>Wiem, że to kontrowersyjny temat, ale znam kogoś, kto idzie w zaparte, że nie da się zmierzyć na
>dzień dzisiejszy odległości Ziemi od Księżyca lub Słońca.
Ja wiem, czy kontrowersyjny? Po prostu niezbyt mądry

>Jak twierdzi, starożytni próbowali co najwyżej próbowali oszacować proporcje między średnicami
>Słońca i Księżyca oraz ich odległościami do Ziemi, poprosz o komentarze
Tak rzeczywiście robili. Najprostsza metoda polegała na zmierzeniu kąta między kierunkami do Księżyca i do Słońca, gdy Księżyc był w kwadrze (a więc Słońce, Ziemia i Księżyc tworzyły trójkąt prostokątny). Na tej podstawie nie pamiętam już komu wyszło, że Słońce jest 19 razy dalej niż Księżyc (prawdziwa odpowiedź to ok. 400, ale odpowiednia dokładność była wówczas nie do osiągnięcia - w każdym razie szacun za próbę).

Sposoby pomiaru na dzień dzisiejszy są różne.

Po pierwsze, mając sondy kosmiczne, możemy bezpośrednio z opóźnienia sygnału otrzymywać odległości od nas do sond krążących wokół różnych planet. Pozostaje znać czasy obiegu wokół Słońca poszczególnych planet (nietrudne do zmierzenia) i mamy wynik.

Po drugie, nawet nie mając sond, da się mierzyć radarowo odległość do planet.

Po trzecie, bardziej standardowe sposoby pomiaru wykorzystują tranzyty planet. Dwa tranzyty Wenus mieliśmy w 2004 i 2012 (co prawda następny jest za ponad 200 lat, ale cóż). Mając dokładne zegary (mamy je) możemy dokładnie wyznaczyć różnice czasu początku i końca tranzytu u różnych obserwatorów, a znając odległości między nimi - odległość od Słońca.

Jak nie tranzyty, można nawet wykorzystać zwykłą paralaksę. Obserwatorzy po dwóch stronach Ziemi są odlegli od siebie o ponad 12000 km, a to daje paralaksę Słońca na tle gwiazd prawie 2 minuty kątowe - doskonale mierzalną dzisiejszą technologią.

Podejrzewam, że jest wiele innych sposobów, o których nie słyszałem i które nawet nie przyszły mi do głowy, w każdym razie sprawa jest prosta - odległość Ziemi od Słońca zmierzyć się da i się to robi, a kto twierdzi inaczej, ten nieuk

EDIT: A, a od Księżyca to już w ogóle sprawa jest banalna - poświecić laserem i mierzyć czas przelotu wiązki. Astronauci z Apollo zostawili na Księżycu parę zwierciadeł, które do dziś wykorzystuje się do pomiarów odległości z dokładnością do centymetrów (!) - zresztą chyba to dzięki nim wiemy, że Księżyc powoli oddala się od Ziemi.

Można próbować obliczać chyba tylko w oparciu o krzywiznę cienia Ziemi przy zaćmieniu Księżyca, to bodajże jedyny możliwy sposób o ile w ogóle jakikolwiek istnieje, do wszystkich innych metod mam bardzo poważne wątpliwosci

Na czym polega zjawisko paralaksy? Wystarczy prosty eksperyment, do którego będziemy potrzebowali otwartej przestrzeni, np. łąki, plaży czy pola golfowego, oraz kilku akcesoriów: dużej piłki plażowej, piłki do nogi oraz lornetki. Duża piłka plażowa to nasza Ziemia, kładziemy ją nieruchomo koło siebie. Piłka do nogi to Księżyc, Księżyc należy wykopać, ale tak, żeby po zatrzymaniu się był wyraźnie widoczny. Nasza lornetka to najnowocześniejszy teleskop jakim dysponuje ludzkość. Otóż patrzymy na nasz "Księżyc" przez lornetkę przykładając głowę raz z jednej strony piłki plażowej, czyli "naszej Ziemi", raz z drugiej. Teoria mówi, że piłka do nogi będzie za każdym razem widziana na odmiennym tle, ale w praktyce może okazać się, że różnica kątów jest zbyt mała, aby dostrzec różncę. Korzyści zastosowania paralaksy są opisane pod linkiem:
kwejk.pl/obrazek/1518654/paralaksa-pola-raksa.html
Mamy dzisiaj sondy wokół wszystkich planet, mierzymy galaktyki, mgławice, czarne dziury, obliczamy wieki, masy i odległości gwiazd. Myślę tak sobie, że średniowieczni mnisi, którzy obliczali, ile aniołów może zatańczyć jednocześnie na główce od szpilki, wcale nie byli aż tak bardzo naiwni...

>Na czym polega zjawisko paralaksy? Wystarczy prosty eksperyment, do którego będziemy potrzebowali otwartej przestrzeni, np. łąki, plaży czy pola golfowego, oraz kilku akcesoriów: dużej piłki plażowej, piłki do nogi oraz lornetki. Duża piłka plażowa to nasza Ziemia, kładziemy ją nieruchomo koło siebie. Piłka do nogi to Księżyc, Księżyc należy wykopać, ale tak, żeby po zatrzymaniu się był wyraźnie widoczny. Nasza lornetka to najnowocześniejszy teleskop jakim dysponuje ludzkość. Otóż patrzymy na nasz "Księżyc" przez lornetkę przykładając głowę raz z jednej strony piłki plażowej, czyli "naszej Ziemi", raz z drugiej. Teoria mówi, że piłka do nogi będzie za każdym razem widziana na odmiennym tle, ale w praktyce może okazać się, że różnica kątów jest zbyt mała, aby dostrzec różncę. Korzyści zastosowania paralaksy są opisane pod linkiem:
> kwejk.pl/obrazek/1518654/paralaksa-pola-raksa.html
>Mamy dzisiaj sondy wokół wszystkich planet, mierzymy galaktyki, mgławice, czarne dziury, obliczamy wieki, masy i odległości gwiazd. Myślę tak sobie, że średniowieczni mnisi, którzy obliczali, ile aniołów może zatańczyć jednocześnie na główce od szpilki, wcale nie byli aż tak bardzo naiwni...
Czy to jest jakiś najazd antynaukowców? To już trzeci jednopostowy użytkownik w tym temacie, który podważa możliwość wykonywania pomiarów astronomicznych. WTF?