Bycie świętym dla Boga, to też życie pełne wyrzeczeń, ale to czego człowiek się wyrzeka jest zbawienne dla jego ciała
i ducha np. posty. W zamian odzyskuje się zdrowie, zwiększoną sprawność umysłową, a nade wszystko miłość jakiej się nie znało, wolność jakiej się nie miało i doznania o jakich się nie marzyło.
Dlaczego tak wiele ofiarnych dzieci Bożych - dotkniętych miłością Boga - przeżywających mistyczne dary, zachowuje je dla siebie? Nie z egoizmu, tylko z szacunku do Boga, żeby nie były sprofanowane epitetami typu "dyrdymały".
Bóg ostrzegł człowieka przez usta Syna Swojego, Jezusa Chrystusa : "...nie rzucajcie swych pereł..." Mt 7,6

"Gdzie jesteś Mario-Magdaleno?".
"Świeć przykładem, emanuj miłością i pokazuj jak Twój Bóg uczynił Cię lepszą ".
Marię - Magdalenę, którą Bóg uczynił lepszą, można spotkać na drodze swojego życia.
Można ją zignorować, nie zauważyć, uznać za naiwną, nawiedzoną, a nawet niespełną rozumu.
Nie trudno ją rozpoznać, bo emanuje miłością, miłosierdziem, i ofiarnością.
Wnosi pokój, ciepło, serdeczność i wielką otwartość na potrzeby ludzi cierpiących.
Zawsze gotowa służyć im bezinteresownie. Emanuje zewnętrznym i wewnętrznym pokojem.
Nie zabiega o dobra materialne. Wybiera życie proste. Kocha ludzi; tych wyniosłych i tych pogardzanych. Tych, którzy ją kochają i tych, którzy ją krzywdzą - za nich się modli i to jest wyraz tej szczególnej niepojętej miłości.
Marię - Magdalenę można znaleźć w sercu każdego człowieka.
Są serca "gorące" - ofiarne,
Są serca "letnie" - nijakie,
Są serca "zamknięte" - buńczuczne,
Są serca "zabetonowane" - bezwzględne. Ale w każdym człowieku jest dusza nieśmiertelna
i przez nią Bóg przemawia - przez wyrzuty sumienia.

"Twój Bóg"
Każdy człowiek może mieć "swojego Boga", bo Bóg prowadzi każdego człowieka drogą indywidualną. Nie ma dwóch ludzi jednakowych i nie ma dwóch dróg identycznych. Człowiek, który pragnie być prowadzony przez Boga, zostaje powołany.
W jego życiu pojawiają się znaki, które umożliwiają mu rozpoznanie. Zdarza się, że są nie zauważone lub źle odczytane - szczególnie wtedy gdy rozmiajają się z oczekiwaniem człowieka. Gdy taki człowiek błądzi, Bóg nie zostawia go samemu sobie, nie obraża się gdy człowiek wybiera swoją wolę, często bojąc się tej Bożej - tej nieznanej, może trudnej. Każdemu, kto w Niego wierzy towarzyszy w życiu i pomaga wzrastać duchowo wydobywając co tylko jest możliwe i osiągalne na drodze wybranej przez człowieka.
Wybierając Wolę Boga, człowiek wchodzi na drogę głębokiej duchowości i obfitości darów Bożych. Nigdy nie jest sam. Bóg daje człowiekowi różne sposobności do odkrywania Jego nieustannej obecności. Daje też łaskę zrozumienia tego co było "zakryte".
Kim jest Maria - Magdalena?
Może głosem wołającego na pustyni duchowej. Może głosem, głoszącym dobrą nowinę. Albo głosem nawracającym wierzących. A może po prostu głosem Miłości i Prawdy. Prawdy, która wyzwala. Miłości, która obok Mądrości jest największym przymiotem Boga. Wśród wszystkich przymiotów Boga Miłość jest najważniejsza.

Maria-Magdalena