Nie wierzę od około 1,5 roku, jestem w drugiej klasie gimnazjum. Już jako dziecko wątpiłem w Boga, pomimo tego byłem heretykiem. Uznałem, że nie ma piekła ani Szatana, a w innych religiach doszukiwałem się dowodów na to, że nawet jeśli jest to religia politeistyczna - jeden z ich bogów to "mój były" Bóg. Tak przez wiele lat raczej wierzyłem. Chociaż... spowiedź szeptana była dla mnie koszmarem. Po tej przed pierwszą komunią poczułem się lekki jak piórko (hah, co za placebo pomimo tego, że zataiłem grzech masturbacji xD do dzisiaj go nie wyznałem i dobrze , potem musiałem chodzić co miesiąc (książeczka), a potem już rodzice musieli mnie zmuszać. Przełomem była spowiedź na rekolekcjach w 6 klasie, zamiast spowiedzi dla dzieci nauczyłem się tej dla młodzieży, spowiadałem się za głośno, po wszystkim koledzy mnie wyśmiali, ja się rozpłakałem... przyszedłem do domu, tata puścił Star Treka, odzyskałem wiarę w ludzkość i zostałem transhumanistą. Myślę, że gdyby nie to - po jakimś czasie i tak bym przestał wierzyć. Na początku byłem agnostykiem, potem już ateistą. Rodzicom się nie przyznałem, ani żadnemu dorosłemu. Dalej byłem zmuszany do chodzenia do kościoła, do spowiedzi, przyjmowałem eucharystię... to wszystko w niezgodzie z moim sumieniem. Teraz rodzice próbują zmusić mnie do spowiedzi już od wielu miesięcy . Ale ostatnio jak matka pytała się "Wierzysz w Boga?" kiedy zmuszała mnie do pójścia do kościoła odpowiedziałem: nie wiem. Mały przełom. Moja mama codziennie śpiewa piosenki religijne. A, moja rodzina wierzy w różne przesądy, astrologię i zabobony. Do walki z tym używam czasami... Biblii, dla mnie religia to mniejsze zło od tego xD. Lekcje religii lubię, to dla mnie godzina odpoczynku, katechetka oczywiście nie wie nic o moim ateizmie. Dzisiaj święto, rodzice nie chcą kupić mi z tego powodu kupić dzisiaj programu do nagrywania, mówili że jak mi tata kupi to będę miał grzech. Poza tym dzisiaj zapewne odwiedzimy groby nad którymi oczywiście będę musiał się pomodlić. Nadchodzi kolejna niedziela, a ja zmuszony będę do pójścia do kościoła... A w następnej klasie gimnazjum bierzmowanie, nie zgłosiłem się na pytanie "Kto na pewno przystąpi do bierzmowania?", ale na pewno nie przystąpię! Nie wiem, czy udawać wierzącego, który z jakiś powodów nie chce przyjąć tego sakramentu, czy przyznać się do ateizmu. Nie mam zamiaru, żeby moje imię i nazwisko pojawiło się w Księdze bierzmowanych! Poza tym wiąże się z tym masa przygotowań. Bardzo boję się wyznać mój ateizm. No... koledzy w szkole wiedzą. W szkole ateiści to głównie "szkolne odpady", a ja jestem niezłym uczniem. Poza tym ateistą jest mój wujek alkoholik... Wszyscy dorośli wokół wierzą. Już widzę tą matkę rozpowiadającą mój ateizm całej rodzinie, która potem przystąpi do akcji ewangelizacyjnej... Rodzice mogą się załamać, że wychowali ateistę... Co, jeśli odetną kieszonkowe, odetną internet a nawet zabronią kompa "dzieł Szatana"... Co robić?