>Dumę zrozumiałabym u alkoholika, który "wyszedł" z nałogu...
   Nie ma powodu, to nic trudnego - wystarczy chcieć.

>Nigdy nie paliłam i nie planuję zaczynać, ale do głowy by mi nie przyszło czuć się z tego względu jakoś szczególnie dumną

A z bycia ateistką się czujesz dumna, czy nie?

>>Nigdy nie paliłam i nie planuję zaczynać, ale do głowy by mi nie przyszło czuć się z tego względu jakoś szczególnie dumną
>A z bycia ateistką się czujesz dumna, czy nie?

Chłopie- ty mnie minusem, ja ciebie też minusem. Skoro chcesz się tak bawić...

Nie wiem skąd koncept, że ateizm miałby być dla mnie jakimś szczególnym powodem do dumy albo poczucia wyższości. Trzeba chyba mieć wiele problemów z samooceną, by swoje poczucie wyższości budować na tak miałkich podstawach, jak fakt, że nigdy nie wypiło się nawet jednego piwa albo że nie wierzy się w krasnoludki.

>Nie wiem skąd koncept, że ateizm miałby być dla mnie jakimś szczególnym powodem do dumy albo poczucia wyższości. Trzeba chyba mieć wiele problemów z samooceną, by swoje poczucie wyższości budować na tak miałkich podstawach, jak fakt, że nigdy nie wypiło się nawet jednego piwa albo że nie wierzy się w krasnoludki.

Idąc dalej tą ścieżką, dojdziemy do wniosku, że nic nie jest powodem do dumy, gdyż bycie dumnym z czegokolwiek, to objaw problemów z samooceną....

A jeśli się mylę, to mi powiedz, z czego to warto być dumnym i duma z czego nie jest objawem problemów z samooceną. Proszę o uzasadnienie.

Liliaczko

>Liliaczko

Minus za powyższe. Póki się nie zmieni, dalszą konwersację pozwolę sobie uznać za bezcelową.

Jak widać mieszkasz na takim zadupiu, że mało jest tam ciekawych ludzi. Ja na przykład lubię pisać muzykę i nie mam z kim o tym porozmawiać, ot pare numerów na gadu-gadu.
Znajomych mam niepijących, zdarzają się i w moim mieście tacy ludzie. Trochę szczęścia, trochę odwagi, treningu interpersonalnego, wolnego czasu i powinno być nieźle. Nie piję alkoholu i cieszy mnie to, bo rzeczy, których się nie zna raczej nie wpływają na egzystencję. Po prostu alkoholu nie ma, są inne używki, bardziej psychiczne. Na imprezy większe raczej nie uczęszczam, wolny czas spędzam z dziewczyną, z kolegami w parku lub z kolegami na piłce. Granie w piłkę pomaga trochę ograniczyć potrzebę kontaktów. Trochę zakręconych ludzi na gadu-gadu, programujących, rysujących, komponujących i da się przetrwać. Plus trzeba dodać ludzi z pracy / studiów. Toć się trochę w pociągu spotyka. Nie jest tak źle, z tym brakiem znajomych to chyba przekoloryzowałeś. Sądzę, że raczej miałeś na myśli jakieś mega wypady na dicho i dziewczynki albo gadanie o poważnych egzystencjalnych sprawach.

Dobra rada, nikt nie chce gadać o życiu. Po to się spotyka z ludźmi, żeby zrelaksować.
Na forum można podyskutować na ciekawe tematy, ludzie o wyższym IQ i nie obrażą się jak podważysz ich pogląd. Można zmienić pracę na bardziej dotykającą polityki.
Ale ze znajomymi gadać o filozofii i Bogi, masakra. Zdarzyło mi się raz zachować dobrą atmosferę przy takim temacie. Koleżanka chciała się wieszać i byłem tak zły, że opowiadałem o tym, że w niebie są Ci wszyscy bliscy, anioły blabla i wszyscy zapinają się w kakałko.

Morał. Nie pozwól by niedosyt kontaktów stał się popędem. Blokuje to inne działania.

>Czy można żyć na trzeźwo?

Zapewne tak, choć - jak już w tym wątku zauważono - może to być wysoce uciążliwe towarzysko. Warto wszakże zwrócić uwagę, że problem ten dotyczy przede wszystkim okresu młodości. W dzieciństwie ma się lepsze rzeczy do roboty niż zalewanie pały, w wieku dojrzałym - gorsze. Z czasem alkoholowych imprez, podobnie jak wszelkich form obcowania z innymi, zaczyna ubywać, a te które się jeszcze zdarzają, to przeważnie spotkania przy kilku piwkach. Wówczas abstynent może sobie spokojnie posiedzieć z colą i większego problemu nie ma.

Natomiast wśród osób młodych abstynencja rzeczywiście bywa przesłanką wykluczenia - nikt ze znanych mi niepijących nie miał normalnego życia towarzyskiego w liceum, na studiach ten problem jeszcze przybiera na sile. Pomijam tu wszelkiej maści oazowców, jehowców, zielonoświątkowców i tym podobnych chrysto-hipisowskich głupoli. Ci mają swoje koła wzajemnej adoracji, gdzie mogą grać na gitarach, śmiać się jak kretyni i głosić sobie nawzajem dobrą nowinę.

Pozdrawiam.

---

Lubię placki.

>>Czy można żyć na trzeźwo?
>Zapewne tak, choć - jak już w tym wątku zauważono - może to być wysoce uciążliwe towarzysko. Warto wszakże zwrócić uwagę, że problem ten dotyczy przede wszystkim okresu młodości.

A ja się z tobą nie zgodzę. Gdyż problemy młodości odbijają się na późniejszych latach życia.
Jeśli ktoś będzie izolowany i pozbawiony towarzystwa za młodu, to odbije się to na jego psychice, na pewności siebie, na jego poczuciu wartości, na samoocenie, na umiejętnościach komunikacyjnych... I to wszystko mu zostanie do końca życia i na pewno tego życia nie ułatwi.

>Jeśli ktoś będzie izolowany i pozbawiony towarzystwa za młodu, to odbije się to na jego psychice, na pewności siebie, na jego poczuciu wartości, na samoocenie, na umiejętnościach komunikacyjnych... I to wszystko mu zostanie do końca życia i na pewno tego życia nie ułatwi.
W dużej mierze zależy to od postawy niepijącego. Jeżeli ma za złe pijącym i sam siedzi naburmuszony to rzeczywiście ma problem. Jeżeli chcesz być w towarzystwie pijących i nie pić wymyśl sobie uzasadnienie, którego będziesz się trzymał na przykład chore nerki, jak masz pojazd mechaniczny to skuteczną wymówką jest powrót tym pojazdem do domu... i baw się dobrze. Tyle , że jeżeli poziom stężenia alkoholu we krwi współbiesiadników przekroczy pewien poziom oglądanie tego na trzeźwo jest nieprzyjemne i trzeba się zmyć.
Niewielkie ilości alkoholu nie są szkodliwe dla zdrowia a w starszym wieku mają nawet działanie pozytywne. Podstawą jest umiar i jeszcze raz umiar. Dotyczy to nie tylko alkoholu.

Podstawą jest umiar i jeszcze raz umiar. Dotyczy to nie tylko alkoholu.>

Oto złota myśl życia. Umiar we wszystkim.
Siedzę tu sobie ze szklaneczką whisky i postanowiłam się pomądrzyć. Fajnie jest czasem wypić dla przyjemności a czasem by się znieczulić. Byleby, jak słusznie rzekłaś Alicjo, z umiarem.

>Jeżeli chcesz być w towarzystwie pijących i nie pić wymyśl sobie uzasadnienie, którego będziesz się trzymał na przykład chore nerki...

   ... jak każdy hipokryta.

>... i baw się dobrze.

   ... też na pół gwizdka.

>   ... jak każdy hipokryta.

>   ... też na pół gwizdka.
>

Nie uważam by na trzeźwo człowiek bawił się na pół gwizdka.
Nie raz zdarzało mi się powiedzieć że nie piję, bo nie chcę i już.
Chociaż nie jestem w 100 % abstynentem. Wystarczy nauczyć towarzystwo poszanowania odmiennego zdania. Moje akurat jest takie, że nie ma z tym problemu.
Ale, jak mawia moja przyjaciółka, każdy ma takich przyjaciół na jakich sobie zasłużył.

>Nie uważam by na trzeźwo człowiek bawił się na pół gwizdka.

   Akurat nie o zabawie na trzeźwo pisałem...

>Nie raz zdarzało mi się powiedzieć że nie piję, bo nie chcę i już.

   ... tylko o wymyślaniu dla niej motywacji zastępczych.

to lepiej nie mieć znajomych ;>?

>to lepiej nie mieć znajomych ;>?

   Nie wiem, co ma oznaczać ten symbol ";>", ale chyba odpowiedź zawarłeś w pytaniu.

   Każdy sam sobie wybiera rzeczy ważniejsze wśród ważnych.

>Jeśli ktoś będzie izolowany i pozbawiony towarzystwa za młodu, to odbije się to na jego psychice, na pewności siebie, na jego poczuciu wartości, na samoocenie, na umiejętnościach komunikacyjnych... I to wszystko mu zostanie do końca życia i na pewno tego życia nie ułatwi.

No tak!...Dla towarzystwa cygan dał się powiesić!
Młodzi zaczynają wcześnie nie wiedząc, że mają dużo większe szanse na uzależnienie niż dorośli po 21 roku życia. Kilkukrotne upicie się wieku lat siedemnastu doprowadza szybko do uzależnienia. Młode niedojrzałe komórki nie tolerują alkoholu. Wiadomo,że 15% populacji ma skłonność do uzależnień. Nikt nie wie na kogo wskaże ta ruletka. Młodzi! Nie igrajcie z ogniem! Młodzieniec, który uzależnił się od alkoholu ma 50 % szans, aby dożyć trzydziestu lat.

>Ale czy da się żyć całkiem na trzeźwo?
Tak.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

Tak.
Również pozdrawiam.

>Od wieków ludzie odurzają się różnymi środkami zmieniającymi świadomość. Powstaje pytanie dlaczego tak się dzieje?

Powstaje raczej pytanie: po co to zmieniać?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Od wieków ludzie odurzają się różnymi środkami zmieniającymi świadomość. Powstaje pytanie dlaczego tak się dzieje?
>Powstaje raczej pytanie: po co to zmieniać?
Marnują się potencjalne zasoby ludzkie.
Z drugiej strony, przynajmniej w Polsce, tysiące studentów też się marnują i to tak bardzo, że zmywak w Anglii staje się dla nich rozsądnym wyborem.
No i właśnie chyba doszedłem do sedna- znieczulanie, zawężanie pola świadomości pozwala wielu odsapnąć od tego rodzaju klinczów myślowoemocjonalnych.
Jednak ceną jest pewien rodzaj (czasowego) zubożenia.

Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

A może to jest po prostu naturalna selekcja? Jednostki "mądrzejsze" kontrastują z uzależnionymi od alkoholu (statystycznie). Pracy raczej nie będzie przybywać na świecie więc po co nam 20 milionów świetnie wykształconych Polaków? Żeby się frustrowali, że nie ma pracy?

Czy można żyć na trzeźwo?
Pewnie tak....tylko po co?

---

"Nie wierzysz w Boga? Nie jesteś sam"

> Czy można żyć na trzeźwo?Pewnie tak....tylko po co?
Alkohol jest dla ludzi i jeżeli jest się zdrowym (na ciele i umyśle) można go pić, gdyż spożywanie tego ludzkiego wynalazku należy do jednej z przyjemności tego świata. Nie piszę...z umiarem, gdyż jest pojęcie względne. Lepiej już brzmi...każdemu według potrzeb i możliwości...ochoty też.
Jestem zresztą przeciwnikiem każdej ascezy, chyba że zalecanej z przyczyn zdrowotnych.

---

"Nie wierzysz w Boga? Nie jesteś sam"

> Czy można żyć na trzeźwo?Pewnie tak....tylko po co?

Żeby dostać buziaka!

---

Panie, zachowaj mnie od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji.
Św. Tomasz z Akwinu

>Żeby dostać buziaka!
Dzięki...nie wchodzę

---

"Nie wierzysz w Boga? Nie jesteś sam"

>Żeby dostać buziaka!
>

---

Która z nich jest tego warta?

>Która z nich jest tego warta?

Ta na dole po prawo z miną a la rybka, nawet ujdzie

>> Czy można żyć na trzeźwo?Pewnie tak....tylko po co?
>Żeby dostać buziaka!
>

   Od tych panienek? To ja wolę nawet denaturat!
Pozdrawiam

---

Tęsknię za Tobą, Dalal'o Al-Mughrabi!

>...tylko po co?
dla jaj

>Wiem, że to temat trudny i drażliwy, dlatego nie spodziewam się szerokiej dyskusji.
Dlaczego trudny i drażliwy, znam sporo osób nie pijących i wcale ich nie drażni temat "nie picia". Nie piją i już. Jeden nie pije...na pusty żołądek, drugi cierpi na marskość wątroby, trzeci też nie piję (tego lubię najbardziej) dopóki nie uzbiera dostatecznej ilości puszek po piwie. Znam sporo osób niepijących okazjonalnie, jak kobiety w ciąży. Natomiast nie znam osób zdrowych, którzy nie piją i już. Bez konkretnych powodów np. bo ksiądz im zabronił, bo rzucili picie, bo są na odwyku itd.
Każdy nie pijący musi mieć jakiś powód a powody nie pijących bez powodu mogą być dla nich trudne i drażliwe. A dla mnie ciekawe

>Każdy nie pijący musi mieć jakiś powód...

   Może też chcieć nie pić.

>>Każdy nie pijący musi mieć jakiś powód...
>   Może też chcieć nie pić.

Powiedziałbym, że to kwintesencja powodu.

>>    Może też chcieć nie pić.
>Powiedziałbym, że to kwintesencja powodu.

   Owszem, mam podobne zdanie, ale takie ujęcie kwestii zahacza też o semantyczny przekręt dotyczący picia.
   Przekręt stosowany mniej, lub bardziej świadomie przez zainteresowanych sprawami alkoholowymi - obiegowa opinia jest taka, że alkoholik to ten, kto musi pić - to jest bzdura, alkoholik po prostu pić chce.

>alkoholik po prostu pić chce.
Pomijając bardzo dotkliwe somatyczne oznaki odstawienia alkoholu.
Jakbym utknął w jaskini bez wody, piłbym siki. Nie bo chcę, ale bo muszę pić, bo mój organizm mówi mi, że jeśli się nie napiję mogę umrzeć albo być w strasznym fizycznym cierpieniu. Słowo "musi" często jest trafne, choć alkoholicy na początku terapii marzą tylko o tym, żeby im psycholog powiedział, że mogą pić.

>Jakbym utknął w jaskini bez wody, piłbym siki. Nie bo chcę, ale bo muszę pić, bo mój organizm mówi mi, że jeśli się nie napiję mogę umrzeć albo być w strasznym fizycznym cierpieniu.
   Bardzo ładny argument, tylko nie zastanowiłeś się nad genezą tego przymusu - opisałeś skutek wyboru, decyzji, że chcesz żyć.

>Słowo "musi" często jest trafne, choć alkoholicy na początku terapii marzą tylko o tym, żeby im psycholog powiedział, że mogą pić.
   I nie skłamie, bo mogą.

   W tym przykładzie słowo "musi" nie jest kłamstwem, ale nie jest też prawdą, po prostu opisuje inny etap, inny aspekt choroby alkoholowej.

   Najczęstszy błąd popełniany przez psychoterapeutów uzależnień polega na próbach wmówienia pacjentom, że alkohol (lub inna substancja uzależniająca) jest bee, bo nie pozwala im dobrze żyć, a dramatycznym jest to, że są to próby najczęściej udane, ponieważ poparte autorytetem Psychoterapeuty.

   Natomiast prawda jest taka, że właśnie alkohol najczęściej jest spożywany dlatego, że pozwala klientowi funkcjonować tak, jak innym normalnym ludziom, tylko w którymś momencie przestają się bilansować korzyści z picia z dolegliwościami z tegoż samego powodu.

   Bo alkoholik (najczęściej) nie jest nienormalny dlatego, że pije, tylko pije dlatego, że jest nienormalny - po prostu uzależniacz dostarcza mu takich substancji niezbędnych do komfortowego funkcjonowania, których to substancji ma niedobór, a które normalny człowiek w swoim wyposażeniu posiada.

   Jestem alkoholikiem i napisz mi: kto jest w stanie zabronić mi pić?

Ja nie piję, nie piłem i nie będę pił. Czemu? Jak byłem dzieckiem mówili, żeby nie pić. Jak dorastałem jarało mnie to, że nie piję. Jak jestem dorosły - naprawdę nie mam czasu o tym myśleć. Dla mnie alkohol nie istnieje, nie potrafię sobie wyobrazić stanu upojenia nawet.

>Ja nie piję, nie piłem i nie będę pił.
Nigdy nie mów nigdy...to nie racjonalne.

Myślę, że to dlatego, że alkohol ma świetny "marketing", jak i długą, zakorzenioną i bogatą tradycję w kulturze, jest utożsamiany z męskością. Może to dlatego tak jest postrzegany, że po alkoholu mężczyźni zachowują się bardziej w sposób postrzegany jako męski, czyli bezmyślnie, zwierzęco, głośno, odważnie, aż do brawury. To tłumaczy, dlaczego isntieje tak wielka różnica między częstotliwością i ilością picia u obu płci - u kobiet takiego zachowania się nie akceptuje, jak również kobiety z wiadomych powodów unikają sytuacji, w których traciłyby kontrolę, zwłaszcza nad sobą.
Do tego alkohol to idealny otępiacz, a dużo jest ludzi, którzy dążą do złagodzenia frustracji, wyrzutów sumienia, stresu, nieśmiałości. I również są to częściej mężczyźni, ponieważ kobiety dążą do przeanalizowania i zrozumienia sytuacji, a co za tym idzie rozwiązania problemu, podczas gdy mężczyźni po pierwsze nie muszą tego tego robić, problemy rozwiązując demonstracją swojej bezmyślności i pewności siebie, po drugie nie oczekuje się tego od nich, a społeczeństwo to akceptuje i zachęca do dalszej bezmyślności. Dlatego kobiety wolą zachować trzeźwość.

Poza tym alkohol postrzegany jest również jako zakazany owoc przez nastolatków i przez to - symbol dorosłości.

Jako odstresowacz doskonale przyjął się na imprezach i spotkaniach towarzyskich i stał się na nich nieodzowny, gwarantując wyluzowaną atmosferę i doskonałą zabawę. To już zwykła chemia - proces działania alkoholu na mózg determinuje jego tak powszechna użycie, jako że po alkoholu wszystko wydaje się zabawniejsze i ważniejsze. A skoro tak, to dlaczego odmówić sobie przyjemności, chyba tylko skutki negatywne mogą człowieka przed tym powstrzymać, jak przed każdą przyjemnością. I rzeczywiście, podejrzewam nawet, że kac jest tak nieprzyjemny, ponieważ wykształcił się w procesie ewolucji, jako że ludzie, którzy te dolegliwości mieli mniejsze, nadużywając nie byli w stanie wystarczająco dobrze opiekować się swoimi dziećmi, w rezultacie czego ich geny (słabego kaca) były stopniowo eliminowane.
Jednak taki kac, jak podejrzewam, może sprzyjać powstawaniu ciekawych rzeczy. Myślę, że poeci i pisarze mogli pisać swoje prace nie na rauszu, tylko na kacu właśnie. Chyba każdy wie, jak kac wyostrza zmysły, czego raczej ludzie wolą właśnie unikać, takiej nadwrażliwości Ale dla kreatywnych jednostek może to być impuls do tworzenia.
Niekorzystny z punktu widzenia zdrowia ma alkohol marketing, tzn. niektóre trunki są kreowane na i postrzegane jako towar luksusowy, a to już wystarcza dla niektórych jako powód do jego spożywania.

nienawidzę alkoholu.
mam po nim kaca i wstrętne baby w łóżku.
ale....

---

dlaczego, jak patrzę w lustro, to nie widzę jak mrugam