>Czy seks jest więc istotą życia i ma dla ludzi aż takie znacznie? A jeśli tak, to czy jest to racjonalne podejście?

Seks jest czymś więcej niż tylko "zwykłym" komponentem życia, stanowi w pewnym sensie potrzebę fizjologiczną. Dlatego też większość ludzi uprawiała w swoim życiu seks, ale niewielu jeździło konno, więcej jest burdeli niż stadnin koni...

Stąd też dla wielu ludzi ma on duże znaczenie, a dla wielu bardzo duże, nic w tym dziwnego nie widzę.

>Seks jest czymś więcej niż tylko "zwykłym" komponentem życia, stanowi w pewnym sensie potrzebę fizjologiczną.

I każda potrzeba fizjologiczna może być zaspokajana samodzielnie.

>Stąd też dla wielu ludzi ma on duże znaczenie, a dla wielu bardzo duże, nic w tym dziwnego nie widzę.

Ja jednak widzę, ponieważ dla wielu ludzi seks jest istotą życia, o wiele ważniejszą niż inne cechy człowieka.

>I każda potrzeba fizjologiczna może być zaspokajana samodzielnie.
No cóż, może złudziło Cię podobieństwo słowa samogwałt do słowa gwałt. Ale moim zdaniem onanizm różni się jednak nieco od stosunku, i to sumarycznie na korzyść tego drugiego . Stąd i reszta dziwnych zachowań dorosłych mieszkańców wielkich miast w okresie łączenia się w pary (polecam niemiecki film po tym tytułem).

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

>No cóż, może złudziło Cię podobieństwo słowa samogwałt do słowa gwałt. Ale moim zdaniem onanizm różni się jednak nieco od stosunku, i to sumarycznie na korzyść tego drugiego

Jak najbardziej, ale podobnie jest z audi. Jazda audi jest przyjemniejsza niż fiatem, ale nikt nie rezygnuje z fiata tylko dlatego, że nie stać go na audi.

>>Stąd też dla wielu ludzi ma on duże znaczenie, a dla wielu bardzo duże, nic w tym dziwnego nie widzę.
>Ja jednak widzę, ponieważ dla wielu ludzi seks jest istotą życia, o wiele ważniejszą niż inne cechy człowieka.

Wiele osób ma tak ubogie zainteresowania, że niewiele pozostaje im w życiu ciekawych rzeczy do robienia poza seksem. Czasem tylko seksem potrafią wypełnić pustkę wspólnych dni.

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

> I każda potrzeba fizjologiczna może być zaspokajana samodzielnie.

Co byś poradził striptizerce, czy ekshibicjoniście jak samodzielnie zaspokajać swoje potrzeby?
Pamela Anderson udzieliła kiedyś w wywiadu w którym mówi, że mało jest na świecie przyjemnieszych rzeczy, niż pozowanie nago do zdjęc przy sztabie ludzi i aparacie fotograficznym np. Playboya.
Cio ciekawe, nie lubiła tych zdjęć oglądać i w zasadzie rzadko ogląda.
Pozdrawiam

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>> I każda potrzeba fizjologiczna może być zaspokajana samodzielnie.
>Co byś poradził striptizerce, czy ekshibicjoniście jak samodzielnie zaspokajać swoje potrzeby?

Jacku po raz kolejny powtarzam, że chodzi o typowego człowieka a nie o anormalnych preferencjach.

Myślę, że takie skłonności są u większości ludzi, zatem są normalne i mają jakiś swój naturalny cel. Tylko nie każdy ma okazję lub odwagę je wprost zrealizować. I realiziuje je nie wprost - jak np. tu kol. Elasp lansem samego siebie.
Czasem obraca się to oczywiście w nietypowe, lub naganne społecznie zachowania, jak u ekshibicjonistów.
Ale to margines zachowań (choć niekoniecznie skłonności).
Pozdrawiam

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

Odpowiedź na pytane brzmi: zasadniczo tak. Popęd płciowy jest bardzo silną potrzebą wszystkich organizmów rozmnażających się płciowo. U człowieka (jak i u innych naczelnych) dodatkowo pełni podstawową rolę społeczną. Tyle teorii.
W związku seks nie jest oczywiście jedynym elementem (przynajmniej nie powinien być) ale jest elementem niezwykle istotnym i raczej niezbędnym. Jest podstawowym spoiwem, powodującym, że druga osoba jest "czymś więcej".
Udany seks w związku to często kwestia "poćwiczenia" oraz wzajemnego dopasowania. Często jest tak, że wystarczy odrobina wysiłku z obu stron i dobra komunikacja a problem da się rozwiązać. Natomiast jeżeli potrzeby seksualne partnerów rozmijają się nieodwracalnie, to rzeczywiście rozstanie jest dobra strategią. Zanim brak seksu zniszczy całą resztę.

>Natomiast jeżeli potrzeby seksualne partnerów rozmijają się nieodwracalnie, to rzeczywiście rozstanie jest dobra strategią. Zanim brak seksu zniszczy całą resztę.

Czyli dla Ciebie również seks jest istotą życia o wiele ważniejszą niż np. charakter partnera? Doprawdy, trudno mi to zrozumieć.

>>Natomiast jeżeli potrzeby seksualne partnerów rozmijają się nieodwracalnie, to rzeczywiście rozstanie jest dobra strategią. Zanim brak seksu zniszczy całą resztę.
>Czyli dla Ciebie również seks jest istotą życia o wiele ważniejszą niż np. charakter partnera? Doprawdy, trudno mi to zrozumieć.
>

Postaraj się odpowiedzieć na proste pytanie, które pozwoli Ci odpowiedzieć sobie samemu na wiele innych pytać (także o znaczenie seksu)

Człowiek ma 32 zęby. Który z nich jest najważniejszy?

.
>Człowiek ma 32 zęby. Który z nich jest najważniejszy?
Dwa!



Może stąd "strach przed lataniem"?



Pozdrawiam.

@@@
.

Właśnie tak
Najważniejszy jest ten ząb, który wymaga leczenia.

Jeśli Vifix zrozumie, że najważniejszy jest ten, który boli (szpeci) to zrozumie też, że czasami seks poradzi być bardzo ważny w związku, a nawet najważniejszy i wcale nie jest to nimfomania.

.
>Jeśli Vifix zrozumie,
Pan Vifix ogromnie dużo nie rozumie, a ponieważ całe swoje rozumienie przykrawa do własnych możliwości rozumienia,
to ogrom rzeczywistości jest poza zasięgiem jego rozumienia.
Aseksualizm, inaczej aseksualność - trwałe nieodczuwanie pociągu seksualnego wobec innych osób. Od niedawna uznawany w części środowisk naukowych za jedną z orientacji seksualnych lub za brak orientacji seksualnej.
Szacuje się, że 1% społeczeństwa jest aseksualny.
pl.wikipedia.org/wiki/Hipolibidemia
zdrowie.ga(*)losc_seksualna_.html?pelna=tak
www.racjon(*)m.php/z,0/d,5/s,586738#w589241
www.racjonalista.pl/forum.php/s,518799

Dla mnie całkowite zawierzenie religii i Bogu, też jest niepojęte, ale wiem, iż istnieje i dla niektórych jest ogromnie ważnym.

@@@
.

>Dla mnie całkowite zawierzenie religii i Bogu, też jest niepojęte, ale wiem, iż istnieje i dla niektórych jest ogromnie ważnym.

Dla mnie też jest ważnym, ale tematem tego wątku jest seks

.
>>>>Dla mnie całkowite zawierzenie religii i Bogu, też jest niepojęte, ale wiem, iż istnieje i dla niektórych jest ogromnie ważnym.
>Dla mnie też jest ważnym, ale tematem tego wątku jest seks
No to niech będzie - "jeden lubi ogórki, a drugi ogrodnika córki".
Korzystajmy albo z badań różnych nauk, albo wypowiadajmy się tylko we własnym imieniu.
Wierzący mają tendencję narzucania własnego światopoglądu jako jedynie słusznego innym.
Seks był dla mnie bardzo ważnym, teraz jest ważnym i uważam, że do tego potrzeba chętnych ludzi dwoje,
choć można i na przeróżne sposoby.

Pozdrawiam.

@@@
.

Podobny pogląd ma Krishnamurti, swoją drogą na późnym etapie swojego życia niegłupi gość. Tu akurat facet miał rację - a jaby powiedział kol. Elasp: zrzynasz od niego jak ta lala

Moim zdaniem dla tego seks jest ważnieszy niż wszystko inne, kogo seks jakoś przerasta z różnych przyczyn - często zewnętrznych.
Pozdrawiam

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>Człowiek ma 32 zęby. Który z nich jest najważniejszy?

Dobrze byłoby mieć wszystkie, ale z powodu braku jednego się nie załamię.

>>Człowiek ma 32 zęby. Który z nich jest najważniejszy?
>Dobrze byłoby mieć wszystkie, ale z powodu braku jednego się nie załamię.
>

Ja już dawno nie mam wszytskich, ale odpowiedz (sobie) który jest najważniejszy

> Dobrze byłoby mieć wszystkie, ale z powodu braku jednego się nie załamię.

To skrajna analogia typu facetowi kosiarka obcięła przyrodzenie, albo Susan Boyle z przed transformacji

Czy ktoś wystarczajaco świadomy siebie, swoich potrzeb i innych mógłby sobie wyrwać jeden zdrowy ząb, albo zapuścić jego leczenie?

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>Czyli dla Ciebie również seks jest istotą życia o wiele ważniejszą niż np. charakter partnera? Doprawdy, trudno mi to zrozumieć.
>

Podejście partnera do seksu jest częścią jego charakteru. I taka drobna cecha charakteru może drugiego partnera uwierać jak kamyk w bucie. Możesz ten kamyk ignorować bardzo długo, ale czy warto ignorować całe życie (męcząc się przy tym)? Bieszczady są cudowne, ale z kamykiem w bucie nie da się szczerze cieszyć ich pięknem...

Chyba, że partner jest tak wyrozumiały, że nie chce swoich standardów narzucać drugiemu (np. "mam ochotę na seks tylko raz na miesiąc" albo "chciałabym żyć jak Maryja z Józefem, razem, ale w czystości przez całe życie" - autentyczne...), ale np. pozwala na skoki w bok...

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>Podejście partnera do seksu jest częścią jego charakteru. I taka drobna cecha charakteru może drugiego partnera uwierać jak kamyk w bucie. Możesz ten kamyk ignorować bardzo długo, ale czy warto ignorować całe życie (męcząc się przy tym)? Bieszczady są cudowne, ale z kamykiem w bucie nie da się szczerze cieszyć ich pięknem...

Ja zdaje sobie sprawę, że są ludzie, dla których seks jest istotą i kamykiem z Twojego przykładu. Jednak z moich obserwacji wynika, że jest on szalenie istotny dla bardzo dużej grupy ludzi, ale z drugiej strony nie zdziwiłbym się, gdyby Ci sami ludzie, którzy doradzają opuszczenie partnera nie nałożyliby jakiejś formy ostracyzmu społecznego na człowieka zostawiającego swego partnera po wypadku, w którym został sparaliżowany.

Pytanie trochę głupio postawione bowiem zakłada istnienie jakiejś jednej prawdziwej odpowiedzi. Otóż dla jednego jest to najważniejszy aspekt życia, a dla kogoś innego znowu nie jest to aż tak ważne. Ilu ludzi tyle odpowiedzi. To jest bardzo subiektywne odczucie. Natomiast popęd seksualny jest bardzo silnym motorem życia. Jedni sobie z tym radzą, a inni kompletnie głupieją na tym punkcie. To tak jak z wódką, że jest dla mądrych ludzi. Popęd seksualny jest kluczowy w życiu każdego człowieka, ale każdy człowiek radzi sobie z tym w innym sposób - jedni temu bezmyślnie ulegają, a drudzy kompletnie wypierają to odczucie starając się je zwalczyć w sobie, itd. Jak byśmy na to nie reagowali to zawsze wpływa to również na inne sfery naszego życia. Jeżeli komuś nie odpowiada partner co ma bzika na punkcie seksu to należy wówczas związać się z innym partnerem/partnerką.

>Czy seks jest więc istotą życia i ma dla ludzi aż takie znacznie? A jeśli tak, to czy jest to racjonalne podejście?

Seks nie jest istotą życia - to popęd seksualny jest bardzo istotny. Natomiast to jak podchodzimy do tego popędu czyni z nas mniej lub bardziej racjonalnych ludzi. No jak mamy kobietę, która ma trójkę dzieci z trzema różnymi mężczyznami to z mądrością taki obraz się nie kojarzy. Podobnie jak mężczyzna, który rozwali swoją rodzinę tylko po to by zaznawać uciech cielesnych z innymi partnerkami. To mogą być przykłady osób, które sobie z popędem seksualnym nie radzą bo żar tego popędu je pochłonął. Wódka jest dla mądrych ludzi.

>Pytanie trochę głupio postawione bowiem zakłada istnienie jakiejś jednej prawdziwej odpowiedzi. Otóż dla jednego jest to najważniejszy aspekt życia, a dla kogoś innego znowu nie jest to aż tak ważne.

Chodziło mi o przeciętnego człowieka a nie np. nimfomankę.

>Seks nie jest istotą życia - to popęd seksualny jest bardzo istotny.

Tylko z tego co piszą ludzie na forach wynika, że jest istotą życia, bo BARDZO ISTOTNY są również poszczególne cechy charakteru człowieka a jednak chyba niewiele osób rozstaje się tylko z tego powodu, że jedna cecha charakteru jednej ze stron nie odpowiada.

>>Pytanie trochę głupio postawione bowiem zakłada istnienie jakiejś jednej prawdziwej odpowiedzi. Otóż dla jednego jest to najważniejszy aspekt życia, a dla kogoś innego znowu nie jest to aż tak ważne.
>Chodziło mi o przeciętnego człowieka a nie np. nimfomankę.
>>Seks nie jest istotą życia - to popęd seksualny jest bardzo istotny.
>Tylko z tego co piszą ludzie na forach wynika, że jest istotą życia, bo BARDZO ISTOTNY są również poszczególne cechy charakteru człowieka a jednak chyba niewiele osób rozstaje się tylko z tego powodu, że jedna cecha charakteru jednej ze stron nie odpowiada.
Generalnie seks jest bardzo istotny ale zalezy to w duzej mierze od temperamentu danego człowieka(lub nawet jego braku) Trzeba sie "dobrać" .Seksualnie także.Stąd przedmówcy mają racje twierdząc ze seks jest bardzo istotną sferą zycia ludzi.Ja dodam od siebie tylko to ze ludze mają rózne temperamenty czasem diametralnie różne lub nawet brak zainteresowania seksem w ogóle.Więc nie będze dobrze komuś z wiekszymi potrzebami w zakresie seksu z kimś o duzo mniejszych potrzebach.Z takiego związku tez uwazam ze najlepszym wyjsciem jest poszukanie kogos innego kto bardzej nam odpowiada poniewaz trwanie w takim związku będze predzej czy pózniej rodzic mnóstwo frustracji i rozczarowań doprowadzając w końcu do rozpadu.Poczucie szczescia ma bardzo wiele wspólnego z satysfakcją seksualną.I pewnie ze seks nie jest najwaznejszy ale równie wazny jak inne kwestie pozycia.
A propos nimfomanii to jest to przypadłość objawiająca sie niemoznoscią zaspokojenia seksualnego i z duzym temperamentem nie ma nic wspólnego.

>Więc nie będze dobrze komuś z wiekszymi potrzebami w zakresie seksu z kimś o duzo mniejszych potrzebach.Z takiego związku tez uwazam ze najlepszym wyjsciem jest poszukanie kogos innego kto bardzej nam odpowiada poniewaz trwanie w takim związku będze predzej czy pózniej rodzic mnóstwo frustracji i rozczarowań doprowadzając w końcu do rozpadu.

Związki coraz częściej się rozpadają, bardzo trudno jest znaleźć dobrego partnera pod względem charakteru a jeżeli dodać do tego jeszcze seks to tylko wzmacnia się swój własny problem ze znalezieniem partnera.
Szanuje Twoje zdanie, ale w mojej ocenie rezygnowanie ze zwiazku z fajną osobą i decydowanie się na szukania kogoś kto ma podobne potrzeby seksualne to szukanie sobie niepotrzebnych problemów, które w przyszłości mogą być powodem wielkiego żalu wynikającego z rezygnacji z bardzo dobrego partnera.

>Poczucie szczescia ma bardzo wiele wspólnego z satysfakcją seksualną.I pewnie ze seks nie jest najwaznejszy ale równie wazny jak inne kwestie pozycia.

Tylko znów wracamy do początku. Piszesz, że seks nie jest najważniejszy ale od niego uzależniasz trwałość związku. Są duże ważniejsze cechy człowieka takie jak odpowiedzialność, konsekwencja, troskliwość głównie dlatego, że one dotykają wielu innych sfer życia. Seks jest natomiast zaspokajaniem jednej potrzeby, którą i tak można zaspokoić samemu. To trochę tak jakby ktoś kto lubi biegać rezygnował z dobrego partnera bo, co prawda może biegać sam, ale woli z partnerem. Zupełny bezsens.

>>Więc nie będze dobrze komuś z wiekszymi potrzebami w zakresie seksu z kimś o duzo mniejszych potrzebach.Z takiego związku tez uwazam ze najlepszym wyjsciem jest poszukanie kogos innego kto bardzej nam odpowiada poniewaz trwanie w takim związku będze predzej czy pózniej rodzic mnóstwo frustracji i rozczarowań doprowadzając w końcu do rozpadu.
>Związki coraz częściej się rozpadają, bardzo trudno jest znaleźć dobrego partnera pod względem charakteru a jeżeli dodać do tego jeszcze seks to tylko wzmacnia się swój własny problem ze znalezieniem partnera.
>Szanuje Twoje zdanie, ale w mojej ocenie rezygnowanie ze zwiazku z fajną osobą i decydowanie się na szukania kogoś kto ma podobne potrzeby seksualne to szukanie sobie niepotrzebnych problemów, które w przyszłości mogą być powodem wielkiego żalu wynikającego z rezygnacji z bardzo dobrego partnera.
>>Poczucie szczescia ma bardzo wiele wspólnego z satysfakcją seksualną.I pewnie ze seks nie jest najwaznejszy ale równie wazny jak inne kwestie pozycia.
>Tylko znów wracamy do początku. Piszesz, że seks nie jest najważniejszy ale od niego uzależniasz trwałość związku. Są duże ważniejsze cechy człowieka takie jak odpowiedzialność, konsekwencja, troskliwość głównie dlatego, że one dotykają wielu innych sfer życia. Seks jest natomiast zaspokajaniem jednej potrzeby, którą i tak można zaspokoić samemu. To trochę tak jakby ktoś kto lubi biegać rezygnował z dobrego partnera bo, co prawda może biegać sam, ale woli z partnerem. Zupełny bezsens.

Również szanuje Twoje zdanie ale dobrym partnerem nie jest ktos kto ma inne potrzeby seksualne(znacznie wieksze czy mniejsze lub inne po prostu)Trwałość związku od udanego seksu równiez zalezy tak jak od innych przymiotów które wymieniłeś.Sęk w tym ze muszą byc "rybki i akwarium" a nie cos kosztem czegoś.
Zycie pokazuje ze mam racje po prostu.Nie chce miec monopolu na nią i nie walcze o tą racje ponad wszystko no ale...jest jak jest.Temu sie nie zaprzeczy.
Pozdrawiam

>Również szanuje Twoje zdanie ale dobrym partnerem nie jest ktos kto ma inne potrzeby seksualne(znacznie wieksze czy mniejsze lub inne po prostu)Trwałość związku od udanego seksu równiez zalezy tak jak od innych przymiotów które wymieniłeś.

Fajnie, tylko nie słyszałem jeszcze porad by kogoś rzucić bo jest np. mało konsekwentny.

>Zycie pokazuje ze mam racje po prostu.Nie chce miec monopolu na nią i nie walcze o tą racje ponad wszystko no ale...jest jak jest.Temu sie nie zaprzeczy.

No niestety chyba jednak tak nie jest
Wielokrotnie byłem świadkiem gdy ktoś zmieniał partnera i zawsze miał problemy ze znalezieniem lepszego od byłego. Statystyki też na to wskazują, choćby dane o liczbie zdrad, rozwodów.

>>Również szanuje Twoje zdanie ale dobrym partnerem nie jest ktos kto ma inne potrzeby seksualne(znacznie wieksze czy mniejsze lub inne po prostu)Trwałość związku od udanego seksu równiez zalezy tak jak od innych przymiotów które wymieniłeś.
>Fajnie, tylko nie słyszałem jeszcze porad by kogoś rzucić bo jest np. mało konsekwentny.

Może dlatego, że "bycie konsekwentnym" to cecha a nie potrzeba. Jeśli już chcesz porównywać, to porównaj do innych potrzeb i wtedy przyjrzyj się temu co wyjdzie.

>Może dlatego, że "bycie konsekwentnym" to cecha a nie potrzeba. Jeśli już chcesz porównywać, to porównaj do innych potrzeb i wtedy przyjrzyj się temu co wyjdzie.

Równie dobrze chęć znalezienia konsekwentnego partnera można określić jako potrzebę bycia z kimś konsekwentnym.

>Równie dobrze chęć znalezienia konsekwentnego partnera można określić jako potrzebę bycia z kimś konsekwentnym.

Określić oczywiście można - dokładnie na takiej samej zasadzie, na jakiej świntoksingowe pomysły dotyczące powstania człowieka można nazwać teorią. Papier przyjmie wszystko (a wyznawcy jeszcze więcej), tyle że nic z tego nie wynika.

Otóż szukanie konsekwentnego partnera nie jest żadną potrzebą a tylko sposobem zaspokojenia określonej potrzeby. A której konkretnie to już sam kombinuj, w końcu to Twój przykład. (ja bym stawiał na potrzebę bezpieczeństwa i jej pochodne)

>Otóż szukanie konsekwentnego partnera nie jest żadną potrzebą a tylko sposobem zaspokojenia określonej potrzeby.

W jakieś części tego łańcuszka zawsze znajduje się potrzeba. Poza tym potrzeba seksualna to nie rodzaj potrzeby, która może być zaspokojona tylko w obecności drugiej osoby.

>(ja bym stawiał na potrzebę bezpieczeństwa i jej pochodne)

Ja też, i to znów z kolei nie ma wiele wspólnego z seksem.

>>Otóż szukanie konsekwentnego partnera nie jest żadną potrzebą a tylko sposobem zaspokojenia określonej potrzeby.
>W jakieś części tego łańcuszka zawsze znajduje się potrzeba. Poza tym potrzeba seksualna to nie rodzaj potrzeby, która może być zaspokojona tylko w obecności drugiej osoby.

To nie jest łańcuszek, to bardziej przypomina coś w rodzaju drzewa - jest wiele różnych sposobów zaspokajania tych samych potrzeb.
Problem pojawia się (o ile nadal mówimy o związkach) kiedy dany partner poza niebraniem udziału we wspólnej realizacji potrzeb jednocześnie uniemożliwia zaspokajanie ich w inny sposób.

>>(ja bym stawiał na potrzebę bezpieczeństwa i jej pochodne)
>Ja też, i to znów z kolei nie ma wiele wspólnego z seksem.

Ale zdajesz sobie sprawę, że seks z drugą osobą/osobami nie służy zaspokojeniu wyłącznie jednej potrzeby? A wręcz potrzeba obniżenia napięcia seksualnego nie jest tu kluczową sprawą...

>Problem pojawia się (o ile nadal mówimy o związkach) kiedy dany partner poza niebraniem udziału we wspólnej realizacji potrzeb jednocześnie uniemożliwia zaspokajanie ich w inny sposób.

Ale przecież o takich przypadkach nigdzie w tym temacie nie ma mowy.

>Ale zdajesz sobie sprawę, że seks z drugą osobą/osobami nie służy zaspokojeniu wyłącznie jednej potrzeby? A wręcz potrzeba obniżenia napięcia seksualnego nie jest tu kluczową sprawą...

Zdaje sobie sprawę, ale również takie potrzeby jak potrzeba bliskości może być zaspokajana w inny sposób, no chyba, że zakładasz iż partner blokuje ten alternatywny sposób.

>>Problem pojawia się (o ile nadal mówimy o związkach) kiedy dany partner poza niebraniem udziału we wspólnej realizacji potrzeb jednocześnie uniemożliwia zaspokajanie ich w inny sposób.
>Ale przecież o takich przypadkach nigdzie w tym temacie nie ma mowy.

Była, była, tyle że nie wprost. Uniemożliwianie przez literalnie postawiony zakaz to tylko skrajny przykład. Zazwyczaj (intuicyjnie na podstawie obserwacji, nie prowadziłem żadnych badań na ten temat, więc nie wiem czy faktycznie "zazwyczaj") realizowanie potrzeb seksualnych przez jednego z partnerów na zewnątrz wiąże się wprost z niezaspokojeniem innych potrzeb drugiego partnera - potrzeby bezpieczeństwa, poczucia własnej wartości, czy czego tam komu akurat brakuje. Te niezaspokojone potrzeby uzewnętrzniają się potem za pośrednictwem uczucia nazywanego czasem umownie "zazdrością".

>>Ale zdajesz sobie sprawę, że seks z drugą osobą/osobami nie służy zaspokojeniu wyłącznie jednej potrzeby? A wręcz potrzeba obniżenia napięcia seksualnego nie jest tu kluczową sprawą...
>Zdaje sobie sprawę, ale również takie potrzeby jak potrzeba bliskości może być zaspokajana w inny sposób, no chyba, że zakładasz iż partner blokuje ten alternatywny sposób.

W pewnym sensie dobrze kombinujesz - różne potrzeby można zaspokajać na różne sposoby. Czyli cały problem sprowadza się do wybierania sposobów optymalnych. Jeśli więc coś, co możemy roboczo nazwać "udanym pożyciem" pozwala za jednym zamachem zaspokoić kilka różnych potrzeb, to wydaje się to dość rozsądnym wyborem strategii.
Można też mieć kilku partnerów, z których każdy "służy" do zaspokajania innej potrzeby. Tyle że powyżej pewnego poziomu rozdrobnienia to jest zwyczajnie nieopłacalne logistycznie.
Właśnie dlatego nietrafiony był Twój argument z "chęcią znalezienia konsekwentnego partnera" - porównywanie czegoś co pozwala zaspokoić kilka potrzeb jednocześnie z czymś, co jest tylko jednym z wielu dostępnych sposobów zaspokojenia jednej potrzeby jest zwyczajnie nieprzystające ilościowo (nie ta skala). Albo, patrząc na to od drugiej strony - masz jasną odpowiedź na swoje pytania z pierwszego posta.

>Właśnie dlatego nietrafiony był Twój argument z "chęcią znalezienia konsekwentnego partnera" - porównywanie czegoś co pozwala zaspokoić kilka potrzeb jednocześnie z czymś, co jest tylko jednym z wielu dostępnych sposobów zaspokojenia jednej potrzeby jest zwyczajnie nieprzystające ilościowo (nie ta skala). Albo, patrząc na to od drugiej strony - masz jasną odpowiedź na swoje pytania z pierwszego posta.

Kwestia potrzeb jest problemem dość złożonym i ciężko je ze sobą zestawiać. Niemniej odpowiedzi na moje pytanie raczej nie dostałem, ale z tego co widzę, dyskurs kieruje się w stronę tego, że nawet dla użytkowników tego forum seks jest w gruncie rzeczy istotą życia. Trochę mnie to zaskoczyło.

>Kwestia potrzeb jest problemem dość złożonym i ciężko je ze sobą zestawiać. Niemniej odpowiedzi na moje pytanie raczej nie dostałem, ale z tego co widzę, dyskurs kieruje się w stronę tego, że nawet dla użytkowników tego forum seks jest w gruncie rzeczy istotą życia. Trochę mnie to zaskoczyło.

Chcesz odpowiedzi wprost na pytanie "Czy seks jest istotą życia"?.
OK. Tak, jest istotą życia, bo żyjemy po to by żyć i przekazywać życie (metodą płciową), więc seks jest istotny podobnie jak odżywianie.
Jednocześnie jest sporą przyjemnością, największą możliwą do przeżywania z partnerem wyłącznie przy użyciu własnego wyposażenia; bez nart, alkoholu, pieniędzy, książek, komputerów, bez wspólnego języka etc.

Jednocześnie, pytanie jest niezręcznie (lub tendencyjnie) postawione: bo skoro np. bez jedzenia i wydalania absolutnie nie możemy żyć, czy mądre jest stawianie pytania "czy jedzenie i wydalanie jest sensem życia?".

Użytkownicy tego forum są ludźmi, ze wszystkimi cechami przynależnymi ludziom - więc czemu Cię to zaskakuje? To również część odpowiedzi na Twoje pytania i wątpliwości.

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>Chcesz odpowiedzi wprost na pytanie "Czy seks jest istotą życia"?.
>OK. Tak, jest istotą życia, bo żyjemy po to by żyć i przekazywać życie (metodą płciową), więc seks jest istotny podobnie jak odżywianie.

Jak odżywianie powiadasz? Słyszałem o wielu osobach bez partnera od wielu lat i jakoś żyją. A z tego co wiem po miesiącu bez jedzenie nie przeżyjesz.
Wiesz, dla mnie sensem życia jest szczęście i radość z życia. Dla Ciebie to przekazywanie życia? Cóż każdy ma swój sens, ale z pewnością większość ludzi nie identyfikowałoby się z Tobą.

>Jednocześnie, pytanie jest niezręcznie (lub tendencyjnie) postawione: bo skoro np. bez jedzenia i wydalania absolutnie nie możemy żyć, czy mądre jest stawianie pytania "czy jedzenie i wydalanie jest sensem życia?".

Sens życia jest tutaj w pewnej metaforze.

>Użytkownicy tego forum są ludźmi, ze wszystkimi cechami przynależnymi ludziom - więc czemu Cię to zaskakuje? To również część odpowiedzi na Twoje pytania i wątpliwości.

Czemu? Bo teraz wiem, że jest wysokie prawdopodobieństwo, że gdy coś mi się stanie, to po prostu zostanę sam. Przykre. Mam nadzieję, że ja nigdy w ten sposób się nie zachowam.

>Jak odżywianie powiadasz? Słyszałem o wielu osobach bez partnera od wielu lat
A to do seksu potrzebny jest partner, z którym jesteśmy kilka lat?

Jakość co prawda spada - ale na bezrybiu i rak ryba.
Jak się jest głodnym to się je co jest w lodówce.

>>>Również szanuje Twoje zdanie ale dobrym partnerem nie jest ktos kto ma inne potrzeby seksualne(znacznie wieksze czy mniejsze lub inne po prostu)Trwałość związku od udanego seksu równiez zalezy tak jak od innych przymiotów które wymieniłeś.
>>Fajnie, tylko nie słyszałem jeszcze porad by kogoś rzucić bo jest np. mało konsekwentny.
>Może dlatego, że "bycie konsekwentnym" to cecha a nie potrzeba. Jeśli już chcesz porównywać, to porównaj do innych potrzeb i wtedy przyjrzyj się temu co wyjdzie.

Nie chce wdawać sie z toba w niepotrzebne moim zdaniem polemiki ale udane pozycie seksualne jest nieodłącznym elementem szczescia w związku,byciu razem itp.
Z tego powodu najczesciej rozpadaja sie związki.
Moze dla ciebie jest to mniej wazne poniewaz nie masz takich potrzeb jak inni i dlatego nie potrafisz wyobrazic sobie jaką ogromna frustracje,brak zaspokojenia, wręcz brak szczescia oraz przygnebienie,apatia,stany depresyjne wynikają z nieudanego seksu.Jak byś tego nie ujął seks jest ogromnie wazny(nie mówie ze jedynie) ale tak jak juz wczesniej wspomniałem trzeba "rybek i akwarium" czyli wszsytko w równowadze co niezbędne.A inna sprawa o ktorej równiez wspomniałem to róznice w temperamencie i w związku z tym rózne oczekiwania i potrzeby ludzi dotyczące seksu.Trzeba sie dobrać nie tylko intelektualnie,towarzysko,światopogladowo ale i seksualnie i nie marginalizuj tej sfery bo jest równie wazna jak inne.
Pozdrawiam

>>Może dlatego, że "bycie konsekwentnym" to cecha a nie potrzeba. Jeśli już chcesz porównywać, to porównaj do innych potrzeb i wtedy przyjrzyj się temu co wyjdzie.
> Nie chce wdawać sie z toba w niepotrzebne moim zdaniem polemiki ale udane pozycie seksualne jest nieodłącznym elementem szczescia w związku,byciu razem itp.
>Z tego powodu najczesciej rozpadaja sie związki.

Świetnie, ale jesteś pewien, że to akurat mi chciałeś odpisać?

>Moze dla ciebie jest to mniej wazne poniewaz nie masz takich potrzeb jak inni i dlatego nie potrafisz wyobrazic sobie jaką ogromna frustracje,brak zaspokojenia, wręcz brak szczescia oraz przygnebienie,apatia,stany depresyjne wynikają z nieudanego seksu.

A czy Ty potrafisz wyobrazić sobie frustrację z powodu faktu, że partner nie zarabia 10 000/miesiąc?

>>Moze dla ciebie jest to mniej wazne poniewaz nie masz takich potrzeb jak inni i dlatego nie potrafisz wyobrazic sobie jaką ogromna frustracje,brak zaspokojenia, wręcz brak szczescia oraz przygnebienie,apatia,stany depresyjne wynikają z nieudanego seksu.
>A czy Ty potrafisz wyobrazić sobie frustrację z powodu faktu, że partner nie zarabia 10 000/miesiąc?

Tak. A już poniżej 1200 na pewno.

> Seks jest natomiast zaspokajaniem jednej potrzeby, którą i tak można zaspokoić samemu. To trochę tak jakby ktoś kto lubi biegać rezygnował z dobrego partnera bo, co prawda może biegać sam, ale woli z partnerem. Zupełny bezsens.

Ale czy partner, który lekceważy potrzeby drugiego partnera w jakiejś dziedzinie, jest naprawdę dobrym partnerem?

Można nie lubić opery, jazdy na nartach lub seksu, ale z uwagi na partnera robić to z maksymalnym zaangażowaniem. Chyba jednak częściej ludzie wolą po prostu unikać takich aktywności, które nie są dla nich ważne (mimo iż wiedzą, że są bardzo istotne dla partnera) - a to już na przestrzeni lat rani i drażni.

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>Ale czy partner, który lekceważy potrzeby drugiego partnera w jakiejś dziedzinie, jest naprawdę dobrym partnerem?

A gdzie masz fragment o lekceważeniu?

>>Ale czy partner, który lekceważy potrzeby drugiego partnera w jakiejś dziedzinie, jest naprawdę dobrym partnerem?
>A gdzie masz fragment o lekceważeniu?

Polemizowałem z Twoim rozumieniem "dobrego partnera", zwrot "lekceważenie potrzeb" pochodzi ode mnie.

Jeśli partnerzy nawzajem nie zaspokajają potrzeb, to albo nie potrafią, albo nie chcą, albo nie znają potrzeb drugiej osoby. W tych wypadkach raczej nie są to dobrzy partnerzy.

Właśnie to "nie chcą" może być lekceważeniem potrzeb partnera ("skoro ja nie potrzebuję czegoś, to i on się bez tego obejdzie"). Oferowanie czegoś w zamian zwykle nie jest wystarczającą rekompensatą ("czy zamiast tego głupiego seksu możemy kolejny raz pójść do opery?").

Oczywiście nie musi to oznaczać jedynie lekceważenia potrzeb. Powodem może być coś, co leży po stronie drugiej osoby (np. "nie chcę uprawiać z nim seksu, bo on się zbyt rzadko myje").

Mogą nie potrafić zaspokoić potrzeb partnera, ale często w takich przypadkach wystarcza okazywanie dużej ilości dobrej woli i podejmowanie wysiłków - to też może dać satysfakcję partnerowi.

Jeśli dla partnera seks jest tak ważny, to drugi partner MUSI coś z tym faktem zrobić.

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>Jeśli partnerzy nawzajem nie zaspokajają potrzeb, to albo nie potrafią, albo nie chcą, albo nie znają potrzeb drugiej osoby. W tych wypadkach raczej nie są to dobrzy partnerzy.

Czyli dla Ciebie jeden problem przekreśla sformułowanie "dobrzy partnerzy"... cóż...

>Właśnie to "nie chcą" może być lekceważeniem potrzeb partnera ("skoro ja nie potrzebuję czegoś, to i on się bez tego obejdzie").

To może dam bardziej wyrazisty przykład. Partner ulega wypadkowi w efekcie którego nie może uprawiać seksu.

>Czyli dla Ciebie jeden problem przekreśla sformułowanie "dobrzy partnerzy"... cóż...

Problemów nie liczy się na sztuki, ale na ich wagę.

Jeśli partnerzy zakładają zespół muzyczny (i mają w planach koncerty), a jeden z partnerów słabo gra i nie ma ochoty uczestniczyć w próbach - to jest to tylko jeden problem, ale raczej przekreślający możliwość dalszej współpracy z tym partnerem w tym zespole.

Zauważ, że nie ma tu możliwości zastąpienia umiejętności grania na instrumencie np. odpowiedzialnością, zamiłowaniem do dobrej literatury lub chęcią do jazdy na nartach.

>To może dam bardziej wyrazisty przykład. Partner ulega wypadkowi w efekcie którego nie może uprawiać seksu.

Jak już wyraźnie napisałem, dla mnie istotniejsze jest obustronnie partnerskie podejście do problemu. Dobry partner CHCE zaspokoić potrzeby drugiego partnera.
Jeśli nie może (z powodów fizycznych: wypadek, choroba itd.) to nie ma po jego stronie tego, co nazwałem lekceważeniem potrzeb.
Jeśli może uprawiać seks, ale mu się nie chce (bo np. znudziło mu się) i nie obchodzi go przy tym jak drugi partner poradzi sobie z tą sytuacją - to oznacza lekceważenie (i nie jest to dobre partnerstwo).

Opuszczenie partnera z egoistycznych pobudek (bo jest nieprzydatny po ciężkim wypadku) uważam za bardzo naganne. Ale pozostanie przy chorym partnerze wymaga sporej siły woli i rozumiem, że nie każdy nią dysponuje.

Z drugiej strony, jeśli nie mógłbym uprawiać seksu z powodu paraliżu, to zwolniłbym partnerkę z obietnicy zachowania przez nią wierności seksualnej. Trudno by było, ale ważniejsze dla mnie byłyby jej potrzeby (czy by z tego skorzystała, to już jej wybór).

> I tu jest istota tematu. Jeśli nie jest wystarczająco fajny to znaczy, że seks jest istotą życia dla partnera.

Nie - z tego zdania wynika tylko, że seks może być ważniejszy niż ogólna fajność. I zwykle jest, co jest naturalne (bo skoro leży w naturze człowieka, to jest naturalne

Zastanówmy się: jak wiele istot, oprócz człowieka, jest w stanie współżyć seksualnie w oderwaniu od rozrodczości (poza okresem rui, w dowolnym momencie doby i roku)? Jak wiele robi istot jest na tyle świadoma, by współżyć wyłącznie dla osiągnięcia przyjemności?
Skoro natura tak wyposażyła człowieka, to nienaturalne jest nie akceptować tego faktu

> Czyli różnica miedzy partnerem a przyjacielem to seks tak?

Dla mnie to raczej oczywiste - przecież partnera życiowego dobiera się w ramach doboru płciowego, a zazwyczaj podstawowym celem związku jest prokreacja, osiągana poprzez seks. I zwykle z przyjaciółmi nie uprawia się seksu, a z partnerem życiowym - tak (pomijając patologie typu "chrześcijańskie białe małżeństwa").

> Może tak a może nie, jednak można to kontrolować. Seks nie rządzi ludźmi.

Założyłeś wątek, zbulwersowany faktem, że dla tak wielu ludzi seks jest istotą życia i rządzi ludźmi, a teraz twierdzisz, że seks jednak NIE rządzi ludźmi?

Żeby to kontrolować, to trzeba chcieć i widzieć sens w kontrolowaniu. A to już jest zależne od bardzo wielu czynników i raczej nie jest oczywiste dla każdego.

Przyjmowanie pokarmów jest również potrzebą, którą można kontrolować - ale jak widać nie jest to takie oczywiste dla setek milionów ludzi z nadwagą (pomijając zaburzenia chorobowe powodujące otyłość).

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>Problemów nie liczy się na sztuki, ale na ich wagę.
>Jeśli partnerzy zakładają zespół muzyczny (i mają w planach koncerty), a jeden z partnerów słabo gra i nie ma ochoty uczestniczyć w próbach - to jest to tylko jeden problem, ale raczej przekreślający możliwość dalszej współpracy z tym partnerem w tym zespole.

Albo nie wiesz o co chodzi albo w dziwny sposób manipulujesz. Przecież podajesz zupełnie inny przykład. Wiadomo, że gdy ktoś decyduje się z kimś być tylko dla seksu to jest to jedyne spoiwo ich łączące, ale nie rozmawiamy o friends with benefits tylko o zwykłych ludziach.

>Jeśli nie może (z powodów fizycznych: wypadek, choroba itd.) to nie ma po jego stronie tego, co nazwałem lekceważeniem potrzeb.

Dlatego podałem ten przykład, byś założył, że nie lekceważy.

>Jeśli może uprawiać seks, ale mu się nie chce (bo np. znudziło mu się) i nie obchodzi go przy tym jak drugi partner poradzi sobie z tą sytuacją - to oznacza lekceważenie (i nie jest to dobre partnerstwo).

Czyli jak partnerka nie chcę uprawiać seksu analnego to jest be i lekceważy partnera tak?

>Opuszczenie partnera z egoistycznych pobudek (bo jest nieprzydatny po ciężkim wypadku) uważam za bardzo naganne. Ale pozostanie przy chorym partnerze wymaga sporej siły woli i rozumiem, że nie każdy nią dysponuje.

Czyli również uważasz, że dla ludzi seks jest istotą życia w kontekście posiadania partnera?

>Z drugiej strony, jeśli nie mógłbym uprawiać seksu z powodu paraliżu, to zwolniłbym partnerkę z obietnicy zachowania przez nią wierności seksualnej. Trudno by było, ale ważniejsze dla mnie byłyby jej potrzeby (czy by z tego skorzystała, to już jej wybór).

A jak ona miałaby potrzebę trójkątów? Lekceważyłbyś jej potrzeby?

>Nie - z tego zdania wynika tylko, że seks może być ważniejszy niż ogólna fajność. I zwykle jest, co jest naturalne (bo skoro leży w naturze człowieka, to jest naturalne

Monogamia nie leży w naturze człowieka, rozumiem więc, że zdrada to też naturalne i dobre zjawisko?

>Dla mnie to raczej oczywiste - przecież partnera życiowego dobiera się w ramach doboru płciowego, a zazwyczaj podstawowym celem związku jest prokreacja, osiągana poprzez seks. I zwykle z przyjaciółmi nie uprawia się seksu, a z partnerem życiowym - tak (pomijając patologie typu "chrześcijańskie białe małżeństwa").

Czyli już w zasadzie odpowiedziałeś na pytanie czy dla Ciebie seks jest istotą życia. Gdybym był Twoją partnerką zrobiłoby mi się przykro.

>Założyłeś wątek, zbulwersowany faktem, że dla tak wielu ludzi seks jest istotą życia i rządzi ludźmi, a teraz twierdzisz, że seks jednak NIE rządzi ludźmi?

W temacie nie chodziło o to, że seks rządzi ludzi, tylko, że jest priorytetem. Nie rządzi ludźmi w tym sensie, że można bez niego żyć i kontrolować sposób zaspokojenie tego popędu.

>>Problemów nie liczy się na sztuki, ale na ich wagę.
>Albo nie wiesz o co chodzi albo w dziwny sposób manipulujesz.

Biorę pod uwagę, że nie wiem o co chodzi lub nie rozumiem (dlatego dyskutuję...). Obecnie wiem i rozumiem dużo więcej niż np. 10 lat temu, oczywiste więc jest, że za 10 lat mogę dziwić się swojej dzisiejszej niewiedzy.

Jeśli manipuluję, to nieświadomie, bo nie zależy mi na wygraniu dyskusji lecz na zbliżeniu się do prawdy obiektywnej.

>Czyli jak partnerka nie chcę uprawiać seksu analnego to jest be i lekceważy partnera tak?
>A jak ona miałaby potrzebę trójkątów? Lekceważyłbyś jej potrzeby?

W obu przypadkach uważam, że dobrzy partnerzy próbowaliby razem rozwiązać ten problem. Jak? Nie wiem, ale próbowaliby.

Jeśli jednak "ona nie chce seksu analnego, a on koniecznie chce", albo "ona marzy tylko o trójkącie, a on absolutnie nie" - to nie są dla siebie NAWZAJEM odpowiednimi partnerami. Jeśli oczywiście nie potrafią poprzestać tylko na marzeniach, bo brak im np. siły woli.

Uważam jednak, że częstszym problemem "istotnym dla życia" nie jest seks, a prostsze problemy. Na przykład "ona chce razem spędzać dni na wspólnych pracach domowych, miłych rozmowach i romantycznych kolacjach przy świecach" a "on woli siedzieć całymi dniami w garażu, z dala od wrzeszczących dzieciaków, a wieczorem przy piwku obejrzeć mecz". Takie rozbieżności powodują raczej więcej rozgoryczenia i rozwodów niż brak seksu analnego lub grupowego.

>Czyli również uważasz, że dla ludzi seks jest istotą życia w kontekście posiadania partnera?

Zawierając związek małżeński planowałem wspólne dzieci, wspólne gospodarstwo domowe i wspólny seks (i sporo innych spraw). Dopuszczam możliwość, że któregoś z tych elementów może zabraknąć, ale wyłącznie za obopólną zgodą, albo w wyniku sytuacji niezależnych, na które nie możemy poradzić (tu masz np. chorobę lub wypadek).
Nie dopuszczam możliwości, by w partnerskim związku sprawy były stawiane na zasadzie "nie bo nie bo ja tak chcę i nie będziemy o tym rozmawiać".

>Monogamia nie leży w naturze człowieka, rozumiem więc, że zdrada to też naturalne i dobre zjawisko?

Skoro występuje w naturze, to jest naturalne. Kwestia, czy jest to dobre czy złe, zależy wyłącznie od kontekstu kulturowego. Zdrada jest pojęciem pejoratywnym, lepiej więc rozpatrywać pojęcie neutralne np. uprawianie seksu z różnymi partnerami.

Historia ludzkości pokazuje, jak bardzo różne podejścia do seksu i oceny moralne były i są w różnych czasach i różnych kulturach. Temat jest szalenie ciekawy i porównanie seksualnych obyczajów europejskich z obyczajami innych kultur może być źródłem niemałego szoku.

>Czyli już w zasadzie odpowiedziałeś na pytanie czy dla Ciebie seks jest istotą życia. Gdybym był Twoją partnerką zrobiłoby mi się przykro.

Hmmm - moja partnerka, po piątym orgazmie w trakcie jednego stosunku, ma na ten temat inne zdanie i wcale nie jest jej przykro.

Prawdopodobnie Ty nie byłbyś dla mnie dobrą partnerką, wybacz.

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.