Sporo ostatnio milczałem, obserwowałem forum, rozmawiałem z ludźmi. Podzielę się z Wami moją refleksją z ostatniomiesięcznych obserwacji. Banalna, ale może komuś się przyda.

Przy obecnym stanie wiedzy rozmowa na temat istnienia, nieistnienia Boga w kontekstach jakie tu się pojawiają jakiegoś tam sensu nie ma, ponieważ:

1. Ludzie wierzący nauce, są ograniczeni jedynie do obecnego stanu wiedzy. Jeżeli nie odkryto czegoś, to nie wymyślają nic ponad to. Sensownie brzmi.

2. Ludzie wierzący, są nieograniczeni w wymyślaniu rzeczy, które przekraczają obecny stan wiedzy, zatem nie ma jak ich potwierdzić.

Dla mnie wniosek na obecną chwilę jest taki, że nie da się opisywać Boga (jeżeli istnieje) przy pomocy stanu wiedzy w odniesieniu do tego świata, poziomu wiedzy, intelektu.

Próba definiowania Boga i jego opisu, charakteru, natury jest skazana na porażkę, ponieważ definicja sama w sobie sprowadza go do naszego poziomu wiedzy, a z tą już sobie może każdy swoje widzimisię i pomyje wylewać, udowadniać, nie udowadniać, wyśmiewać, podziwiać.

Jednocześnie nie da się ukryć, że Świat i to co obserwujemy jest czymś nadzwyczajnym i ograniczanie się w jego poznawaniu jedynie do stanu wiedzy jest moim zdaniem ograniczeniem, i tu też sobie można już z tym polemizować i wylewać pomyje. Nie da się wykluczyć emocji z poznawania Świata, ponieważ jednymi z nich jest chęć i ciekawość, oraz nadzieja, a więc te elementy, które pchają naukę do przodu i każą jej przesuwać granicę. Wiara w coś również jest nadzieją, czymś, co poniektórzy istotnie lekceważą, a jedni nadużywają do kreowania "cudów". W czym problem. Pogoń za pieniędzmi ma taki wymiar, że emocje są wykorzystywane do zarabiania, a więc co ? Religie, sekty, są nasterowane na zarabianie i władzę. Manipulacja, ogłupianie.

Jak więc dowieść, która religia jest prawdziwa lub jaki Bóg w tym wielkim gównie i bełkocie dezinformacji, dowodów, wymądrzeń, hałasu i kłótni ? Czytałem książki gdzie sensownie ktoś pisał o Jezusie i dowodach wszelakich, miało to sens, ale z drugiej strony można sensownie to obśmiać i udowadniać coś innego. Takie samo za i przeciw można opisać na temat innych religii. Gdzie jest prawda ? Na pewno nie w stanie wiedzy, bo ta Wam nic nie daje, poza ułatwianiem życia, lecz nie zmienia jego JAKOŚCI.

Wiedza nie jest niczym innym jak odkrywaniem tego, co już istnieje, co jest stosowane w naturze i ogólnie pojętym świecie. Nauka nie jest wymyślaniem niczego nowego, każde kolejne odkrycie pomaga zrozumieć jedynie mechanizmy świata, ale nie jego powody, nie jego potrzeby, nie jego EMOCJE. To pokazuje jak mały jest człowiek i jak niewiele jeszcze rozumie.

Moim zdaniem to właśnie emocje, odczuwanie i rozumienie są rozwiązaniem zagadki. Choćbyś posiadał nie wiadomo jaką wiedzę i technologię, jeżeli nie potrafisz zrozumieć drugiego człowieka, to nie potrafisz z nim niczego stworzyć i ziemia może być dalej smutna, pełna cierpienia.

Głównym powodem cierpienia na świecie jest jak podkreślałem EGOIZM, a więc to, że każdy siedzi w swoim światku, goni swoją karierę i nie organizuje pomocy potrzebującym, ewentualnie dorzuci luźną złotówkę, niech ktoś inny się tym zajmie. Otóż nie, to, że zapłacisz, nie oznacza, że nic już nie musisz robić i nikt od Ciebie niczego nie oczekuje. EGOIZM ten niszczy nas od góry, czyli ludzi, którzy mają ogromne wpływy, a wykorzystują je do zarabiania i gromadzenia, czegoś, czego nie da się zabrać po śmierci, przykłady: podtrzymywania wojny (handel bronią), walki o surowce (również pieniądze). Mówi się na to SYSTEM, ale system to bezmyślni ludzie zapatrzeni tylko na siebie i ewentualnie wyłącznie paru swoich bliskich. System to ludzie.

Problem głodu - przecież możemy go rozwiązać, gdybyśmy nie byli egoistami.
Problem choroby - moim zdaniem choroba, krótkie życie obarczone fizycznym cierpieniem w otoczeniu i poczuciu prawdziwej miłości innych ludzi jest ciekawszym doświadczeniem dla obu stron od setek lat w zdrowiu i samotności, poczuciu odrzucenia, czy braku sensu życia, to drugie wybierają egoiści, choć i oni pogubieni, w braku rozumienia sensu sami pozbawiają się życia. Drudzy egoiście popatrzą na nich jak na statystykę, przypiszą jakąś zdefiniowaną chorobę psychiczną, zamknął teczkę, wrócą do domu i zajmą się sobą. Tak wygląda przyczyna cierpienia - egoizm.

Kumulacja cierpienia na świecie to kombo, czyli choroba w samotności, bez wsparcia i pomocy - czyste cierpienie - efekt naszego egoizmu i bierności. Egoizm, nie dostrzeganie chorób, dopóki nas one nie dotykają, a gdy nas dotyka, wielki żal do świata, z płaczliwym "dlaczego ja".

Moje podsumowanie jest takie.

Starajcie się bardziej rozumieć wzajemnie. Starajcie się poczuć emocje drugiej osoby. Wyśmiewanie nauki, poglądów czy cudzej wiary nie wprowadza niczego poza chaosem, hałasem, krzykiem małych mrówek w ogromnym Wszechświecie. Mądrzejszy niech uczy głupszego, jeżeli mądry nie potrafi uczynić by chciano go słuchać oznacza, że jest takim samym głupcem jedynie z większym zasobem prawdopodobnie zbędnej wiedzy. Żyjcie, pomagajcie sobie, zacznijcie działać.

I zanim zaczniecie się porywać na wyśmiewanie mojego postu, wytykania mi błędów językowych, składniowych, merytorycznych spróbujcie proszę poczuć moje emocje, moje chęci podzielenia się z Wami czymś, zrozumienia. Bez tego jest to jedynie zlepek liter, nic nie znaczący, być może pożywka dla tych, co lubią tu siać jedynie zamęt.

Myślę, że PRÓBA ZROZUMIENIA SIEBIE WZAJEMNIE EMOCJONALNIE, a nie intelektualnie może być pierwszym krokiem do poznania prawdy o Nas, a każdy z nas i tak ją pozna w swoim czasie. Odpowiedzi są w NAS, a nie gdzieś tam do odkrycia. Wszystko jest w NAS zapisane, lecz moim zdaniem wciąż przez NAS nierozumiane.