>Podsumowując, to był wielki ewangelizacyjny krok wstecz KK
Oby Twoje słowa były swego rodzaju proroctwem w dobrym tego słowa znaczeniu

>>Podsumowując, to był wielki ewangelizacyjny krok wstecz KKOby Twoje słowa były swego rodzaju proroctwem w dobrym tego słowa znaczeniu

Już niebawem

>Już niebawem
>
a nie mówiłem hahaha, że to kolejne proroctwo

>Oddala to troszkę laicyzację naszego życia codziennego nad czym ubolewam.
>W tym przypadku nie masz racji. Jakie, po tej szopce transmitowanej przez tv, masz >skojarzenia z katolicyzmem ? Miłość, dobro, czystość, otwartość i umiarkowanie ?
>Wręcz przeciwnie
>Podsumowując, to był wielki ewangelizacyjny krok wstecz KK

    Tak samo myślę jak i Ty! Kościół nadwyrężył mocno swój autorytet u wiernych- inteligentnych. Tak bywało i jest jeżeli konstytucyjnie, państwo jest neutralne światopoglądowo, a w rzeczywistości jest związane z Kościołem. To bardzo krótka odpowiedź, Nie chcę się rozpisywać.
Pozdrawiam.

>Kościół nadwyrężył mocno swój autorytet u wiernych- inteligentnych.

Oj, niekoniecznie. Inteligentni wierni, z którymi dzisiaj na ten temat rozmawiałam są zbulwersowani, ale uważają, ze sam Kościół nijak bądź prawie nijak się do sytuacji nie przyczynił, a protestujący to tylko grupka fanatyków/oszołomów. Nie sądzę, by sytuacja znacząco wpłynęła na autorytet instytucji.

Mimo że wymaga to pewnego wysiłku, trzeba jednakże zwrócić uwagę, że krzyż występuje tu głównie jako sposób komunikacji pewnych bardzo konkretnych oczekiwań. Demonstrantom chodzi między innymi o to, by krzyż został zastąpiony jakimś widocznym znakiem, upamiętniającym ofiary katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. W negocjacjach uważne wsłuchanie się w postulaty przeciwnika nie zawsze trzeba traktować w kategoriach własnej porażki.

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

>Mimo że wymaga to pewnego wysiłku, trzeba jednakże zwrócić uwagę, że krzyż występuje tu głównie jako sposób komunikacji pewnych bardzo konkretnych oczekiwań ...W negocjacjach uważne wsłuchanie się w postulaty przeciwnika nie zawsze trzeba traktować w kategoriach własnej porażki.
Zgadzam się co do treści przekazu, problemem jednak nie jest komunikat ale forma komunikacji i rodzaj argumentacji. Nie każda forma nacisku jest też akceptowalna - np. wysadzenie stacji metra. Nie zgadzam się, że to są negocjacje. W negocjacjach są argumenty oraz przestrzeń na kompromis, obydwie strony mają też wolę ustępstw - jeśli nie ma możliwego kompromisu albo woli ustępstw nie przystępuję się do negocjacji. Podpisuje się ewentualnie protokół rozbieżności. To co sie dzieje z tym krzyżem to dyktat - "będzie tak jak my chcemy a Ci co myślą inaczej to zdrajcy i bandyci". Władze, w imieniu wszystkich Polaków, w tym i nie popierających Kaczyńskiego, dały już bardzo dużo tym ludziom, włącznie z pochowaniem Kaczyńskiego na Wawelu.

>Mimo że wymaga to pewnego wysiłku, trzeba jednakże zwrócić uwagę, że krzyż występuje tu głównie jako sposób komunikacji pewnych bardzo konkretnych oczekiwań. Demonstrantom chodzi między innymi o to, by krzyż został zastąpiony jakimś widocznym znakiem, upamiętniającym ofiary katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem.
Nawet z dużym wysiłkiem nie widzę tych oczekiwań . Widzę i słyszę tylko wykrzywione grymasem buzie żądające "godnej" tablicy najlepiej pomnika w miejscu gdzie urzęduje osoba na którą nie głosowali. Widzę siłowy szturm garstki ludzi na mnie i moją przyszłość. Słyszę bełkot mówiący o przewożeniu ziemi " pełnej krwi Polaków" ze Smoleńska do kopca Piłsudskiego ( mam nadzieje, że to kaczka dziennikarska). Gołym okiem widać, że obecna opozycja chce w tym miejscu zrobić sobie punkt zbiórek na przyszłość i przy każdej Okazji mieć wyłączność na demonstrowanie toż to kpina, żeby w Państwie prawa ustępować fanatycznym działaczom religijno politycznym. Najdziwniejszym jest fakt wywołania Platformy w tej sprawie, a nie władz miasta, konserwatora zabytków, architekta itp. instytucji. Dla mnie stroną w tej przepychance nie powinien być rząd tylko administracja miejska i tyle ... Jeśli jest inaczej to poprosiłbym ich o zwrot kosztów za zaśmiecanie miejsc publicznych, a za nieudolność zażądałbym dymisji. A tak w wyniku "oczekiwań" czekają nas pielgrzymki pod pałac namiestnikowski, a za rok wymyśli się kolejne miejsce i tak bez końca, aż powstanie kolejna Święta Góra Grabarka, tym razem KATOLICKA ...
>W negocjacjach uważne wsłuchanie się w postulaty przeciwnika nie zawsze trzeba traktować w kategoriach własnej porażki.
Obawiam się, że negocjacje będą dla nich tylko zachętą na przyszłość . Negocjować będą, ale pamięć Pana Kaczyńskiego "poległego" i ludzi "oddanych Prezydentowi w służbie". To mi dopiero kompromis, za coś takiego z góry dziękuję i protestuję !

>    Wojna , niemal na miarę wojny domowej!

A w Radiu Maryja jest wytłumaczenie. To Komorowski zainicjował problem, harcerze i księża zostali w to wplątani bez ich winy, harcerki płakały gdy ludzie wykrzykiwali by "nie zaczynali życia w ten sposób" ... poza uśmiechniętymi urzędnikami prezydenta wszyscy pojawili się tam w wyniku manipulacji i wbrew własnej woli właściwie. Wiadomo spisek.

Cyrk trwa!

Witam!

Postanowiłem napisać felietonik podsumowujący dzisiejsze i wcześniejsze wydarzenia; tekst długawy, ale mam nadzieję, że chociaż jednej osobie podniosą się kąciki ust podczas lektury:

Chichot Gałczyńskiego

Wybory prezydenckie za nami, powódź jakoś się ciągle nie chce uspokoić, a wątek katastrofy smoleńskiej i wątki pochodne ciągle "cieszą się" wielkim zainteresowaniem mediów i opinii publicznej. Ostatnio nasz kraj żyje sprawą krzyża pozostałego przed pałacem prezydenckim po zbiorowej żałobie; sprawą, która zdążyła urosnąć do rangi pierwszych stron ogólnopolskich dzienników i ciągle nie chce ucichnąć.
Trudno w Polsce znaleźć osobę, która nie słyszałaby o "problemie" krzyża, ale przypomnijmy: 15 kwietnia na Krakowskim Przedmieściu, bezpośrednio przed ogrodzeniem Pałacu Prezydenckiego harcerze stawiają krzyż; przy którym gromadzą się ludzie opłakujący ofiary katastrofy. Mijają trzy miesiące z okładem. Prezydent-elekt Bronisław Komorowski zwraca uwagę na symbol religijny stojący pod oknami jego przyszłego miejsca zamieszkania i wspomina coś o jego przeniesieniu. Do sprawy natychmiast włączają się politycy opozycji ze swoim "katarynkowym" argumentem (Polska jest krajem chrześcijańskim) i oczywiście sprzeciwiają się pomysłowi przeniesienia krzyża sprzed Pałacu Prezydenckiego w inne godne miejsce, dopóki nie stanie pomnik upamiętniający ofiary katastrofy.
Krótką, ale wnoszącą do fabuły jeszcze odrobinę zamętu rolę odgrywa konserwator zabytków, który odmawia zgody na postawienie wymienionego pomnika. Sytuacja staje się patowa, bo jak tu usunąć krzyż, skoro nie ma mowy o postawieniu pomnika, jednak szybko pojawia się pomysł na wybrnięcie z tego ambarasu - tablica upamiętniająca ofiary katastrofy; zapewne strawna dla konserwatora, więc i wilk syty, i akceptowalna przez grupę "obrońców krzyża", czyli owca cała.
W pewien sposób do sprawy włącza się duchowieństwo, które umywa ręce i wskazuje, co ewentualnie można by z tym krzyżem niezgody zrobić.
Pojawiają się głosy w środowiskach sympatyzujących z opozycją bądź wśród samej opozycji (dokładnie nie pamiętam), iż należałoby zapytać o zdanie harcerzy, którzy ów krzyż na plac przytargali. Kiedy harcerze zawodzą "obrońców krzyża" i obydwie liczące się organizacje harcerskie - ZHP i ZHR nie sprzeciwiają się pomysłom władzy, ta postanawia wyznaczyć datę i godzinę uroczystego przeniesienia krzyża do kościoła Św. Anny.
Po tym przydługawym wprowadzeniu dotarliśmy do daty dzisiejszej; 3. sierpnia. Na Krakowskim Przedmieściu w okolicy Pałacu Prezydenckiego zgromadził się tłum, gdzieniegdzie widać było transparenty, większe i mniejsze krzyże. Z relacji telewizyjnych wynika, że na miejsce przyszli nie tylko przeciwnicy przeniesienia krzyża, ale również jego zwolennicy oraz zwykli gapie, w tym cudzoziemcy. Atmosfera wręcz pachniała historią, gdyż od wielu dni media pełne były opinii różnych ważnych person Kościoła, ekspertów i autorytetów we wszystkich dziedzinach życia. Ba, na placu przed Pałacem Prezydenckim pojawił się nawet legendarny obrońca polskości i wiary - wytwórca symboli religijnych Kazimierz Świtoń. Jego przybycie zasiało w obozie władzy panikę - poważnie obawiano się, że w tej sytuacji fasada Pałacu Prezydenckiego może zostać zasłonięta tysiącami krzyży.
Służby porządkowe ustawiły barierki i zgromadziły się wyjątkowo licznie. Emocje rosły, kilkakrotnie próbowano przerwać kordon strażników. Użyto gazu łzawiącego. Przynajmniej jedną osobę obezwładniono.
Kilka minut po 13-tej zjawiła się złożona głównie z duchownych i harcerzy procesja. Jej uczestnicy wdali się w dyskusję z najbardziej gorliwymi spośród obrońców krzyża, którzy mężnie od kilku dni pełnili przy tym przedmiocie kultu dwudziestoczterogodzinną wartę i nie zostali w związku z tym usunięci z bezpośredniego sąsiedztwa przedmiotu sporu. Rozmowy trwały jakiś czas. Skandowano najróżniejsze hasła, śpiewano pieśni religijne i patriotyczne, również hymn państwowy, odmawiano modlitwy.
Nie udało się przekonać obrońców krzyża do ustąpienia.
Wyłączyłem telewizor. Na podsumowanie tego wszystkiego najlepiej nadaje się wiersz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego:

Strasna zaba
wiersz dla sepleniących

Pewna pani na Marszałkowskiej
kupowała synkę z groskiem
w towazystwie swego męza, ponurego draba;

wychodzą ze sklepu, pani w sloch,
w ksyk i w lament: - Męzu, och, och!
popats, popats, jaka strasna zaba!

Mąz był wyżsy uzędnik, psetarł mgłę w okulaze
i mowi: - Zecywiście cos skace po trotuaze!

cy to zaba, cy tez nie,
w kazdym razie ja tym zainteresuję się;

zaraz zadzwonię do Cesława,
a Cesław niech zadzwoni do Symona -
nie wypada, zeby Warsawa
była na "takie coś" narazona.

Dzwonili, dzwonili i po tsech latach
wrescie schwytano zabę koło Nowego Świata;
a zeby sprawa zaby nie odesła w mglistość,
uządzono historycną urocystość;

Cyz ten kzyz Wam teraz zaby nie psypomina?

Moim zdaniem ten temat nie jest wart tak długiej dyskusji.

Zgadzam się. Na koniec ode mnie:

"Interesujące, że ilekroć krytykuję w prasie głupotę, wąskość horyzontów, zaściankowość sposobu myślenia, czy mity obciążające świadomość Polaków - przypisuje mi się "walkę z Kościołem". Czyżby jego obrońcy utożsamiali Kościół z głupotą?"

Maria Szyszkowska

>    Wojna , niemal na miarę wojny domowej! Wojna o krzyż przed Pałacem Namiestnikowskim!
Mój kolega poświęcił swój cenny czas i zrobił sobie to zdjęcie (zaznaczam, że mam do niego prawa autorskie hahah). To w pełni pokazuje obraz i postawę działaczy religijno politycznych przy tym krzyżu.

>    Wojna , niemal na miarę wojny domowej! Wojna o krzyż przed Pałacem Namiestnikowskim!
Przez pewien czas też myślałem że to "wojna o krzyż", ale to raczej kolejna odsłona paranoi "PiS kontra reszta świata". Zauważ że obrońcy dla których nie tylko usunięcie krzyża ale nawet jego przeniesienia czy jakakolwiek zmiana status quo jest nieomal zdradą narodową, jednocześnie nie mają najmniejszych problemów z ewentualną zamianą tego samego krzyża na pomnik Kaczyńskiego.