Muszę trochę oderwać się od sporów i nieporozumień w wątku o kapitalizmie więc pozwolę sobie na taki rozrywkowy, nieuporządkowany strumień myślowy w bazgrołach. Może w jakiejś odpowiedzi znajdę coś inspirującego.

Rozważmy zatem związki pomiędzy czasem i przestrzenią.
Przychodzą mi na myśli podstawowe przeciwieństwa w czasie i przestrzeni. Przeciwieństwa w przestrzeni - obiekt oraz próżnia, przeciwieństwa w czasie - czynność i bezczynność.
Dostrzegam związek pomiędzy przestrzenią obiektu, próżni a czasem czynności którą wykonuje i bezczynności.

Weźmy pierwszy przykład z brzegu czas w którym kula wystrzelona z karabinu dosięga oddalonego o 100m drzewa. Wystarczy kulę nieco powiększyć lub nieco pomniejszyć aby czynność ta wymagała innego czasu.
Ktoś zapyta jak to? Czy to oznacza że ta sama piłka raz nadmuchana lekko i z małą objętością a drugi raz nadmuchana mocno i z większą objętością, obie upadają ze stołu na podłogę w innym czasie? Ktoś zauważy, że to nieprawda. Ja zapytam wówczas gdzie właściwie położone są w przestrzeni obie piłki „na stole” (znaczy jedna lecz w dwóch odmiennych stanach co można uznać za dwie). Wówczas dojdziemy do wniosku, że położenie piłek określa ich środek ciężkości a zatem obie piłki znajdują się na różnych wysokościach. Dotknięcie podłogi przez piłki oznacza zatem odbycie podróży od środka ciężkości piłek w pierwotnym ułożeniu do podłogi. To oznacza, że w tym samym czasie jedna z piłek pokonuje drogę dłuższą niż druga.

Rozważmy inny przypadek. Użycie soczewki zbliżającej i oddalającej. Czy obiekt obserwowany przez soczewkę zbliżającą jest rzeczywiście bliżej a oddalającą dalej?
Myślę, że można by to nawet empirycznie zbadać, wystarczy zmierzyć czas, potrzebny na przebycie światła z pt. A do pt. B stosując zamiennie soczewkę skupiającą i rozpraszającą. Jeśli dzięki soczewce zbliżającej światło dotrze szybciej do pt. B aniżeli w przypadku soczewki oddalającej to znak, że A i B są realnie bliżej siebie i dalej.

Proponuję inny eksperyment - mierzenie czasu jaki jest potrzebny na przejście pokoju od ściany do ściany. W jednym przypadku przechodzimy w wyciągniętymi do przodu rękami i mierzymy czas od oderwania się od jednej ściany do dotknięcia przeciwnej, a w drugim przypadku przedłużamy ręce o 1m i ponownie mierzymy czas przejścia pokoju. Czasy będą nieuchronnie różne.

Wydłużmy nieco wahadło i obserwujmy zmianę tempa odchyleń. Przelejmy wiadro wody przez lejek raz szerszy a raz węższy i zmierzmy czas potrzebny na przelanie tej wody.

A to wszystko prowadzi do szalonego wniosku.
Przestrzeń przekształca się w czas a czas przekształca się w przestrzeń i jest to istota wszystkich zmian, jakie obserwujemy.

Innymi słowy zmiana polega na tym iż obiekty przekształcają się w czynności i na odwrót czynności przekształcają się w obiekty.

Jak to jeszcze inaczej wyrazić?
Każda czynność jaką wykona obiekt zmienia obiekt. Nie ma takiej czynności obiektu, która nie zmieniłaby by go. Obiekt niezmienny to taki, który jest całkowicie bezczynny.
Każda czynność wymaga zmiany obiektu, nie zmieniając obiektu nie można niczego uczynić.

No dobra, trochę się zabawiłem i na razie wystarczy