Usunięcie macicy jest moralnie dopuszczalne? Watykan rozwiewa wątpliwości.
Kwestia poddawania się kobiet zbiegowi usunięcia macicy (tzw. histerektomii) w środowiskach katolickich wzbudzała sporo kontrowersji. 3 stycznia Watykan zajął oficjalne stanowisko w tej sprawie. Kongregacja Nauki Wiary ogłosiła, iż z punktu widzenia wiary katolickiej usunięcie macicy jest moralnie dopuszczalne, gdy narządy rodne kobiety nie są w stanie chronić płodu do chwili porodu, czyli pełnić swojej naturalnej funkcji prokreacyjnej.

więcej
kobieta.on(*)n-rozwiewa-watpliwosci/qhq12f4

A teraz pokrótce przedstawię stanowisko moralne Kościoła od XVII- XIX wieku. Jest dobra okazja, ponieważ pasuje do meritum. Kościół obwieścił w XVII wieku, że dusza wstępuje w zarodek w momencie poczęcia. Takie rozstrzygnięcie ma wielkie znaczenie jeśli bowiem dusza wciela się w momencie zapłodnienia , to jajo jest odtąd ludzka osobą ( przynajmniej w zarodkowej postaci). To stąd zrodziła się bardzo stanowcza postawa katolików wobec aborcji i badań embrionalnych. W obu przypadkach zostaje zabita ich zdaniem osoba. W czasie XVII- XIX wieku nauczanie Kościoła stało się w tej kwestii coraz bardziej szczegółowe, by ostatecznie zabronić wszelkich form aborcji z wyjątkiem tych, które są skutkiem ubocznym określonych sytuacji terapeutycznych. np; usunięcie macicy dotkniętej rakiem czy ciąży w jajowodzie. Aborcja nie jest w tym przypadku celem zasadniczym , a jedynie ubocznym efektem poczynań ratujących życie pacjentki.
( Dostrzegana jest tu tożsama intencja z przytoczonego artykułu ). Nazywa się to zasadą dwoistych skutków. Można określić w ten sposób:

1 Sam czyn jest dobry- usuwa się chory organ
2 Intencja czynu jest dobra, gdyż usuwa się macicę , aby ratować życie kobiety.
3 Zabicie płodu jest skutkiem ubocznym , albowiem macica zostałaby usunięta bez względu na to, czy płód by się w niej znajdował czy też nie.

Jest to interesujące ponieważ trzeba podkreślić , że z zasady dwoistych skutków wcale nie wynika zezwolenie na aborcje, a tylko zezwolenie na czyny , których skutkiem może być aborcja. Co problematyczne, to kluczowe jest tutaj wcielenie duszy. Teza , że wcielenie to dokonuje się w momencie zapłodnienia prowadzi do przeróżnych niejasności. Tutaj pytanie do szanownych racjonalistów:
czy zapłodnione jajo -czyli zygota- może się podzielić na dwie części albo też dwa mogą zlać się w jedno - Czy każda z części owego podziału ma oddzieloną duszę?
Jeżeli tak, to co się dzieje po połączeniu się ich?

Wiem, że zawieruszył się tu jakiś Świadek J. ja nie mam względu na osobę czy wyznanie, więc zachęcam do wyjaśnienia tej kwestii.
To tyle w ramach wstępu.