natomiast dla osoby, która nie zna świata rzeczywistego (bo np. od urodzenia została przeniesiona do Matrixa), Matrix będzie światem rzeczywistym. Osoba ta nie będzie w stanie dostrzec, że żyje w wirtualnym świecie.
W tym momencie można zadać kolejne pytanie: czy nasz świat jest tym rzeczywistym, czy może żyjemy w Matrixie? Bo przecież dlaczego mamy zakładać, że jesteśmy tymi pierwszymi, którzy dopiero będą w stanie tworzyć wirtualne światy? Może one już zostały skonstruowane, a my jesteśmy mieszkańcami jednego z nich. Skoro zadaliśmy sobie takie pytanie można spróbować na nie odpowiedzieć. W pierwszej kolejności należałoby zapytać: dlaczego, ktoś z zaawansowanej cywilizacji miałby żyć w takim świecie jak nasz, w którym może go spotkać wiele bólu i cierpienia? Odpowiedzi jest wiele, a za pewne z wielu jeszcze nie zdajemy sobie sprawy. Mi przychodzi na myśli, że może trafiliśmy tu za karę, albo jesteśmy częścią jakiego eksperymentu. Bo raczej trudno jest mi wyobrazić sobie, że ~6 mld ludzi z własnej woli wybrałoby taki świat, w dodatku z odebraniem sobie świadomości, że jest to świat wirtualny.
Kolejną sprawą jest konstrukcja świata. Czy faktycznie możliwe byłoby skonstruowanie takiego świata jak nasz? Pytam o to, ponieważ nie potrafię dopatrzeć się błędów w strukturze naszego świata i w jego działaniu. Wszystko wydaje się być logiczne, tworzy spójną całość. Dla przykładu: spotykamy się z błędami w grach, w których np. fizyka przestaje działać, w pewnych miejscach możemy przechodzić przez ściany, itp. W naszym świecie takie rzeczy nie występują. Więc zakładając, że jest on światem wirtualnym należałoby powiedzieć, że jest on konstrukcją idealną, a jak wiemy ideały nie istnieją. Jedynym wytłumaczeniem byłoby to, że nie jesteśmy w stanie dostrzec niedociągnięć otaczającej nas konstrukcji. 5 zmysłów, w które zostaliśmy wyposażeni, pozwala nam na postrzeganie tego świata według z góry określonego schematu, który wyklucza możliwość dostrzegania niedociągnięć wirtualnego świata.
Jedynym pomysłem jaki przychodzi mi do głowy na obejście takiego zabezpieczenia jest: śmierć. Niestety i tu należy dobrać odpowiednie założenia. Np. zakładając, że pobyt w tym wirtualnym świecie jest karą (jak odsiadka w więzieniu), a po śmierci na tym świecie, zostajemy zwolnieni i powracamy do rzeczywistości. Oczywiście jest to bardzo uproszczony schemat. Przecież świat wirtualny mógłby zawierać w sobie inne światy wirtualne. Podążając tym tokiem myślenia dochodzimy do wniosku, że tak naprawdę nigdy nie będziemy wstanie stwierdzić, czy świat w którym przebywamy jest prawdziwy, czy jest którymś z rzędu światem wirtualnym lub podwirtualnym itd. Podsumowując: albo jesteśmy pierwszą cywilizacją, która dopiero stworzy światy wirtualne (no chyba, że wcześniej wymrzemy), albo zostały one stworzone już wcześniej, a my żyjemy w jednym z nich. No w sumie jest jeszcze jedno rozwiązanie. Być może światy wirtualne zostały już stworzone, ale przez naszych kosmicznych braci (jeśli w ogóle istnieją).

Na koniec poglądowy szkic:
zapisz.net/images/577_sw.jpg