>>Sądzę, że akcja nagminnego obrażania się w czyimś imieniu dałaby lepsze rezultaty niż zbieranie
>tysięcy podpisów. Aktualnie urażeni skarżą ateistów, ale nie siebie nawzajem (bo pewnie domyślają
>się, że wywoła to wojnę, w której nikt nie zwycięży). Powyższa akcja wyrównałaby liczby skarg po obu
>stronach barykady.
>

Nie trzeba nawet wychodzić z domu, żeby zacząć tę akcję. Wystarczy włączyć Radio Maryja - codziennie można by zgłosić skargę z jakiejś audycji. Szybko by poszło.

>3. Na pytanie prokuratury, dotyczące tego, czy osoby te należą do urażanej religii, wyciągamy
>konstytucję, rozdział II, Art 53. pkt 7. "Nikt nie może być obowiązany przez organy władzy
>publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania".

Nie jestem pewien, czy to nie jest tak, że jeśli chcemy korzystać z przywilejów ustanowionych dla wyznawców jakiejś religii, to musimy ujawnić swój światopogląd. Np. 7 osób musi teoretycznie ujawnić swój światopogląd religijny, żeby zorganizowano w szkole lekcje religii.

>Nie jestem pewien, czy to nie jest tak, że jeśli chcemy korzystać z przywilejów ustanowionych dla wyznawców jakiejś religii, to musimy ujawnić swój światopogląd. Np. 7 osób musi teoretycznie ujawnić swój światopogląd religijny, żeby zorganizowano w szkole lekcje religii.

Można również iść w zaparte i twierdzić, że akurat tego dnia zmienił się nam światopogląd i poczuliśmy się urażeni.

Inny aspekt: czy prokuratura w ogóle sprawdza, w co wierzy obywatel donoszący o obrazie uczuć religijnych. Czy ktoś na tę okoliczność sprawdzał pana Nowaka od sekt i jego popleczników?

Anyway - z 2 osób zrobić 6 i można sprawę na 3 fronty rozegrać:
1. Domagać się konstytucyjnego prawa do nieujawniania poglądów i wyegzekwowania prawa wynikającego z KK.

2. Stwierdzić, że się akurat zmieniło przekonania.

3. Domagać się traktowania na równi z urażonymi katolikami (których zapewne nikt nie sprawdzał).

W prokuraturze nie pracują sami idioci. Sprawy religijne śmierdzą. Jak dotykać, to dłuuuugim kijem. Wynikiem sprawy będzie: "brak znamion czynu przestępczego" ewentualnie "błędy formalne zgłoszenia" lub "znikoma szkodliwość społeczna" czynu.

Prawodawstwo polskie jest w kwestii wyznania zupełnie pozbawione sensu. Istnieje bowiem instytucja tajności wyznania równocześnie z warunkowaniem pewnych praw posiadaniem konkretnego wyznania. Durnota i zerowa spójność.

Podobnie kwestia obrazy religijnej versus swoboda wyznania, głoszenia i praktykowania religii. Satanizm i chrześcijaństwo są tu doskonałymi przykładami idiotyzmu tego prawa. Z definicji są to wyznania wrogie, negujące i skrajnie negatywnie oceniające przeciwną stronę. Nie istnieje praktycznie możliwość, by dowolna procedura religijna jednego kultu nie naruszała dóbr drugiego.

Sądzę więc, że w proponowanym przez Ciebie układzie prokurator może też stanąć na stanowisku, że obraza miała miejsce poza obszarem publicznym i by zostać obrażonym koniecznym było wzięcie udziału w obrzędach religijnych kościoła katolickiego. Można przyjąć za dobrą monetę, że branie przez satanistę udziału w obrzędach katolickich nie mieści się w regułach postępowania satanisty. Ba, można nawet uznać, że jest to niemalże desakracja i naruszenie dóbr religijnych katolików. Sądzę bowiem, że katolicy poczuliby się urażeni wiedząc, że aktywni sataniści przychodzą do nich na mszę. Szczególnie, że czynią to w celu szkodzenia Kościołowi.

Patrząc na zdrowy rozsądek: nie uraża ten, który czyn popełnia w taki sposób, że wejście z nim w kontakt wymaga podjęcia specjalnych środków. Pewnym analogiem może być tu traktowanie prasy erotycznej w sklepach jako obrazy moralności i prezentowania treści pornograficznych osobom, które sobie tego nie życzą. Praktyka zdaje się jest taka, że prezentowanie takie nie ma miejsca o ile prasa jest umieszczona tak, że zobaczenie jej wymaga celowego przejścia w określone miejsce sklepu.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

Zgadzam się... Durnota... I tego sie trzymajmy... Cały wic polega na tym, żeby domagać się traktowania na równi z Nowakiem i PiSowiakami donoszącymi na Nergala...

>Patrząc na zdrowy rozsądek: nie uraża ten, który czyn popełnia w taki sposób, że wejście z nim w kontakt wymaga podjęcia specjalnych środków.
A Nieznalska na to: niemożliwe!