"Hosanna na wysokości. Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie".
Kim są ci błogosławieni?
-Błogosławieni ubodzy w duchu...,
-Błogosławieni,którzy się smucą...,
-Błogosławieni cisi...,
-Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości...,
-Błogosławieni miłosierni...,
-Błogosławieni czystego serca...,
-Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój...,
-Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości...,
-Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was..." Mt5,3-11
Dla takich "wielkia jest nagroda w niebie".
Tak jak dekalog wyznacza człowiekowi główne przykazania Boże, tak "Osiem błogosławieństw"
odnosi się do moralności człowieka - uściśla Słowo Boże i wzbogaca świętymi obietnicami.
Błogosławieństwa te nadają kierunek naszemu - najszybszemu wzrastaniu duchowemu, bo jest to najkrótsza droga do świętości.
Czy my chcemy być świętymi? Na takie pytanie; uśmiechamy się z ironią, albo protestujemy traktując jako niedorzeczne.
Wielcy święci Pańscy przytłaczają swoim heroizmem, czy też "małością" przekraczającą wszelkie granice. Ale tu nie chodzi o świętość heroiczną, ani o taką dla splendoru - bycia ponad innymi. Tą świętością dla nas - w naszym ziemskim życiu - jest wolność.
Wolność od nawyków, stereotypów, pogoni (często szaleńczej ) za dobrami materialnymi, tytułami, oryginalnością itp. U schyłku życia często stwierdzamy, że była to pogoń za iluzją, że tak naprawdę przegraliśmy życie. Że na naszym koncie jest : zestaw chorób, obecna depresja, zgorzknienie. Bywa i próba samobójcza. A nade wszystko, przerażająca pustka duchowa... Co dalej? ... Pojawia się strach przed nicością i złość na wszystko i wszystkich. Szczęśliwy ten, który potrafi pokonać siebie : "Boże jeżeli jesteś, to ratuj mnie! "
Święci dla chwały Pana, to ludzie, których Bóg dotyka w sposób szczególny i rozpala ich taką miłością, jakiej nie można doświadczyć w naszej ziemskiej rzeczywistości. Miłość dla której jest się gotowym oddać życie. Narasta ona stopniowo w miarę rozpoznawania doznanych Łask Bożych, odczuwania obecności Boga, zauważania Jego troski o każdy dzień życia, swojego umiłowanego dziecka. Potem rozpieszcza go darami; tymi małymi - wielokrotnie w ciągu dnia i tymi zaskakującymi pozazmysłowymi. Wzrusza do łez tą hojnością - tą ojcowską miłością. I w sercu swego dziecka rozpala coraz większą miłość. Zaczynają się potwierdzać Jego obietnice, które Jezus Chrystus przekazywał swoim uczniom :"Nie martwcie się o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać..." Mt6,25
Bycie świętym dla Boga, to wyrzeczenie się swojej woli. Wtedy Bóg obejmuje wszystkie obszary naszego życia, tworząc w nich harmonijny ciąg zdarzeń, które są dla nas błogosławieństwem. Pogłębia naszą ufność, którą nie tracimy nawet w sytuacjach, kiedy wydaje nam się, że Bóg o nas zapomniał, że nas zostawił w momencie najgorszego tzw "zbiegu okoliczności ". Szybko jednak okazuje się, że Boża logika jest ponadczasowa i orientujemy się, że to co wydawało się katastrofą, jest dla nas zbawienne. Nie ma przypadków w naszym życiu. Natomiast są tzw, "nieprzypadki" czyli "palec Boży ". Ludzie -najczęściej jednak wolą "zbiegi okoliczności ". Czy boją się ingerencji Boga w ich życiu? Czego tak naprawdę się boją? Miłości? Wolności? Czy straty ważności?
Człowiek pozostawiony sam sobie, często wpada w pułapki życiowe. Zakleszcza się w zobowiązaniach, tonie w nadmiarze spraw do załatwienia, staje się więźniem pragnień, zniewolony naciskającymi reklamami. Wpada w sidła zwariowanego "pędu owiec ". Często na oślep dąży do celu, który po osiągnięciu okazuje się namiastką szczęścia. Bywa, że prawdziwego szczęścia w życiu nie zazna. Dzieci Boże uwikłane w problemach pozornie nie do rozwiązania, nie wpadają w panikę, nie dopada ich stres czy depresja, bo nie są same, bo jest z nimi Ktoś, Kto jest nieograniczoną mądrością i wszechmocą. Każdy powierzony Bogu problem "rozwiązuje się sam ". Trzeba tylko zaufać, wierzyć i cierpliwie czekać, aż wszystkie zależności zostają zniwelowane "wiara czyni cuda ". Każdy człowiek może być cudem :wiary, nadziei i miłości! Maria-Magdalena