>Pomijając oszustów, którzy zmyślają, niektóre osoby naprawdę miały objawienia
A skąd wiadomo, że są jacyś "oszuści, którzy zmyślają"?

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>>Pomijając oszustów, którzy zmyślają, niektóre osoby naprawdę miały objawienia
>A skąd wiadomo, że są jacyś "oszuści, którzy zmyślają"?
>

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.
Wszędzie są oszuści, świat nie jest idealny...

>>>Pomijając oszustów, którzy zmyślają, niektóre osoby naprawdę miały objawienia
>>A skąd wiadomo, że są jacyś "oszuści, którzy zmyślają"?
>Wszędzie są oszuści, świat nie jest idealny...
A skąd wiadomo, że kiedykolwiek ktokolwiek miał prawdziwe objawienie? Kto miał, kiedy, co i kto objawił?

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>A skąd wiadomo, że kiedykolwiek ktokolwiek miał prawdziwe objawienie? Kto miał, kiedy, co i kto objawił?

Nie wiadomo, to wszystko jest kit. Bajka dla tych co nie maja czasu na dluzsze analizy i sledzenie rozwoju nauki, zamiast tego kupuja religijne bajdy.

>>>>Pomijając oszustów, którzy zmyślają, niektóre osoby naprawdę miały objawienia
>>>A skąd wiadomo, że są jacyś "oszuści, którzy zmyślają"?
>>Wszędzie są oszuści, świat nie jest idealny...
>A skąd wiadomo, że kiedykolwiek ktokolwiek miał prawdziwe objawienie? Kto miał, kiedy, co i kto objawił?
>

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.
>
Pomijając oszustów, którzy zmyślają, niektóre osoby naprawdę miały objawienia, lecz nie potrafiły ich zinterpretować jako wymieszanie snu z jawą - tak napisałem.
Naprawdę nie lubię wybiórczości. Osobiście też nie wierzę w te brednie, jakoby Maryja czy Jezus lub inny Allah się komuś kiedykolwiek objawili. Napisałem o rzekomych objawieniach lecz tych w "realu". Objawienia senne - tu już działa wyobraźnia śniącego i wie on, że wydarzyło to się we śnie. Ja chciałem wyjaśnić przyczynę występowania rzekomych objawień na jawie i przekonania osób ich doświadczających, że to stało się naprawdę.

>>A skąd wiadomo, że kiedykolwiek ktokolwiek miał prawdziwe objawienie? Kto miał, kiedy, co i kto objawił?
> Pomijając oszustów, którzy zmyślają, niektóre osoby naprawdę miały objawienia, lecz nie potrafiły ich zinterpretować jako wymieszanie snu z jawą - tak napisałem.
To konkretnie kto naprawdę miał objawienie, lecz nie potrafił go zinterpretować?
>Naprawdę nie lubię wybiórczości. Osobiście też nie wierzę w te brednie, jakoby Maryja czy Jezus lub inny Allah się komuś kiedykolwiek objawili. Napisałem o rzekomych objawieniach lecz tych w "realu". Objawienia senne - tu już działa wyobraźnia śniącego i wie on, że wydarzyło to się we śnie. Ja chciałem wyjaśnić przyczynę występowania rzekomych objawień na jawie i przekonania osób ich doświadczających, że to stało się naprawdę.
Jakieś dowody przedstawisz, że te na jawie są rzekome, a we śnie prawdziwe?

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>To konkretnie kto naprawdę miał objawienie, lecz nie potrafił go zinterpretować?
Moim zdaniem każde objawienie to zła interpretacja snu. W ogóle interpretowanie snów jest absurdalne, bo to zlepek myśli człowieka ułożony w nieracjonalnym ciągu. A co do objawień takich jak np. w Fatimie, no cóż, jeżeli ktoś opowiada wspomnienia z 1917 roku w 1941 to wiele może to tej historii dodać. Ja osobiście jeżeli nie zobaczę, to nie uwierzę.

>Jakieś dowody przedstawisz, że te na jawie są rzekome, a we śnie prawdziwe?
Nie wyobrażam sobie, żeby zdrowy na umyśle człowiek widywał na jawie jakieś duchy, demony, anioły etc. Natomiast we śnie to już inna sprawa - każdy zdrowy człowiek (najczęściej wierzący) może doświadczyć snu w którym doświadcza czegoś na kształt objawień. Chrześcijanin widzi Jezusa lub Maryję, Hindus widzi Buddę, muzułmanin Allaha.

>Wszędzie są oszuści
Nie wszędzie, "tam gdzie nie ma oszustów" nie ma ich na 100%.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>>Wszędzie są oszuści
>Nie wszędzie, "tam gdzie nie ma oszustów" nie ma ich na 100%.
>

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.
Jeżeli tak stawiasz sprawę to mogę powiedzieć, że w moim pokoju nie ma oszustów, bo jestem w nim tylko ja. Chodzi mi różne grupy społeczne, wyznawców różnych religii etc - czyli grupy ludzi.
"Tam gdzie nie ma oszustów" nie ma ich na 100%" - tu masz rację. Ale oszuści istnieją, nieprawdaż ?

>w moim pokoju nie ma oszustów
Właśnie: nie tylko "grupy bez oszustów" są grupami bez oszustów, niektóre z tych grup da się inaczej zdefiniować.

> oszuści istnieją, nieprawdaż ?
No ale jednak nie wszędzie.

A ponieważ gdzieniegdzie oszustów nie ma, powstaje pytanie skąd wiesz, że wśród tych, którzy deklarują, że mają objawienia oszuści się zdarzają?

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

> A ponieważ gdzieniegdzie oszustów nie ma, powstaje pytanie skąd wiesz, że wśród tych, którzy deklarują, że mają objawienia oszuści się zdarzają?

Wiem, ponieważ to dobry interes. Ludzie pragną wzmacniać swoją wiarę także na świadectwach objawień, opętań etc. Niestety niektórzy tę naiwność wykorzystują i umiejętnie kłamiąc otrzymują wymierne korzyści w formie datków - to głównie w USA. Gdzie występuje naiwność, tam są oszuści.
A moim zdaniem wiara jest naiwnością. Oszuści nie istnieją bez ludzi naiwnych, pasożyt nie istnieje bez żywiciela.

>wiara jest naiwnością
Więc czemu wierzysz, że "niektóre osoby naprawdę miały objawienia"?

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>>wiara jest naiwnością "niektóre osoby naprawdę miały objawienia"?=

Może się nieściśle wypowiedziałem. Chodzi mi o to, że w przeciwieństwie do oszustów, którzy liczą na zysk, niektóre osoby (za pewne bardzo wierzące) wierzyły, że doznały objawień. Chodzi mi o to, że niektórzy rzeczywiście mieli jakiś sen w którym jakaś postać do nich mówiła, a oni zinterpretowali ją jako Boga, Maryję lub Jezusa, zamiast podejść do tego bardziej racjonalnie. Bywa tak w snach, że widzimy coś co chcemy zobaczyć lub spotykamy się z kim chcemy się spotkać. Być może gdybym wziął te stwierdzenie w cudzysłów, obyło by się bez tego nieporozumienia. Mój błąd.

>Chodzi mi o to, że w przeciwieństwie do oszustów, którzy liczą na zysk, niektóre osoby (za pewne bardzo wierzące) wierzyły, że doznały objawień.
Tylko skąd można wiedzieć, że ktokolwiek w swoje objawienia wierzy? Przecież każdy może być oszustem!

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>Tylko skąd można wiedzieć, że ktokolwiek w swoje objawienia wierzy? Przecież każdy może być oszustem!

Tak samo można powiedzieć, iż każdy może kłamać, że wierzy w Boga. Czy uważasz, że terrorysta-samobójca wysadzający się w imię Allaha nie wierzy ? Jeżeli ktoś wierzący śni i we śnie "zobaczy Boga" to jak może zareagować ? Przecież już wierzy i bez tego snu. On nie wierzy w swoje objawienie, on tego po prostu doświadcza.

>Czy uważasz, że terrorysta-samobójca wysadzający się w imię Allaha nie wierzy ?
Wierzy ślepo, wiara dzieli się na ślepą i widzącą...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>Tylko skąd można wiedzieć, że ktokolwiek w swoje objawienia wierzy? Przecież każdy może być oszustem!
>Tak samo można powiedzieć, iż każdy może kłamać, że wierzy w Boga. Czy uważasz, że terrorysta-samobójca wysadzający się w imię Allaha nie wierzy ?
Czyli uważasz, że dowodem wiary jest poświęcenie za nią życia. Ale z tego wynika, że wg Ciebie wiarygodny wyznawca to martwy wyznawca, zatem nadal nie masz komu przypisać wiary.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>Czyli uważasz, że dowodem wiary jest poświęcenie za nią życia.
Na pewno jednym z nich jest. Mogę się sugerować między innymi takimi czynami. Niektórzy oddają życie. Co do reszty - nie potrafię czytać w myślach. Temat poruszyłem ponieważ nie raz próbowałem zrozumieć tych ludzi (wierzących). Jeśli ktoś idzie do klasztoru, czy do seminarium to raczej wierzy (oczywiście nie wszyscy) - to też jest poświęcenie życia (lecz w innym sensie). Zaraz odpowiesz - skąd wiem, w jakim innym sensie ? To bezcelowe.
>Ale z tego wynika, że wg Ciebie wiarygodny wyznawca to martwy wyznawca, zatem nadal nie masz komu przypisać wiary.
Podałem przykład (może trochę drastyczny).

>Jeśli ktoś idzie do klasztoru, czy do seminarium to raczej wierzy (oczywiście nie wszyscy) - to też jest poświęcenie życia
No właśnie: nie wszyscy. Więc może "wszyscy nie"?

>Temat poruszyłem ponieważ nie raz próbowałem zrozumieć tych ludzi (wierzących).
Nie mogę pojąć na jakiej podstawie wykluczasz, że tzw. "wierzący" to sami oszuści.

Dzielisz "wierzących" na szczerych i oszustów, ale nie wiem co skłania Cię do takiego ich postrzegania.

A ateiści - czy i oni oszukują?

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>No właśnie: nie wszyscy. Więc może "wszyscy nie"?
Pytanie: jakiego potrzebujesz dowodu, aby uwierzyć komuś, że wierzy ? Tobie chyba chodzi o to, że ludzie myślą, że wierzą, a podświadomie - nie. To możliwe, ale wiara odnosi się do świadomości. Zachowanie człowieka: to co mówi, jak mówi, co czyni, czy żyje zgodnie ze swoimi zasadami (zasadami wiary) - między innymi po tym można poznać czy ktoś wierzy. Osobiście uważam, że wierzących jest mało (szczerych, no bo chyba nieszczerzy nie wierzą?).
>Nie mogę pojąć na jakiej podstawie wykluczasz, że tzw. "wierzący" to sami oszuści.
Chociażby z faktu istnienia terrorystów-samobójców wysadzających się z imieniem Allaha na ustach. Ja wierzę, nie jestem oszustem - wierzysz mi ?
>Dzielisz "wierzących" na szczerych i oszustów, ale nie wiem co skłania Cię do takiego ich postrzegania.
Nie podzieliłem tak wierzących tylko tych deklarujących doznanie objawień.
>A ateiści - czy i oni oszukują?
Jaki by to miało sens ? Oni raczej poszukują...

>jakiego potrzebujesz dowodu, aby uwierzyć komuś, że wierzy ?
Gdyby doktryna jego religii była oparta o przesłanki niesprzeczne z pozostałymi deklaracjami tego wierzącego, to nie byłoby powodu negować jego przekonań.

>Tobie chyba chodzi o to, że ludzie myślą, że wierzą, a podświadomie - nie. To możliwe, ale wiara odnosi się do świadomości.
Raczej o to, że w kruchcie ludzie zdrowy rozsądek spychają do podświadomości.

>Zachowanie człowieka: to co mówi, jak mówi, co czyni, czy żyje zgodnie ze swoimi zasadami (zasadami wiary) - między innymi po tym można poznać czy ktoś wierzy.
Zasady wiary są takie, że każdy człowiek może doznać objawienia, ale mojemu objawieniu jakoś nikt nie wierzy. Czyli nie spotkałam jeszcze nikogo, kto swoją postawą dowiódłby swojej wiary.

>Osobiście uważam, że wierzących jest mało
Nawet bardzo...

>>Nie mogę pojąć na jakiej podstawie wykluczasz, że tzw. "wierzący" to sami oszuści.
>Chociażby z faktu istnienia terrorystów-samobójców wysadzających się z imieniem Allaha
Nie uwzględniłeś alternatywy, przy której wysadzenie się może być fraszką.

>nie jestem oszustem - wierzysz mi ?
"W tej chwili kłamię" - wierzysz mi?

>>A ateiści - czy i oni oszukują?
>Jaki by to miało sens ?
Uniknięcie obowiązku wysadzenia się w powietrze.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

Mózg\umysł projektuje obrazy na bazie wiedzy, którą nabył, dlatego buddysta "rozmawia" we śnie z Buddą, muzułmanin z Mahometem, żyd z Mojżeszem, demonem, chrześcijanin z Jezusem, aniołem, hinduista z Kriszną... itd. itp. Dlatego należy oddzielić duchowy przekaz\duchową treść przesłania od "osoby", która to przesłanie niby przekazuje. Projekcją umysłu są "osoby", natomiast duchowa treść już niekoniecznie musi być projekcją, lecz może pochodzić od Boga=Ducha, tym bardziej, gdy w zawartości przesłania są nowe duchowe treści, wartości. Jeśli Bóg nie istnieje to mózg sam się otwiera na nowe treści, ale jeśli istnieje to one są wieczne, a mózg je tylko wyciąga z wieczności do teraźniejszości. Podobnie może być z świadomością, z wiecznej boskiej Jaźni człowiek dzięki ewolucji mózgu wyciągnął\uświadomił sobie "Ja Jestem". Jeśli ewolucja jest boskim programem to przebiega w dwóch płaszczyznach, fizycznej - ewolucja mózgu i psychicznej - ewolucja umysłu - odkrywanie, poznawanie, wyciąganie z boskiej wiecznej Jaźni. Jeśli Bóg nie istnieje to ewolucyjny rozwój mózgu\umysłu jest samodzielny, nie wyciąga z boskiej Jaźni, bo ta nie istnieje. Wierzysz albo nie wierzysz, wybór należy do Ciebie. Znamiennym jest, że właśnie we śnie często filozofowie, naukowcy odkrywają nowe treści, budzą się i zapisują, żeby im nie umknęło. Umysł we śnie pracuje jakby w czystszym środowisku, nie obciążonym niepotrzebną, przeszkadzającą wiedzą, która jest na jawie.
Miałem sen, który być może wskazuje, że Bóg\boska Jaźń istnieje i potrafi przewidzieć przyszłość:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,676858#w676993

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>Projekcją umysłu są "osoby", natomiast duchowa treść już niekoniecznie musi być projekcją, lecz może pochodzić od Boga=Ducha, tym bardziej, gdy w zawartości przesłania są nowe duchowe treści, wartości.

Nie ma żadnej racjonalnej przesłanki, aby treść marzenia sennego traktować jako boski przekaz. To (zawodne) rozumowanie przez analogię do sytuacji na jawie. Podobnie sny o zmarłych w żadnym wypadku nie są dowodem ich istnienia niezależnego od śniącej świadomości. Treści marzeń sennych mają wyłącznie ziemski rodowód, a tam, gdzie kończy się wyobraźnia, pojawia się abstrakcja (słowo), którego sens osadzony jest również w ziemskim doświadczeniu (abstrahuje się od tego, co ziemskie, a abstrakt istnieje wyłącznie dzięki podmiotowej procedurze i wraz z nią - znika). Dobrze ilustruje to drzeworyt Hollara przedstawiający sen Jakuba:



pl.wikipedia.org/wiki/Drabina_Jakuba

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Nie ma żadnej racjonalnej przesłanki, aby treść marzenia sennego traktować jako boski przekaz.
Taką przesłanką może jest świadomość człowieka jako część boskiej świadomości:
www.deon.p(*)wde-jest-nasza-swiadomosc.html
strefataje(*)a-twierdzi-polska-uczona/xn2nx
natemat.pl(*)sci-mowi-holenderski-kardiolog
www.instyt(*)5›ć_człowieka.jpeg

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

> Podobnie sny o zmarłych w żadnym wypadku nie są dowodem ich
> istnienia niezależnego od śniącej świadomości. Treści marzeń
> sennych mają wyłącznie ziemski rodowód, a tam, gdzie kończy się
> wyobraźnia, pojawia się abstrakcja (słowo),
> którego sens osadzony jest również w ziemskim doświadczeniu

Jestem podobnego zdania - sny świadczą tylko o nas, naszych dziennych doświadczeniach ewent. ukrytych treściach, których się domyślamy, ale nie mamy odwagi sie z nimi zmierzyć. Swoją drogą sen to ciekawy mechanizm, posiadający wielorakie funkcje dla utrzymania równowagi organizmu.
Z ciekawych rzeczy - gdzieś słyszałem o iluzji przesuwania czasu we śnie. Człowiekowi po paru dniach zdaje się, że śnieniem o zdarzeniu wyprzedził czas danego zdarzenia.
Częste bywa również "wkomponowanie" zewnętrznych odgłosów w sen. Miałem kiedyś sen, gdzie uczestniczyłem w bitwie. W koło rozrywały się bomby, żołnierze ładowali z karabinów etc.
Okazało się, że był to 1 września, matka rano puściła głośno radio, z którego leciało wiadomo co

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>Częste bywa również "wkomponowanie" zewnętrznych odgłosów w sen. Miałem kiedyś sen, gdzie uczestniczyłem w bitwie. W koło rozrywały się bomby, żołnierze ładowali z karabinów etc.
>Okazało się, że był to 1 września, matka rano puściła głośno radio, z którego leciało wiadomo co

Takie wkomponowanie dźwięku jak i innych wrażeń zmysłowych jak zimna, gorąca, bólu, dotyku, ucisku itp jest dośc powszechne.

---

Wyobraź sobie...

Miałaś tak kiedyś Tygrysko?

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>Miałaś tak kiedyś Tygrysko?
>

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać
Miewam tak notorycznie. Zupełnie niedawno śnił mi się miauczący kot i snił się tak długo aż się obudziłam i wypuściłam go z pokoju
Gdy jest za gorąco śni mi się że się duszę, topię albo coś równie nieprzyjemnego.
Gdy jest za zimno śni mi się że idę przez zimowy las albo siedzę w opuszczonej chacie i wszędzie śnieg.

---

Wyobraź sobie...

>Miałem sen, który być może wskazuje, że Bóg\boska Jaźń (..)

Nie tylko ten. Jakość wniosków Ducha Prawdy płynących z jego snów zaświadcza sam Duch Prawdy swoimi dalszymi czynami (wpisami):
www.racjonalista.pl/forum.php/s,660262#w666928

---

Kiedy każdy pomysł zaczyna ci się wydawać genialny - dopij wódkę i idź spać

>objawienia, lecz nie potrafiły ich zinterpretować jako wymieszanie snu z jawą. Co o tym sądzicie ?<
Sądzę, że się zgadzam. Mózg naprawdę potrafi płatać nam figle.
Świadome sny powiadasz? To możliwe?

>>objawienia, lecz nie potrafiły ich zinterpretować jako wymieszanie snu z jawą. Co o tym sądzicie ?<
>Sądzę, że się zgadzam. Mózg naprawdę potrafi płatać nam figle.
>Świadome sny powiadasz? To możliwe?
>
Możliwe. Niektórzy budzą tę zdolność spontanicznie, inni używają różnych technik.

> Jak każdy wie mózg oszukuje nas niemal na każdym kroku - czy to we śnie, czy to na jawie.
Pierwsze słyszę. Jeśli oszukuje, być może czas go zmienić.

>> Jak każdy wie mózg oszukuje nas niemal na każdym kroku - czy to we śnie, czy to na jawie.
>Pierwsze słyszę. Jeśli oszukuje, być może czas go zmienić.
>
Ha ha, i po co ten sarkazm ?

>Ha ha, i po co ten sarkazm ?
W zasadzie diogenes poniżej odpowiedział.

Trudno jest inaczej ustosunkować się do absurdu jak tylko kolejnym absurdem. Ale nie przejmuj się, na tym forum istnieją i tacy, co utrzymują że są w niewoli własnego mózgu, który podejmuje decyzje za nich. Więc jakby nie patrzeć mózg płatający figle jest bardziej zabawnym przypadkiem

>>Ha ha, i po co ten sarkazm ?
>W zasadzie diogenes poniżej odpowiedział.
>Trudno jest inaczej ustosunkować się do absurdu jak tylko kolejnym absurdem. Ale nie przejmuj się, na tym forum istnieją i tacy, co utrzymują że są w niewoli własnego mózgu, który podejmuje decyzje za nich. Więc jakby nie patrzeć mózg płatający figle jest bardziej zabawnym przypadkiem
Ja się przejmuję ? Jeżeli uważasz, że nie istnieje coś takiego jak np. złudzenie optyczne - to nie moja sprawa.

>Ja się przejmuję ?
Nie mam pojęcia.

>Jeżeli uważasz, że nie istnieje coś takiego jak np. złudzenie optyczne - to nie moja sprawa.
Rzeczywiście, uważanie to sprawa osobista. Dysfunkcja bądź niedoskonałość organu nie oznacza, że ów ma swą niezależną od właściciela świadomość i postanowił oszukiwać.

>>Ja się przejmuję ?
>Nie mam pojęcia.
>>Jeżeli uważasz, że nie istnieje coś takiego jak np. złudzenie optyczne - to nie moja sprawa.
>Rzeczywiście, uważanie to sprawa osobista. Dysfunkcja bądź niedoskonałość organu nie oznacza, że ów ma swą niezależną od właściciela świadomość i postanowił oszukiwać.

Relacje nie są jednak partnerskie w procesie komunikacji. Powiedzieć sobie że się nie pali od jutra to raczej pobożne życzenie.

A jak walczę z nałogiem to z kim walczę ze sobą.....przecież tego chce i nie?

>Powiedzieć sobie że się nie pali od jutra to raczej pobożne życzenie.
Wielu udowodniło, że rzucić można, chociaż być może nie w jeden dzień.

>A jak walczę z nałogiem to z kim walczę ze sobą.....przecież tego chce i nie?
Właśnie tak, z samym sobą, a nie z mózgiem

To, że człowiek ma w sobie zakodowanych wiele różnych i często sprzeczny wzorców postępowania, jest zaletą, ponieważ pozwala na większą elastyczność niż gdyby był tylko jeden algorytm, jak w maszynie. Jednak w tym wypadku należy nauczyć się nad sobą panować i unikać rozdwojenia jaźni

>>Powiedzieć sobie że się nie pali od jutra to raczej pobożne życzenie.
>Wielu udowodniło, że rzucić można, chociaż być może nie w jeden dzień.

Można w jeden dzień. Wystarczy odpowiednio silna motywacja.

Może w tej dyskusji odpowiedniejsze byłoby słowo "umysł"
Rzucając nałóg człek walczy z własnym umysłem, który przekazuje sprzeczne informacje: nie chcesz palić/zwariujesz jeżeli zaraz nie zapalisz, nawykami, ciałem które żąda substancji i fizycznie się sprzeciwia przez ból.

---

Wyobraź sobie...

>Może w tej dyskusji odpowiedniejsze byłoby słowo "umysł"
>Rzucając nałóg człek walczy z własnym umysłem, który przekazuje sprzeczne informacje: nie chcesz palić/zwariujesz jeżeli zaraz nie zapalisz, nawykami, ciałem które żąda substancji i fizycznie się sprzeciwia przez ból.

Mózg, umysł i "JA" jest tylko jedno, mimo że strukturalnie jest złożone, nie ma potrzeby oddzielenia umysłu czy też mózgu od "JA", bo co zostaje w konsekwencji?

>Mózg, umysł i "JA" jest tylko jedno, mimo że strukturalnie jest złożone, nie ma potrzeby oddzielenia umysłu czy też mózgu od "JA", bo co zostaje w konsekwencji?
Wiara w wieczny umysł "JAm jest".

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>Powiedzieć sobie że się nie pali od jutra to raczej pobożne życzenie.
>Wielu udowodniło, że rzucić można, chociaż być może nie w jeden dzień.

Ja nie o tym.
A o komunikacji mózgu a raczej relacjach.

>>A jak walczę z nałogiem to z kim walczę ze sobą.....przecież tego chce i nie?
>Właśnie tak, z samym sobą, a nie z mózgiem

Którym sobą na rzecz którego? I co to zmienia skoro mówisz nie robisz tak?
To "sobą" jest w mózgu pod dyktando innego sobie?

> To, że człowiek ma w sobie zakodowanych wiele różnych i często sprzeczny wzorców postępowania, jest zaletą, ponieważ pozwala na większą elastyczność niż gdyby był tylko jeden algorytm, jak w maszynie. Jednak w tym wypadku należy nauczyć się nad sobą panować i unikać rozdwojenia jaźni

Zostaw na razie rozdwojenie jaźni bo to inna bajka.

Skoro TY wypowiadasz TAK to po co dyskutujesz jeszcze z sobą. Inna część mózgu neguje te słowa.

Zaznaczę że interesuje mnie ten temat i bardziej zależy mi nawet na linkach do artykułów niż przepychanki.

Warto jeśli potrafisz, opisać układ decyzyjny w rozbiciu na elementy niech będą nawet opisane "opisowo" wtedy łatwiej będzie skupić się na zrozumieniu walczę z sobą.

>Warto jeśli potrafisz, opisać układ decyzyjny w rozbiciu na elementy niech będą nawet opisane "opisowo" wtedy łatwiej będzie skupić się na zrozumieniu walczę z sobą.
Że się wtrącę, jest podświadomość, która przesyła do świadomości sygnały o podstawowych potrzebach odbierane z otoczenia i z samego ciała. Jestem głodny, zimno, trzeba coś wypić, zapalić... Podświadomość zawsze bezrefleksyjnie dąży do przyjemności i lub wyeliminowania stanów nieprzyjemnych.

A świadomość kalkuluje czy w ogóle warto i w jaki zaspokoić daną potrzebę. W przypadku nałogów duże znaczenie ma samodyscyplina, dokładniej umiejętność jej zachowania, motywacja nie jest aż tak ważna. Podświadomość jest podstępna, stara się dopiąć swego, uniknąć nieprzyjemności, ale ostatecznie to wyższe struktury decydują. Dlatego człowiek zdrowy jest w stanie zarówno zagłodzić się na śmierć, jeśli uzna że to słuszne, albo rzucić palenie w jednej chwili. Może ewentualnie rozkładać to rzucenie w czasie, np. wydłużając przerwy między papierosami, aby łagodzić skutki nagłego odstawienia.

>>Warto jeśli potrafisz, opisać układ decyzyjny w rozbiciu na elementy niech będą nawet opisane "opisowo" wtedy łatwiej będzie skupić się na zrozumieniu walczę z sobą.
>Że się wtrącę,

asz proszę

>jest podświadomość
>A świadomość

Owszem to elementarne. Ale jak łapię za czipsy to pomidory nie krzyczą do mnie hej stary weź mnie jestem zdrowa a czipsy nie mówią nie słuchaj to hiszpański badziew pryskany koło pomidora to nawet nie stało.

"JA" umownie decyduje na co się decyduje. Na poziomie "mózgu" jest inaczej...bazar myśli i świecidełek wszyscy się przekrzykują a w gruncie rzeczy to....ja a słucham.

Pomidora nie muszę słuchać.

> Którym sobą na rzecz którego? I co to zmienia skoro mówisz nie robisz tak?
> To "sobą" jest w mózgu pod dyktando innego sobie

>Zostaw na razie rozdwojenie jaźni bo to inna bajka.

Pytasz którym sobą, twierdząc że istnieje jeszcze inne "JA" cokolwiek dyktujące, zarazem uważając, że nie jest to żadne rozdwojenie.

Lekki brak opanowania nie kwalifikuje się jako jeszcze stan patologiczny, ale tylko do momentu gdy niekontrolowane zachowania nie wyrządzają poważnej szkody sobie i otoczeniu. Być może nie ma stanu idealnego pełnej samokontroli, gdyż człowiek reaguje nieustannie na wiele różnorodnych bodźców i powinien wybierać. Tym niemniej długotrwale nawyki, a tym bardziej uzależnienia chemiczne można zmieniać i eliminować, jednak z zastrzeżeniem, że z wiekiem coraz trudniej to przychodzi.

>Skoro TY wypowiadasz TAK to po co dyskutujesz jeszcze z sobą. Inna część mózgu neguje te słowa.

To ciągle ten sam "JA", jak pisałem wcześniej to wielka zaleta umysłu ludzkiego, że nie działa jak jeden niby spójny algorytm, ale heurystycznie potrafi jednocześnie ocenić zalety i wady, spojrzeć wielostronnie. Decydentem zawsze pozostaję ja i lepiej by było gdybym nie wytworzył w sobie dodatkowej wirtualnej osobowości.

> Warto jeśli potrafisz, opisać układ decyzyjny w rozbiciu na elementy niech będą nawet opisane "opisowo" wtedy łatwiej będzie skupić się na zrozumieniu walczę z sobą.

Niestety chyba jeszcze długa droga do pełnego poznania ludzkiego umysłu, jednak wystarczającym jest na daną chwilę taki poziom abstrakcji, na którym człowiek dostrzega sprzeczności w sobie i potrafi je eliminować.

>Niestety chyba jeszcze długa droga do pełnego poznania ludzkiego umysłu, jednak wystarczającym jest na daną chwilę taki poziom abstrakcji, na którym człowiek dostrzega sprzeczności w sobie i potrafi je eliminować.

Otóż to. Dlatego nic nie twierdzę a pytam. Z jednej strony potoczny opis ułatwia rozmowę z drugie strony prowadzi na manowce.

"JA" najbardziej podchodzi mi pod "emulator" tworzony na potrzeby.

>"JA" najbardziej podchodzi mi pod "emulator" tworzony na potrzeby.

Ponieważ osobowość nie jest monolitem, tylko jest złożona z wielu rożnych programów, czasem będących w sprzeczności. Jednak ostatecznie psychika człowieka dąży do zachowania spójności, inaczej osobowość się rozpada.

>>"JA" najbardziej podchodzi mi pod "emulator" tworzony na potrzeby.
>Ponieważ osobowość nie jest monolitem, tylko jest złożona z wielu rożnych programów, czasem będących w sprzeczności. Jednak ostatecznie psychika człowieka dąży do zachowania spójności, inaczej osobowość się rozpada.

Ale ta opisowość przeszkadza bo to jak wyodrębniać CIASTO z CIASTA lub dopisać nazwę Pijany Izydor (polecam smaczne)

Dysfunkcja bądź niedoskonałość organu nie oznacza, że ów ma swą niezależną od właściciela świadomość i postanowił oszukiwać.
>
Nigdy nie napisałem, że organ ma swoją świadomość.

>Dysfunkcja bądź niedoskonałość organu nie oznacza, że ów ma swą niezależną od właściciela świadomość i postanowił oszukiwać.
>>
>Nigdy nie napisałem, że organ ma swoją świadomość.
>
Nieświadome mijanie się z faktami nazywa się pomyłką.